Dat is nou zo leuk aan Disney: zelfs bij de whirlpool is een lift, zodat ik er gemakkelijker in kan komen – en eruit kan gaan. Samen met Dominique en Charlotte was het lekker chillen in het water in Californië. Met een hoedje op tegen de zon, zag ik er lekker Amerikaans uit (-; Maar wel genieten kan ik zeggen. Jammer dat we maar een paar dagen vakantie hebben in Disneyland.
Learn More
Ik wil eigenlijk mijn gezicht niet meer wassen: ik ben gekust door de enig echte Mini Mouse. In het echte Disneyland in Anaheim. We hadden een prachtig feest met FSI en daar waren ze ineens. Tijdens het Awards Dinner, waar ik elke keer aan tafel ben opgestaan als er weer een belangrijke Award werd uitgereikt. Als je het kunt, moet je het ook doen heeft Charlotte tegen me gezegd. En ze heeft gelijk!
Learn More
Mijn eerste vakantie sinds april 2013: samen met Charlotte, Dominique en papa in Disneyland in Anaheim. Het oer-Disneyland dat in 1955 werd geopend. Nou… het is genieten. Zeker met al mijn vrienden van FSI die er zijn. De eerste avond hadden we al meteen een welkomstparty. Met echt erg lekkere happen en drankjes. En bovenal veel lol, vriendschap en onbekommerd genieten!
PS: De man met de puntmuts: dat ben ik. En het prinsesje met flapoortjes rechts, dat is Charlotte.
Learn More
De week is begonnen. Maandag was het weer een lekker drukke dag. Veel therapie, maar iedereen was blij verrast toen Dominique de therapeuten vertelde over hoe ik in de ogen van iedereen vooruit ben gegaan. Dit weekend heb ik de rolstoel vaak in de auto of naast de bank gelaten. Ik wilde gewoon zelf lopen. Wel met de vierpoot – hoewel ik even dacht dat ik het ook zonder kon proberen, maar zo ver ben ik nog niet.
Natuurlijk was er weer de ochtend cappuccino en iedereen vindt dat ik nog gemotiveerder dan ooit ben. Misschien komt dat wel omdat ik woensdag even een paar dagen op vakantie ga naar Disneyland in Californië. Het eerste park. Ik ken Parijs, Hong Kong, maar nog niet the Original. Papa is er al voor zijn werk en ik vlieg dan samen met Dominique en Charlotte in. Het is nog wel een vlucht van vier-en-een-half uur.
Vanavond heb ik weer lekker in het appartement gegeten. Gevulde groente. Lekker en gezond. En daarna terug naar Shepherd voor een rustige nacht slapen.
Dinsdag was mijn laatste revalidatiedag van de week. Heb een geweldig goed gesprek gehad met de therapeuten die er erg in geloven dat ik nog heel veel verder kan komen. Binnenkort komen ze daar officieel op terug maar het ziet er naar uit dat ik nog langer in het Shepherd kan blijven. Daar ben ik zo blij om omdat ik het hier nu een beetje als thuis voel. Ik voel me hier lekker. Met echt heel aardige mensen om me heen die samen met mij werken aan mijn toekomst. En die wordt mooi kan ik beloven!
Ik ben nog met mijn collega revalidanten uit gaan eten. Het was een mooie dag op dit gebied. ‘S Ochtends waren we ook met zijn allen erop iit gegaan naar Starbucks. Kon iedereen zien hoe ik zonder rolstoel me redde.
Woensdag vroeg opgestaan. Samen met Charlotte en Dominique op weg naar het vliegveld vior een korte vakantie in Disneyland in Anaheim in California. Het eerste echte Disneyland dat net zou oud is als papa.
Het was best een lange vlucht naar Los Angeles. Bijna vier-en-een half uur, we werden opgehaald door een grote auto die ons naar het Disneyland Hotel bracht. Daar is de FSI Conventie. Bijna iedereen kent mij en het was een hel warm welkom. Even uitgerust en vanaf zes uur begon een prachtige cocktailparty. Met lekker eten en veel bekenden. Don, Richard, Carolyn, John, Mary, Lee-Ann en natuurlijk Gerard, Jackie en de kids.
We hebben ons allemaal een beetje verkleed en overal was het Disney.
Donderdag moesten we vroeg opstaan omdat de opening van de Conventie al om acht uur begon en eerst moesten we ontbijten. Het was erg interessant, maar na de lunch toch weer lekker gaan rusten en genieten van Disneyland. ’s Avonds hadden we een speciale avond in Big Thunder. Erg leuk met ook een paar Disney figuren, zoals Woody, heerlijke buffetten en veel meer.
Vrijdag hadden we een dag voor ons zelf. Charlotte en ik hebben samen met Dominique en de Slotjes lekker aan hert zwembad gelegen en we zijn ook Disneyland in gegaan. Wel erg druk, maar toch met Charlotte een paar attracties gedaan. Om vier uur kwamen oom Harold en Dana uit Los Angeles. Die heb ik zelf twee keer bezocht toen ik met papa in Amerika was. De eerste keer toen ik vijftien was. Ze zijn speciaal voor mij gekomen en we hebben lekker gegeten en gepraat. Hun zoon Nand(je) werkt bij CSI Los Angeles en komt binnenkort mij opzoeken.
Zaterdag was het de laatste dag van de Conventie. Ik denk dat ik wel met meer dan honderd mensen heb gesproken. Ik geef ze nu ook allemaal mijn rechterhand. Daar kan ik steeds meer mee – ook al moet is ’s nachts best een vervelende brace daarvoor dragen. Maar het is de moeite waard! We hebben lekker gechilled in het park en aan het zwembad. Er waren zelfs liften in de whirlpool. Ik moet zeggen: alles is wel erg goed geregeld in Amerika voor als je wat extra hulp nodig hebt.
’s Avonds een heel mooi programma in Disneyland met FSI. Met ook Awards. Elke keer als er een Award werd uitgegeven ben ik opgestaan om te klappen. Ik kan het, dus waarom zou ik het niet doen. Lekker eten en een waanzinnig lekker alcoholbrij biertje voor de feestelijkheden. Ik ben jog met Mickey en Mini zelf op de foto gegaan. Compleet met een kus van Mini!
Daarna de mooiste kleurenshow gezien die ik ken: de World of Colors. Zo mooi! Ik heb er samen met Charlotte naar gekeken en we waren allebei erg onder de indruk.
Zondagochtend werden we opgehaald door een superlimo-bus. Ik kan het niet anders noemen. Alles kon er in. Koffers, rolstoel, wij… En toen terugvliegen naar Atlanta. De vlucht duurde vier-en-een-half uur en ging erg goed. Nog even een salade bij Chipotle (we hadden weer drie uur tijdsverschil) en terug naar Shepherd. Mijn kamer was er helemaal klaar voor. Even uitslapen tot 8 uur en maandag weer therapie. Van mij had de vakantie nog wel een paar dagen langer mogen duren, maar er is werk aan de winkel!
Learn More
Kijk, dit is de tuin waarop we uitkijken vanuit ons appartement. Best lekker toch? Er is een fontein, een gym, een zwembad en een lekkere barbecue plek waar we regelmatig zitten te eten.
Learn More
Dat was leuk zaterdagavond. Samen met Barrett en Lucius van de verpleging ben ik naar een American football game geweest. Niet naar de eredivisie om het zo te zeggen, maar naar de lokale club van Lucius. Te leuk. Het gaat er stevig aan toe, maar de sfeer is helemaal te gek. Was een leuke avond. Zeker na het eten met Charlotte en Dominique bij Outback. Toch altijd lekker zo’n steak – zeker in prettig gezelschap!
Learn More
Zaterdag met Charlotte en Dominique naar de Starbucks. Een heerlijke cappuccino. Maar… ik pak hem nu wel op met mijn linker- en met mijn rechterhand. Mijn rechterarm en -hand beginnen steeds meer mee te doen in mijn dagelijkse leven. Oefening baart kunst. Zo fijn!
O ja… bij Starbucks hier om de hoek laat ik de rolstoel in de auto, loop naar mijn tafel met de vierpoot en zit gewoon lekker in een stoel.
Learn More
Na een lange vlucht stond Charlotte vrijdag voor mijn deur in het Shepherd. Zo leuk om haar weer te zien! We bellen vaak, maar het is veel leuker om in het echt met elkaar te praten. We gaan een heleboel leuke dingen doen de komende twee weken. Gelukkig kon ze nog net Hidde zien, die later die avond jammer genoeg weer terugvloog naar Amsterdam. Maar hij vliegt dan ook een dag later weer door naar Bali. De wereld wordt steeds kleiner lijkt het wel.
Learn More
Via de Hersenstichting heb ik recent een kaart gekregen van een heel lieve anonieme mevrouw. Zij had mij op tv gezien en we hebben een aantal overeenkomsten. Daniël is haar naamdag, haar man is overleden op de dertiende (de dag van mijn ongeluk) en zij heeft een warme band met de Hersenstichting. Het was een erg lieve kaart en zij wilde graag iets aan mij overmaken voor een persoonlijk cadeautje. Helemaal voor mijzelf. Deze week ben ik erg door haar verrast! Ik wil deze mevrouw heel graag bedanken. Zeggen hoe goed haar bericht mij heeft gedaan – en dat zo’n mooi geschenk natuurlijk echt niet hoeft. Maar ook om met haar te praten. Ik hoop van harte dat u dit bericht leest en met mij contact opneemt. En ik ben erg aan te nadenken om iets blijvends voor mezelf te kopen. Dan houd ik altijd de herinnering aan een erg lieve mevrouw die mij – zo uit het niets – een heel warm hart toe draagt. Dank u wel!
PS. De foto is een deel van de afbeelding op de kaart. Zonnebloemen. Warm, fier en hoopgevend!
Learn More
Donderdag een hele middag in het water van het zwembad van het grote Shepherd gelopen. Met Hidde en Dominique en de therapeut. Hidde heeft ook onderwateropnamen gemaakt. Die kun je zien op deze link: http://youtu.be/5aDYh4bdfu8 of door te kijken op de pagina video’s. Het is hard werken, maar het gaat wel gemakkelijker. Ook op een klein trapje lopen waardoor ik ook helemaal op mijn rechterbeen moet staan. Kijk maar.
Learn More
Het is zover! De stichting Het Daan Theeuwes Fonds is vanochtend officieel opgericht en de ANBI status is aangevraagd. Het fonds dat naar mij is vernoemd heeft als doel de behandeling van jongeren en jongvolwassenen met niet-aangeboren-hersenletsel in Nederland op een hoger niveau te brengen zodat iedereen een betere kans op herstel kan maken zonder naar gespecialiseerde klinieken in het buitenland te hoeven.
Het fonds stimuleert en steunt onderzoek naar de behandeling van jongeren met NAH, maar wil ook de resultaten en de conclusies daarvan in de praktijk (laten) brengen door bij te dragen bij de implementatie van de uitkomsten.
Het beleidsplan wordt nu geschreven en in het bestuur zitten Dominique als voorzitter, Pieter van Doorne als secretaris, papa als penningmeester en Martijn Broersma als bestuurslid. Er is nog een vacature voor een vijfde bestuurder. Er liggen heel veel plannen en ideeën. Het beleidsplan wordt nu geschreven. Binnenkort meer. Ook op een eigen website: www.daantheeuwesfonds.nl. Wordt dus zeker vervolgd.
Learn More
Na een consult van zo’n twee uur bij een erg gespecialiseerde oogarts in Roswell heb ik twee brillen aangemeten gekregen. Eén waarmee mijn ogen meer rust krijgen bij het lezen en één die ik moet dragen als ik loop waardoor mijn gezichtsveld iets anders wordt en daardoor meer balans en stabiliteit krijg tijdens het lopen. De oogarts was heel aardig en is helemaal gespecialiseerd in oogproblemen en -kansen bij mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Van dit soort specialisten zijn er niet veel op de wereld. Het goede nieuws is dat het me helpt bij de revalidatie en – zoals ze zei – hopelijk is het tijdelijk gedragen genoeg om de hersenen zelf weer al het werk te laten doen.
Learn More
Wat valt je op aan deze foto? Inderdaad: ik sta hier op mijn rechterbeen! Met mijn volle gewicht, ook al hou ik me een beetje vast aan de brug. Dit is nou typisch weer een voorbeeld van de voortuitgang. Ze vragen hier wel het uiterste van me, maar daarmee lijken de mensen van het Shepherd dus ook een beetje op mij! Op naar een volgende verrassing….
Learn More
De maandag begon met even bellen of papa goed was aangekomen. Dat was hij. En het is best mooi weer in Amsterdam. Maar niet zo mooi als hier. Gelukkig kwam Dominique ’s ochtends met de capo om de dag te beginnen.
Het schema is deze week best druk. Want ik krijg twee keer extra elektrotherapie, een keer zwemmen en een bezoek aan de oogarts. Dat is een speciale oogarts voor mensen met een hersenbeschadiging. Ik ben benieuwd. Ik zie erg scherp, maar mijn gezichtsveld is rechts ietsje kleiner geworden.
Ik moet nu elke dag om de twee/drie uur tien minuten staan. Daar worden mijn benen sterker van en mijn balans beter. Weer een lichtpuntje! Vanochtend hebben ze een nieuwe gipsen brace voor mijn rechterbeen aangemeten. De oude knelde een beetje. Elke nacht heb ik een brace om mijn rechterarm en rechterbeen. Dat is geen pretje, maar als je slaapt merk je het verder niet. Wat je wel merkt is dat ik daardoor steeds beter mijn arm en been ga gebruiken.
Vanavond heb ik lekker gegeten met Hidde en Dominique, Een BBQ bij het appartement. Erg gezellig en lekker. Ik ben bij dat papa en Dominique zijn verhuisd naar het nieuwe appartement. Ik vind het mooier en voor mij ook beter toegankelijker.
Dinsdagmiddag ben ik na de therapieën naar de oogarts gegaan. Een heel vriendelijke vrouwelijke oogarts in Roswell. Bij elkaar ben ik er maar liefst twee uur geweest. Veel onderzoeken, lopen en kijken en balans- en leestesten. Het gevolg is dat ik – hopelijk tijdelijk – twee brillen heb.
Na de oogarts lekker gegeten bij Outback en toen naar bed.
Woensdag weer een drukke dag. Ik heb de nieuwe brace voor mijn been nu definitief. Maar ook veel extra opdrachten naast het staan. Zo moet ik mijn rechterarm en -hand meer gebruiken. Voorwaarde voor mijn ochtend Starbucks is dan ook dat ik die met rechts aanpak en drink. Dat lukt en gaat steeds beter! Wel met en rietje, maar toch!
Vanavond heb ik lekker spaghetti met meatballs gegeten. Hidde en Dominique zijn samen voor mij de keuken in gegaan. En met topresultaat mag ik wel zeggen!
Donderdag begon goed met een Starbucks capo. Ik had goed geslapen met mijn nieuwe braces om. Vandaag na de therapiesessies ben ik gaan zwemmen met Hidde en Dominique. Het zijn eigenlijk loopoefeningen in het water. Ik moet meer dan 15 baantjes lopen! Gelukkig liep iedereen mee en dat was ook belangrijk want ik mag nu voortaan ook alleen (met eigen begeleiding natuurlijk) naar het zwembad in het grote Shepherd. Dat is toch altijd leuk! Kijk maar naar het filmpje waar je mij onder water bezig ziet (pagina video’s).
’s Avonds de bonte avond in The Cheesecake Factory. Zo jammer dat Hidde weer op vrijdag vertrokken is. Ik zal hem erg missen, want ook Hidde is een vriend door dik en dun. Gelukkig is vanmiddag Charlotte aangekomen. Een geweldige vriendin waar ik veel steun en inspiratie van krijg. Charlotte blijft twee weken, maar ze gaat dan ook mee op (de korte) vakantie naar Disneyland in Californië.
Vrijdag is onverwacht nog erg druk geworden omdat er een plekje vrij kwam bij de elektrostimulatie. En ja hoor… dan denken ze altijd als eerste aan mij. Gelukkig maar! ’s Avonds hebben Hidde en Charlotte de BBQ gedaan bij het appartement. Eigenlijk erg lekker. Daarna Hidde uitgezwaaid.
Zaterdag is het weer even lekker uitslapen. Het is heel slecht weer vandaag. Veel regen, maar Barrett is er, Charlotte en Dominique komen en ik ga met Lucius naar een football wedstrijd. O ja… papa heeft oma de viskom gebracht met een goudvis. Die wilde ik aan haar geven. Vissa 4. Ik geloof dat ze er best blij mee is….
Wordt vervolgd.
Learn More
Ik moet om de paar uur even gaan staan van de therapeuten. Ik moet me nog wel steeds aan iets vasthouden. Zoals hier aan de stoel van papa. Als hij er op zit, dan weet ik zeker dat ik niet om val (-;.
Learn More
Recente reacties