On ne subit pas l'avenir, on le fait.

Men ondergaat de toekomst niet, men maakt haar. (Georges Bernanos)

Even op adem komen (2016)

De tweede week in Jeruzalem zit er op en de derde is begonnen. Na een heleboel testen zijn we nu aan het echte werk begonnen. Ik heb zo’n 4 of 5 uur per dag training. Het Feuerstein is best klein en je krijgt heel veel persoonlijke aandacht. Ze zijn wel erg streng voor je. Maar misschien is dat ook wel goed want ik wil vooruit en weer baas over mijn eigen leven worden.

Gek eigenlijk, maar training van de hersenen is misschien nog wel meer vermoeiend dan fysiotherapie. Aan het eind van de dag ben ik echt moe. Gelukkig begint het weekend hier al op donderdagmiddag en duurt tot zondag. Nadeel is wel dat vanaf vrijdagmiddag bijna alles gesloten is in Jeruzalem. Ook de leuke restaurants in de buurt van Hillel street. Die zijn echt leuk. Daarom is vrijdag voor mij een uitslaapdag en gaan we op zaterdag naar Tel Aviv.

In Tel Aviv hebben we Alix ontmoet, de zus van Rick uit Atlanta. Wat een lieve vrouw. Daar heb ik veel mee gelachen. Binnenkort zien we haar weer.

Dominique komt woensdagmiddag. Eindelijk, maar ze mag nu weer vliegen van de oogarts. Papa gaat dan vrijdag meteen terug. Dan kan hij in Amsterdam werken, maar vooral ook naar oma toe die niet echt goed is. Vandaag – maandag – gaan we dan boodschappen doen voor als Dominique komt, de was draaien en meer van dat soort leuke dingen. Ik heb er zin in.

Learn More

Niets te klagen? (2016)

Ik had niks te klagen aan de Klaagmuur, maar toen we vertrokken wel. Papa had een bekeuring van 250 shekhels.

Het was heel bijzonder om aan die tempelmuur te staan. Je moet een keppeltje op omdat de tempelplaats gezien wordt als een synagoge. Als ik het goed begrepen heb jammeren de Joden aan de muur hopend op dat de tempel daar voor de derde keer herbouwd zou worden. De Klaagmuur is eigenlijk best klein. Opvallend is dat de gescheiden ruimte voor mannen en vrouwen even groot is. Klagen vrouwen dan toch evenveel als mannen en andersom?

Learn More

Wassen in Israël (2016)

Op zichzelf zijn de mensen in het Feuerstein Institute erg aardig. Maar waar ik niet op had gerekend was dat zij vinden dat ik ook zelf de was moet doen. En de afwas, en het schoonmaken….

Nou, dat gaat wat worden. Op de foto zie je het bedieningspaneel van de wasmachine in ons appartement. Ik zou niet weten welk programma ik moet hebben. Hopelijk krijg ik vrijstelling!

Learn More

Weekend in Tel Aviv (2016)

Het weekend hier is anders. Ik heb vrij op vrijdag en zaterdag. De eerste vrije vrijdag hebben we lekker lazy doorgebracht. Met iets langer uitslapen, een mooi ontbijt, slenteren in de buurt en naar het First Station. Een oud treinstation waar nu van alles te doen is. Veel restaurants, optredens (wel erg folklore), leuke kraampjes en lekkere ijsjes.

We hebben gegeten bij Grand Café. Erg lekker en… heel leuke bediening.img_2384 Daar ga ik zeker naar terug. Maar waar ik elk weekend wel naar toe wil is Tel Aviv. Zondag zijn we daar naar toe gereden. Heel lange, prachtige stranden. Erg lekker eten, leuke mensen en er is – ook op zaterdag – van alles te oen en er is van alles open.

Tel Aviv en Jeruzalem zijn echt twee andere werelden. Voor mij is dat door de week in Jeruzalem keihard werken en in het weekend uitwaaien in Tel Aviv. Tenminste… dat hoop ik (-;

Learn More

Thuis in Jeruzalem (2016)

Dit is het appartementengebouw waar we tijdelijk wonen. In een erg leuke buurt: Abu Tur, vlakbij het eerste station. Met leuke restaurants en een erg gemengde bevolking. Er wonen Joden en Arabieren, orthodox en modern. In ons gebouw wonen twee gezinnen die bij de VN werken en een gezin waarvan de vader de Midden Oosten correspondent is van Sky News.

Ons appartement heeft twee slaapkamers en twee badkamers. Het is allemaal erg anders dan in Atlanta, maar ook erg leuk. De eigenaar van het appartement, Bar, is net vader geworden van een jongentje. Hij mag de naam nog niet vertellen tot na de besnijdenis. Misschien gaat-ie wel Daan heten (-;

 

Learn More

Om bij stil te staan (2016)

Samen met papa naar Yad Vashem geweest: het grootste holocaust museum ter wereld. Als je door de lange gang van het museum loopt, krijg je de rillingen. Je voelt bijna wat voor verschrikkingen er in de Tweede Wereldoorlog hebben plaats gevonden. En om eerlijk te zijn: je kunt niet bevatten dat mensen andere mensen die ze niet eens kennen zo haten dat ze miljoenen mensen actief en bij volle bewustzijn hebben omgebracht.

En dat allemaal zo vlakbij. En als je dan de krant leest en op tv ziet dat er mensen zijn die andere bevolkingsgroepen zo haten dat ze hen het liefst uitroeien. Overal. Op de hele wereld. Wat hebben we dan eigenlijk bijna geleerd en wat is civilisatie dan ontzettend broos.

Learn More

De Oude Stad (2016)

Jeruzalem is heel bijzonder en erg mooi. Het is een stad met veel historie, cultuur en een enorme mix van religies, nationaliteiten en stromingen. Natuurlijk zijn er joden, moslims, christenen. De bewoners komen vanuit de hele wereld. Een beetje als in Amerika, maar dan veel extremer omdat er elk jaar nog vele tienduizenden mensen naar Israël komen om er te wonen.

De Oude Stad is maar 1 vierkante kilometer maar er is van alles. Er is een wijk van joden, van arabieren, van christenen, van Armeniërs. We hebben er erg lekker gegeten, hoewel het best toeristisch is. Het is veel lopen, er zijn veel trappen, dus voor mij is er zijn ook meteen een beetje fysiotherapie.

Learn More

Vroeg opstaan (2016)

Het programma in het Feuerstein begint op sommige dagen erg vroeg. De eerste maandag (mijn tweede dg dus) moest ik er al om negen uur zijn. Dat klinkt als een mooie tijd, maar het verkeer is hartstikke druk in Jeruzalem. We wonen maar 4 kilometer van het instituut maar daar doen we ’s ochtends in de spits zo’n drie kwartier over. Daarvoor nog opstaan, scheren, douchen, aankleden, ontbijten, spullen pakken… Dus vroeg uit de veren hier. En als je dan bedenkt dat het hier ook nog een uur later is, draait iedereen zich in Nederland nog een keer om als ik al aan het werk ben!

Learn More

Aangekomen in Israël (2016)

Dit najaar heb ik een speciale therapie in het Feuerstein Instituut in Jeruzalem. Zij zijn helemaal gespecialiseerd in cognitieve revalidatie. Dus in het verbeteren van mijn geheugen, mijn lezen en het sneller kunnen vinden van de juiste woorden. Schrijven is geen probleem, maar soms kom ik bij het praten niet snel op het juiste woord.

Professor Feuerstein heeft voor mensen met traumatisch hersenletsel een speciaal programma bedacht, naast een heleboel programma’s voor andere mensen.

Papa en ik zijn op 3 september aangekomen. Het is wel even wennen. Zo kun je hier bijna niets lezen omdat alles in het Hebreeuws is geschreven. Best vreemd als je er juist naar toe gaat om sneller te kunnen lezen (-;

We hebben een leuk appartement in Jeruzalem. Ik dacht een dag vrij te hebben, maar hier begint de week op zondag en niet op maandag. Ik ga er voor!

Learn More

Uitmarkt (2016)

Dominique moest werken tijdens de Uitmarkt. Tijdens de Musical sing-a-long. Ik ben nog even gaan kijken en kwam weer veel bekenden tegen. Natuurlijk Frits Sissing, Guus Verstraete en Maxim Bezembinder. Tony Neef heb ik net gemist.

Het is altijd erg gezellig op het Museumplein tijdens deze happening. Maar ik heb de uitzending toch maar gewoon vanuit mijn bed gekeken. Ook erg mooi!

Learn More

Voor altijd (2016)

Mijn nichtje Merel is getrouwd met Alex. Het was een prachtige dag, een geweldig feest en iedereen zag er stralend uit toen zij voor altijd hun ja-woord hebben gegeven. Ik had samen met Dominique voor die dag ook een nieuw pak gekocht.

Het feest was top. Zeker ook omdat ik veel nieuwe lieve mensen heb ontmoet. Wat kan het leven mooi zijn!

Learn More

Mooie pannenkoek (2016)

Dat een pannenkoek ook schattig kan zijn, bleek wel aan het ontbijt in Vesper. Een schattig klein pannenkoekje met heerlijk vers fruit. Het was bijna zonde om het op te eten. Maar er wwas nog zoveel ander lekkers, dat hij er toch aan moest geloven.

Learn More

Terug in Noordwijk (2016)

Een paar jaar geleden heb ik tijdens mijn studie gewerkt bij Bries in Noordwijk. Helemaal te IMG_2311leuk met erg aardige mensen. Michiel van den Berg was samen met zijn broer Martijn mijn baas. Inmiddels hebben ze drie mooie bedrijven. Naast Bries en Zuiderbad hebben ze misschien wel het mooiste en leukste hotel van Noordwijk: Vesper. Toen Michiel hoorde van mijn ongeluk heeft hij IMG_2328mij samen met papa uitgenodigd om een nachtje te komen slapen.

We troffen het die dag heel erg. Supermooi weer, een geweldige kamer in Vesper en een diner in Bries. Het waren sweet memories voor mij, ondanks een snurkende vader op mijn kamer.

Dankjewel Michiel voor een geweldige ervaring. En ook al hadden we toen ik bij Bries werkte een superteam: de mensen die nu bij jullie werken zijn er niet minder om!

Learn More

Zondag aan Zee (2016)

Even lekker uitwaaien aan het strand. Zondag was het gelukkig weer (even) mooi weer dus snel naar Buddah Beach in Zandvoort. Lekker windje, maar nadat de wolken over waren getrokken een strakblauwe hemel en veel zon. Plus natuurlijk heel lieve mensen. Aaltje, Marianne, Romy, Dave… Nog een lekkere Buddahburger gegeten. En natuurlijk ook even heerlijk uitgerust. Want maandag begint mijn werkdag weer met veel fysio op het VU Sportcentrum (vandaag is Noortje mijn fysiotherapeute, dus dat wordt ook weer een kilometer of twee, drie lopen) en thuistherapie met Gijs. Ik moet wel uitkijken voor mijn linkerschouder en -pols. Ik ben blijkbaar zo enthousiast bezig geweest dat die nu een beetje overbelast zijn. Maar (ook) dat komt goed.

Learn More

Hard werken, hard werken (2016)

Op mijn blog lijkt het soms alsof ik feestend door het leven ga en inderdaad, gelukkig heb ik heel wat om van te genieten. Maar soms vergeet je dat ik elke week heel hard nog aan het revalideren ben. Elke week 3 dagen van drie-en-een-half uur fysiotherapie achter elkaar bij het VU Sportcentrum met de therapeuten van Paul Klaver. Elke week counseling met Lia, muziek met Alies, en regelmatig ergotherapie van Mariolein. Plus dan ook nog elke dag minstens twee uur thuistherapie met Gijs. Met mijn rechterhand veel oefeningen op de Rejoyce, oefeningen voor mijn enkel, mijn schouder en mijn arm. En oefenen met snijden (dat gaat steeds iets beter), koken, opruimen. En dan nog veel leren, lezen en studiemateriaal oppakken met Marieke en Max. Zo heb ik werkweken van ook een kleine 40 uur. Dag in, dag uit werken aan mijn vooruitgang.

In september, november en december ga ik naar het Feuerstein in Jeruzalem. Die zijn helemaal gespecialiseerd in cognitieve revalidatie, dus voor mijn geheugen, mijn lezen, onthouden en praten. En dan is het al weer 2017!

Learn More

Dog Vito op bezoek (2016)

Vandaag kwam Elizah even langs met haar nieuwe hond Vito. We waren meteen vrienden. Een tophond! Hij is nog erg jong en speels, maar nadat we aan elkaar gewend waren liet hij zichzelf door mij oppakken en voor ik het wist lag hij op mijn benen te slapen. Het was erg gezellig om Elizah en Vito over de vloer te hebben. We hebben afgesproken dat ik hem de volgende keer mee ga uitlaten!

Learn More

La dolce vita (2016)

Het was zo bijzonder om met Dominique in Italië te zijn. Neem nou Claudia. Toen we bij haar thuis waren maakte ze meteen een groot bordIMG_2248 met bresola vlees en een grote schaal met pasta. Gewoon lekker lunchen op z’n Italiaans. En klaar waar je bij staat. Ondertussen praat alles en iedereen gewoon door. Maar nu we het toch over eten hebben: je eet overal geweldig. Aan het strand, in de stad, in grote restaurants en kleine tentjes. Overal is het genieten. Ik begrijp nu waarom La dolce vita Italiaans is.

Learn More

Kleurtje (2016)

Het was heerlijk weer in Toscane en ook al lag ik een beetje in de schaduw, ik heb toch een lekker kleurtje gekregen. Wat is het strand eigenlijk toch lekker. Als we in Jeruzalem zijn, zullen we in het weekend vaak naar het strand van Tel Aviv gaan. Lekker genieten van de zon, het water en de rust.

Learn More

Achterneefje in Italië

In Toscane heeft Claudia een kleinzoon: Diego. Hij is weer de zoon van Nicolo. Precies: de zoon van Claudia. En Claudia is weer een nicht van Dominique, dus is Nicolo eigenlijk een achterneefje van mij. En hij is leuk! Maar wat helemaal bijzonder is, is dat het er allemaal echt Italiaans aan toe gaat. Diego gaat van hand tot hand, er wordt goed met hem geschud en het is één groot familiegebeuren. Best leuk om te zien. Ik heb er genoten. Het liefst ga ik weer snel even terug naar Toscane, maar eerst naar Israël naar het Feuerstein Instituut. Dat wordt daar drie maanden buffelen.

Learn More

Lekker zwemmen in Italië (2016)

Bij het hotel in Viareggio was een prachtig zwembad, waar ik waanzinnig lekker in heb gezwommen. Zwemmen is heerlijk voor mij. Je voelt je vrij en ik beweeg erg gemakkelijk in het water. Genieten dus. Binnenkort ga ik met Evelien naar Hotels van Oranje in Noordwijk. Die hebben ook zo’n waanzinnig binnenbad. En ook met Gijs ga ik er naar toe. Heerlijk. Je moet je toch af en toe verwennen.

Learn More

Met Dominique naar Toscane (2016)

IMG_2244

Ik kan het eigenlijk niet vaak genoeg zeggen, maar ik ben waanzinnig blij met Dominique – voor mij een supermoeder. Toen ik zei dat ik best wel een vakantie had verdiend na al die tijd hard werken (want revalideren is echt topsport), had ze meteen een paar dagen vakantie geboekt naar Viareggio. Vlakbij Compigiano waar haar opa heeft gewoond nadat hij met pensioen was.

Het was super, maar veel te kort. We hadden een lekker hotel met een prachtig strand. Het eten was geweldig, we kregen een upgrade zodat we ineens in een suite zaten met twee kamers en het land is echt heel mooi. Ik heb mijn ogen uitgekeken en ook een onbekende kant van de familie leren kennen. Ik zou meteen terug willen, maar dan langer. Met papa afgesproken dat we dat volgend jaar zeker gaan doen.

Learn More

Lekker aan het strand (2016)

Wat was het een mooi warm weer! Ik was dan ook blij dat ik even naar het strand kon. Naar Buddah Beach in Zandvoort. Daar waren ook Alie, Marianne, Marjolein en Daphne. Het werd dan ook een erg gezellige middag met de meisjes. Leve het mooie weer!

Learn More

Een nieuw pak (2016)

IMG_2198De komende maanden heb ik best een aantal feestjes en dus was het tijd voor een nieuw pak. Samen met Dominique naar Oger geweest en ben er erg geslaagd in de uitverkoop. Ik kreeg ook veel complimenten over het feit dat ik tegenwoordig veel rechter sta. Ze hebben ook bijna niets hoeven aan te passen om mij strak in het pak te krijgen. Trots!

Learn More

Varen op een mooie zondag (2016)

IMG_2194Met Sabine en René hebben we een heerlijke boottocht gemaakt. Lekker genieten in het zonnetje en van het water. Dominique en ik hebben erg genoten. Papa was er niet bij omdat hij voor zijn werk naar New Orléans was gevlogen. Maar dat heeft de pret niet gedrukt. Als het aan mij ligt wil ik wel vaker varen. Erg leuk!

Learn More

Naar Monickendam (2016)

Sabine en René hebben een nieuw huis en Sabine is net jarig geweest. Dat hebben we gevierd met een etentje in Noordwijk, maar zijn op de zondag daarna naar hun nieuwe huis gegaan in Monnickendam. Een erg mooi huis en we hebben haar verjaardag nog opnieuw gevierd met vrienden van hen.

Learn More

Koninklijke travestie (2016)

IMG_2166Het was lustrum in Utrecht en het Koninklijk Utrechtsch Studenten Tooneel had weer de traditionele musical travestie. Dit keer Titanic. En Dominique verzorgde het kostuumontwerp. Dat was nog een hele klus omdat er maar liefst zo’n 150 kostuums waren. Maar natuurlijk heeft zij de klus geklaard. Ik ben samen met Jasper en papa gaan kijken. Erg gelachen en ook heel veel bekenden gezoen van de middelbare school die in Utrecht zijn gaan studeren. En wat natuurlijk ook erg mooi was, was toen Dominique op het podium kwam toen de hele crew werd bedankt. Ik was best trots.

Learn More

Genieten bij Heinemann (2016)

Dat is typisch Duits en bekend ver buiten Düsseldorf: Heinemann. Ze hebben superlekkere chocolade, zoals champagne truffels. Maar jhe kunt er ook wat eten en drinken. Ik heb een glas citroenijs met een beetje sekt gehad (als ik er maar geen gewoonte van ga maken). Erg bijzonder zijn de serveersters. Allemaal in een soort Duitse verpleegsteruniforms met zwarte sokken en sandalen. Daar word ik dan weer niet opgeonden van (-;

Learn More

Abgeschlept (2016)

Tenminste, ik denk dat het zo in het Duits heet. Het was erg schrikken toen we de auto in Düsseldorf weer opzochten om terug naar Amsterdam te rijden. Weg auto. Volgens papa zou die weggesleept kunnen zijn (had hij ook eerder kunnen bedenken). Dus een taxi aangehouden, die adviseerde 110 te bellen, kreeg binnen 1 minuut te horen waar hij stond en 10 minuten later waren we al bij de wegsleepplek waar de auto stond. Afgerekend en wegrijden? Nee, we moesten wachten op de politie die nog langs kwamen met een boete van 35 euro. Die moest dan ter plekke worden betaald. Na drie kwartier kwamen ze. Drie agenten sterk. Bewapend met… een pinautomaat waarmee de bekeuring ook met American Express kon worden betaald. Dat is Vorausgang. Alleen gingen we die dag samen iets minder duur eten…

Learn More

Naar Feuerstein (2016)

Ik vond altijd dat Erik Scherder er als een echte professor uit ziet, maar prof. Reuven Feuerstein verslaat hem toch op uiterlijk. Prof. Feuerstein is 93 jaar geworden en heeft de Feuerstein methode ontwikkeld. Een onderdeel daarvan is de cognitieve revalidatie voor mensen met traumatisch hersenletsel. En daarmee haalt zijn instituut in Jeruzalem waanzinnige resultaten. Dat is precies de reden waarom ik daar naar toe ga. In september, november en december. Drie maanden lang. En als het goed is, ga ik meteen daarna verder met mijn studie. Maar dan wel voor de punten!

We hebben in Jeruzalem al een mooi appartement gevonden en Dominique en papa gaan daar afwisselend met me mee naar toe. Ik ben nog nooit in Israël geweest. Ik ben erg benieuwd! Er komen gelukkig ook veel vrienden op bezoek.

Learn More

Bij Vicki en Axel in Düsseldorf (2016)

Het was een verrassing toen papa ineens zei dat we samen het weekend naar Düsseldorf zouden gaan. Dominique moest dat weekend werken en dus reden wij samen naar Duitsland. ’s Avonds hadden we afgesproken met Axel en Vicki. Axel kent mij al bijna mijn hele leven en we zijn met z’n viertjes door Düsseldorf gegaan. Aan de Rijn gewandeld langs alle terrasjes, gedronken bij een bierlokaal waar we ook heel oude in zout gelegde (Sole) eieren hebben gegeten en daarna bij een echt Duits restaurant gegeten. Supergezellig. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar (-:

Learn More

New York, New York (2016)

Op de verjaardag van Dominique heb ik bijna een half uur gezongen. In totaal zes nummers. Ik had me samen met Alies Thomas erg goed voorbereid en Gijs heeft ook nog op een drum een paar nummers meegespeeld. Het was best een succes. Ik deel graag even het nummer New York over mijn favoriete stad waar ik ooit wil gaan wonen.

Learn More

Haringparty bij Wiebe (2016)

Dat was even gezellig op een moeilijke dag voor mij. Maandag de 13e juni had Wiebe zijn haringparty en ik ben daar naar toe gegaan met Dominique, Yvonne, Jip en René. Papa moest werken. Het was erg gezellig, zeker ook toen onverwacht Johan ook kwam om mij een hart onder de riem te steken.

Even later kwamen ook Ron Brandsteder en zijn zoon Rick. Hartstikke gezellig bijgepraat omdat Ron via Dominique en papa alles over mij wist nou ja… bijna alles).

Het is altijd leuk bij Wiebe, zeker ook als de nieuwe haring er altijd een dag eerder is dan bij anderen. Als je iets voor het eerst eet mag je een wens doen. Dat heb ik me geen twee keer laten zeggen.

Learn More

Reünie op het Rijnlands (2016)

Het was een grote reünie op het Rijnlands Lyceum. Natuurlijk was ik van de partij. Ik ben samen met Max ernaar tologo RL 3e gegaan, maar het was een drukte van jewelste. Ik heb heel veel mensen gezien en lekker met ze bijgepraat. Medeleerlingen, leraren.. er waren er honderden.

Natuurlijk heb ik veel leuke meisjes weer gezien en gesproken, zoals Isalinde. Echt supergezellig. Daarna zijn we naar de Gouwe gegaan, de kroeg van vroeger. Daar lekker chillen op het terras en tegen negen werd ik weer opgehaald. Ik ben nu al klaar voor een volgende reünie!

Learn More

Topkip (2016)

Kip&Zo zit vlakbij en daarom gaan we best vaak daar even snel een kippetje eten. Of een stukje ossenhaas. Altijd gezellig met Michelle en Hugo. En nu is het helemaal feest daar want de kippen zijn in de aanbieding! Extra genieten dus.

Learn More

Ontbijtje op bed (2016)

Ik weet niet waaraan ik het heb verdiend, maar papa was zondag wel erg actief. Hij heeft me een ontbijt op bed gebracht, heeft boodschappen gedaan, de pillen voor de week in de medicijndozen gedaan en nog veel meer. Jammer dat het zondag is, want anders had ik er misschien heel erg van kunnen profiteren (-;

Maar heel eerlijk: hoe goed hij ook zijn best doen, Dominique doet alles net even beter. Hij moet nog vel oefenen!

Learn More

De Ban van Broadway (2016)

Dat was weer erg leuk: een premiere in het DeLaMar theater. Dit keert De Ban van Broadway. Een erg leuk toneelstuk. Ik heb enorm genoten. Dat begon al op de rode loper toen de bekende en lieve actrice Anne Wil Blankers me erg enthousiast begroette. Alle fotografen makten foto’s van mij (en ook van Dominique hoort).

Tijdens het feest was het erg leuk. Veel oude bekenden gezien en er lang mee gesproken. Ze leven allemaal heel erg met me meer en zeggen allemaal dat ik zo vooruit ben gegaan. Dat zien zij misschien beter dan ik, want voor mij duurt het allemaal wel erg lang.

Toen we pas na middenacht naar huis gingen, lag papa al te slapen. Die was naar de opening van de mooie beeldententoonstelling geweest bij Halvemaan. Daar exposeert onze buurvrouw Herma de Wit. Net als het toneelstuk ook erg de moeite waard om te gaan bekijken.

Learn More

Uit eten met Jip (2016)

Dat was een verrassing: Jip had me uitgenodigd om met haar uit eten te gaan in de Roast Room. Daar IMG_2043werkt Jip en het leek haar gezellig om samen daar eens te gaan eten. Nou dat was geweldig. Heel gezellig met Jip natuurlijk, maar ook waanzinnig lekker gegeten. Steak tartare, een langoustine, een lamsrack, een bavette, een stuk rib eye… Er kwam geen eind aan.

Het was een heel mooie avond die we afgesloten hebben met een ijsje bij Pisa. En daarna nog even nagezeten bij René en Yvonne.

Dankjewel lieve Jip! Het was een topavond.

Learn More

Cavia (2016)

Even lachen: ik ben wel naar de kapper geweest, maar Jip heeft haar lange haar voor een stukje over mijn haar gelegd en dan lijk ik precies op een cavia. Ook een beetje blond…

Learn More

Naar Jeruzalem (2016)

Ik ga dit jaar drie maanden naar Jeruzalem. Daar is een heel bijzondere kliniek: Feuerstein. Eigenlijk is het meer een school voor jongeren met traumatisch hersenletsel. Ze werken daar puur aan het geheugen, aan lezen, onthouden, schrijven en praten. Met een heel bijzondere leermethode die ook nog eens helemaal is afgestemd op hersenletsel.

Papa is er gaan kijken en kwam helemaal enthousiast terug. En ik ben ook nog nooit in Jeruzalem geweest en heb er erg veel zin in om weer veel beter te kunnen leren. In september gaan we een eerste maand. In oktober hebben ze er vakantie en dus ga ik in november weer verder.

Learn More

Lekker aan het strand (2016)

Dave en Marjolein hebben een strandtent in Zandvoort geopend: Buddah Beach. We zijn daar op eneIMG_1987 stormachtige dag in mei naar toe gegaan, maar dat mocht de pret niet drukken. Aaltje, Marianne, Gerard, Jackie, Liv en Don waren er ook. We hebben erg goed gegeten. Maar het leukste was natuurlijk Lizzie. Ze moet nog één jaar worden maar ze is echt helemaal te leuk.

Ik hoop snel weer naar het strand te gaan. Maar dan wel met mooi weer!

Learn More

Moederdag (2016)

Met Moederdag ben ik extra vroeg opgestaan om voor Dominique een heerlijk ontbijt klaar te maken. Met sap, een cappuccino, een warme croissant en een spiegelei in de vorm van een hartje. Ze was er erg blij mee, maar als iemand een mooi moederdag ontbijt verdiend, dan is zij het wel. Dank je lieve Dominique!

Learn More

Met papa naar de sportschool (2016)

Ik stond er een beetje van te kijken toen papa vroeg of ik zin had om met hem naar de sportschool te gaan. Die kans meteen gepakt. Maar wat bleek: we gingen een broodje eten bij de sportschool! Niks rennen, squatten, duwen. Gewoon: eten! Nu heeft hij wel een fiets gekocht, maar had er toch even iets meer van verwacht.

Learn More

Laatste middagmaal (2016)

Vrijdag zijn we weer vertrokken uit Atlanta. Altijd klein verdriet. We hebben dan ook met z’n drietjes werkelijk heel lekker IMG_1939gegeten bij Chama Gaucho. Een Braziliaans vleesrestaurant waar mannen met spiesen achter elkaar aan komen zetten met werkelijk verrukkelijk vlees. En er is een topsaladebar.  En… natuurlijk een waanzinnig Amerikaans toetje dat je gewoon met z’n drieën kunt delen en er dan nog overblijft.

Daarna naar het vliegveld met 6 koffers en een heleboel handbagage, waaronder mijn nieuwe backpacker gitaar waar ik mee kan spelen. Iedereen vond het maar vreemd dat ik zelf een karretje met drie grote koffers duwde. Maar ja, je moet toch laten zien dat je vooruit gaat! Ook al was het erg prettig toen er nog voor mij geduwd werd.

Learn More

Thank you Nancy (2016)

Nancy Miller is voor mij heel belangrijk. Met haar kan ik over alles praten. Ze is echt mijn counselor – samen met Lia hier in Nederland. Het voordeel van Nancy is dat ze heel veel jongeren kent met ernstig hersenletsel zoals ik en weet precies wat er allemaal door ons – en mij – heen gaat. Ik ben zo blij dat ik haar in Atlanta weer twee keer per week heb kunnen spreken. Maar jammer genoeg houdt het bij haar niet op ‘bij een goed gesprek’. Ik heb dit keer heel veel huiswerk van haar meegekregen! Ik zal het maken Nancy!

Learn More

Bye bye Shepherd, see you soon again (2016)

IMG_1936

Aan alles komt een eind, hoewel ik het vreselijk vind om weer te vertrekken uit Atlanta. Ik heb er zoveel goede vrienden en de therapie die ik er krijg is echt geweldig. Niet dat mijn Nederlandse therapeuten minder zijn – IMG_1938zeker niet – maar het is hier toch anders. Door de sfeer, de aanpak, de collega’s onder elkaar. Dat geldt zeker ook voor Pathways, wat een kleine familie van me is geworden.

Ik ga iedereen missen, maar kom in de herfst weer terug. Maar gelukkig houd ik met de meeste therapeuten contact via FaceTime, Facebook en mail, See yo’ll soon again – zoals ze dat hier zeggen.

Learn More

Lee’s geweldige homemade pizza’s (2016)

IMG_1887Het is bijna de laatste avond in Atlanta en we hebben een geweldige avond gehad bij Sarah en Lee. Howard en Meiers waren er, maar ook vriendinnen van Lee en Sarah.

Voor het eerst hebben we de homemade pizza’s van Lee geproefd. Nou: die waren geweldig. Hij maakt ze van scratch en bakt ze met verschillende toppings in een snel tempo achter elkaar. Echt superlekker. Papa heb ik gevraagd of hij bij Lee op cursus kan.

En dan was er nog een verrassing. Anne had een superlekkere taart gemaakt en Howard moest ineens ‘even naar buiten’. Daar stond IMG_1888Trav, de man achter Leaping Cow ice cream. De advocaat die alles heeft wat Ben en Jerry ook hebben. En hij bracht zijn signature ice cream: de pistachio. Met verse, hele pistache noten uit het Midden Oosten. En een versie die ik niet kende: American Peppermint.

Wat een geweldige avond. Met lieve mensen, waanzinnig eten en heel veel gezelligheid. Ik ga Atlanta weer missen. Maar ik ben snel weer terug!

Learn More

Ted’s short cake (2016)

Het is een typisch Amerikaans toetje: strawberry short cake. Maar wel erg lekker. Helemaal bij Ted’s Montana Grill (de mannen van de bizon steak).

Hij is allesbehalve short, maar superhoog. Je kunt er met vier man van eten en bestaat uit een speciaal soort cake, veel ijs en verse aardbeien. Yammie.

Learn More

Abbey Road in Roswell (2016)

Het was een verrassing voor mij: kaartjes voor de show Yesterday & Today in het Roswelle Ensemble Theatre. En ik heb genoten! Het was een interactieve show waarbij je als publiek kon aangeven welke nummers je wilde horen. Erg leuk. Maar ik was wel de aller, allerjongste. Die zaterdagmiddag was blijkbaar de speciale voorstelling voor de bejaardenhuizen in de omgeving. Zelfs papa was een jonkie in het theater.

Maar ik heb supergenoten. Op de weg terug nog even op het zebrapad voor de grote foto. Echt Abbey Road in Roswell Georgia!

Learn More

Kissing Kim (2016)

Het is bijna een traditie: de dikke pakkerd van Kim in het spookhuis. Ik kan niet IMG_1862in Atlanta zijn geweest zonder die kus. Ze stift haar lippen eerst met een extra laag, tuit haar lippen en drukt ze stevig op mijn wang. Om me vervolgens dagenlang niet aan die kant te wassen…

Learn More

Terug in het spookhuis (2016)

Het was het eerste restaurant waar ik in Atlanta heb gegeten: The Green Manor, ofwel het spookhuis omdat er een geest zou huizen. En wel een geest met certificaat, want alles in Amerika is gediplomeerd. Dus ook het huis.

We hebben lekker gegeten met Kathy en Rick en gelukkig was Kim er ook nog. Mijn eigen Southern Belle! Ik ben dan ook meteen met de meisjes op de foto gegaan: met Kathy en Kim.

En het eten? Dat was weer waanzinnig southern lekker.

Learn More

Leaping Cow met stroopwafels (2016)

Trav Carter is vastgoedadvocaat maar ook ijsmaker. Het is een goede vriend van Howard en vorig jaar hebben we het aller, allerlekkerste ijs gegeten dat uit de eigen keuken van Trav komt. Hij noemt zijn super exclusieve ‘ijsmerk’ Leaping Cow. Maar er gaat niks mank aan zijn ijs. Waanzinnig pistache ijs, goddelijk chocolade ijs… Allemaal triple yummie. Maar nu kwamen we erachter dat Trav al een hele tijd geen ijs meer heeft gemaakt omdat hij het te druk heeft met zijn praktijk. En dat terwijl hij zelfs aan Penn State een universitaire ijsmakeropleiding heeft gevolgd!

Gelukkig heeft Howard Trav zo ver gekregen om anderhalve pint ijs te maken met de door mij aangeleverde stroopwafels. Om zo the best of two worlds in ijs te krijgen.

We hebben anderhalve pint gekregen en ik moet zeggen: een 9,4! Superlekker. Alleen… stiekem hoop ik dat Trav snel zijn passie weer oppakt en weer het aller, allerlekkerste ijs van de hele wereld maakt. Thanks Trav!

Learn More

Mijn grote teen is niet blij (2016)

Vandaag weer even op controle geweest bij de tenendokter. Vorige week heeft ze – wel onder verdoving – de teennagel van mijn rechter grote teen verwijderd. Dat deed zeer! Helemaal voor de operatie, maar ook daarna. Ze heeft me verteld dat ze dit keer een behoorlijk stuk heeft moeten verwijderen, maar wel dat het weer aan gaat groeien. Gelukkig maar.

 

Learn More

Killer body (2016)

Als ik alle tijd die ik de laatste (bijna) drie jaar heb doorgebracht met PT (fysiotherapie) besteed zou hebben aan mijn spieren en mijn six pack, dan had ik er minstens zo uitgezien als de man op deze foto. Misschien was ik nog wel gespierder, want elke week ben ik toch minstens zo’n 12 tot 15 uur heftig bezig. Hier in Atlanta helemaal, want ze zijn dit keer strenger dan ooit tevoren met mij. Ik krijg zelfs huiswerk mee (van de andere therapeuten is dat te begrijpen, maar van fysio?). Dan hang ik in de deuropening, lig te zwaaien met mijn wandelstok en ga maar door.

Maar ik ga dan ook nog steeds vooruit. Ook al heb ik niet die spieren, die dikke armen en dat six pack. Gelukkig maar, want dan had ik veel van de kleren die ik hier in Atlanta heb gekocht nooit meer kunnen dragen.

Learn More

Havana in Atlanta (2016)

Papa heeft het er de hele tijd over: de Cuban Sandwich. Sinds hij met René in Cuba is geweest en ook de film Chef heeft gezien, heeft hij er misschien twee gegeten, maar we moesten en zouden naar restaurant Havana in Atlanta. Zo gezegd, zo gedaan. Nou, we hebben het geweten. Een soort kantine die er uit zag alsof de schilders er tientallen jaren omheen hebben gelopen. En je moest het eten zelf bestellen en halen aan een counter met een erg dikke mevrouw er achter.

En daar kwamen ze: de Cuban sandwiches. Ik moet zeggen: best lekker, maar om er nou zoveel moeite voor te willen doen. Nee. Maar het is nu weer voor maanden uit het systeem van papa. en dat is ook wat waaed.

Learn More

Atlanta by Night (2016)

Vrijdagavond hebben we een leuke avond gehad met Howard, Meyers, Roline, Sarah, Lee en zelfs even Thomas. En natuurlijk Leo, Dominique en papa. We hebben eerst bij Howard geborreld en daarna zijn we naar een erg lekkere pizzeria gegaan.

Vanaf het balkon van Howard (hij woont aan de Belt Line) heb je een waanzinnig uitzicht op de stad. Prachtig om vandaar de zon onder te zien gaan!

Learn More

Hart-stikke lekkere cheese cake (2016)

Even een (klein) complimentje voor papa. Hij heeft de cheese cake van de Kroger versierd. Met een opengesneden aardbei. “Net een hart”, zo zei hij. “En dat laat zien dat het met liefde op tafel is gezet.” Vooruit. Dit keer een complimentje voor zijn culinaire presentatietechniek.

Learn More

Topribs van Barrett (2016)

Het mooie van Atlanta is het weer, Shepherd, onze vrienden en als je alles combineert, dan kom je bij Barrett uit. Barrett heeft donderdag op de BBQ bij ons appartement IMG_1807werkelijk de allerlekkerste ribs gemaakt. Leo was ook over gekomen uit Houston. Leo is een vriend en oud-collega van Dominique. Hij viel met zijn neus in de … ribs.

Barrett heeft ze erg bijzonder gekruid en daar een zoutlaag overheen gelegd. Zo zouden de kruiden beter intrekken. Aan het eind werd de zoutkorst eraf gebikt en daar ware ze: the best ribs of Atlanta (en Troy). Was top Barrett. Thanks a lot!

En Barrett: die nam een banaan als zijn groente. Want alles wat groen is, vindt hij niet lekker :-}

Learn More

Vorkje prikken bij Batman vs Superman (2016)

Dat is nou zo leuk hier. CineBistro bijvoorbeeld. Een bioscoop vlakbij ons huis in Atlanta waar je in lekker luie leren stoelen naar de film kunt kijken terwijl je bijvoorbeeld een heerlijke tonijnsalade eet. Compleet met een alcoholvrij biertje. Dominique had – net als papa – de gegrilde kip BLT sandwich.

En de film Batman versus Superman wordt dan een stuk leuker en minder lang (2 1/2 uur!). Echt genieten kan ik je zeggen!

Learn More

Tulpen uit Atlanta (2016)

Ze doen hier echt alles om me thuis te laten voelen ;-). Bij ons appartement zijn in de tuin heel veel tulpenveldjes, Zo voelt het in Atlanta ook een beetje Nederland.

Learn More

Vertrouwd (2016)

Toen ik in juni 2014 voor het eerste naar Atlanta ging, kwam ik terecht in Shepherd Pathways. Daar was ik intern en mijn favoriete nurses waren Gloria en Lucius. Ze waren als familie voor mij. Door hen voelde ik me erg thuis in die beginperiode. Met Lucius ging ik er op uit. Naar American football, aar restaurants (samen met de andere patiënten) en naar andere leuke dingen.

In Pathways waren het dokter Fadia, alle therapeuten, mijn collega’s (waaronder Barrett) en Gloria en Lucius die voor mij weer het verschil zijn gaan maken.

Nu ben ik weer hard aan het trainen. En het mooie is dat iedereen mijn vooruitgang ziet. Ze geloven heel erg dat mijn arm en hand weer veel beter zal worden en ook mijn rechterbeen veel aan kracht gaat winnen. En waar ze helemaal versteld van staan in mijn vooruitgang in praten. Altijd leuk om te horen. Want soms, soms is het best wel moeilijk. Het duurt allemaal zo waanzinnig lang…

Learn More

Cirque de Soleil (2016)

We hadden toen we net in Atlanta aankwamen best wat problemen met ons appartement. Dat huren weIMG_1776 helemaal ingericht, maar Post Corporate Apartments had een nieuwe leverancier en ons vaste aanspreekpunt was met zwangerschapsverlof. Daarom was er de eerste dagen een heleboel niet in orde wat we wel hadden afgesproken.

Gelukkig is alles perfect geregeld door Post en Cort. En ze wilden het goedmaken. Ze boden ons drietjes prachtige plaatsen aan bij Cirque de Soleil in Atlanta. Voor mij was het de eerste keer dat ik een voorstelling van Cirque de Soleil heb gezien. Werkelijk prachtig en adembenemend. Ik heb echt waanzinnig genoten.

Voor de gelegenheid heb ik mijn nieuwe roze jasje aangetrokken. Dat heb ik bij Belk gekocht en was papa daarmee voor. Hij wilde er ook één, maar we hebben afgesproken dat we nooit samen in dezelfde kleren zouden lopen. Dus heeft hij maar een blauw jasje gekocht. 😉

Learn More

Grote auto (2016)

Het lijkt wel of elke keer de auto’s groter worden die we rijden in Atlanta. Dat is ook zo, want nu hebben we van Enterprise een heel dikke SUV gekregen voor de prijs van een gewone auto. Als je Dominique naast de auto ziet staan lijkt het net of ze er alleen maar met een vrachtwagenrijbewijs in mag rijden.

De auto heeft plaats voor 8 mensen. En je hoort hem bijna niet. Maar ja, dit is ook Amerika.

Learn More

Cheesecake Factory (2016)

Natuurlijk hebben we weer bij Ted’s Montana Grill gegeten (bizon steak) en bij de Cheesecake Factory (de kobe burger). Dat is voor mij feest. Ik zou er wel vaker naar toe willen, maar we eten heel vaak thuis. Dat is ook niet verkeerd, want Dominique kookt zalig.

Learn More

Easter in Atlanta (2016)

Oma Cecile is terug naar Nederland en papa is  in Atlanta aangekomen en we hebben met z’n allen Pasen gevierd bij Sarah en Lee. Met ook Roline, Howard en Meyers en een vriendin van Sarah: Anne. Het was erg gezellig en ook superlekker.

We hebben het eier-tik-spel gedaan en een superbrunch gehad. Vooral ook de hartige croissant-breadpudding was super. En de taart: goddelijk. Sarah kan echt koken als een topchef.

Het was een super-Pasen. Maar ook Pasen 2014 zal ik altijd herinneren toen we met heel vrienden bij mij thuis op de Olympiastraat Pasen hebben gevierd. Toen zat ik nog in een rolstoel en moest het avontuur in Atlanta nog beginnen!

Learn More

High met Iris van Herpen (2016)

Iris van Herpen is een heel eigentijds Nederlandse modeontwerpster en ze is hot. Ook hier in Amerika. Ze heeft een waanzinnige tentoonstelling in het High Museum hier. Daar ben ik samen met Dominique en oma Cecile naar toe geweest.

Ik moet zeggen: het was erg mooi wat ze maakt. Maar of het iets is om te dragen? Was het maar waar dat ik veel dames in haar ontwerpen tegen kwam 😉

Learn More

Sportstoelen (2016)

Dit is de opslagruimte bij Beyond Therapy met de sportrolstoelen. Allemaal snelle stoelen in frisse kleuren. Gelukkig heb ik ze niet meer nodig, maar ik sport als een gek. Ik heb er met een paar mensen over gesproken, maar als het even kan wil ik dit jaar graag meelopen in de Peachtree Road Race. Dat is op 4 juli en dan komen meer dan een miljoen mensen kijken! Meer dan een miljoen!

Ik ga proberen of ik me in kan schrijven en een startnummer krijg. Een paar mensen hebben al aangeboden met me te trainen, mee te lopen en te helpen om zo’n nummer te bemachtigen. Ik hoop zxo dat het lukt. Ik heb er namelijk enorm veel zin in.

Learn More

Onder vrienden (2016)

In Atlanta hebben we veel goede vrienden. Sarah en Lee bijvoorbeeld. Maar ook Howard en Roline. En Kathy en Rick. En Meyers. En niet te vergeten mijn buddy Barrett.

Barrett was er meteen al de eerste dag dat we in Atlanta waren. We hebben lekker bijgepraat en zijn samen ook even op pad gegaan. Ook naar zijn tante die in Atlanta woont.

We hadden al snel ook een leuke avond met Sarah, Lee, Howard en Roline. We hebben lekker geteten in een nieuw restaurant en daarna bij Lee nog even na geborreld. Alsof we nooit weg waren geweest.

Learn More

Weer terug in Atlanta (2016)

Op 14 maart was het weer zo ver: lekker voor 6 weken terug naar het Shepherd Center in Atlanta. Met veel fysio in Beyond Therapy en speech en muziek in het Shepherd Pathways. Nancy, mijn counselor, is voor zichzelf begonnen en die zie ik twee keer per week. Zij begrijpt mij als de beste en weet precies wat mij allemaal bezig houdt.

Ik ben met Dominique en oma Cecile heengevlogen. We wonen weer in Post Alexander – alleen in een ander appartement. Iedereen is erg blij om ons weer te zien. En wij hen.

Howard heeft ons opgehaald op het vliegveld. Voor de bagage hadden we alleen een extra taxi nodig (-;. En woensdag begin ik al met mijn werk.

Learn More

Henk Eilander tussen de meisjes (2016)

Dit vind ik nou een leuke foto. Mijn grote vriend dr. Henk Eilander was ook op het congres, Hij heeft ook gesproken met Ron Seel en Gary Ulicny van het Shepherd die hij kent van die keer dat hij mij in Atlanta heeft opgezocht. Henk werkt zo hard dat hij ook wel eens mag genieten. Daarom werd Henk meteen opgezocht door Hollandse meisjes. Terecht!

Learn More

Gary Ulicny in Nederland (2016)

Ik heb hem gemist, maar de grote baas van het Shepherd Center in Atlanta was even in Nederland. Hij sprak samen met papa op het 11e wereldcongres van de IBIA. Gary is een heel bijzondere man die ook heeft toegezegd dat hij ons op alle mogelijke manieren zal helpen met het opzetten van een aparte kliniek voor jongeren met hersenletsel. En wat zo leuk is: hij heeft ook haring gegeten!

Learn More

Papa heeft praatjes (2016)

Papa heeft een presentatie gegeven op het 11e congres van de International Brain Injury Association. Ik ben dan best een beetje trots op hem omdat hij daar dan staat tussen allemaal professoren, onderzoekers en andere specialisten. Papa heeft een oproep gedaan aan iedereen op het congres om zich niet langer te verschuilen achter allerlei beperkingen. Of het nu om gebrek aan geld of kennis gaat.

Learn More

Geen eerbied voor grijze haren (2016)

Ik heb er weer één te pakken! Een van de (nog resterende) 11 grijze borstharen van papa. Ik had met hem afgesproken dat ik ze er allemaal, stuk-voor-stuk, uit mocht trekken met mijn rechterhand. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan en ik heb vandaag mezelf overtroffen. Met één beweging had ik een grijze haar tussen duim en wijsvinger van mijn rechterhand en ineens hoorde ik een gilletje. Tsja: ik had hem te pakken! Nu heeft papa nog maar 10 borstharen en ik kan je zeggen dat die ook snel zullen sneuvelen. Maar mijn rechterhand: die wordt steeds beter!

Learn More

Papa en ik in de media (2016)

In het februarinummer van het Tijdschrift voor de Revalidatiegeneeskunde (het vakblad voor revalidatieartsen) staat een interview met papa over onze ervaringen met de revalidatie bij hersenletsel. Papa vindt dat de patiënt niet echt centraal staat, maar veel meer de beperkingen die er zijn in revalidatiecentra. Zoals het budget, de beschikbaarheid van voldoende goede therapeuten, de kennis over effectieve behandeling van jongeren, de intensiteit van programma’s etc.

Toch is hij niet negatief, want hij zegt dat er heel veel talent in Nederland is. Maar ook dat artsen het medisch belang centraal moeten stellen en niet de kosten. Er kan nog heel wat verbeteren. Wat allemaal? Dat kun je zelf lezen in het interview. Als je hier klikt, komt het hele artikel van 4 pagina’s op je scherm.

Learn More

Première van de Oase Bar (2016)

Het was feest in Roffa! Ik was bij de première van de Oase Bar in het Oude Luxor. Echt waanzinnig leuk. Met Joke Bruijs en Gerard Cox. Zulke lieve mensen met waanzinnige humor. Een programma met liedjes, met moppen, met rauwheid en tederheid tegelijkertijd. Ik heb erg genoten. Ook van het werk van Dominique die de kostuums heeft gedaan voor de show.  Goed gelukt.

Na afloop heerlijk gefeest met iedereen. Dan merk je dat Rotterdam toch echt anders is dan Amsterdam. En ik moet zeggen: Roffa is bet okay. Meer dan okay. Het was er echt leuk!

Learn More

College met prof. Peerdeman (2016)

Professor Peerdeman heeft mij zes van de acht keer geopereerd, dus toen zij mij vroeg om haar te assisteren bij een college voor derdejaars geneeskunde studenten zei ik meteen ja. Vrijdag was het zo ver. Op naar de VU en alle vragen van haar en de studenten beantwoorden. Professor Peerdeman zei dat ze trots op me was. Veel studenten vroegen zich af hoe ik me nu na het ongeluk voel. Soms is het best moeilijk, maar ik ben blij dat het zo goed gaat – ook al duurt het mij te lang. Na afloop van het college ben ik met Hidde de stad in gegaan. Filmpje gepakt op het Leidseplein en lekker gegeten bij Sumo. Daar had ik erg veel zin in!

Learn More

Weer een boeking (2016)

Vrijdag 5 februari heb ik weer een boeking! Dan mag ik iets terugdoen voor de lieve professor Saskia Peerdeman die 6 van mijn 8 operaties heeft gedaan in het VUmc. Mevrouw Peerdeman is daarna professor geworden (zal toch niet door mij komen (-; ) en ze geeft die vrijdag een college over hersenletsel in de VU. Zij heeft mij gevraagd of ik ook wat wil zeggen tegen haar studenten. En natuurlijk heb ik ja tegen haar gezegd. Wel spannend, want het brengt me een stukje terug in de tijd toen ik nog maar net aan het bijkomen was uit mijn coma. Op de foto lig ik in het VUmc zo’n 10 maanden na mijn ongeluk voor de allerlaatste operatie.

Learn More

Genieten tussen 2 kanjers (2016)

Het afgelopen weekend was het de conventie van Multicopy in Vianen. Erg leuk omdat ik er veel mensen ken. Ik zat tijdens het diner erg goed. Tussen Elizah Withaar en Daniëlle Kuypers. Had slechter gekund toch? Heel lekker gegeten, veel gelachen en… uiteindelijk zijn we ook nog wat gaan dansen. Nu dans ik nu niet als een kleine Noerejev maar ik kan wel behoorlijk ritmisch mee bewegen, meezingen en lol maken. En dat is goed gelukt!

Learn More

Constraint Induced Movement Therapy (2016)

Kijk, dat klinkt nog eens. CIMT, dat is de nieuwe therapie die ik er de komende zes weken’ bij’ doe in Reade. Drie dagen van ’s ochtends vroeg tot ’s middags (bijna) laat. Want het is zelfs met huiswerk.

Wat is CIMT? Dat is een therapie waarbij mijn beste arm en hand (links dus) wordt uitgeschakeld met een handschoen waarmee je echt helemaal niks kunt doen. Dus moet ik alles met rechts doen. Pakken, eten, schrijven, schaven. En dat valt niet mee omdat mijn rechterarm en -hand nu eenmaal nog niet echt olympisch zijn. Met CIMT moet dat uiteindelijk wel veel beter worden.

Hoe frustrerend het ook is, hoe blij ik ben dat ik deze therapie kan volgen. Hopelijk gaat het snel goed, zodat ik iedereen in maart in Atlanta bij het Shepherd kan verrassen en verbazen. Want dan ga ik weer een aantal weken terug.

Learn More

Vijfhonderdvijftig (2016)

Er waren maar liefst 550 bezoekers bij de Masterclass Hersenletsel waar ikZaal leeg samen met prof. Erik Scherder heb gesproken. Iedereen vroeg me of ik niet zenuwachtig was, maar dat was ik helemaal niet. Professor Scherder (Erik voor mij) stelde me een heleboel vragen op het podium. Als ik sprak was het muisstil (tenminste dat twitterde een aantal bezoekers die erbij waren).

Ik vind het erg prettig dat ik mijn ervaringen en mening kan delen. Als dat goed is voor anderen met hersenletsel dan wil ik – bij wijze van spreken – wel elke dag optreden. Hoewel ik het gek blijf vinden dat iedereen mij als zo bijzonder ziet. Terwijl het niets meer (of minder was) dan gewoon hard werken bij de revalidatie.

Learn More

Chicago (2016)

Met Do zondagmiddag even naar Chicago geweest. Het schijnt een klassieker onder musicals te zijn, maar ik heb erg genoten van de voorstelling. Prachtig. Ook de kostuums (-;

Dat is nou typisch New York. Elke dag lange rijen om binnen te komen. De kaartjes zijn best duur, maar alle voorstellingen lijken wel helemaal uitverkocht.

Learn More

Lekker in New York City (2016)

We waren net op tijd een lekker lang weekend in New York. Een paar dagen later hadden we niet meer kunnen vertrekken door de sneeuwstorm (jammer eigenlijk). We zaten op Broadway, vlakbij Times Square. Lekker veel gedaan, gezien en gegeten.

Naar het Metropolitan geweest natuurlijk. Naar Chicago (de musical) maar ook naar People’s Improv Theatre. Naar het Ground Zero museum (indrukwekkend!), naar een paar winkels (ook een heel bijzondere snoepwinkel die uit 1850 lijkt te komen) en veel veel meer. Wat is New York een geweldige stad. Ik zou er in 2013 zijn gaan studeren en wonen – maar net ervoor kreeg ik mijn ongeluk. Ik wil er later werken. In 2018 ga ik er de marathon lopen. Nee, New York is echt mijn stad.

En dan het eten. Natuurlijk ook even bij Ted’s een bizonsteak, maar ook bij Beauty & Essex, Rue 57, de Met, een deli, Applejack Diner en veel meer. Het leven is er best goed kan ik je zeggen. Maar wel duur. Dat dan weer wel.

Learn More

Grotere zaal voor ‘mijn’ masterclass (2016)

Op 21 januari treedt ik op in Zwolle. Samen met prof. Erik Scherder en prof. Caroline van Heugten. Een Masterclass voor specialisten in hersenletsel. Centraal staat de vraag wat het perspectief is van mensen met hersenletsel als ze weer thuis zijn.

Prof. Scherder gaat daar samen met mij over vertellen. Over dat het niet altijd makkelijk is, over het belang van intensieve revalidatie, over vooruitgang, over hard werken, over… Tsja. Jammer dat er geen plaats meer vrij is. De organisator moest al naar een grotere zaal uiwijken omdat er meer dan 500 aanmeldingen zijn.

Wel spannend. En o ja… Artsen en zorgprofessionals krijgen drie studiepunten als ze naar ons verhaal komen luisteren.

Learn More

Ready for NYC (2016)

Ik ben er al helemaal klaar voor: donderdag ga ik met Dominique en papa voor een paar dagen naar New York. De stad waar ik zou gaan studeren, waar ik ooit wil wonen en waar ik in 2018 de marathon wil lopen.

Ik heb er erg veel zin in. We hebben al een leuk restaurant geboekt, we gaan naar het nieuwe 9/11 museum en voor de rest zien we wel. Ik was er drie jaar geleden nog met papa. Nu is het vast weer anders. Als iemand nog tips heeft: graag!

Learn More

En ja hoor… weer koning! (2016)

Het is traditie bij mij thuis om met Driekoningen een Driekoningentaart te eten. Daar zit een boon in verstopt en wie die in zijn stuk heeft, die is de Koning. En vraag niet hoe het kan, maar ook nu heb ik de boon weer te pakken gekregen. Dat had ik al thuis in 2013, in Reade in 2014, in Atlanta in 2015 en nu ook weer in 2016. Dat kan geen toeval zijn toch?! Als je zo vaak de boon vindt, dan ben je eigenlijk gewoon een echte Koning. (Ook al voelt het zo niet elke dag kan ik wel zeggen. Pfff… het blijft hard werken. Gisteren de intake gehad voor het CIMT-programma. Dat is 6 weken, drie volle dagen per week werken aan mijn rechterarm in Reade).

Learn More

Masterclass (2016)

Zondag heb ik van 10 uur ’s ochtends (inderdaad: 10 uur ’s ochtends) een masterclass zang gehad van Alies Thomas en Jacqueline Fleskens in de Q-Factory. Samen met 6 andere zangers en zangeressen. Het was echt waanzinnig leuk en ik heb heel veel geleerd. Het zijn echt topvrouwen. De dag duurde tot half zes. Dat was hard werken dus, maar de dag ervoor heb ik een relaxte dag gehad met René, papa en Mees.

Learn More

Beste wensen en wilde plannen (2016)

Allereerst: een heel goed en liefdevol nieuwjaar voor iedereen. Voor mij wordt 2016 een heel spannend jaar met erg veel voornemens, plannen en activiteiten.

Mijn korte termijn-doelen zijn dat ik in juni helemaal zonder stol wil kunnen lopen en met mijn rechterhand weer kan schrijven. Dat houdt in dat ik nog grote stappen moet maken. Maar daarvoor zijn ook al heel wat afspraken gemaakt.

In januari begin ik met een CIMT-programma bij Reade. Dat duurt zes weken van 3 volle werkdagen (met huiswerk). Dan wordt mijn linkerarm (mijn goede arm) onklaar gemaakt met een speciale handschoen of door hem op mijn rug te binden. Die dagen moet ik dus alles doen met mijn rechterarm en -hand. Dat is heel intensief en vaak frustrerend, maar we doen dat ik een groep van zes. Ik kijk er naar uit en ook een beetje tegenop. Maar het schijnt heel goed te werken.

In januari ga ik ook door met heftig veel fysiotherapie in het VU Sportcentrum met de therapeuten van Paul Klaver. Ook keihard werken, maar dat zal tot maart teruggebracht worden naar twee dagen per week vanwege het CIMT programma.

Ondertussen heb ik ook zangles van de geweldige Alies Thomas. Daar ben ik zo blij mee. Dat is oefenen en plezier tegelijk. Hopelijk kan ik in een ensemble gaan zingen met anderen.

In maart ga ik dan weer naar Atlanta voor zes, zeven weken. Weer actief werken in het Shepherd Center met mijn bekende therapeuten. Ik kijk er al erg naar uit. In januari ga ik trouwens ook nog een paar dagen naar New York. Dat was een cadeautje van papa uit 2015. We gaan met ons drietjes.

En dan heb ik natuurlijk nog mijn boekingen. Op 21 januari spreek ik op een Masterclass Hersenletsel in Zwolle met prof. Erik Scherder en begin februari spreek ik met prof. Saskia Peerdeman (mijn geweldige neurochirurg) op de VU tijdens een college voor aankomend neurochirurgen.

Never a dull moment? Nou soms. Ik heb het best druk, maar ik vind het altijd erg fijn als vrienden en vriendinnen bij me langs komen op de Speerstraat. Of om eens samen met hen de stad in te gaan. Leven is meer dan werken alleen toch?!

Learn More

Zingend het jaar uit (2015)

Ik heb zangles! Van Alies Thomas. Zij is echt een topper en geeft les bij onder andere Lucia Marthas, die dat voor mij heeft geregeld. Superprofesioneel, maar vooral ook erg leuk. Ik heb de eerste les gehad en heb meteen al veel geleerd. Bijvoorbeeld mijn navel inhouden, volume houden en meer van dit soort zaken die meteen resultaat opleveren. Alies is erg leuk. Zondag ga ik bij haar – samen met een aantal andere jongeren – al een soort masterclass doen. Zondag van 10 tot 5. Hard werken – maar dat ben ik gewend – maar het is leuk en goed tegelijk. Mijn voornemens? Daar hoort beter en meer zingen zeker bij.

Learn More

Kerstavond met Martin Garrix (2015)

Ik heb een geweldige Kerstavond gehad bij Robert en Evert. Met heel veel vrienden en bekenden. En als verrassing was ook Martin Garrix er. Heel gezellig mee gesproken en ik mag binnenkort met hem naar zijn studio komen kijken. Wat een ontzettend aardige dj en producent. Ik ken nu twee top dj’s: Vincent en Martijn. Ik kan niet wachten om ze alle twee op te zien treden. Ik weet op dit soort momenten dat ik nog heel wat in te halen heb, want hoe hard ik ook gewerkt heb, de tijd heeft voor mij best wel een beetje stilgestaan. Maar nu tikt de tijd weer lekker vooruit! Vrolijk Kerstfeest!

Learn More

Kerstavond marathon (2015)

Dat was even schrikken: het Sportcentrum van de VU sloot vandaag al om 14 uur. En dat was nou precies het moment dat mijn therapie met Dennis begon. En Dennis had geen medeleven. “Dan maar naar buiten” zei hij en dus hebben we bijna drie uur buiten gelopen, waarvan net geen twee uur zonder stok. Kapot was ik toen ik terugkwam in de kantine. Een rondje rond de VU, een rondje rond het park, een rondje daar… Het leek wel een halve marathon. Maar goed, die wil ik ook gaan lopen maar pas in 2018. Natuurlijk ben ik blij dat ik het gedaan heb, maar waarom moet ik op Kerstavond zo hard werken, terwijl anderen er een rustig dagje van maken? Ach.. omdat ik het kan zal ik maar denken. Je hebt luxe paarden en werkpaarden. Of ossen en ezels om het in kerststaltermen te zeggen. Vrolijk Kerstfeest!

Learn More

Nieuwjaarswens (2015)

Ik heb een kleine nieuwjaarswens. Natuurlijk wil ik dat het iedereen heel erg goed gaat. Dat er veel liefde en vriendschap is. Dat alles wat iedereen wenst ook uit komt en dat ik zelf ook steeds verder vooruit ga. Daar wil ik hard aan blijven werken. En mijn doel staat nog steeds. Daarom dit kleine filmpje uit het Shepherd Center. Met mijn wens voor over bijna drie jaar…

 

Learn More

Kerst in huis (2015)

Na mijn verjaardag mag de Kerst in huis. Daarom hebben Dominique en ik vandaag de kerstversiering geregeld. Met een boompje, kleine boompjes, kerstversieringen en natuurlijk kerstmuziek uit de Sonos. Het is meteen nog gezelliger in huis. Ik geloof dat dit de eerste keer is dat ik zelf een boompje heb staan. Wel klein en niet (van) echt (te onderscheiden), maar wel met leuke ballen erin. Ik ben KerstKlaar!

Learn More

Party (2015)

Vrijdag de 18e heb ik mijn verjaardag gevierd in Kip & Zo. Met heel veel vrienden en familie. Hugo en Michelle hadden de zaak heel mooi versierd en Jan had mooie menukaarten en een erg opvallende banner gemaakt die buiten stond. Echt helemaal prachtig. We hebben gesmikkeld van de kippen, maar vooral erg genoten van elkaar. Met een mooie toespraak van Willem-Geert, oom Peter, Dominique en papa. Maar vooral met veel leuke verhalen, hernieuwde ontmoetingen en erg veel lachen. Zo is het erg leuk om ouder te worden! En wat helemaal leuk is is dat veel vrienden binnenkort langskomen omdat ze er niet bij konden zijn. Heb alvast maar extra alcoholvrij bier in huis gehaald!

Learn More

Verjaardagskraker op IJs (2015)

Op mijn verjaardagsavond ben ik met Juriaan, papa en Dominique naar de première van de Notenkraker op IJs geweest in Rotterdam. Erg bijzonder omdat het een ijsballet is op basis van het bekende gewone ballet met muziek van Tsjaikovski. Het was erg mooi en spectaculair. Geweldig hoe die Russische schaatsers op de vierkante meter zo gracieus kunnen dansen. Was een mooie avond. Zeker ook met een hapje daarvoor bij HMB. Was erg lekker!

Learn More

Alweer 26 (2015)

De tijd vliegt. Vandaag staat er 26 op mijn teller. De laatste jaren was het hard werken en dat zal ook nog wel een lange tijd zo blijven. Ik ben erg blij dat ik zo ver ben gekomen. Natuurlijk verandert je leven. Eigenlijk elke dag doet dat wel pijn, maar er komt ook weer altijd wat nieuws in de plaats van alles wat anders is geworden. Dat is niet altijd gemakkelijk. Maar ik vecht door. Zoals alle lieve mensen om me heen zeggen, en vooral ook de professoren, de artsen, de therapeuten en de andere jongeren die hetzelfde hebben als ik: er is nog steeds heel veel te winnen. Nog lang. Ook al gaat het met steeds kleinere stapjes en daarom moet je dus eigenlijk nog veel harder werken. Het is het heel erg waard! Ik hoop dat we nog erg lang van elkaar mogen genieten! En mijn doel staat nog steeds: de New York marathon van november 2018!

Learn More

Daan & The Beast (2015)

Het is weer taxido time. Zondag samen met Dominique naar het Circustheater voor de premiere van The Beauty & The Beast. Werkelijk een prachtige voorstelling. Het leuke is niet alleen dat je een mooie musical ziet, maar ook weer zoveel bekenden tegen komt. Ik vind het altijd een hoogtepunt om naar een feestelijke premiere te gaan. En dan heb ik nog een nieuwtje: aanstaande donderdag IMG_0468krijg ik zangles van Alies Thomas bij Lucia Marthas. Lucia heeft een programma voor mij samengesteld zodat ik weer lekker kan gaan zingen. Daar verheug ik me zo op!

Learn More

Thuisstok (2015)

Het is mijn doel om in juni 2016 helemaal zonder stok te kunnen lopen. Maar donderdag heb ik het al gedaan. Ik moest van de Speerstraat naar de Olympiastraat. Toch zo’n 100 meter. Maar ik moest ook wat keukenspullen meenemen die ik met beide handen moest dragen. Nou, er zat dus niks anders op dan de stok thuis te laten en met de spullen in mijn handen stoklood te gaan lopen. En wat denk je? Probleemloos! Sterker: ik kon zelfs mijn rechterhand gebruiken om spullen vast te houden en aan te bellen. Merk ik toch dat ik vooruit blijf gaan. Precies zoals Nancy van de Shepherd zei die ik ook donderdag had gebeld om even bij te praten over alles wat mij zoals bezig houdt.

Learn More

Verloren (2015)

Klein verdriet: ik heb heel leuk gebowld met de wii samen met Juriaan Scherder. De eerste potjes won ik, maar ineens sloeg Jur genadeloos toe. Hij had me helemaal ingemaakt. Maar het partijtje daarna was weer als vanouds. Jammer Jur. En je hebt gelijk. Als ik volgend jaar met mijn rechterarm kan bowlen dan heb ik pas echt gewonnen!

Learn More

Feest in Enkhuizen (2015)

Wat was dat een gezellige avond. We waren uitgenodigd bij Gerrit Deen in Enkhuizen om daar naar zijn koetsen en paarden te komen kijken. Volgend jaar gaan we er ook mee rijden. Wiebe was er, René, Klaas, John, Rob en twee erg lieve meisjes. Eén heeft mij rondgeleid bij alle paarden. Heel leuk en interessant.

Maar heel bijzonder was ook het eten. Tonijn en een vismeloen vooraf, daarna hachee met aardappelen en groenten, boerenkool met worst en een zalig ijsje toe. Een feestmaal, wat door Rob grotendeels was klaargemaakt (en een beetje door Wiebe).

Dankjewel meneer Gerrit Deen en Rob voor een geweldige avond in Enkhuizen! En natuurlijk het erg lieve meisje voor de rondleiding (maar heel stom: ik ben je naam vergeten).

Learn More

Labradoodles on watch (2015)

Mijn bovenburen hebben twee labradoodles. Die hoor je (bijna) nooit, maar als je ’s avonds thuis komt is het altijd een leuk gezicht als je ze met z’n tweetjes voor het raam ziet zitten. Als een soort bewakers, bodyguards. Ik word er altijd vrolijk van als ik ze zie zitten. Best grappig.

Learn More

Oma is gevallen (2015)

Oma is een kleine week geleden gevallen en heeft heel veel pijn gehad. Papa en Dominique zijn een paar keer langs geweest, maar door mijn drukke revalidatie kon ik nu pas naar oma. Ze zat in een rolstoel, maar dat is tijdelijk. Zij was blij dat ze me zag en ik blij om haar te zien. We gaan proberen of oma uit Brabant kan verhuizen naar Amsterdam. Dan is zij – en zijn wij – een stuk dichterbij zodat we elkaar veel vaker kunnen zien. Ik hoop zo dat dat gaat lukken!

Learn More

Bye Bye Barrett (2015)

Zaterdag is Barrett teruggevlogen naar Atlanta. We hebben een topweek gehad. Het is zo leuk om met een collega waarmee je samen in het Shepherd maandenlang therapie hebt gehad een week door te brengen. Je ziet dat ook Barrett vooruit gaat, maar iets minder snel dn een jaar geleden. Maar toch. Stap voor stap wordt Barrett sterker en beter. Dat ziet hij ook bij mij. Hoewel we alletwee vinden dat alles natuurlijk een stuk sneller zou mogen gaan. Maar het is heel inspirerend geweest. Barrett is soms ook streng tegen me en vindt dat ik nog harder moet werken. Dat is gemakkelijk gezegd, maar misschien heeft hij wel een beetje gelijk.

Ik ga Barrett missen. Maar ik zie hem begin volgend jaar weer in Atlanta. En misschien dat hij in de lente weer even naar Amsterdam komt.

Learn More

Barrett’s Famous Crab Cakes (2015)

Gisteren lekker gegeten met Hidde, Johan en Barrett, maar nu – vrijdag – was het de Bonte Avond omdat Barrett morgen weer terugvliegt naar Atlanta. Hij was er te kort. We hebben veel gelachen, veel gepraat en vooral gesproken over hoe het met ons gaat na ons beider ongelukken. Over plannen, de weg er naar toe, het leven van voor het o9ngeluk en nog veel meer. Ik zal hem missen, maar in februari zie ik hem weer in Amerika.

Op de laatste avond heeft Barrett zijn geweldige crab cakes gemaakt. Met de surumi chunks van Wiebe als krabvervanger, want echte krab is wel heel duur. Maar ze smaakten er niet minder om. Probleem is wel dat Barrett geen maat weet te houden. Hij heeft meteen 20 crab cakes gemaakt en één is al maagvullend. Maar lekker! Wow. En we hadden ook nog Dominique’s fruit cobbler toe. Ook al niet al te licht.

Wij zijn nu terug naar huis en Dominique? Die staat nog wel een tijdje in de keuken de oliespetters van Barrett weg te krijgen (-;

 

Learn More

Tourist in Amsterdam (2015)

IMG_1273Het is leuk met Barrett in Amsterdam. Een drukke Amerikaan op sleeptouw. Of is het omgekeerd? Vandaag zijn we een rondvaart gaan maken door de grachten. Erg leuk – zeker ook omdat het niet druk is op de vroege ochtend. We zijn door de grachten en de haven gevaren. Daarna lunch en vervolgens naar het Van Gogh. Het is leuk om iemand je eigen stad te laten zien. Zeker ook omdat Barrett mij weer veel in Atlanta heeft laten ontdekken.

Barrett blijft de hele week. Benieuwd naar de avonturen die we mee gaan maken!

Learn More

Barrett is in town (2015)

Barrett Foster is een heel goede vriend van mij uit Atlanta. Barrett zat net als ik in het Shepherd Pathways en hij is van ver gekomen. Voor mij is Barrett een voorbeeld. Hij loopt weer goed, praat geweldig (wel erg veel) en heeft een heel eigen humor. Ik zal nooit vergeten dat toen ik in een rolstoel naar Atlanta kwam hij IMG_1265tegen me zei: “Wow – you have a wheelchair! That’s a real ladies magnet you know!’ En dat is Barrett ten voeten uit. Positief. Zo zelfs, dat ik toen bijna de rolstoel niet eens uit wilde.

Barrett zou eerder komen, maar het zou Barrett niet zijn als hij toen niet ene heel bijzonder ticket had geboekt. Van Atlanta naar New York., van New York naar Moskou en van Moskou naar Amsterdam. Nou, die vlucht heeft hij dus niet gehaald. Maar nu wel. Direct en zonder overstappen.

Barrett blijft een week en we gaan van alles doen. Ook met vrienden eten, Amsterdam bekijken en een heleboel bijpraten. Ik kan veel van hem leren – en hij ook een beetje van mij!

Learn More

Op bezoek bij Mr. Green (2015)

Was dat even fijn dat papa in Cuba zat toen het de premièredag  van Op Bezoek bij Meneer Green was in de Schouwburg in Den Haag. De Koninklijke Schouwburg. Het was een prachtig stuk waar ik erg van heb genoten. Ik kan iedereen aanraden er naar toe te gaan. Voor mij is het niet alleen leuk om naar te kijken, maar ik moet ook goed mijn best doen om alles te volgen. Zo is het nog een beetje therapie ook.

Learn More

Met Dominique op de cover (2015)

Bij de première van Zij is de Baas ben ik samen met Dominique op de foto gezet door een fotograaf van het blad Vrouw. Helemaal leuk was het toen ik de foto als cover per mail kreeg toegestuurd. Natuurlijk geen echte cover, maar het zou niet misstaan toch?

Learn More

Spectre op zijn Haags (2015)

Dat was even erg leuk zaterdagmiddag. Samen met mijn Haagse vrienden Johan, Hidde en Max naar Spectre gegaan. Zeker het begin was erg mooi van de film, maar het leukste was wel om samen met hen bij te praten, een visje bij Wiebe te eten na afloop en te horen wat iedreen doet. Toppers zijn het. Allemaal. Dat had je tijdens de studie niet gedacht, maar ze hebben nu allemaal een baan bij een topbedrijf. In Londen, in Amsterdam, in Rotterdam. Waar je ook gaat: ze zijn er!

Learn More

Eindelijk naar Rent (2015)

Eindelijk. Op de juiste dag, zonder virus en in high spirits naar Rent geweest in het M-Lab. Echt blij adt ik hem gezien heb, want het is een mooie productie. Niet in de laatste plaats vanwege Desi van Doeveren natuurlijk. Met haar heb ik gespeeld in de Commitments en ben haar op de Uitmarkt weer na al die tijd tegen gekomen.

Aan Rent – en het M-Lab – komt een eind. Jammer. Maar gelukkig heb ik met Desi afgesproken dat ze snel bij mij komt eten. Kunnen we herinneringen ophalen aan onze optredens.

Learn More

Superleuke voorstelling Zij is de Baas (2015)

Wat heb ik een gezellige middag gehad en wat heb ik veel gelachen. Ik was met Dominique enIMG_1192 papa bij de première van Zij is de Baas en dat is echt een heel leuk stuk. Met Bastiaan Ragas, Anne-Marie Jung en Lieneke le Roux. Er zit zoveel humor in, maar ook leuke muziek en spanning.

Wat extra leuk is, is dat Dominique de styling heeft gedaan. Ze staat ook in het programmaboek. Op de achtergrond in het decor hangen zelfs een paar jasjes en overhemden van papa. In de (nu) te kleine maten zal ik maar zeggen. Nu maar hopen dat papa er aan het eind van het tournee weer in past. Hij heeft beloofd om af te vallen.

Maar ik wil iedereen adviseren om naar Zij is de Baas te gaan kijken. Het is echt superleuk. Je gaat vrolijk daarna de schouwburg uit.

Learn More

Met Maxime in het theater (2015)

Elke keer als ik in het theater ben, kom ik Maxime tegen. Hij is superaardig en het is altijd gezellig om met hem te praten. Maxime is een echte kenner van alles wat met musicals, theater en entertainment te maken heeft. Dit keer heb ik leuk met hem gesproken tijdens de première van Zij is de Baas. En wat Maxime ervan vond? Hij vond het erg leuk. Hij had ook de complimenten voor de styling. Maar die heeft Dominique dan ook gedaan.

Learn More

Naar Zij is de Baas (2015)

Zondagmiddag naar de première van Zij is de Baas is de Stadsschouwburg in Haarlem. Ik heb er zin in. Natuurlijk omdat Dominique de styling heeft gedaan, maar ook omdat Bastiaan Ragas, Lieneke  Le Roux en Anne-Marie Jung erin spelen. Het schijnt erg leuk te zijn heb ik al van iedereen gehoord. Alleen de titel. Waarom is Zij nu weer de baas? Mogen wij mannen in elk geval het idee houden dat we ook iets te vertellen hebben?

Dominique vertrekt al eerder naar Haarlem, dus papa en ik gaan samen. We moeten wel. Want Zij is de baas en zij heeft dat besloten (-;

Learn More

Oude buren roesten niet (2015)

Wat een topavond bij mijn (oud)huisgenoten en bovenburen op de Speerstraat. Nanne vierde zijn verjaardag met lekker eten, lekkere drankjes en vooral veel gezelligheid. Samen met zijn familie, vrienden en… dus de huisgenoten, zoals Max en Peppie. Twee trappen op, maar wel tussen mijn eigen spullen (van de kast van oma Joke tot de tafel, tv en bank), met mijn eigen vrienden en de oude vertrouwde verhalen van weleer.

Het was een topavond na een drukke dag met therapie en veel hard werken. Maar morgen wordt het weer een leuke avond. Dan ga ik met Dominique naar Rent. Vorige week kon ik niet omdat ik ineens heftige koorts had gekregen,. maar dankzij de lieve mensen van M-Lab heb ik twee nieuwe kaarten gekregen. Zie ik lekker Desi van Doeveren schitteren in een geweldige rol. Ik weet zeker dat ze het kan, want jaren geleden speelde ze met mij in de musical van het Rijnlands: de Commitments. En wie had toen de hoofdrol? Precies. En terecht. Ik dus.

Learn More

Hoge koorts – geen Rent (2015)

Donderdag zou ik samen met Dominique naar de voorstelling van Rent gaan waar mijn oud-schoolgenoot en medespeelster in de schholmusical Desi van Doeveren speelt. Maar helaas, helaas. Ik had ineens 40 graden koorts!

Volgens de dokter heb ik buikgriep en gaat het snel over. Maar het is hartstikke vervelend. Ook mijn therapie moest ik afzeggen. Even uitzieken en snel weer aan de slag hoop ik.

Learn More

Met oom Nand in de collegebanken (2015)

Oom Nand is over uit Washington en hij is een gepensioneerde professor. Met hem heb ik altijd veel over mijn studie gepraat en de plannen gemaakt voor hoe mijn studie er verder uit zou gaan zien en dat ik later in New York bij de VN wilde werken. Nu is hij hier en hij ging maar wat graag met mij naar de UvA voor een college in Russian and Soviet History door dr. Kalinovsky. Erg interessant. Voor oom Nand, voor mij en voor Saar, mijn geweldige studiebuddy.

Het was wel bijzonder om met een 79-jarige in de collegebanken te zitten. Nu weet ik dat papa ook met me mee zou kunnen gaan studeren – maar daar moet ik bij nader inzien toch beter maar niet aan denken (-;

Learn More

Op weg naar de UvA (2015)

Misschien een paar dagen te laat, maar hierbij de foto van een wachtende Daan. Evelien reed de auto voor, zodat zij mij naar de UvA kon brengen voor een van de laatste lessen Russian en Soviet History. Deze ronde ben ik niet voor de punten gegaan, maar met Saar en Sylke aan mij zij, ga ik de volgende keer 100% zeker de studiepunten pakken. Die zijn dan in the pocket. Binnenkort ga ik met de studieadviseur verder praten over het vervolg. Ik heb er zin in en ik merk ook dat het studeren me weer steeds beter af begint ter gaan. Dat was een goed idee van mijn vriend prof. Erik Scherder om nu al weer met de studie te beginnen. Ik ga hem zeker niet teleur stellen!

Learn More

New York – here I Come (2015)

Wow, dat is nu pas eens een verrassing. Vlak nadat ik mijn ongeluk kreeg, zou ik voor mijn studie een half jaar naar New York gaan. En mijn droom is om ooit in New York te gaan wonen en te werken. Het heeft bijna drie jaar geduurd, maar Dominique en papa hebben voor half januari een trip van een paar dagen gepland naar New York. Samen met mij. Dus toen dat ticket in een envelop aan me werd gegeven, was ik superblij. Eindelijk. Eindelijk weer naar New York. Ook al is het maar voor een paar dagen (en ook al was het een voordelige verjaardagsaanbieding van de KLM, toch papa). Maar ik kan niet wachten. New York, the big apple. Ik ben er helemaal klaar voor. Nu al.

Learn More

Daar zijn ze weer (2015)

Ik begin steeds meer op een feestbeest te lijken, want maandag was ik samen met Dominique op de première van Baantjer 2 in het DelaMar Theater. Waanzinnig leuk, zeker ook omdat ik Piet Römer heel goed heb gekend omdat papa er altijd mee ging borrelen. Nu was de hele familie er. Maar wat is dit een leuk theaterstuk waarbij het hele publiek wordt betrokken. Echt een aanrader.

Van harte voor iedereen die bij de productie is betrokken. Jullie hebben echt iets heel bijzonders gemaakt waar ik erg van genoten heb!

Learn More

Nieuw tuintje (2015)

Dat was zaterdag een verrassing: Dominique heeft mijn voortuintjes even flink onderhanden genomen. ZIMG_1129e zien er nu een stuk frisser en fruitiger uit. Dankjewel lieve Dodo!

Learn More

Wii van Thedor (2015)

Dat is nog eens een verrassing. Ik ben een pro-gebruiker van de Wii (wat ook goed is voor mijn therapie) en daarom heeft Thedor Hoksbergen de Wii-spullen van zijn kinderen van zolder gehaald en aan mij gegeven. Als back up, maar er zitten ook waanzinnig veel leuke spellen bij. Dat is een mooie aanvulling op mijn (beperkte) collectie balans- en armspellen. Dankjewel Thedor. Ik ben er superblij mee! En als je een keer wilt komen spelen: ik ben er klaar voor.

Learn More

Oom Joop is trots op me (2015)

Oom Joop was erg trots op me toen we elkaar weer zagen bij The Bodyguard. Ook tante Janine had me na Atlanta niet meer gezien en was erg verrast dat ik zo goed liep. Ik moet zeggen dat het me goed doet als ik dit hoor. Dan weet ik tenminste dat ik alles niet voor niets doe en nog steeds stappen maak. Het was zo leuk om weer bij een premiere te zijn.

 

Learn More

Premièretijger (2015)

Het was geweldig om voor het eerst in bijna drie jaar weer in black tie naar een première te mogen gaan. En wat voor één”: The Bodyguard in het Beatrix Theater in Utrecht. Het was een prachtige voorstelling, maar ik heb erg genoten van het weerzien met alle lieve mensen die ik lang niet had gezien, maar wel steeds veel reacties en leuke berichten van kreeg.

Het voelt best gek dat iedereen erg onder de indruk is van hoe ik nu weer ben en hoe ik loop, sta en praat. En handen kan schudden met mijn rechterarm. Dat klinkt vreemd omdat ik er zelf aan gewend ben en eigenlijk van mening ben dat het allemaal heel langzaam gaat. Maar als ik al die reacties dan hoor, dan doet me dat goed. Dan weet ik dat al mijn revalidatiewerk niet voor niets is.

En het is als in de entertainmentwereld voor mij: vooral blijven doorgaan! Ik doe mijn best.

Learn More

Golfen met Johan (2015)

Dat was even supergezellig: Johan heeft mij zondag meegenomen naar Lage Vuursche voor een partijtje minigolf. Dat deed hij vroeger met zijn oma, dus nu met mij. Ik moet zeggen: het was hartstikke leuk. En het mooie is dat we echt gelijk op gingen. De ene keer won Johan, de andere keer ik. Het was ook leuk om in balans een balletje te slaan.

Dank je vriend. Fijn dat je weer in Nederland bent!

Learn More

Mijn verhaal gaat nu de wereld over (2015)

Voor het eerst is een internationale conferentie gehouden over niet-aangeboren hersenletsel bij jongeren. In Liverpool. Daar kwamen specialisten van over de hele wereld bij elkaar en een van de sprekers was papa. Hij bracht mijn verhaal. Over wat goed gaat en wat niet. Over wat beter moet en waar kansen liggen. En vooral dat zij allemaal – stuk voor stuk- echt een verschil kunnen maken door meer aandacht, meer tijd, meer therapie, meer motivatie en meer talent te geven.

Papa begon zijn presentatie met mijn boodschap op video. En die maakte best indruk heb ik begrepen. Zo gaat mijn verhaal nu de wereld over. Maar hopelijk gaat het snel tot iets leiden. Het is nodig! Overigens vertelde papa dat hij een aantal erg inspirerende mensen daar heeft ontmoet. Uit Engeland, Ierland, Duitsland en Nieuw Zeeland. Dat wordt leren van elkaar! En zo hoort het toch.

Learn More

Zoek de verschillen (2015)

Ruim een jaar geleden was ik op tv in het programma ‘Geef om je Hersenen’. Dat was aan het eind van mijn behandeling in een Nederlands revalidatiecentrum. En precies voor het moment dat we besloten hadden om naar Amerika te gaan, naar het Shepherd Center, omdat we wisten dat ik veel verder zou komen als ik gespecialiseerde intensieve revalidatie zou krijgen.

Natuurlijk wilden ze me dat ook geven in het revalidatiecentrum in Nederland, maar hier zijn de mogelijkheden er niet voor. Dat heeft te maken met organisatie, met het feit dat centra hetzelfde budget krijgen voor de revalidatie van een 95-jarige met een herseninfarct als voor een 18-jarige met zwaar traumatisch hersenletsel en met heel veel andere politieke zaken. Daar ga ik me dan ook sterk voor maken dat dat moet veranderen. En omdat iedereen graag wil en inziet dat dat nodig is en wat voor resultaten behaald kunnen worden, voel ik gewoon dat dat gaat gebeuren.

Iedereen moet dezelfde kansen krijgen als ik. Gewoon in Nederland. Daar gaan we voor! Het filmpje laat duidelijk zien hoe ik een jaar geleden was en hoe ik nu bent. En ik kan je zeggen: ik ben er nog lang niet. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar die zal ik af gaan leggen. Met veel lieve mensen om me heen.

Learn More

College met collega prof. Erik Scherder (2015)

Het moet allemaal niet gekker worden. Zit ik net weer in de collegebanken van de UvA, staFullSizeRender ik ineens bij de grote collegezaal van de VU voor de studenten. Samen met mijn vriend prof. Erik Scherder heb ik college gegeven. Over intensieve neurorevalidatie, de zorg in Nederland, hoe ik me heb ontwikkeld, waar kansen liggen, wat belangrijk is en hoe lang  het soms kan duren om ver vooruit te komen.

Het was hartstikke interessant voor mij, maar ook voor de studenten. Ik kreeg in elk geval veel applaus en volgens prof. Scherder hebben veel studenten ook een traantje weggepinkt. ADat is nergens voor nodig. Ze moeten alleen als ze afgestudeerd zijn ervoor zorgen dat iedereen de allerbeste zorg krijgt om weer sterk in de maatschappij terug te komen.

Nou, als ze les krijgen van Erik – en vooral als ze ook goed naar hem luisteren – dan komt het uiteindelijk best erg goed met de zorg voor jongeren met traumatisch hersenletsel.

Ik hoop dit vaker te doen. En ja… er zaten ook veel leuke meisjes studenten in de zaal. Want blind ben ik niet (-;

Learn More

Kapsalon (2015)

Voor het eerst in drie jaar heb ik – maar dit keer helemaal broodje nuchter – een kleine kapsalon gegeten bij Coja. Coja zit om de hoek en mijn oude huisgenoten en ik hebben er wat gesnackt tussen al het gezonde eten in natuurlijk. Ik moet zeggen: de kapsalon smaakte goed. Ook zonder drank op. Ik kan er nu weer een tijdje tegen!

Learn More

Oma 88! (2015)

Mijn oma Joke is vrijdag 88 geworden! Dat hebben we gevierd met veel familie, vriendinnen van oma en natuurlijk Esther en oom Peter. We zijn allemaal naar Dongen gegaan en hebben bij Jansen en Jansen haar verjaardag goed gevierd. Oma is 88 geworden! Wat best een beetje vervelend is, is dat oma steeds vergeetachtiger begint te worden en soms ook angsten heeft. Ik hoop dat ze nog lang op zichzelf in het verzorgingshuis kan wonen.

Ik heb voor oma ook gezongen op haar feestje. Daar was iedereen best onder de indruk van, maar om eerlijk te zijn: ik heb betere uitvoeringen gehad. Volgend jaar beter oma! Dikke kus

Learn More

Onder (bijna) professoren (2015)

Het gaat lekker op de UvA. Met mijn studie buddies Saar en Thomas (die mij nu naast Saar ook komt helpen). Het is wel best moeilijk voor mij om per week zo’n dikke honderd pagina’s te lezen, te onthouden, essays te schrijven en me de hele tijd te concentreren. Maar het gaat me lukken. Dat is zeker.

Dinsdag kwam Emma van der Meulen (de dochter van Klaas en Ellen) even op bezoek in de collegezaal. Zij is al met haar master bezig. Samen worden we heel slim!

Soms denken mensen dat ik een lekker lui leven heb, maar niets is minder waar. Twee dagen UvA, elke dag studeren, bijna elke dag 3 tot 4 uur therapie, thuisoefeningen en nog veel meer. Het is best veel en ik ga dan over het algemeen ook best vroeg naar bed, zo rond een uur of half negen. Maar ook al gaat alles een beetje langzaam naar mijn idee, ik merk wel dat ik steeds vooruit ga.

Learn More

Lekker in het zonnetje (2015)

Een mooi zomers weertje gisteren. Samen met Dominique heb ik bij Marathonweg een lekkere pizza gegeten. Samen in het zonnetje. Wat kun je dan genieten!

Learn More

Papa spreekt (2015)

Het moet niet echt veel gekker worden, maar papa is een van de sprekers op de First International Conference on Paediatric Acquired Brain Injury. Volgende week in Liverpool. Zo jammer dat ik niet mee kan, want ik zou graag weer samen met hem naar de stad van The Beatles willen gaan.

Papa is nog bezig met zijn presentatie maar er zit ook een film in van mij en het gaat over zaken als optimale zorg voor jongeren, het internationaal willen leren van elkaar, verdriet, boosheid over bureaucratie, machteloosheid en het pakken van kansen. Als hij dat maar allemaal binnen 10 minuten kan doen. Ik zal hem eerst overhoren.

Learn More

Lekker bijpraten met Vincent (2015)

Vincent Bos is klaar met zijn studie en heeft een erg leuke – maar drukke baan. Daarom was het ook erg leuk dat hij op vrijdag na zijn werk naar mij kwam in de Speerstraat. We hebben over van alles en nog wat bijgepraat. Over het leven, over herinneringen, over plannen, over toekomst. Daarna hebben we op de Olympiastraat gegeten, omdat Dominique van alles in huis had.

Was weer een heerlijke topavond.

Learn More

De leukste docenten van Europa (2015)

Het is erg leuk – maar wel heel vermoeiend – om weer te leren om te leren. Ik vind het erg geweldig om weer op deFullSizeRender UvA te zijn en ook mijn assistant professor Artemy Kalinovsky is helemaal top. Op de tweede dag werd ik verrast doordat ik een boek kreeg van Marleen Rensen en Marjet Brolsma. Namens alle docenten van Europese `studies. Het boek Europa in alle staten is niet alleen een prachtig boek, maar de opdracht die ze er in hebben geschreven is superlief. Ze zijn blij dat ik weer terug ben. Ik heb nieuws voor ze: ik ben blij dat ik weer aan de studie ben. En dan helemaal bij hen. Toppers zijn het. En lief ook! Dank je wel allemaal!

Learn More

Evening at Tiffany’s (2015)

Het was een mooie avond donderdag in de PC. Over had een jubileum, Gassan een feest en ook bij Tiffany’s was er een grote gezelligheid. Ik ben veel bekenden tegengekomen, maar het was natuurlijk ook erg leuk om twee nieuwe dames te leren kennen bij Tiffany’s. Ik ben meteen samen met ze op de foto gegaan.

Een topavond. Zeker na een dag studeren en voor een dag voor therapie en huiswerk.

Learn More

Weer aan de studie (2015)

Vandaag, 1 september, ben ik weer begonnen met mijn studie (Europese Studies) aan de Universiteit van IMG_1022Amsterdam (UvA). Ik heb nog wat studiepunten te gaan en ben begonnen met één vak: 20th Century Russian and Soviet History, Best heftig, want ik moet er helemaal in komen en het is best moeilijk me heel lang achter elkaar te concentreren. Ik moet veel lezen en ben elke dinsdag en donderdag op de UvA in het PC Hoofthuis. Op de andere dagen heb ik therapie.

Ik ben erg gelukkig dat ik Sarah Hays als studie buddy heb. Met Thomas de Beer als tweede buddy. Bevoorrecht want het zijn beiden toppers. Sarah heeft gisteren met me gegeten. We hebben een heleboel gemeen. Altijd leuk als je tijdens het studeren ook af en toe wat kunt lachen.

Het gaat moeilijk worden om weer een begin te maken, maak ik heb er alle vertrouwen in dat het gaat lukken, ook al zal ik een ander tempo hebben dan ik 27 maanden geleden had. Maar ik ga er komen! Dat heb ik mezelf beloofd!

Learn More

2 Superstars op de Uitmarkt (2015)

Dat was even leuk. Kom ik back stage op de Uitmarkt en wie kom ik tegen: Desi van Doeveren!. Desi heeft in 2007 samen met mij op het Rijnlands gezongen in The Commitments, de beste schoolmusical ever. Desi was één van de Commitment-ettes, de achtergrondzangeresssen van leadzanger Deco. Precies: en die rol had ik!

Nu zijn de rollen wel anders. Desi is een gevierd zangeres, deed mee aan The Voice en speelt in grote musicals. In oktober speelt ze een van de hoofdrollen in Rent.

We vonden het erg leuk elkaar te zien, daar achter de coulissen. Beiden met een armbandje waarop ARTIEST stond, maar zij is het echt! Succes Desi, en we zien elkaar snel!

Learn More

Terug in Nederland – meteen naar oma (2015)

We zijn weer terug in Nederland. En dus zijn we meteen naar oma gegaan. Het gaat niet zo goed met haar. Ze wordt een beetje vergeetachtig en daarom wilde ik heel snel bij haar zijn. Soms is het ene beetje verdrietig als je ziet dat ze dan even niet goed uit haar woorden komt, maar soms is ze ook heel grappig. Het is altijd gezellig bij oma. En ze wordt binnenkort 88. Dan is ze 63 jaar ouder dan ik! Ze is een lieverd!

Voor haar had ik in het Swan Coach House een pen gekocht. Als een mooie bloem.

Learn More

Ribs & Music bij Fat Matt (2015)

We gaan alweer bijna terug naar Amsterdam. Ik zal ieedreen hier weer (even) missen, want IMG_0977over een paar maanden ga ik weer terug voor een volgende refresher naar het Shepherd Center.

Dinsdagavond zijn we met Sarah en Lee naar Fat Matt gegaan. Howard was ook uitgenodigd en we hebben met z’n vijven genoten van geweldige muziek. Fat Matt is een kleine rib shack waar echt Georgian Ribs en Chicken wordt verkocht. Dat is alles. Maar wel razend lekker. Er kunnen zo’n 50 mensen binnen zitten en er staat echt een rij buiten van mensen die er willen eten.

Elke avond is er muziek. Heerlijke muziek. Toen wij er waren was er een band van senior muzikanten die de sterren van de hemel speelden en zongen. Een lekkere soul sound.

En wat ze ook bij Fat Matt hadden: geroosterde pinda’s. Maar ja, Atlanta is dan ook de stad van oud-president Jimmy Carter. Voor mij op de foto een berg lege doppen.

Alleen jammer dat dit nu de laatste avond was met Sarah en Lee. Wat zijn dat een schatten van mensen!

Learn More

Het spookhuis revisited (2015)

CDEWe moesten er natuurlijk weer naar toe: het spookhuis de Green Manor, in Union City met de legendarische Kim, een echte Southern Belle.

Met Kathy en Rick hebben we er weer lekker gegeten. FullSizeRenderMet name de ribs zijn er geweldig. Maar het leukste is natuurlijk wel de speciale aandacht van Kim en de kus die ik aan het eind van de avond van haar krijg. Om nooit meer af te wassen…

Het was erg leuk om Kathy en Rick weer te zien. Ze reizen erg veel, dus als er een moment is om elkaar te treffen, pakken we het met beide handen aan.

Learn More

Cocktails op hoog niveau (2015)

Dominque, papa en ik waren uitgenodigd voor de Buckhead City Club in het World Trade Center van Atlanta. Het thema dieIMG_0921 avond was Nederland en Esther Smith van de Netherlands Foreign Investment Agency sprak daar over hoe goed het is om als Amerikaans bedrijf jezelf in Nederland te vestigen. Heel interessant.

Ik heb er met veel mensen gesproken. Met Rick Woroniecki, John Pskerson, Dawn Ely, Cristiuna Da Costa, Margret O’Brien en nog veel meer. Allemaal even aardig en ze waren erg belangstellend naar mijn ervaringen in het Shepherd Center.

Ik moet zeggen dat ik mee wel thuis voelde op zo’n cocktail party. Met veel zakenmensen, (honorair) consuls van o.a. de Oekraïne en Hongarije en veel anderen. En… ik nam er ook nog wat van mee. Zowel papa als ik hebben alletwee een fles wijn gewonnen tijdens een draw.

Op de foto sta ik met Esther Smith. Op de kleine foto staat rechts Rick Woroniecki.

Learn More

Wijder gezichtsveld (2015)

Tussen alle therapieën door ben ik ook nog naar dr. Iyer geweest. De gespecialiseerde oogarts voor mensen met hersenletsel in Roswell. Het gaat goed met dr Iyer, want ze is erg in verwachting. Ben je een half jaartje weg en dan krijg je dit weer (-;.

Het onderzoek heeft bij elkaar zo’n anderhalf uur geduurd en het goede nieuws is dat ik met mijn rechteroog een steeds bredere blik terug krijg. Nog niet zoals het was, maar volgens dr. Iyer komt het langzaam terug als ik de hersenen daarbij maar voldoende train. Zij sturen de ogen aan. Ik heb een aantal oefeningen meegekregen. Elke dag even trainen.

Learn More

Mijn zwemdiploma is weer binnen (2015)

Genieten is dat: zwemmen in het lekker warme water van het Shepherd Center. MaIMG_0896ar helemaal omdat ik ook weer kan zwemmen. Op mijn rug in elk geval en we beginnen morgen met het weer leren zwemmen op mijn buik. Het voelt zo lekker en zo vrij.

En als je denkt dat ik in een kinderbadje zwem: het is hier ruim 11 voet diep. Dat is zo’n drie-en-een-halve meter. Eigen kracht, dus weer klaar om mijn zwemdiploma weer in ere te herstellen!

Learn More

Squaten zonder handen (2015)

Weer een kleine overwinning vandaag. Ze beulen me hier wel af in het Shepherd, maar vandaag heb ik staan squaten zonder handen en zonder grip. Gewoon op de eigen balans. Ik merk dat ik toch steeds iets meer kracht en balans begin te krijgen (ja: ik blijf vinden dat het allemaal nog wat te langzaam gaat). Ik krijg in elk geval wel complimenten, ook al verlaat ik Beyond Therapy echt zwetend en soms met trillende benen.

Vandaag had ik vijf uur therapie! Counseling (waar ik met Nancy heb gesproken over het feit dat ik soms best boos ben dat ik mijn ongeluk heb gehad), muziek met Thomas en Speech met Arialia. Daar werk ik alvast mee aan mijn studie. Zo moet ik mijn studieboeken lezen en herinneren. Dat begint steeds iets beter te gaan.

En vanmiddag twee uur fysio en een uur fysio-wemmen met Nick D.

Learn More

Return of The Barrett (2015)

Eindelijk was daar de grote Barrett, mijn collega en vriend uit Troy imageAlabama. We hebben bijgepraat – ook al was ik moe en bezweet na een heel intensieve therapie vandaag – en zijn naar Twin Peaks gegaan. Een prima restaurant om de hoek met heel vrolijke bediening met een opvallend stralende lach en witte tanden.

Ik heb weer genoten van alle verhalen, de humor en de avonturen van Barrett. Barrett is echt een voorbeeld van hoe ver je kunt komen na traumatisch hersenletsel. Fijn dan hij nu echt naar Amsterdam komt in de herfst.

Learn More

Lunch met Jorie (2015)

Hier heb ik heel lang naar uitgekeken: een etentje met Jorie! Jorie is met voorsprong mijn favoriete therapeute bij Shepherd. Jammer genoeg ben ik nu veel verder dan toen en volg niet meer het type therapie waarin Jorie is gespecialiseerd. Dat is aan de ene kant natuurlijk geweldig, maar aan de andere kant wel een grote tegenvaller.

Niet getreurd: ik heb Jorie uitgenodigd voor een lunch à deux in het restaurant van het Shepherd. Dat was een hoogtepunt! Jorie is erg leuk en samen moeten we ook altijd heel veel lachen. Ik heb in elk geval met haar afgesproken dat we het nog een keertje herhalen voordat ik terugga naar Amsterdam.

Learn More

Eternal love (2015)

Er zijn vrouwen waar je je hele leven lang van blijft houden. Twee ervan zijn IMG_0637Etta en Gloria van Shepherd Pathways. Gloria was mijn nurse toen ik residential was. En Etta is van het medisch archief. Met beiden moet ik altijd lachen, knuffelen en praten. We hebben aan halve woorden genoeg en kijken er altijd naar uit om elkaar te zien.

Vandaag zag ik Gloria voor het bureau van Etta. We gave elkaar een dikke knuffel en toen kwam Etta er meteen aan. Een tikkeltje jaloers. Toen heb ik haar – met liefde – ook maar een stevige hug gegeven.

Learn More

Bonte avond in Buckhead Diner (2015)

Oma Cecile is weer terug naar Nederland. We hadden dit keer onze bonte avond in de Buckhead Diner. Van buiten ziet het er uit als een hele mooie klassieke diner met veel chroom en vijftiger jaren accenten. En binnen is het er zo mogelijk nog mooier. Met booths en veel mooie accenten.

We hebben er lekker gegeten. En Do heeft oma helemaal mee naar de gate mogen brengen op het vliegveld. Dankzij Roline.

Lekker geslapen en vanochtend weer fris en fruitig aan mijn werkdag begonnen. Straks ga ik ook weer lekker zwemmen in het Shepherd. Maar wel na alle therapiesessies. Ze zijn hier wel veel strenger…

Learn More

Max Verstappen in de Walmart (2015)

Zo voel ik me als ik in zo’n elektrische boodschappenracer zit en door de Walmart scheur. Toegegeven, ik kan het ook lopend af en zelfs gewoon achter een kar. Maar het is nu eenmaal leuk om gewoon even lekker dat Formule 1-gevoel te hebben – ook al gaan ze niet echt hard.

De grijze zakken in de kar is (nog) niet de vuilnis maar zijn de zakken met boodschappen. De inhoud is een stuk smakelijker dan de verpakking doet vermoeden. En ja, omdat papa nu ook weer in Atlanta zit, zit er ook een pakje beef hotdogs in een van de zakken…

Learn More

Hotlanta 100 graden (2015)

De bujnaam van Atlanta is Hotlanta en dat merk je als je hier in de zomer bent. Papa en ik gingen even naar de dierentuin en de buitentemperatuur was maar liefst 100 graden. Toegegeven, Fahrenheit maar in Celcius is dat toch zo’n 38 graden en dus net zo warm als je eigen temperatuur.

En de weersverwachting? Onverminderd warm!

Learn More

Groeten uit Korea (2015)

Vlak naast het Shepherd Pathways is werkelijk een geweldig Koreaans restaurant. Erg trendy maar ook errrug lekker! Samen met Do en oma Cecile heb ik daar gegeten. Ik heb trouwens het mooie shirt aan dat ik van Sabine en René heb gekregen. Daar scoor ik hier mee.

Voor mij zit de eerste week er nu op. Nu lekker weekend en zondag komt papa weer aan in Atlanta. In het weekend hebben we ook een poolparty bij Kathy en Rick. Heerlijk om het aangename met het nuttige te combineren.

Vandaag zijn trouwens ook een paar boeken over de Russische geschiedenis via Amazon afgeleverd. Kan ik me alvast inlezen voor mijn studie die in september begint.

Learn More

Terug in Shepherd (2015)

Wow, wat voelt het weer goed om even terug te zijn in Atlanta. Vandaag eerst naar het Shepherd Pathways. Veel bekende gezichten, lieve, dierbare vrienden en geweldige therapeuten. Zelfs de hulphond was er nog – en die herkende mij meteen en kwam naast me liggen.

in de middag naar het Center voor de eerste therapie. Het is goed om weer een paar weken ‘thuis’  te zijn in het Shepherd.

Learn More

Craig’s Crazy Carrot Cheesecake (2015)

Ik ben weer in Atlanta. Helemaal terug. Het voelt hier ook een beetje als thuis. We zitten weer in precies hetzelfde appartement in Post Alexander. Met dezelfde mensen om me heen, de vrienden die ons zijn op komen halen op het vliegveld, Dominique, oma Cecile… alles is er.

Vandaag weer naar de Cheesecake Factory waar we de Craig’s Crazy Carrot Cheesecake hebben gedeeld. Wat verlangde ik daar naar. Net als naar de bizon steak van Ted’s. Die staat voor morgen op de agenda.

Het is mooi weer. Vandaag ook even aan het zwembad gelegen. En morgen naar het Shepherd Center. Mijn werk roept!

Learn More

Ready for Take Off (2015)

Als het goed is, zit ik nu in het vliegtuig naar Atlanta. Samen met Dominique en oma Cecile. Papa is al eerder naar Washingron vertrokken. Hij voor zijn werk naar DC – ik voor mijn werk naar Atlanta. Eigenlijk zijn we beiden voor ons werk in het buitenland. We worden opgehaald door Roline en Howard. Dat wordt meteen lachen bij aankomst!

Learn More

Afscheid van Sabina (2015)

Zaterdag nog even afscheid genomen van mijn vrienden op het Pleintje. Ook van Sabina natuurlijk, die het helemaal niet leuk vond dat de BBQ zaterdag niet door ging. Maar ja, met de storm kwam het eigenlijk heel goed uit. Ik zal iedereen op het Pleintje missen als ik in Atlanta ben, maar ik kom over vijf weken weer terug!

Learn More

Aftellen voor Atlanta (2015)

Het aftellen is begonnen: maandag vlieg ik voor bijna vijf weken naar Atlanta. Terug naar het Shepherd Center voor een intensief opfrisprogramma. Iedereen is er nog: Theresita, Aunie, Thomas en Nancy op Pathways. Zij hebben een programma voor mij klaar staan. Maar ook het hele team van Beyond Therapy verwacht me elke dag voor een paar uur intensieve training.

En dan natuurlijk alle vrienden, zoals Kathy en Rick, Howard, Roline, Thomas, Sarah en Lee, Barrett, Lucius, Gloria, Etta en alle anderen. Ik verheug me zo om weer naar hen toe te gaan. We hebben precies hetzelfde appartement in Post Alexander. En het weer? Hotlanta heeft niet voor niets Hotlanta!

Learn More

Weer aan de studie! (2015)

Het was vanochtend best spannend toen ik met papa, Dominique en Evelien naar de UvA ging om me weer als stuIMG_0561dent in te schrijven bij mijn studieadviseur Yvonne Saal. Ik ga mijn studie (Europese Studies) weer oppakken vanaf september. Wel in een iets ander tempo en met hulp, maar ik begin meteen met 20th Century Russian and Soviet History. Als binnenkomer.

Ik krijg een studiebuddy en er worden een paar uitzonderingen voor mij gemaakt (zo mag ik tentamens doen met de laptop). Het idee kwam van prof. Erik Scherder en heel eerlijk: ook ik vind dat ik er een beetje klaar voor ben. Gelukkig kan ik mijn eigen tempo bepalen en weet ik zeker dat ik veel steun zal krijgen.

Ik ga er voor!

Learn More

Op bezoek bij Celine (2015)

Zondag Celine voor het eerst vastgehouden. Ze is de dochter van Valentine en Adriaan. Een beauty. Ik heb haar de hele tijd in mijn armen gehouden en dat vond ook zij leuk. Ik heb zelfs al een baan aangeboden gekregen als knuffeloppas. Kan niet wachten…

Learn More

Gezellig wakker worden (2015)

Vannacht bij Dodo en papa thuis geslapen. En dat was leuk wakker worden vanochtend. Mijn kater Pimmetje Boyo blek de hele nacht naast mij geslapen te hebben. Jammer dat hij (nog) niet bij mij thuis kan wonen aan de Speerstraat omdat hij dan moeilijk naar buiten kan. Maar gelukkig zie ik hem elke dag en is hij me zeker niet vergeten!

Learn More

Avond met Jasper en DJ (2015)

Zaterdagavond was weer een mooie avond. Met Jasper – met wie ik Sneek tijdens een Sneekweek onveilig heb gemaakt – en Dirk-Jan zijn Dodo, papa en ik eerst gaan borrelen bij Chefs & Co. Heerlijk een glaasje champagne meegedronken (-;. En toen overgestoken naar de Roast Room. Een erg leuk restaurant waar Jasper en ik een lekkere steak hebben verorberd. Was superleuk om oude herinneringen op te halen en natuurlijk is het met DJ altijd gezellig. Nu op naar de zondag….

Learn More

Super feestdag (2015)

Vrijdag  was een mooie dag. Een feestdag. Na therapie lekker thuis met zalm geluncht samen met Evelien en ’s avons een geweldig gezellige BBQ bij Jan, Marianne en Elizah. Ik heb geloof ik de hele avond gelachen. Supergezellig.

Daarna nog naar het topfeest van Mees die nu rijksgediplomeerd is. Met werkelijk absurd goede cijfers.  Trots op Mees!

Learn More

Vriendendiner (2015)

Dat was een gezellige woensdagavond: Willem-Geert, Hidde, Vincent en Paul kwamen lekker bij mij eten. Ze hadden zelfs de ingrediënten meegenomen voor een sterrendiner. Het begon met paprika chippies vooraf. Lekker krokant met een mooie bite. Daarna een pasta met kleine gehaktballetjes om van te smullen. En toe? Dat had ik geregeld: een Vienetta ijstraktatie.

Maar hoe lekker het eten ook was, het gezelligst was natuurlijk dat we onder elkaar waren en veel verhalen hebben kunnen delen. Topavond mannen!

Learn More

Stofzuigen voor beginners (2015)

Ik moet meer met mijn rechterarm en -hand doen zegt iedereen tegen me. Nou, dat heb ik geweten. Evelien stopte mij een stofzuiger in de hand en ik kon mijn hele huis stofzuigen. En heel eerlijk: dat ging me best goed af. Maar ik gebruik dan ook een 2000 Watt krachtbron die werkelijk elk stofje van de houten vloer tot zich neemt. Nog even oefenen. Maar er zijn grenzen (-;

Learn More

De eerste mosselen (2015)

Jammie: ik heb in Domburg de eerste mosselen gegeten. Ze zijn echt zalig! Mooi groot en vet. En tsja… als je ze in Zeeland eet zijn ze natuurlijk echt op z’n lekkerst!

Learn More

Bij Marie Tak (2015)

Met Dominique naar het Marie Tak museum in Domburg geweest. Marie Tak was een IMG_0520kunstverzamelaarster die zich graag omringde met schilders die veel in Zeeland werkten. Zoals ook de overgrootvader van Dominique: Ferdinand Hart Nibbrig. Op deze foto staat hij als vierde van links. In galerie IMG_0523Noorderlicht hing toevallig een schilderij van Ferdinand. Maar we hebben hem laten hangen.

Best leuk eigenlijk om te zien wie hij was en waar hij allemaal geschilderd heeft.

Learn More

Oesters in het Badpaviljoen (2015)

Papa had ons gezegd dat we erg lekker moesten eten. Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Zaterdagavond hebben Dominique en ik lekker gegeten in het Badpaviljoen in Domburg. Met Zeeuwse oesters vooraf, daarna een lekker stuk vlees voor mij en vis voor Do en een voortreffelijk toetje. Van mij mag het wel elke dag Zeeland zijn op deze manier!

Learn More

Ontbijtje in Zeeland (2015)

lekker vroeg op, zonnetje in, ontbijtje buiten. Croissantje, jus, banaan, koffie… De dag kan wat mij betreft beginnen!  Mooi leven!

Learn More

Aan zee! (2015)

Vrijdag – na een behoorlijke file – ben ik met Dominique aangekomen in Zeeland. Prachtig weer, een heerlijk hotel (ook al was Badhotel Domburg vol), lekker strand en geweldig eten. Heel gezellig samen Zeeuwse vis gegeten in het restaurant aan het strand. Zo lekker om er even een weekend tussen uit te zijn. We hebben veel plannen voor de komende dagen, maar willen ook lekker chillen.

I will keep you all posted!

Learn More

Zomer in Zeeland (2015)

Kijk, daar verheug ik me nou op. Vrijdag ga ik voor een lang-weekend met Dominique naar Zeeland. Papa heeft voor ons een heerlijk hotel geboekt en we hebben heel wat op het verlanglijstje. Het museum in Domburg waar veel Hart Nibbrig’s hangen, lekker eten, naar het strand, wat slenteren en sweet memories ophalen in Domburg. Ik kijk er erg naar uit en zal je op de hoogte houden van mijn Zeeuwse avonturen.

Papa blijft thuis omdat hij nog veel werk af moet maken. Het is ook niet erg om even zonder hem te zijn want hij slaapt nu elke nacht ook bij mij thuis in de logeerkamer. Maar alles gaat zo goed dat de kans groot is dat ik binnenkort ook alleen kan slapen in mijn nieuwe huis. Misschien nog wel voordat ik naar Atlanta ga eind deze maand.

Learn More

Genieten, genieten, genieten! (2015)

Eén van de voordelen van het wonen in mijn eigen huis is de badkamer. Die is werkelijk helemaal geweldig. Met een regendouche waar ik lekker onder kan staan, maar ook met een superbad. Heel mooi met een glazen deurtje zodat ik er gemakkelijk in kan stappen (en uit kan komen). En met bubbels, jetstream, een afstandsbediening en een heleboel leuke features zodat ik er echt heel lang in kan blijven relaxen.

Het klinkt gek, maar voor mij is het twee jaar en een paar weken geleden dat ik voor het laatst in een bad heb gelegen. Eigenlijk dus weer een overwinning. Maar wel een heel relaxte!

Learn More

Een nieuwe nacht (2015)

Vannacht heerlijk geslapen in mijn nieuwe bed, in mijn nieuwe huis en met mijn nieuwe beddegoed. Heerlijk. Vannacht wordt mijn tweede nacht. Weer met papa in de logeerkamer, maar hij heeft beloofd dat hij niet gaat snurken.

Heerlijk. Ik voel me steeds meer vrij. Morgen weer lekker aan het werk, maar eerst lekker in dromenland. En nu nog even mijn belronde maken en klaar ben ik voor de nacht!

Learn More

De nacht die zou komen… (2015)

Eindelijk. Het is maandag 5 juli en ik lig in mijn nieuwe bed. Tv aan, licht uit, wekker paraat en – hopelijk niet te vaak – papa in de logeerkamer.

Vannacht is mijn eerste volle dag in mijn huis. Overdag en de nacht. Bijna zo mooi om wakker van te liggen. Maar dat ben ik niet van plan!

Learn More

Stok even aan de wilgen (2015)

Dit weekend heb ik op het eiland even mijn stok aan de wilgen gehangen. Natuurlijk: ik kan al bijna zo’n half uur zonder stok lopen, maar wel als er iemand naast me mee loopt en dan tijdens therapie. Binnenshuis loop ik ook al stukjes zonder stok. Maar toen ik zaterdag lekker heb gevaren en daarna languit uit ben gaan rusten, vond ik het wel leuk om hem (even) aan de wilgen te hangen. Dan kan de stok alvast wennen. Want de dag dat hij er blijft hangen komt er aan!

PS Mijn stok heeft een schutkleur dus zoek hem in de wilg. De mooie stok is een lief cadeau van Els en Emile Verbunt. Kijk maar eens op www.ninee.nl

Learn More

Op het water (2015)

Vandaag lekker met Jip, India, Yvonne en René naar het eiland bij Breukelen. Heerlijk, zo’n eigen eiland met alles-erop-en-eraan. We hebben waanzinnig lekker eten meegenomen en het weer is natuurlijk geweldig. Samen met René ben ik een frisse neus op het water gaan halen in de sloep. Heerlijk om dan ook (weer) zelf te kunnen varen. Heerlijk!

Learn More

Eindelijk: Mijn bed is binnen! (2015)

Het heeft wat weken geduurd maar mijn nieuwe bed is eindelijk bezorgd! Het is iets smaller dan wat eerst was geleverd, maar dan heb ik een betere doorgang. Met een beetje mazzel slaap ik vandaag voor het eerst in mijn eigen huis. Ik kan niet wachten!

Ondertussen heb ik het samen met Evelien opgedekt en er ook al een kleine power nap in gedaan. Heerlijk! Het ligt geweldig en alles kan met een afstandsbediening omhoog en omlaag. Genieten dus.

Learn More

Beach boy (2015)

IMG_0486Aan het goudgele strand van Kattek (oftewel Katwijk voor de locals), heb ik lekker met Evelien, haar zus en kleine tweeling-nichtjes gezeten op woensdagmiddag. Ik ben zelfs de zee in gegaan! Heerlijk. Vrij, blij, zon, warm, zee…

En… ik heb zelfs een kleurtje gekregen zodat het roomwitte van de laatste tijd er aan het af gaan is. Hopelijk gaan we donderdag weer. Ik heb de smaak te pakken!

Learn More

Haringhappen in de Speerstraat (2015)

Even lekker chillen met vrienden Max, Pepijn, Alexander en natuurlijk Evelien. Lekker thuis aan de Speerstraat (het bed komt eindelijk donderdag – drankje Swiss Sense) maar dan ook met vrolijke haringen van Wiebe. Altijd lekker. Zeker als we tegelijkertijd kunnen wii-en, bijpraten, lachen en genieten van al het mooie van het leven. It’s Summer Time!

Learn More

Daan Balboa (2015)

Mijn eerste boksles heb ik van Patrick gehad, de persoonlijke trainer van Yvonne. Het was een superbelevenis omdat ik natuurlijk mijn balans moest houden, moet bewegen en ook mijn rechterarm mee moest laten doen. Het resultaat was goud. Zo’n geweldige ervaring. Ik heb er een filmpje van gemaakt, zodat iedereen mee kan genieten van Daan Balboa, het jongere broertje van Rocky!

Learn More

Fashionisto (2015)

Het was me een zaterdag wel… Eerst lekker uitslapen, maar toen was het ook niet meer te stoppen. Het begon met een eerste boksles van IMG_0475Patrick. Samen met Yvonne en René in een echte boksschool. Dat was best even afzien. Yvonne traint zelf (dat is ook aan haar kracht te zien) en ze had me uitgenodigd. Nou, echt leuk! Maar wel vermoeiend. Want het is niet alleen boksen, maar ook buikspieroefeningen en met je rechterarm ook flink bewegen.

Daarna ben ik met René naar het Pleintje gegaan en toen naar een buurtfeest van Fiona, Giel en hun kids. Dat was erg lachen met Fiona en ik werd een echte Fashionisto met haar bril. Heel eerlijk: hij staat ons alle twee goed (-;

Daarna lekker gegeten en nog nagetafeld bij Jip, Mees, India en Yvonne en René. Het werd een late avond, maar wel erg leuk!

Learn More

Persoonlijk record (2015)

Vrijdag had is fysiotherapie van Dennis en van hem heb ik heel veel moeten lopen. Met stok, maar ook zonder stok. En dat ging me ineens veel beter af.

Hoe goed? Nou ik heb maar liefst 22 minuten achter elkaar zonder stok in het park bij het VU Sportcentrum gelopen. Over gras, door zand, over grind… Iedereen was echt helemaal verbaasd dat ik zo lang achter elkaar kon lopen zomder stok.

Natuurlijk doe ik dat alleen als er iemand bij is, want ik moet nog behoorlijk blijven werken aan mijn stabiliteit en het goed lopen, maar dit is weer een enorme overwinning! Voor mij echt een World Record.

Learn More

Back to the USA (2015)

De tickets zijn geboekt, het (zelfde) appartement is gehuurd, de therapeuten staan klaar en ik tel de dagen af! Eind juli ga ik voor een maand terug naar mijn vrienden van het Shepherd Beyond Therapy programma in Atlanta. Allemaal staan ze klaar en verheugen zich er nu al op om mijn voortgang te zien die ik hier onder leiding van het team van Paul Klaver heb gemaakt. Ik zal ze een poepie laten ruiken. Maar ook daar wil ik weer een stuk sterker van terug komen. Dat ik mer kan met mijn rechterhand en -arm. En misschien wel dat ik voortaan ook langere stukken zonder stok kan en mag lopen.

Ik ben er klaar voor. Dat wordt een hete zomer in Atlanta!

Learn More

Een nieuwe dag (2015)

Vanochtend weer naar mijn werk: superintensieve therapie. Dat is dik drie uur zweten en oefenen. Maar dat brengt me verder. Ook al mag het van mij een stuk sneller gaan.

Nu Evelien met vakantie is komt Gijs me helpen. Geweldig. Gijs drumt ook dus maken we veel muziek. Erg leuk. Trouwens Gijs is sowieso een leuke man waar je erg mee kunt lachen.

Woensdag ga ik wandelen met Sabina. Daar verheug ik me nu al op.

 

Learn More

Voeter-de-voet hoera voor Dominique (2015)

Wat was het een gezellig verjaardagsfeest voor Dominique zondag. Met een heleboel vrienden, lekkere happen en veel gezelligheid. Vincent B. was er ook en daar heb ik goed mee bij kunnen praten.

Buiten met René, Evert, Robert en André heb ik een nieuwe functie van mijn wandelstok ontdekt: de voetophouder. Zo kun je lekker met je been in de lucht met de steun van de handgreep van de stok. Ik zou zeggen: voeter-de-voet: hoera!

Learn More

Party time! (2015)

Hieperdepiep: het is een feestweekend. Vrijdag het prachtige sprookjeshuwelijk van Paul en Angela in Kasteel Groeneveld in Baarn, zaterdag de verjaardag van Dominique en zondag het feestje van haar.

Vanavond gaan we lekker eten. Ik heb DoDo en papa uitgenodigd.

Met recht is het een party weekend met allemaal lieve mensen om me heen, lieve mensen die komen, volop gezelligheid en genieten. Vrijdag had ik al mijn beste pak uit de kast gehaald en beklom de trappen van het kasteel (zonder leuning) als een springbok. (Ook al weet ik niet hoe ik nu op een springbok kom).

PS. Ik moest van papa erbij zetten dat het zondag ook nog Vaderdag is (-;

Learn More

Klaar voor het huwelijk (2015)

Nee, niet voor mijn eigen huwelijk, maar voor dat van Paul en Angela op vrijdag. Daar wil ik strak aanwezig zijn tussen alle fysiotherapeuten uit mijn Paul Klaver Team. In het pak, knappe schoenen en… een fris koppie. Kapper Geert heeft er lekker op los geknipt. Maar dan hoef ik ook voorlopig niet snel weer terug (-;

Learn More

Friso & Friends & Dinner (2015)

Oude schoolgenoten van het Rijnlands zijn maandagavond mijn huis onveilig komen maken. Friso, Tjalling, Bob en Steven kwamen gezellig bij mij eten. De moeder van Friso had heerlijke pasta en salades gemaakt en Dodo het toetje. Gelukkig was Evelien er ook die alles goed warm heeft gekregen in mijn supersonische oven.

Het was echt een topavond met oude maten. We hebben herinneringen opgehaald, gelachen, ons over elkaar verbaasd en zelfs nog de bovenburen Max, Nanne, Jonathan en Pepijn (ook allemaal ex-Rijnlanders) toegesproken toen zij wat luidruchtig waren als bovenburen (-;. Erg voor herhaling vatbaar!

Learn More

Zaterdag bij oma (2015)

Zaterdag was voor mij best een moeilijke dag. Je staat toch de hele dag stil bij het feit dat het twee jaar geleden is dat je wereld volledig veranderde. Ik ben samen met papa naar oma Joke gegaan. Oma is een beetje vergeetachtig aan het worden en ik heb met haar erg lang gesproken over opa Huub. Opa is nu al bijna zes jaar dood en ik mis hem eigenlijk steeds meer. Iedreen zegt dat ik erg op opa Huub lijk. In mijn gedrag, in  mijn praten en mijn karakter. Daar ben ik dan hartstikke trots op want opa is echt mijn grootste voorbeeld.

Na een gezellig uurtje bij oma ben ik naar het graf van opa in Rijen gegaan. Daar hebben we roosjes en zonnebloemen bij zijn graf geplant. Ik was best verdrietig. We hebben ook een ijsje gegeten bij de ijswinkel waar opa altijd kwam. Dat was dan weer genieten.

Daarna terug naar Amsterdam waar we nog even een visje hebben gegeten bij Wiebe. René was er ook, net als oom Peter en meer oudere mannen. Daarom komt papa daar ook zo graag denk ik.

Thuis lekker asperges gegeten en voor je het wist was 13 juni weer voorbij. Dat is maar goed ook.

Learn More

Zaterdag de dertiende (2015)

Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik mijn ongeluk had. Gisteren was er weer de Heilbot haringparty. Het is gek, maar ik sta er toch even bij stil. Mijn leven is natuurlijk erg veranderd. Maar het laatste jaar is alles erg goed vooruit gegaan. En ik ben er nog niet. Het gaat nog jaren duren, maar ik weet zeker dat ik de marathon van New York ga lopen. Ik weet zeker dat ik verder kom en heel wat ga toevoegen aan de wereld waarin we allemaal leven. Ik weet dat er zoveel meer kan. Daarom ben ik zo blij met de mensen om me heen. Mijn vrienden, mijn maten, Dominique en papa, de artsen, therapeuten en iedereen die me helpt om verder te komen. Ik zal jullie niet teleur stellen, want ook al vind ik dat alles nog veel te langzaam gaat, ik ga vooruit.

Twee jaar. Ach, wat is dat op een mensenleven!

Learn More

Boksen met Yvonne (2015)

Het was weer een erg leuke avond met Yvonne en René. We hebben bij hen thuis lekker een kreeftje gegeten met superlekkere garnalen en tonijn vooraf. Maar het was vooral ook een erg gezellige avond. Yvonne is op boksen en heeft – hoe kan het ook anders – roze handschoenen. Die heb ik aangetrokken, maar hoe gevaarlijk ik ook keek, die roze handschoenen halen altijd de angst weg.

Yvonne heeft met me afgesproken dat ik ook een dag mee ga boksen. Ik kan niet wachten, ook al denk ik dat ik rode, zwarte, gele, groene en wat voor andere kleur handschoenen ook leuk zou vinden. Ik ben Ken. Geen Barbie! (-;

Learn More

Sir Paul McCartney in Amsterdam (2015)

In 2014 zag ik hem voor het eerst optreden in Atlanta en nu weer in Amsterdam! Sir Paul McCartney! Toegegeven, ik ben meer John Lennon fan dan van McCartney, maar wat een gewelde3naar is die man. Als je hem ziet en hoort weet je waarom je life-time Beatles fan bent.

Hij trad weer ruim drie uur op. En dat terwijl hij 73 is. Dat zie ik papa hem niet nadoen (-;. Op de foto draag ik het T-shirt van Atlanta en laat ik het Amsterdam-shirt zijn. Ik heb er nu dus twee!

Maar misschien wel het mooiste was dat Ellen en Klaas er bij waren. Zij hadden papa en mij uitgenodigd (nogmaals heel erg bedankt) en het was met hen erg gezellig. En tsja… lopen in de drukte van zo’n 15.000 man in Ziggo Dome heeft voor mij ook nog iets therapeutisch. Win-win, zal ik maar zeggen!

Learn More

Weer naar Paul McCartney (2015)

Ik hoop dat ik niemand jaloers maak, maar vanavond ga ik weer naar hetvoptreden van Sir Paul. Klaas en Ellen hebben me uitgenodigd om mee naar de Ziggo Dome te gaan. Vorig jaar vond ik het al supergeweldig dat ik hem in  Atlanta zag. Was een once in a lifetime ervaring als echte Beatles fan. Maar dankzij Klaas en Ellen wordt het nu twice in a lifetime!

Learn More

Sunny Sunday (2015)

Wat een mooie zondag. Stralend weer en veel gezelligheid. Eerst kwam Myriam naar de Speerstraat. Gezellig bijgekletst en ook een spelletje wii gespeeld. Daarna naar oom Harold en tante Kitty in Heemstede. Ook erg leuk. En ook nog even Wim en Rene gezien. Nu op naar de maandag!

Learn More

Afstudeerfeest van Thomas (2015)

Thomas Combe is klaar met zijn studie! En dat vierde hij met verve. Ik was bij hem thuis met zijn familie voor een superlekkere BBQ op de eerste warme dag imagevan juni. Daarna naar een kroeg op de Utrechtsestraat waar al zijn vrienden en vriendinnen waren. Echt een topavond! Ik weet het zeker: we gaan allemaal nog veel van hem horen!

Learn More

Aan het strand (2015)

Zaterdag was het lekker aan het Scheveningse strand. We waren er met Elma, Bert, Elisa, Anne-Sophie en Willem-Geert. Met een lekker drankje en hapje voor de lunch. Wat is het lekker dat het weer wat beter begint te worden. Ik moet zeggen dat Scheveningen een erg gezellige strandplaats is. Voor mij was Noordwijk natuurlijk altijd nummer één, maar Scheveningen mag er erg wezen! Genoten heb ik er!

Learn More

Kleine Evelientjes (2015)

Zondag een lekkere Katwijk-dag gehad met de familie van Evelien. Dus ook met de leuke tweeling-nichtjes. Daar ben ik helemaal gek van. Het zijn een soort mini-Evelientjes. Alleen… zij hebben niet de eerste bekeuring gekregen met mijn Fiatje. In Katwijk was de politie Evelien zelfs te snel af. En dan moeten ze echt supersnel zijn!

Learn More

Macaronfeestje (2015)

Zaterdag gezellig bij Bert, Elma, Willem-Geert. Eliza, Anne-Sophie en Victoria geweest. Een lekker volle dag vol met feestelijkheden. Naar het strand, het automuseum, een terrasje in het centrum en… lekker thuis bij hen macarons eten. Jammie! Ik weet niet meer hoeveel ik er op heb, maar weet wel dat ze superlekker waren. Een heerlijke dag die ik zo maar al te graag weer snel wil herhalen!

Learn More

Neven en nicht (2015)

Vrijdagavond kwamen neef Pieter en nicht Emily bij mij thuis lasagna eten. Een supergezellige avond, terwijl onze ouders in Como de 50ste verjaardag van oom Pieter vierden. We hebben gekookt, gegeten, ge-Rejoyced en erg veel bijgepraat. Eigenlijk best leuk als papa en Dominique er een lang weekend niet zijn (-; Een selfie vol vrolijke gezichten!

Learn More

Op een mooie Pinksterdag (2015)

Ook op Tweede Pinksterdag gaat mijn werk gewoon door. Noortje had ook haar Tweede Pinksterdag ‘geofferd’ aan mijn therapie die werkelijk elke (werk)dag door gaat. Het begon met buiten lopen. Zonder stok. Door de zandbak, tussen de bomen door, een heuvel op, een heuvel af, op het gras en het grind… Noortje is best wel streng met mij, maar het resultaat is er ook naar. Net als de sessies die ik met Dennis, Tim en Remco heb, brengen ze me elke dag weer een paar stappen verder.

Speciaal voor jou: Op een mooie Pinksterdag, begeleid door mijn vrolijke stappen in het gras. Alsof het ballet is – nou ja…!?!

Learn More

Atlanta Anno 1890 (2015)

Vrijdagavond was supergezellig. Stanny uit  Engeland, Roline en Howard uit Atlanta en LeeLee uit Florida: ze zijn er allemaal. We hebben natuurlijk eerst even ‘het Pleintje’ gedaan bij Wiebe om daarna echt Nederlands te eten bij Anno 1890. Lekker asperges, tong, saté en voor mij natuurlijk een Black Angus Steak.

We zijn best vroeg naar huis gegaan omdat iedereen een beetje moe is, maar we gaan dit weekend er lekker tegen aan! Voor mij met vrijdag en (zelfs) maandag therapie, maar ook volop tijd voor ontspanning met mijn Amerikaanse vrienden.

Learn More

Lekker jammen (2015)

Was even leuk vanmiddag met Jonathan, Pepijn en Nanne bij mij thuis in de Speerstraat. Mijn matties, die rechts boven mij wonen, kwamen even langs voor een spelletje Wii en een jamsessie op mijn elektrische Strat de Luxe. Jonathan speelde en ik zong een aantal classics van The Beatles. |Evelien was zwaar onder de indruk. Maar ja, zij komt dan ook uit Katwijk (grapje!).

Een topmiddag gehad. Zo fijn om vrienden om je heen te hebben!

Learn More

Nul zwaartekracht (2015)

Vandaag kwam de baas van Aretech uit Amerika bij mij op bezoek: Joe Hidler. Joe heeft de ZeroG uitgevonden: een track met een Zero Gravity harnas. Ik heb in het Shepherd Center daarin leren lopen, zitten, opstaan, balanceren en… heb er mijn zelfverzekerdheid en vertrouwen mee gekregen dat ik ook werkelijk durfde te gaan lopen. Natuurlijk niet alleen met de ZeroG, maar het was wel het beste hulpmiddel dat ik gehad heb en dat mij ècht heeft geholpen om verder te komen. Alle therapeuten daar werken ook heel graag met dit systeem.

Joe zit zelf in een rolstoel nadat hij ongeveer op mijn leeftijd zijn rug had gebroken. Nu is hij in Nederland voor een congres waar hij samen met de mannen van Hankamp een paar presentaties zal geven over de ZeroG. Het was erg leuk om hem ontmoet te hebben. Zo blij dat hij de ZeroG heeft uitgevonden!

Learn More

Professor Scherder is trots op me (2015)

Zaterdag is mijn grote vriend professor Erik Scherder weer bij mij thuis langs gekomen om te kijken hoe het met me gaat. En… hij was hartstikke trots over hoe ik vooruit ben gegaan. Hij vond het geweldig dat ik een stukje zonder stok in huis liep, maar helemaal op hoe ik met mijn arm en hand vooruit ben gegaan. “Waanzinnig grote stappen” noemde hij het zelfs.

Professor Scherder was ook erg onder de indruk hoe ik met de Saebo Rejoyce oefende. Met die revalidatie spelcomputer kan ik alle handbewegingen trainen. Microbewegingen noemen ze dat, maar dat zijn alle bewegingen die je ongemerkt allemaal met je hand kunt maken maar die ik me weer helemaal aan moet leren. In één ding was de professor erg streng: ik moet nog meer mijn rechterarm en -hand gebruiken vond hij. En tsja… wie ben ik om hem tegen te spreken. Want hij weet zeker dat ik nog heel veel verder ga komen!

Learn More

Herenmiddag (2015)

Yvonne heeft me ’s middags op Hemelvaartsdag opgehaald voor een middag met René en Niels. Superleuk. We hebben gekaart, gekookt (René deed voor het laatst dit seizoen de fazant) en ik heb mijn lekkere whisky gedronken. Whissin – zoek maar eens op. Het ruikt heerlijk en smaakt prima. René heeft geloof ik de hele voorraad in Nederland opgekocht, dus voorlopig zit ik goed.

Topmiddag en -avond. Het was een drukke dag. Met mijn nichtjes uit Delft, een ochtend therapie met Dennis (drie uur hard werken – ook op Hemelvaartsdag), papa die boodschappen heeft gedaan zodat mijn koelkast en vriezer vol zitten en dan deze avond erbij.

Heerlijk!

Learn More

Delftse nichtjes (2015)

Na bijna een jaar heb ik mijn Delftse nichtjes Chrissy, Isabel en Rosalie weer gezien. Ze kwamen met Ton en Jane naar mijn huis en we hebben lekker bijgepraat, ge-wii-t en wat gedronken. Zij vonden mijn huis mooi, maar ze waren allemaal nog meer onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. De laatste keer dat ze me gezien hebben zat ik nog in een rolstoel en sprak ik nog niet zo goed.

Ik heb een mooie plant voor mijn huis gekregen. Het was erg gezellig en ze komen binnenkort weer een keertje langs. Altijd gezellig!

Learn More

Johan is (even) back in town (2015)

Johan is na een klein jaar studie in China weer even terug in Amsterdam. We hebben een heel gezellige middag gehad met veel bijpraten, wii-en (hij heeft enorm gewonnen) en even een terrasje samen met Willem-Geert.

het was als vanouds en supergezellig. Maar volgende week gaat Johan naar Londen om zijn studie af te maken. Gelukiig kan iknhem daar op gaan zoeken omdat ik van papa nog een reisje Londen tegoed heb. Dat komt erg goed uit.

Johan heeft me voor het laatst gezien in het begin van Atlanta. Hij was erg onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. Altijd leuk om te horen.

Learn More

Appel op rechts (2015)

Vanochtend lekker ontbeten onder de hoede van papa. Daarom is de appel wel gesneden, maar niet geschild. Dat kan hij niet zo goed. Tenminste – als je nog iets van de appel om te eten over wilt houden. Maar ik heb hem wel weer laten zien dat ik op de goede weg ben: ik heb de stukjes appel met mijn rechterhand opgeprikt en ‘op rechts’ gegeten. Elke keer weer een grote overwinning. En papa? Die was hartstikke trots natuurlijk. Mag ook wel!

Learn More

Goed gelukt (2015)

MIjn eerste diner op de Speerstraat is goed gelukt. Alles deed het in de keuken. De oven, de kookplaat en gelukkig ook de vaatwasser. We hebben met z’n zevenen lekker gegeten aan mijn tafel. Met echt alles erop en eraan. Zo fijn dat Yvonne me heeft geholpen. Nou ja, ik heb haar eerder geholpen, want ze ging als een wervelchef door de keuken. Dankje Yvonne.

Learn More

Aspergediner (2015)

Voor het eerst gekookt in mijn nieuwe huis. Samen met Yvonne een geweldig diner gemaakt. Met een salade Nicoise vooraf, asperges met mijn speciale zalm en eventueel een lekker hammetje en clafotis toe.

Maar ik krijg ook veel eters. Dominique, Yvonne, Esther, Evert, René en papa. Robert kon helaas niet. Naar misschien komt hij iets later nog, want ik heb voor hem ook extra asperges geschild.

 

Learn More

Bevrijdingsdag (2015)

Voor veel mensen is Bevrijdingsdag eens in de vijf jaar een vrije dag. Terecht, want het is belangrijk om stil te staan bij wat er inmiddels al zo’n 70 jaar geleden gebeurde. Als student Europese studies heb ik natuurlijk vaak nagedacht over hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. Helaas heb ik het antwoord niet gevonden.

Voor mij is deze Bevrijdingsdag een dag die – als altijd – begint met keihard trainen en revalideren. Drie uur aan een stuk. Vandaag met Tim van Paul Klaver. Simpelweg omdat ook ik bevrijd wil worden van een aantal beperkingen die ik nu nog heb. Maar ook gaat het langzaam, iedereen ziet dat ik nog elke dag vooruit ga. En zo voel ik het gelukkig ook. Nu de wereldvrede nog.

Learn More

Amerikaanse BBQ met Evelien (2015)

Met Evelien kom je nog eens ergens. Omdat ik de avond alleen met haar was, zijn we de stad ingegaan en hebben een Amerikaanse BBQ gegeten bij Graceland in de Marktkantine in de Jan van Galenstraat. Heel werlijk: mensen kunnen ruiken waar je geweest bent, maar het eten was hartstikke lekker. Pulled pork, ribs, sweet potato fries… Allemaal net als in Amerika. Het was er erg gezellig en bracht ook sweet memories terug uit Atlanta.

Learn More

Koningsdag (2015)

Voor mij was dit de eerste echte Koningsdag ‘in het wild’. Ik moet zeggen, erg leuk. Maar het viel niet mee om in de drukte te lopen van de Apollolaan. Papa was een soort persoonlijke lijfwacht die overal om zich heen keek en mensen die mij dreigden onder de voet te lopen meteen op afstand hield. Wel lachen, maar het heeft mij nog meer gemotiveerd om mijn balans en kracht extra te trainen.

We hebben gezellig op het terras van het Hilton gezeten met lieve vrienden. Was supergezellig. Het smaakt naar meer!

Learn More

Culi Dog (2015)

Eerlijk is eerlijk: ik ben wat gewend als het gaat om hot dogs. Het gourmet dog buffet van QT, de Dogzilla van Manuals Tavern, de straat dogs van NYC en Pinks in Los Angeles. Maar nu heb ik de Fat Dog van Ron Blaauw eindelijk geproefd. We kwamen van het feestje van Martijn en Hein op de Keizersgracht en ik ging naar de house warming van Thomas Combe in de Pijp. Dus had ik net even de mogelijkheid om de Vive la France hot dog (of is het chien chaud) te proberen. Het is wel de duurste van de kaart, maar daar zit dan ook ruim ganzenlever op, gebakken champignons, truffelmayo en bosuitjes. Erg lekker. Wel wat frivool, maar goed te eten. En dan te bedenken dat ze nog zes andere culidogs hebben. Ze zien me terug!

Learn More

Zaterdag met René (2015)

Zaterdagen zijn altijd leuk. Zeker ook omdat dat mijn vrije dag is van therapie. Vaak ga ik dan ook even met René op pad. Even lekker de stad in. We eindigen dan vaak bij de BloemenBar op het pleintje. Met eerst even de allerlekkerste tonijncarpaccio van Wiebe en dan een kopje koffie van Rogier. Altijd lekker.

Learn More

Bloemetje voor de allerliefste (2015)

Dominique zorgt erg goed voor mij. Elke dag van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Zij is dan ook de allerliefste vrouw in mijn leven. Op de vrouw na waarmee ik later ga trouwen natuurlijk. Maar die ken ik nog niet. Voor mij een reden om van mijn eigen geld eens een bloemetje voor haar te kopen. Als dankjewel.

Learn More

Hulk in actie (2015)

Met drie uur trainen per dag wordt je een stuk sterker. Vandaag was ik met Dennis veel aan het oefenen op kracht, balans en strekken. Dus ook met mijn armen en schouders. Het is best zwaar aan de gewichten in het VU Sportcentrum, maar zoals je kunt zien verander ik dan in een echte kleine Hulk.

Learn More

Nieuwe SaeboMAS (2015)

Vrijdag kwam Yvon van Hankamp Rehad de spiksplinternieuwe SaeboMAS brengen. Een waanzinnig slim hulpmiddel dat de mijn arm zo ondersteunt dat er bijna geen sprake meer is van zwaartekracht. Dan kan ik me helemaal concentreren op mijn arm- en handbewegingen om die weer een stuk beter te krijgen. Echt ideaal.

Niet alleen gebruiken de therapeuten de SaeboMAS bij de training, maar ik kan hem ook aan een tafelblad klemmen zodat ik het apparaat bij mijn thuisoefeningen kan gebruiken. Superslim!

Learn More

Thank you for the music (2015)

Heel voorzichtig lukt het weer: muziek maken. Ik oefen bij Elsbeth de muziektherapeute al met zang en gitaar en heb vandaag in mijn nieuwe huis mijn oude gitaar uit de doos gehaald, aangesloten op de versterker en met mijn rechterhand een klein stukje gespeeld.

Eerlijk is eerlijk: ik zal met mijn spel nog geen Ziggo Dome vol krijgen, maar Evelien was hartstikke trots op me. Dus als je me wilt horen spelen: welkom!

Learn More

Mijn nieuwe huis is klaar! (2015)

Mijn nieuwe huis op de Speerstraat 3 is klaar! De puntjes zijn op de i gezet en het is echt een klein paleisje geworden! Vanaf volgende week ga ik er overdag wonen en blijf nog even bij mijn ouders op de Olympiastraat slapen. Maar als over vier weken mijn nieuwe bed er is, dan begin ik ook de nachten in de Speerstraat door te brengen.

Ik zou het erg leuk vinden als je een keer langs komt. Maar bel me dan eerst even op mijn mobiel, zodat ik ook thuis ben. Want ik heb een lekker drukke agenda met hard werken: veel uren fysio en trainen, muziektherapie, thuistherapie en meer. Maar gelukkig heb ik ook heel veel tijd voor alle leuke dingen in het leven. Want die moet ik snel weer volledig oppakken. Het leven is te mooi. En ik kan dat zeggen omdat ik er hard voor gevochten heb!

Op de foto mijn eethoek en een inkijkje naar het zitje en mijn bureau in de serre. Let vooral ook op de stofzuiger. Die heb ik zelf al een keer gebruikt (-;

Learn More

Atlanta in Amsterdam (2015)

Het was erg leuk dat Roline en haar zus even Amsterdam hebben aangedaan tussen India en Atlanta. Zij waren op vakantie naar India voordat ze weer teruggingen naar Atlanta. Het was even erg leuk om herinneringen op te halen in een Amsterdams café aan al die dagen dat we elkaar in Atlanta hebben gezien. In de tussentijd is Kathy ook even voor een bliksembezoek naar Amsterdam gekomen, maar haar heb ik jammer genoeg gemist in alle drukte.

Gelukkig komen veel vrienden uit Atlanta binnenkort weer naar Amsterdam: Howard, Barrett, Roline en Kathy. Niet allemaal tegelijkertijd, maar de komende maanden zullen we elkaar zien. En… ik ga net na de zomer weer even terug naar Atlanta. Ik kan bijna niet wachten, want ik heb echt een waanzinnig goede tijd daar gehad die weer de belangrijkste nieuwe impulsen aan mijn leven heeft gegeven!

Learn More

Topdag boordevol hoop (2015)

Woensdag 15 april was een topdag voor mij. Mijn toekomst stond echt even in het middelpunt van de dag. ’s Ochtends kwamen Kelly Hogan, een neurorevalidatiespecialist uit Engeland die nu in Brussel woont en Yvon en Jos van Hankamp Rehab naar mij toe voor instructie van de geweldige revalidatiemiddelen van Hankamp. Echt allemaal te gek. Zoals de Saebo Rejoyce: een speelcomputer met een arm die me helpt om mijn microbewegingen in mijn rechterarm en -hand verder te verbeteren. Echt helemaal waanzinnig!

Maar dat was pas het begin, want na de luch gingen we met z’n allen naar het VU Sportcentrum waar ook het hele revalidatieteam van Paul Klaver was: Paul zelf, Noortje, Dennis, Tom en Remco. Zij kregen – samen met Evelien, Dominique en papa – allemaal instructie over hoe mijn therapiue verder verbeterd kan worden. Bijvoorbeeld met de functionele elektrostimulatie met de Saebo MyoTrac. Heel speciaal, maar het helpt mij om mijn spieren verder te ontwikkelen. Iedereen was hartstikke enthousiast. Ook over de SaeboMAS: een armondersteuning die mij helpt meer met mijn rechterarm te doen.

Maar het meest bijzonder zijn wel de mensen die mij allemaal helpen. De mensen van Hankamp, die zo gepassioneerd zijn, Kelly – die zoveel weet, het team van Paul Klaver en natuurlijk Evelien en Dominique. Plus papa.

Ik ben er weer helemaal klaar voor!

Learn More

London calling (2015)

Daar stonden ze voor de deur: Samira en Richard. Helemaal overgekomen uit Londen. Samira is een beetje als een zusje voor mij en ik ken haar dan ook vanaf mijn geboorte. Samira was ook destijds in het ziekenhuis en bij mijn vertrek naar Atlanta. Maar nu was ze zonder haar kids maar met haar man Richard. Superleuk om hen weer te zien. We hebben veel gepraat, naar mijn nieuwe huis gaan kijken en natuurlijk een visje gegeten want haring hebben ze niet in Londen. Ik heb wel afgesproken dat ik snel ook naar hen ga. Met papa afgesproken dat als ik twintig keer de nachtbrace draag totdat de wekker gaat, we samen een paar dagen naar Londen gaan.

Learn More

Paasmams (2015)

Ze ziet er echt leuk als Paasmams. Dominique met twee giga taarten tijdens de Paaslunch thuis. Met 12 man aan tafel en een Paashaas en Paaskuiken taart. Errug lekker toetje, maar ook de lunch was meer dan oké. Ik had dan ook geholpen. Met de meat loaves met ei , de corn bread muddins, de palmharten en de sla. En ja: ik heb ook mijn rechterhand gebruikt!

Learn More

Een nieuwe lente (2015)

Het is lente, de zomertijd is begonnen, de zon straalt weer af en toe en ik voel me goed. Natuurlijk mis ik Atlanta waar mijn leven weer een heel nieuwe wending kreeg, maar ik voel me ook weer lekker thuis in Amsterdam. Het is goed om terug te zijn en keihard verder te vechten om weer zoveel mogelijk de oude te worden. De nieuwe is ook goed – want ik heb er zin in om het maxiumale uit mijn leven te halen. Voor mezelf, voor mijn vrienden en familie en vooral ook voor andere jongeren met hersenletsel. Ik ga er voor!

Learn More

Pasen (2015)

Pasen is goed begonnen. Op Paaszaterdag hebben we lekker gegeten bij oma Cecile. Tante Kitty en oom Harald waren er ook bij. Oma had heel lekker gekookt. Met een curry als hoofdgerecht. En… een geweldige Paashaastaart toe. En dit was nog maar het begin van veel eten met Pasen. Maandag hebben we 16 man aan tafel thuis. Oma Joke komt ook helemaal uit Brabant. Vrolijk Pasen dus.

Learn More

Allerbeste vrijdag (2015)

Goede Vrijdag was voor mij een Allerbeste Vrijdag. Eerst een ochtend trainen met Dennis in de VU en daarna met René lekker smikkelen van een kreeft in mooi Den Haag. Dat was genieten. Heb lang niet zo gesmikkeld. Maar dat was nog niet alles. Want toen we thuis kwamen waren daar Vincent en Willem-Geert die de Blinde Vinken met komkommer kwamen eten. Ook al een favoriet van mij. Kortom: het was een dag vol vriendschap, lekker eten en supergenieten! Vrolijk Pasen.

Learn More

Lopen op het werk (2015)

Vier dagen in de week heb ik intensieve fysiotherapie voor arm, been, balans en conditie. Noortje, Dennis, Rick, Remco en Paul zijn ‘mijn special team’ van fysiotherapeuten van Paul Klaver uit Naarden. Een topteam, maar ze laten mij wel verdraaid hard werken. Maandagochtend was het Noortje die mij drie uur achter elkaar liet werken op het VU Sportcentrum in Buitenveldert. Ook allemaal zulke aardige mensen die alle ruimte geven om mij weer stappen verder te kunnen laten maken. Maar Noortje nam me mee naar het ruige terrein van het natte gras. Daarover moest ik heen en weer blijven lopen. Eerst met vierpoot stok, daarna met een enkele stok en uiteindelijk zonder stok. Zonder stok! Ach… ik blijf verrassen toch?!

Learn More

Lekker weekend (2015)

Wat een mooi weekend weer. Zaterdag met René naar de yoghurt bar van Jip geweest, naar het Leidseplein, naar de bloemenbar bij Wiebe en naar hen thuis (waar we lekker hebben gegeten). Zondag naar Renkum met Jan, waar Don zijn verjaardag vierde en daarna kwam prof. Scherder bij me thuis op bezoek. En dan te bedenken dat het weekend nog niet eens voorbij is. En ik heb deze week ook lekker gegeten bij Hidde, geborreld met Nanne, Max en Pepijn en nog veel meer. Ik ben terug!

Learn More

Mijn nieuwe huis (2015)

Het is nu echt bijna klaar: mijn nieuwe huis. De meeste meubels zijn er, maandag worden de gordijnen opgehangen, er is internet, telefoon en verwarming. Het servies is er, de pannen komen en de bouwvakkers zijn bijna klaar. Ik heb waanzinnig veel afstandbedieningen. Voor bad, wc, serreramen, tv’s, stereo en dan nog ergens een voor. Maar het is een plaatje. Over ongeveer een week ga ik er overdag  naar toe en dan langzaam ook de nachten. Het adres: Speerstraat 3, 1076 XM Amsterdam.

Learn More

Muziek met Elsbeth (2015)

Na alle muziektherapie bij Thomas in Atlanta, ben ik nu begonnen bij Elsbeth in Amsterdam. Dat is er erg leuk. We zingen – en spelen – veel van The Beatles, maar volgens Elsbeth is het erg goed als ik ook Nederlandse liedjes ga zingen. Daarmee gaat mijn Nederlands nog verder vooruit is de bedoeling. Ik speel ook een paar instrumenten, zoals de xylofoon. Leuk, maar toch liever gitaar!

Learn More

Bij oma Joke (2015)

Zondag ben ik met Dominique en Esther naar oma Joke geweest. We hebben heel wat in te halen samen omdat we elkaar maandenlang natuurlijk niet hadden gezien maar alleen gesproken. Oma ziet er goed uit en het was erg gezellig. Ze was erg onder de indruk toen ik met mijn rechterhand haar neus aan kon raken. Dat had niemand een tijdje geleden gedacht dat dat zou kunnen. Zij was trots – en ik ook!

Learn More

Met z’n drietjes in mijn nieuwe bed (2015)

Mijn nieuwe bed is er! Een heerlijk bed dat elektrisch bediend kan worden. Hoofdeind, voeteneind: alles kan omhoog en omlaag. Het wordt echt een lekkere slaapkamer. Jip en India hebben samen met mij het bed geprobeerd en we kunnen alle drie zeggen: het ligt heerlijk! Jammer dat ik nog even moet wachten om in mijn nieuwe huis te slapen. Over een week moet alles echt helemaal klaar zijn. Ik kan niet wachten!

Learn More

Meisjes op schoot (2015)

Met mijn nieuwe autootje kom je nog eens ergens. Bij de zuster van Evelien bijvoorbeeld aan het strand in Katwijk. Die heeft twee heel lieve dochtertjes. Een tweeling die je niet uit elkaar kunt houden. Zat ik ineens met allemaal meisjes om me heen! Het zal toch niet door de rode bekleding van mijn Fiatje komen? (-;

Learn More

Eigen vervoer (2015)

Dat was een verrassing zaterdagmorgen. Ik moest een stuk vroeger opstaan en we gingen na het ontbijt meteen naar Hoofddorp. Daar stond een witte Fiat 500 met knalrode bekleding te wachten. Voor mij. Dan kan Evelien me bijvoorbeeld op en neer brengen naar therapie, naar vrienden en overal waar ik naar toe moet. Vandaag gaan Evelien en ik naar Katwijk met de Fiat. Genieten! De Fiat is natuurlijk niet nieuw, maar ziet er superstrak uit.

Overigens moest ik wel lachen toen er een grote rode strik door de dealer op de motorkap – nou ja – op het motorkapje was geplaatst (-;

Learn More

Meubels scoren (2015)

Mijn huis is deze week klaar. Het is een paleisje geworden. Maar voordat ik er in kan, moet alles natuurlijk nog wel mooi worden ingericht. D0minique en Yvonne (op de foto) helpen mij daarbij en ik ben met ze de afgelopen dagen winkel in-winkel uit geweest. En volgende week vrijdag komt het eerste al binnen: een heerlijk bed. een loungebank, een recliner, een eettafel met stoelen, een zitje voor in de serre, een logeerbed en meer. Ook heb ik het servies al uitgezocht. Lekker kleurig allemaal.

Vandaag komt de mevrouw van de gordijnen en dan begint het echt mijn thuis te worden. Ik kan niet wachten!

Learn More

Dansen met Bridget (2015)

Zondag was ik op een te gek feest van Evert en Robert. Daar waren veel leuke mensen die ik ken, maar ook mensen die ‘nieuw’ voor mij waren. Zoals Bridget. En ik kan zeggen: ze is echt heel leuk! We hebben heel veel gepraat en gedanst. Ik denk dat het voor het eerst is dat ik een beetje gedanst heb in bijna twee jaar. En het leuke is dat Bridget beloofd heeft met me mee te gaan lopen als ik de Marathon van New York ga rennen. Dat staat!

Learn More

SchaakMees (2015)

Dat was een leuke zaterdag! Om 12 uur haalde René mij op om met Yvonne en hem lekker koffie en yoghurt te gaan eten bij de trendy zaak waar Jip werkt op de Albert Cuyp: de Yoghurt Barn. Superlekker. Maar daarna nog even lekker mensen kijken op het Leidseplein, haring en tonijn halen bij Wiebe, schaken met Mees bij hen thuis en daarna lekker eten. Zo mag het van mij wel elke dag even zaterdag zijn (-;

O ja: het schaken met Mees ging best goed.

Learn More

In de wachtkamer van dr. Peerdeman (2015)

Voor het eerst na Atlanta had ik een afspraak met ‘mijn’ neurochirurg dr. Peerdeman. Ik was er met Dominique, papa en Evelien (rechts op de foto). Nou, dr. Peerdeman was diep onder de indruk van mij. Zo zelfs dat ze me vroeg of ik in 2016 samen met haar een groep studenten toe wil spreken over wat er allemaal met mij gedaan is, wat ik zelf gedaan heb en hoe ik teruggevochten heb en teruggekomen ben. Nou, dat vraagt ze me niet als ze niet trots op me is. Natuurlijk heb ik ja gezegd.

Learn More

Even terug in het VUmc (2015)

Dat was een heel bijzonder moment woensdag toen ik in het VUmc was. En wat bijzonder dat zoveel mensen mij nog herkenden. De dames van het restaurant, de verpleegkundigen van de afdeling 2C en de artsen van de Intensive Care waar ik toen 7 weken heb gelegen. Niet dat ik me iets van de IC kon herinneren, maar het was wel heel bijzonder om te zien waar ik lag en de arts mevrouw Spoelstra die mij heeft ‘ingenomen’ toen ik met de ambulance bij het VUmc werd binnengebracht. Het voelde goed en iedereen was erg onder de indruk van hoe ik er uit zag en wat ik allemaal weer kan. Een opsteker! En dankjewel iedereen bij het VUmc die mij zo heeft geholpen!

Op de foto een aantal heel lieve verpleegkundigen van de afdeling 2C. Rechts staat Annette. Haar voetmassages mis ik nog elke dag (-; Maar ze heeft me beloofd dat ik er binnenkort weer een krijg!

Learn More

Pimmetje en meer (2015)

Pimmetje is weer erg aan mij aan het wennen na een kleine twee jaar. Mijn kat komt nu weer spontaan naar me toe en springt zelfs op mijn schoot. Toegegeven, dat doet hij bij Evelien ook, maar hij laat zich weer lekker knuffelen, aaien en vraagt mij om eten.

Vandaag ook even met papa gepraat over hoe geweldig ik het doe in zijn ogen. Toen we naar Atlanta gingen had hij het gevoel dat we in de Olympiastraat het beneden helemaal aan moesten passen. Met een bed beneden, beugels bij de wc, de kleden uit de kamers, sommige deuren er uit. Maar ja: dat is dus helemaal niet nodig. Ik loop gewoon overal naar toe, loop de trappen op, ga onder de douche (wel nog met een krukje en een klein greepje) en slaap in mijn oude kamer in mijn eigen bed.

Tsja… papa kan wel eens te snel zijn. Net als met de auto die hij gekocht had omdat daar de rolstoel dan gemakkelijk in mee kon en ik gemakkelijk in kon stappen. Nou, als het aan mij ligt kan die ingeruild worden (-;

Learn More

Weer naar de glasbak (2015)

Alsof ik nooit ben weggeweest: ik ben de afgelopen drie dagen al vier keer naar de glasbak gelopen. Die staat ongeveer 100 meter verder en ik draag dan de lege flessen met mijn rechterhand en stop ze ook met rechts in de glasbak. Erg leuk! Alleen jammer dat ik zelf niets uit de glazen flessen mag drinken. Maar ach, dat komt misschien ooit wel weer (-; En ik mis het niet.

Learn More

De eerste week in Amsterdam (2015)

De eerste week terug in Amsterdam. Na een geweldige ontvangst op het vliegveld, lekker eten en heel lang slapen in mijn eigen bed maar wel op de Olympiastraat is de donderdag begonnen. Dennis kwam langs en papa is met hem naar de VU gegaan om de locaties te bekijken voor de acute voortzetting van mijn revalidatieprogramma. Hij was erg enthousiast. Ik kan niet wachten om er naar toe te gaan.

Evelien heeft al veel voor me gedaan. Opstaan, ontbijten., samen lezen, wandelen, stretchen, praten, regelen. Ik ben erg blij met haar. Zij hoop ik ook met mij (-;

We gaan er vandaag verder een rustige dag van maken. Papa gaat bij de toko Indisch halen. Lekker. En ik heb weer veel vrienden en familie gezien en gesproken. Natuurlijk mis ik Atlanta en de mensen daar, maar het is ook goed om weer op honk te zijn. En mijn huis: dat wordt echt heel prachtig!

Pimmetje moet een beetje aan mij wennen na bijna twee jaar. Maar ik heb hem net eten gegeven en geaaid. Hij begint me weer te herkennen. Ik hoop dat hij snel weer echt ‘mijn’ kat is. Ik heb hem heel erg gemist.

Vrijdag was een gezellige dag. Er is veel bezoek geweest en ook Evert heeft meegegeten. Evelien is echt geweldig. Die doet alles voor me, helpt me en ze oefent met mij. Ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten. We wandelen ook veel en hebben een leuk café op de Marathonweg ontdekt dat er nog niet was toen ik mijn ongeluk kreeg.

Zaterdag moesten papa en Dominique naar België voor de begrafenis van oom Gerrit. Het liefst was ik meegegaan, maar dat vonden ze nog niet verstandig. Ze zijn wel eerst naar een heel mooi sportcentrum gaan kijken in Amsterdam-Noord. Daar waren ze erg van onder de indruk en misschien kan ik daar gebruik maken van het zwembad.

Ik ben de hele dag met Evelien bezig geweest. We hebben dagelijkse dingen samen gedaan, hebben geoefend en we zijn naar René, Jip en Mees gegaan. René heeft ons eerst gebracht waar Jip werkt. Trendy hoor! En toen bij René thuis lekker gegeten. Max I. is ook nog even langs gekomen. En ’s avonds kwamen Do en papa weer terug. Nog even lekker een filmpje gekeken.

Zondag met Dominique de dag begonnen. Dat wordt vast ook weer hard werken, want Dominique is ook best streng voor mij. ’s Middags gingen we naar omaatje Cecile want die is jarig. Iedereen was er. Zo goed om je familie weer te zien.

Maandag was nog een dag van regelen, maar ook meteen mijn laatste dag voordat de therapie weer gaat beginnen. Ik ben ook naar mijn nieuwe huis gaan kijken. Dat wordt mooooooi! Wow. Ik kan niet wachten tot alles af is.

Dinsdag de eerste therapiedag. Met Tim bij het VU Sportpark. Die zijn echt geweldig en werken en denken heel erg goed met ons mee. Zo geweldig om te zien wat er allemaal kan als mensen echt willen en mee willen helpen om iets te veranderen en te verbeteren.

Woensdag was de dag van het VUmc. Naar dr. Peerdeman, maar ook naar de afdelingen waar ik allemaal heb gelegen. Dat was heel bijzonder, maar iedereen – ook dr. Peerdeman – was supertrots op mij. We hebben daarna veel thuistherapie gedaan. Ik ben echt heel blij met Evelien. Dat gaat geweldig goed samen.

Donderdag weer therapie. Dat is maar goed ook, want er wordt thuis aan de verwarming gewerkt. Die staat daarom uit en dan is het wel erg koud voor mij. Vandaag is Dennis mijn therapeut.

Vrijdag weer therapie, daarna een afspraak met mijn nieuwe muziektherapeute die heel prima is. Volgende week gaan we al aan de slag. Met zingen en gitaar.

’s Avonds afgesproken met Marsh, Cornine en Evelien om even bij te praten en te kijken wat we allemaal samen zouden kunnen doen.

En toen was het al weer weekend. Zaterdag is helemaal te gek geweest. Met de hele familie Toonen heb ik een dag vol variatie gehad. Mensen kijken, trendy yoghurt bars, schaken, eten… Niks mis mee. Voldaan gaan slapen.

Zondag hadden we een heerlijk feestje bij Evert en Robert. Dat was erg leuk. Veel lieve mensen en ik heb ook weer voor het eerst gedanst. Rustig, dat wel, maar toch!

Ik begin weer een beetje te wennen!

Wordt vervolgd.

 

Learn More

Eten in Amsterdam (2015)

Dat was weer even lekker maar vooral gezellig eten met een aantal lieve vrienden. Ik voel me weer een beetje thuis. Zeker met alle plannen voor het weekend. Ik kan niet wachten om met iedereen bij te praten!

Learn More

Mijn nieuwe huis (2015)

Voor het eerst heb ik mijn nieuwe huis gezien. Een plaatje! Wat ziet dat er mooi uit. En dan te bedenken dat de mannen nog zeker twee weken bezig zijn om alles af te maken. Dankjewel. Ik ga er met heel veel plezier wonen!

Learn More

Aangekomen (2015)

Wat een verrassing op Schiphol! Nooit gedacht dat er zoveel mensen mij op zouden staan wachten. Mijn huisgenoten Max en Nanne, mijn Haagse vrienden Willem-Geert, Vincent en Hidde, Evelien, Esther, Evert en Robert, Yvonne, René en Mees! Wow. Dat is nog eens thuis komen! We hebben eerst even koffie gedronken op Schiphol en zijn toen naar huis gegaan. Dat was helemaal versierd door Yvonne en Robert. Met ballonnen, een banner, taart, champagne… En toen naar Wiebe voor de tonijncarpaccio en LB voor een hapje met vrienden. En er was een echte fotograaf: Ferry. Dank je wel voor de mooie beelden!

PS Papa is van de foto afgevallen. Maar hij moet ook afvallen (-;

Learn More

Afscheidscadeautje uit Atlanta (2015)

Vanochtend heb ik iedereen heftig verrast! In het Shepherd Center ben ik zes keer de gymzaal op en neer gelopen. In een lekker tempo. Met een riem die vastgehouden werd door Brandon om te voorkomen dat ik zou vallen, maar ik bleef prima in balans. En het bijzondere? Dat ik helemaal zonder krukken liep! Tralalala! Volgens Brandon kan ik over een tijdje – als ik hard blijf trainen – helemaal zonder kruk en band lopen. De marathon van New York? Het komt binnen handbereik!

Learn More

Het is zo ver (2015)

De laatste twee dagen Atlanta. Maandag was het een drukke dag met eerst trainen in de Shepherd, want het werk moet gewoon doorgaan. Ik heb hele stukken gelopen zonder kruk. Het filmpje staat op deze site en ik moet heel eerlijk zeggen dat ook ik best wel trots op mezelf was. Wat een einde van acht-en-een-halve maand.

Alle therapeuten hebben afscheid van me genomen. Iedereen had een paar sokken gekocht voor mij. Kleurig, in hun eigen persoonlijke stijl. Zo lief! Ik ga met wel vijftien paar nieuwe sokken terug naar Nederland.

Op het Shepherd ook afscheid genomen van James Shepherd en Gary: de president en de CEO van het Shepherd Center.

En toen naar Shepherd Pasthways. Afscheid genomen van Etta (mijn lieve vriendin uit het archief waarmee ik op de foto sta). Vasn haar heb ik ook drie paar sokken meegekregen. Afscheid van Thersita en Leanne, de case manager en de program director, van de therapeuten en natuurlijk ook van Lucius en Gloria. Het was allemaal zo emotioneel. Ze hebben heel lieve woorden gesproken en een mooie kaart mee gegeven met persoonlijke wensen. Die ga ik inlijsten.

Het is echt en ik kan het niet geloven. Ik ga weg uit Atlanta. Maar ik mag terug komen en zal dat ook zeker doen. Voor opfrissen, verder trainen en mijn lieve vrienden te zien die me weer hebben leren praten, lopen, mijn arm gebruiken en meer. Dankjewel iedereen van het Shepherd Center. Ik ben jullie eeuwig dankbaar!

’s Avonds de Bonte Avond gehad in de Cheesecake Factory. Normaal hadden we die elke keer als iemand terug ging naar Nederland, maar nu ben ik het.

Howard is ’s avonds nog wat spullen op komen halen en we zijn nu helemaal ingepakt. Nou ja: bijna. papa moet zijn kantoor nog opruimen en inpakken.

Nu op naar de laatste nacht in Alexander Road…

Learn More

Áfscheidsborrel (2015)

Wat heb ik een mooie afscheidsborrel gehad in Manuel’s. Nou ja, eigenlijk een tot-snel-weer-ziens-borrel. Mijn liefste vrienden uit Atlanta waren er bijna allemaal. Sarah en Lee, Rioelien en Howard (jammer dat Kathy en Rick in California zijn), maar ook mijn leukste therapeuten van Shepherd’s BT. Inclusief Jorie Paszkowski. een schatje! Maar iedereen – zoals Katie, Beth, Josh, Brandon, Taylor, Becky en alle anderen – is er helemaal top, geweldig en briljant. Ook in Pathways. Ik ga iedereen zo erg missen, maar ik kom terug. Vandaag hebben we samen gedronken en Dogzilla’s gegeten: de super hotdogs van Manuel. Fully loaded! En zo kom ik ook weer terug naar Nederland!

Learn More

Bijna terug naar Amsterdam (2015)

De laatste volle week is begonnen. Dat wordt een combinatie van hard werken en afscheid nemen van heel veel mensen die echt waanzinnig veel voor mij in mijn leven zijn gaan betekenen. Maar gelukkig blijf ik ze zien. Sommigen komen naar Amsterdam, anderen zie ik weer als ik mijn opfrisbeurt krijg in de Shepherd in Atlanta later dit jaar.

Vandaag ga ik met Paul Klaver naar de Shepherd. Ze hebben een speciale dag voor mij gemaakt, zodat Paul alles kan zien en leren van wat ze bij mij doen. De bedoeling is dat dit programma precies zo wordt doorgetrokken in Nederland. Dat vraagt nog om veel actie. Met betrekking tot het organiseren, het vinden van de juiste mensen, de zorgvergoeding en veel meer. Maar we hebben zoveel voorbeelden in handen dat het goed werkt voor jongeren, dat dit allemaal moet gaan lukken.

Het was een druk schema voor Paul en mij. Voor mij vooral, want ik had vier uur fysieke therapie aan één stuk. Paul hoefde alleen maar te kijken, wat filmpjes te maken en aantekeningen te maken. Voor mij was het afzien. Maar het was wel erg leuk. We hebben daarna in de Shepherd gegeten en zijn ’s middags nog even naar Pathways gegaan. ’s Avonds hebben we met z’n allen bij de Cheesecake Factory gegeten.

Dinsdag weer Shepherd en weer was Paul erbij. Hij heeft er veel zin in om in Nederland mee te werken aan de opzet van een programma dat hongeren met hersenletsel weer meer kansen moet gaan bieden.

Hier vinden ze dat ik minstens een half jaar te vroeg weg ga als ik niet dezelfde therapie ga krijgen als hier. Want ze geloven dat ik nog beter kan gaan lopen en veel meer uit mijn rechterarm kan halen dan nu al het geval is. Daar gaan we voor. En papa heeft al gezegd dat als het in Nederland niet zou lukken we meteen weer terug gaan. Maar het moet in Neerland lukken. Met alle mensen die zich zo intensief bezig houden met mij en andere jongeren met hersenletsel.

’s Middags hebben we lekker bij Johnny Rockets gegeten. Paul en Angela wilden erg Amerikaans, dus werden het malts, melts, fries en burgers. Jammer dat ze ’s middags al weer terug gingen naar Nederland. De avond met papa samen doorgebracht en vroeg gaan slapen. Ik ben best moe en er staat deze week nog heel wat op de agenda.

Woensdag was superdruk. Eerst naar de Shepherd voor drie uur training,=, met tussendoor een bezoek aan de Hanger kliniek voor het passen van mijn inlegzool onder mijn brace. Die zit geweldig. Maar wat heel bijzonder was, was dat mijn favoriete therapeute Jorie jarig was. Dus heb ik lekker Lang zal ze leven voor haar gezongen. Daarna snel lunchen en door naar Pathways voor muziektherapie van Thomas. Van hem heb ik al (tijdelijk) afscheid genomen omdat dit nu mijn laatste sessie bij hem was. Dat doet pijn, want muziektherapie is erg leuk en helpt me ook erg veel.

Maar geen tijd te verliezen: meteen door naar Roswell naar dr. Iyer, de specialist-oogarts die een laatste controle deed. Een uitvoerig onderzoek dat altijd dik een uur duurt. En de conclusie: ik ben weer vooruit gegaan! Nu mag ik ook af en toe een dag zonder bril om te kijken wat voor effect dat heeft op mijn balans en mijn lezen. Toppie. En daarna sushi en sashimi eten in het restaurant vlak naast de oogarts. Die hebben dan een soort happy days (maandag t/m donderdag) met vers gemaakte eerlijke sushi voor half geld. Dat is én lekker én leuk voor papa (-;

Daarna terug en Suits kijken en naar bed. Morgen weer een drukke dag met therapie, de voetendokter, de counselor… Hoop dat er ook nog ruimte is voor CT.

Donderdag is mijn favoriete ochtend bij de Shepherd omdat ik dan ook therapie van Jorie krijg. Het is voorlopig de laatste. Snik. Maar zij – en andere therapeuten en vrienden – komen zondag op mijn farewell party in Manuel’s Tavern. Met drinks & dogs. Snel lunchen in de auto en toen naar Pathways voor een aanpassing aan mijn nachtbrace en counseling. Daarna zouden we naar de voetendokter zijn gegaan, maar die was zelf ziek. Dat wordt nu zaterdag – dan zijn de artsen hier ook gewoon open.

Op Pathways heb ik een mooi schaakspel gegeven voor algemeen gebruik. Daar zijn ze echt blij mee omdat het een blijvend mooi breinspel is. Daarna met papa even op stap en dan thuis eten. Wordt vervolgd.

Vrijdag een dag boordevol therapie. We hebben lekker gegeten bij Ted’s. Een bizon steak. Ik mocht lekker het beste en lekkerste van de kaart uitzoeken (wat ook het duurste was), maar het was het dubbel en dik waard.

Zaterdag naar de voetendokter. Gelukkig viel het mee en hoefde mijn nagel er niet af. Qwe zijn wel druk bezig net inpakken. Ik heb het er best moeilijk mee, want het is duidelijk dat ik afscheid moet gaan nemen van mijn vertrouwde wereld hier. Maar daar staat tegenover dat ik weer terug kom waar mijn oude vrienden zijn. We hebben thuis gegeten omdat ik best moe was na nog een extra C-Therapy met papa. Dat was best heftig.

Zondag lekker uitgeslapen. Met Dominique mijn spullen opgeruimd en ingepakt. ‘;s Middags zijn we naar Manuel’s Tavern gegaan voor mijn afscheidsborrel. Dat was geweldig leuk. Ook Jorie was er (-;. Maar ook al mijn andere lieve therapeuten zoals Katie, Beth, Bradon, Josh en Taylor. En natuurlijk die lieve Howard, Sarah, Roelien en Lee. Jammer dat Barrett ziek was, maar die komt hoop ik morgen.

Ik ga lekker slapen. En morgen: mijn voorlopig laatste therapiedag in Atlanta! O ja: dankjewel lieve Dominique voor alles wat je voor me gedaan hebt en voor me doet! X

Learn More

Het laatste weekend (2015)

Het laatste weekend in Atlanta is ingegaan. Snik. Maar ik ben wel weer geknipt en geschoren. Vandaag eerst nog even naar de voetendokter, dan C-Therapy en zondag mijn farewell party met Drinks & Dogs bij Manuel’s Tavern. Eerst dachten we met een man of tien te zijn, maar ik geloof dat ik vandaag heel wat mensen op de Shepherd heb uitgenodigd. Het zouden er zo maar 25 of 30 kunnen worden. Papa moet het zaterdag maar even gaan reserveren bij Manuel’s….

Learn More

Samen met James Shepherd (2015)

Het Shepherd Center is opgericht door de ouders van James Shepherd die zo’n 40 jaar geleden in Zuid-Amerika een ongeluk kreeg en toen – net als wij – ontdekten dat er geen goede kliniek was om te herstellen.

Nu is het Shepherd toonaangevend in de wereld en ben ik ze eeuwig dankbaar dat ik de weg daar naar toe heb gevonden. Dat heeft voor mij meer dan alleen een ‘verschil’ gemaakt.

James Shepherd, na zijn herstel al decennia lang de Chairman en President van het Shepherd Center, is dan ook mijn vriend voor het leven!

Thanks! Je bent mijn voorbeeld!

 

Learn More

Het zonnetje in Atlanta (2015)

Het zit er deze week bijna op. Net therapie gehad in de Shepherd, straks naar de kapper en morgen (zaterdag) naar de voetendokter. Zondag een ‘farewell party’ met mijn Amerikaanse vrienden en therapeuten in Manuel’s Tavern en dan nog een keer een therapieochtend in de Shepherd. Ik ga alles erg missen – maar kom terug. Wat ik zo lief vind is dat iedereen zegt ook mij te gaan missen. Mijn lach, mijn inzet, mijn vriendschap. Dat is altijd leuk om te horen. Ben ik even het zonnetje in Atlanta! Hoe koud het er nu ook is…

Learn More

Even terugdenken (2015)

Nog maar heel eventjes en dat kom ik terug. We zijn alles aan het regelen. Alle therapieën zoals fysio, muziek, counseling, geheugen… het moet allemaal doorgaan. Vandaag keek ik even terug naar een foto van juni 2014 toen ik in Atlanta aan kwam. Nu begrijp ik ook waarom iedereen zegt dat ik zo veranderd ben en zo vooruit ben gegaan. Ik zat toen in een grote rolstoel, kon nog niets met mijn linkerarm en ik sprak weinig. Dat is nu heel anders! Tot over een kleine week in Amsterdam!

Learn More

Paul is weer vertrokken (2015)

Het was een bliksembezoek van Paul, maar erg intensief. Hij heeft met alle PT’s (de Physical Therapists) gesproken, mij in actie gezien, de methodes bestudeerd, de hulpmiddelen, mijn programma’s, de doelen en heeft heel veel opnamen, aantekeningen en verslagen mee terug genomen. Paul gaat nu snel aan de slag in Nederland, maar eerst gaat hij nog even met vakantie. Paul gaat ons binnen het Daan Theeuwes Fonds op zijn terrein ook mee adviseren. Daarom heeft hij van mij het enig echte DTF shirt gekregen.

Learn More

Paul in actie (2015)

Paul is een bekende Nederlandse fysiotherapeut die speciaal naar Atlanta is gekomen om te kijken hoe ik mijn therapie volg. Dan kan hij met zijn team dat programma naadloos overnemen, zodat ik in Nederland mezelf verder ontwikkel. Dat is geweldig, maar de keerzijde was wel dat ik vandaag dubbele ‘diensten’ moest draaien en morgen ook een vol programma heb. Zo kan hij in anderhalve dag alles zien wat ik in een week aan verschillende therpaie heb. Nou, dat was vandaag dubbel hard werken voor mij. Maar gelukkig zijn we ’s avonds naar de Cheescake Factory gegaan met zijn vrouw Angela, Dominique en papa. Dat maakte weer veel goed (-;. Op de foto sta ik tussen mijn Amerikaanse therapeute Katie en Paul.

Learn More

Valentijnsdiner (2015)

Dat was smikkelen. We hebben zaterdag heerlijk gegeten bij Thomas, Howard en Roline. Thomas had de sla gemaakt, Howard de gevuldeIMG_2811 paprika’s en courgettes en Roline een heerlijk gerecht met room, chocola en aardbeien, Dominique een peach pie en ik Valentijns cookies.  Het was allemaal té lekker – maar wel erg veel.

Het was een topavond! Daarna naar het vliegveld om Paul en Angela op te halen. Paul is een fysiotherapeut die komt kijken hoe ze hier de therapie aanpakken om die ook in Nederland goed voort te kunnen zetten.

Learn More

Hoop (2015)

Vandaag is het Valentijnsdag. Een mooie dag van liefde en dus ook hoop. En hoop is precies het thema van één van de lieve kaartjes op een van de vele Valentijdsborden die je overal in het Shepherd Center en Shepherd Pathways ziet staan. Zo mooi en zo veelzeggend. Die hoop wil ik graag even met iedereen delen. Met liefde. The atmosphere of hope!

Learn More

Bijgeboekt! (2015)

Jippie! Ik heb bijgeboekt. Dit jaar mag ik nog een keer drie of vier weken terug naar het Shepherd in Atlanta voor een opfris- en vervolgcursus. Ze vinden het hier allemaal net zo erg als ik dat ik binnenkort Atlanta verlaat. Alle therapeuten hebben gezegd dat ze me gaan missen en ik heb hetzelfde tegen hen gezegd. Maar nu is het gelukkig geen afscheid maar een tijdelijk tot ziens.

Ik sta een beetje met een bolle toet op deze foto, maar dat ligt niet aan mij. Ik moest tegen de zon in kijken en om het bord er goed op te krijgen stond de fotograaf wel erg dicht bij mij. Maar ik ben weer op mijn oude gewicht!

Learn More

Valentijn in Shepherd (2015)

Valentijnsdag begint vroeg dit jaar in Atlanta. We hadden al een Valentijnsborrel op woensdag, een Valentijnsaanbieding in een restaurant en nu slaat Cupido ook al toe in de Shepherd. maar wel erg leuk. Bij de receptie van pathways staat een bord waar iedereen een lief berichtje op kan schrijven. I love Shepherd Center because Shepherd Center loves me. En zo is het maar net! Happy Valentine’s Day. En dat mag het van mij elke dag zijn!

Learn More

Lekker ijsje (2015)

Sprinkles is top als het om handgemaakte cupcakes gaat. Maar ook hun ijs is niet te versmaden. Papa en ik hebben een ijsje genomen. Hij salted caramel en ik chocolade met amandelen, marshmallow en nog meer lekkers. Yummie!

O ja, ik heb op verzoek van papa om het ijsje gevraagd. Dan mocht hij er ook één van Dominique (-;. Dat is win/win.

Learn More

Nog twee weken Atlanta – update 1 (2015)

Nog maar twee weken en ik ga weer terug naar Nederland. Ik zal Atlanta erg missen en de lieve mensen hier. Maar gelukkig komen we terug. Voor een jaarlijkse refresher van drie of vier weken. Dat heeft papa al geregeld.

Maar terug naar iedereen in Nederland is natuurlijk geweldig. Ik verheug me erg op het weerzien. Maar dat zal geleidelijk gaan omdat ik ook mijn rust nodig heb en tegelijk ook zo snel mogelijk door ga met therapie.

En therapie dat is mandag hier weer in volle gang gekomen. Ik heb ook de nieuwe dagbrace binnen. Van Hanger Prosthetics. Zij hebben zelfs een prothese gemaakt voor een dolfijnenstaart, dus die brace moet wel goed zijn.

Overdag zijn weer nieuwe nachtbraces voor mij gemaakt omdat mijn huid erg gevoelig is en ze snel knellen en blauwe plekken veroorzaken. Ze hebben nu een nieuw systeem toegepast.

Papa heeft ’s avonds quesadilla’s gemaakt. Dat gaat hem best goed af.

Dinsdag heb ik therapie op het land gehad (in BT) maar ook in het water – in het zwembad van het Shepherd. Daarna lunchen in het Shepherd restaurant met Barrett. Altijd gezellig. Aan de andere tafel zat James Shepherd met zijn moeder. Altijd leuk om hen te zien.

Daarna naar Lenox voor een paar kleine boodschappen en toen thuistherapie. Ik heb ook muffins gemaakt voor het toetje.

Woensdag voor het eerst mijn nieuwe dagbrace gedragen. Die zit echt heerlijk. Hij is veel lichter, ik draag mijn gewone schoenen weer en ik loop ook lekkerder. Echt meer vrijheid.

We hebben weer veel therapie gedaan en toen thuis lang gelezen in een boek van Abraham Lincoln. Papa was erg trots dat ik meet mijn rechterarm al een appel eet. En heel eerlijk: ik vind het ook best stoer.

’s Avonds hadden we een Valentijnsborrel in het appartementencomplex. Met champagne (ik water) en een ’s mores buffet. ’s mores is een kokje met daarop een dikke plak chocolade en daarbovenop warme marshmallow en dan weer een koekje. Maar ze hadden ook fruit om er tussen te doen en heel veel lekkere snoepjes.

We hebben daar ook leuk gesproken met buren Tamara en Tom. Tom is wijnhandelaar en is ook gek van mooie oude wijnen, zoals de wijnen die ik op mijn verjaardag uit 1989 heb gedronken.

Donderdag weer een nieuwe dag. Vroeg opstaan, douchen, aankleden, ontbijten en dan naar de Shepherd. Een lekker volle dag. Met ’s middags nog een sessie bij Nancy en Thomas.

Vrijdag was een korte dag in de Shepherd. ’s Middags hebben we een aantal dingen gedaan voor de voorbereiding om terug te gaan naar Nederland. Nog een paar cadeautjes kopen, wat zaken regelen en daarna eten.

Zaterdag met papa op stap geweest. Altijd gezellig. Daarna naar Howard, Thomas en Roline voor een heerlijk Valentijnsdiner bij Thomas thuis. RoRo en HoHo wonen in het zelfde complex. supergezellig en ook erg lekker!

Daarna Paul en Angela op gehaald op het vliegveld. Paul is hier om te kijken hoe de therapie hier wordt gedaan om die ook in Nederland te gaan toepassen. Maandag en dinsdag hebben we daarvoor heel wat afspraken staan.

Zondag lekker ontbijtje met roerei en croissants uit de oven. Paul en Angela zijn met papa naar de Big Bethel kerk gegaan en daarna naar de Martin Luther King site.

Wordt vervolgd

Learn More

Seven Lamps (2015)

Het is weekend en dus mogen we onszelf wel eens een keertje extra verwennen. Daarom hebben we zaterdagavond heerlijk gegeten bij Seven Lamps in Buckhead. Dat is één van de restaurants van Tom en Barb die we bij Sarah en Lee hebben ontmoet. Dus daar geboekt. Geweldig! Heerlijk gegeten. Worst uit Oaxaca in Mexico (dat spreek je uit als Wahaka en daar ben ik samen met papa geweest toen ik 17 was) en macarons met een mousse van mortadella vooraf. En een lekkere flank steak als hoofgerecht. En de frieten waren ook al bijzonder. Dat waren dikkere plakken aardappel die krokant waren gefrituurd. Nog nooit gezien. Een soort kruising tussen dikke chips en onafgemaakte patat. Echt een aanrader als je ooit in Atlanta bent. En het mooie is dat eten hier echt goed betaalbaar is. Ook het mooie eten.

O ja: dit keer snijdt Dominique in het weekend het vlees (-;

Learn More

Wandelen met Dootje (2015)

Niets is zo lekker als even een frisse neus halen en wat vrijheid ruiken. Af en toe ga ik even lekker wandelen. Zoals vrijdag met Dominique bij het Swan Coach House. Zo lekker dat de rolstoel dan in de auto ligt te liggen. Ik voel me dan helemaal op mijn allerbest.

Learn More

Swan Coach House (2015)

Even lekker de benen gestrekt in de tuinen rondom het Swan Coach House. Ook even geshopt voor een cadeautje voor de oma’s voor als we weer terug zijn in Nederland. Het is best lekker weer hier. Niet warm, maar wel een heerlijk zonnetje.

Vrijdag ook lekker pizza gegeten met Sarah en Lee en vrienden van hen in een trendy Italiaan vlakbij waar ze wonen. Erg yammie kan ik zeggen.

Learn More

Beetle 1956 (2015)

Wow: een Kever uit 1956: die is bijna vijf jaar ouder dan mijn Lucy uit 1960. Maar dit was wel een heel mooi gerestaureerd exemplaar dat ik bij de Strabucks tegen kwam. Op en top gerestaureerd. Als nieuw. De eigenaar heeft mij zelfs de motor laten zien en die fonkelde gewoon! Een echte liefhebber zoals ik. Maar nu ik dit allemaal weer zag mis ik Lucy best wel weer…

Learn More

Little secret (2015)

Nee, ik ben niet bij Kim in het Spookhuis geweest, maar het viel papa wel meteen op dat ik een kusafdruk op mijn wang heb en straal. Ach, niets serieus, maar altijd leuk om even een beetje verwarring te zaaien toch? Een kus omdat ik nog maar een dikke twee weken in Atlanta ben.

Learn More

Everlasting love (2015)

Er zijn van die vrouwen waar je je hele leven lang van zult blijven houden. Gloria is zo’n vrouw voor mij. Zij is nurse bij Shepherd Pathways en is echt helemaal geweldig. Omdat ik al zo’n dikke twee maanden niet meer residential ben, zorgt Gloria en haar collega’s nu voor anderen. Maar elke keer als ik in Pathways ben, gaan we even knuffelen en zegt ze ook hoe trots ze op me is, want ze kent me vanaf de eerste dag in Atlanta tot nu. “You’ve come a long way”, zegt ze dan. “but you’ll go much further”. En dat ga ik dan maar doen ook. Want Gloria tegenspreken? Dat durft zelfs Barrett niet – die een beetje verliefd op haar is.

Learn More

Nog drie weken in Atlanta – update 4 (2015)

Het klinkt nog een beetje onwezenlijk, maar ik ben vandaag echt aan de laatste maand in Atlanta begonnen. Nog maar drie weken te gaan. Het voelt gek omdat ik me hier erg thuis ben gaan voelen en mijn vaste ritme heb. Maar tegelijkertijd verlang ik ook terug naar Amsterdam. En weet ik dat ik nog heel vaak terug zal komen in Atlanta.

Vandaag is een nieuwe brace aangemeten met een steunzool erbij. Daarmee begin ik in de Shepherd te oefenen. Het is een lang proces een goede brace te vinden. Deze wordt op maat gemaakt. Ik hoop dat hij lekker zit.

In de Shepherd weer mijn oefeningen gedaan. Ook lopen in een zogeheten zero-gravity harnas. Dan ben je nagenoeg gewichtloos en kun je je heel erg concentreren op de juiste houding bij het lopen. Dat gaat steeds beter. Tenminste als ik de therapeuten hoor. Ik strek mijn knie steeds verder en mijn uithoudingsvermogen is echt goed geworden.

Vanmiddag de Aunie-thuisoefeningen zoals ik ze noem. Met lezen, begrijpen, samenvatten, herhalen en meer. En om zes uur?Toen ben ik met Barrett erbij uit eten geweest bij Twin Peaks. Dat is erg leuk daar en ook betaalbaar. Met heel leuke serveersters. Barrett heeft op Facebook een foto gezet van mij en zo’n meisje met de tekst erbij dat dat mijn nieuwe echtgenote is. Nou ja. Dan merk je toch echt dat hij hersenletsel heeft (-;.

Op dinsdag lekker vette therapie gehad in het Shepherd. Het schijnt dat de dochter van Whitney Houston hier nu ook ligt, maar daar heb ik nog weinig van gemerkt. Ik heb ook oefeningen gedaan in het zwembad. Dat is toch altijd fijn, ook al is het water op woensdagen hier een stuk warmer. Niet onbelangrijk omdat het buiten nu echt vriest.

We zijn ook naar Ikea gegaan. Daarvoor ben je nu helemaal in Atlanta (-: Maar ik moet natuurlijk ook wat uitzoeken voor mijn nieuwe huis. Het kan maar geregeld zijn. We hebben nu naar de Besta tv kastjes gekeken. En we zijn we(bijna) uit. Wel lekkere zalm met dillesaus mee naar huis genomen. Dat dan wel.

Woensdag weer een goede dag op de Shepherd. Het blijft hard werken. Daarna snel thuis een boterham eten en toen door naar Pathways. Daar had ik van Thomas muziektherapie. Je zult het geloven of niet, maar Thomas geeft me ook elke keer een paar uur huiswerk mee. Maar muziek blijft leuk!

Donderdag met papa naar de Shepherd. Daarna samen lunchen en nog even langs de dierentuin. Ik heb jaarkaarten – ook voor het Georgia Aquarium en het Coca Cola museum. Dat laatste is geen aanrader kan ik zeggen.

Naar huis, even nog wat oefeningen en lekker eten. Papa heeft Mexicaans gemaakt.

Vrijdag de laatste loodjes van de week in de Shepherd. Ik moet zeggen: ik ben wel moe na zo’n week. Dus even een power nap. Daarna lekker gegeten met Sarah en Lee en vrienden van hen in een Italiaanse pizzeria. Waanzinnig lekker en erg gezellig. Daarna bij hen thuis nog een afzakkertje gedronken (en nog wat zelfgebakken spicy koeken van Sarah).

Zaterdag even uitgeslapen, gebeld met vrienden en daarna naar het kunstmuseum. Het High Museum of Art. papa had de kaartjes al gekocht via Groupon. Scheelt de helft. En dat is toch mooi meegenomen.

’s Avonds hebben we lekker gegeten bij Seven Lamps, een restaurant van de vrienden van Sarah en Lee. Tom is architect, maar heeft ook een paar horecabedrijven. Nou: top. Ik kan niet anders zeggen.

Wordt vervolgd

Learn More

HoHo, DoDo, ToTo en DaDa (2015)

Het moet hier niet gekker worden: iedereen krijgt hier een soort van dubbel-korte bijnaam. Terwijl papa thuis aan het werk is, zijn we met Howard (HoHo), Thomas (ThoTho), Dominique (Dodo) en ik (DaDa) lekker bij de Zinburger gaan eten. Altijd lekker om in deze wijn/hamburgerbar in Lenox Mall een hapje te doen. Simpel maar lekker en ze hebben elke week een bijzondere hamburger die door gasten is voorgesteld. Een aanrader.

Learn More

Kathy, Rick en de DBB (2015)

Gelukkig heb ik ze weer even gezien: Kathy en Rick. Mijn vrienden van het eerste uur in Atlanta. Maar ze reizen tegenwoordig als Marco Polo’s. Ze zijn dan ook bijna nooit in Atlanta maar in California, in Nieuw Zeeland, in Nederland…

Met Dominique en papa hebben we lekker gegeten in de Green Manor, vlakbij Fairburn waar ze wonen. Ik heb van hen de enig echte DBB gekregen. De Dikke Billen Beer. Omdat ik met Kathy een keer gesproken had over de dikke billen van de vrouwen in Georgia. Nu heb ik een eigen DBB. Met een shirt dat papa voor mij had gekocht. Jammer dat het een kindermaatje was. Maar Kathy heeft het shirt bewaard en nu loopt DBB er in!

Learn More

Dag Kim van het spookhuis (2015)

Vrijdag voorlopig voor de laatste keer naar het spookhuis, de Green Manor in Union City geweest. Ik zal Kim missen, mijn eigen persoonlijke Southern Belle. Maar gelukkig heb ik een mooie, volrode, zoen van haar op mijn wang gekregen. Ik twijfel nog of ik ooit mijn wang nog zal wassen….

Learn More

Muts met oren (2015)

Die vond ik nog in huis: een muts met oren. In zoetroze. Achtergelaten door Yvonne die de muts van René niet mee mocht nemen om onduidelijke redenen. Nou: mij staat alles. Dus ook deze geinige muts met grote oren. Om even vrolijk het weekend in te gaan.

Learn More

Het afscheid nemen is begonnen (2015)

Eigenlijk begin ik het elke dag te merken dat ik nog maar een kleine maand in Atlanta ben. En dan heb ik het niet over het feit dat papa voorstelt om mee naar Ikea in Atlanta te gaan om kasten uit te zoeken voor de Speerstraat (hoe komt hij er op!) maar dat elke keer weer iets verandert. Neem de witte Dodge die we vanaf 6 juni hebben gehad van Thrifty. Donderdag kregen we te horen dat we hem om moesten ruilen voor een zwarte Toyota SUV. Ook leuk, maar het is wel weer een stukje afscheid. De Dodge was prima. We hebben er zo’n 14.000 mijl mee gereden. En dat schept een band. Dag Dodge. Dank voor de mooie ritten in Georgia.

Learn More

In Atlanta: de week van 26 januari (2015)

De laatste maand is begonnen. Ik moet zeggen dat dat erg onwennig is. Ik ben blij weer terug te gaan natuurlijk om ook alle vrienden weer te zien. Maar ik weet dat ik Atlanta erg ga missen.

Ik ga er dan ook met dubbele energie tegen aan. Bij het Shepherd hebben ze mijn programma nog intensiever gemaakt. Dat wordt zweten. Maar het is wel lekker dat ik de rolstoel alleen nog maar heel sporadisch gebruik als ik lange afstanden moet lopen.

Maandag en dinsdag was het weer druk op de Shepherd. Het zijn ook de laatste dagen met Dominique en mij alleen. Woensdag komt papa weer terug en dan gaan we de laatste weken met z’n drietjes in. Er moet nog heel veel gedaan en geregeld worden. Maar ik weet zeker dat dat met de hulp van vrienden allemaal goed gaat komen.

Ik ben ook voor controle weer naar de voetendokter geweest. Alles is goed en nog even en ik kan weer gewoon zonder verband lopen. Goed nieuws. Minder goed is dat iedereen het nog steeds niet eens is over de braces die ik moet dragen. Zowel ’s nachts als overdag. De nachtbraces zijn best pijnlijk en er wordt nu naar een nieuwe oplossing gekeken.

Woensdag had ik weer counseling van Nancy en muziektherapie van Thomas. Wat een lieve mensen zijn dat. Ik heb dan ook heel veel mensen op de Shepherd gevraagd of ze naar Nederland gaan komen als ik terug ben. Maar in elk geval ga ik elk jaar nog even terug naar Atlanta voor een opfrisbeurt.

’s Middags ook nog oefeningen gedaan (na het ochtendprogramma van drie uur) en ’s avonds papa op het vliegveld opgehaald. Die kan ik nu tenminste weer veel beter plagen nu hij hier terug is.

Donderdagochtend naar de Shepherd. Nu mijn teen weer een stuk beter is, is het programma ook weer intensiever geworden. Papa heeft thuis even gewerkt en ’s middags hebben we thuis een boterham gegeten. ’s Middags veel thuistherapie en daarna de auto gaan omruilen bij Thrifty. We zijn van een witte overgestapt op een zwarte. Gek – het is toch een klein afscheid na zo’n dikke zeven maanden Dodge.

Gelukkig zat er tegenover de Thrifty een Japanner en hebben we lekker sushi gegeten. Dat maakt dan weer een beetje goed (-;

Vrijdag weer lekker naar de Shepherd. Ik heb wel op mijn kop gekregen van papa omdat ik de nachtbrace had afgedaan tijdens het slapen. Tsja, dat ik begrijp ik wel, maar zo’n brace is geen lolletje.

Vanavond zijn we weer naar het spookhuis gegaan met Kathy en Rick. Dat is bijzonder omdat ze (bijna) altijd op reis zijn lijkt het wel. Gezellig. Ik heb een DBB gekregen: een Dikke Billen Beer. Omdat ik met Kathy een keer gesproken had over de dikke billen van veel vrouwen in Georgia. Een gigant van een beer, maar hij kan mee terug!

Lekker gegeten.ook Kim was er. En daarna terug naar huis.

Zaterdag een dag zonder papa die aan het werk was. Met Dominique gaan shoppen, oefeningen gedaan en naar de film geweest. Loft, de Amerikaanse versie van het Nederlandse origineel. Best spannend. ’s Avonds hebben we met Howard en Thomas gegeten bij Zinburger. Erg gezellig weer.

Zondag naar de Outlets gegaan omdat de tas van Kate Spade van Dominique kapot was gegaan. Gelukkig hebben ze bij een andere vestiging nog dezelfde, zodat we een nieuwe krijgen. Verder weinig geluk daar. Papa kon geen broeken kopen omdat de 514 van Levi’s in zijn maat was uitverkocht. Ze hadden alleen maar grotere (en heel veel kleinere (-;).

’s Avonds thuis gegeten en tv gekeken. En toen zat de week er al weer op.

 

Learn More

Zonnig Amsterdam (2015)

De zon mag gaan schijnen in Amsterdam als ik eind februari terug ben. Vandaag zijn de vakmannen begonnen met de plaatsing van een serre en een terras bij mijn nieuwe appartement in de Speerstraat. Het wordt supermooi. En… een stuk groter. In de serre komt mijn bureau en een extra zitje. Zo gek dat ik alleen maar op de foto’s zie hoe het gaat worden. Maar mijn huis gaat even snel vooruit als ik zelf!

Learn More

Weer met z’n drietjes (2015)

We zijn weer compleet: papa, Do en ik. Papa is woensdag op het vliegveld van Atlanta aangekomen en Dominique en ik hebben hem opgehaald. Compleet met een ballon. Want nu blijven we met z’n drieën tot eind februari.

Dan gaan we gezamenlijk weer terug naar Amsterdam. Maar in de tussentijd staat er veel te gebeuren. We gaan werken aan mijn vervolgtherapie in Amsterdam, aan mijn nieuwe huis, aan de volgende stappen en dus aan mijn toekomst. Ik weet eker dat iedereen die me voor het laatst in Amsterdam heeft gezien erg verrast zal zijn van mijn vooruitgang. En dan te bedenken dat die maar door blijft gaan!

Learn More

Vliegend bed (2015)

Live uit Amsterdam: Max, Nanne en Pepijn hebben mijn bed het oude huis uit getakeld om het naar de Olympiastraat te brengen. Ik krijg een nieuw bed in mijn nieuwe huis, maar ik zal de eerste twee weken eerst lekker in mijn ouderlijk huis slapen. Mijn oude bed daar is naar Jip gegaan en mijn oude bed van de Speerstraat staat nu daar. Maar dat ging niet zonder slag of stoot want het paste niet door het trapgat, niet door het raam en moest er uiteindelijk een by-pass worden gevonden via de kamer van Max. Maar het is gelukt. En de vegen van de muur zijn met Vanish weer deskundig van het bed verwijderd. Dank mannen!

Learn More

Mijn nieuwe huis (2015)

Er wordt heel druk gewerkt aan mijn nieuwe huis in de Speerstraat. Het wordt een plaatje. Met een mooie woonkamer, eetkeuken, slaapkamer, badkamer en een gastenslaapkamer waar ook mijn begeleiding kan overnachten. Het is op de begane grond, vlak onder mijn oude studentenhuis en op 50 meter afstand van mijn ouders. Nu wordt er ook een serre aangebouwdFullSizeRender die het huis nog ietsje groter maakt. Met een tuintje erbij. Waar de serre komt zie je op de foto.

Ik kan niet wachten om er te wonen, maar er moet nog heel veel gebeuren. Met de verbouwing en de inrichting. Ik hoop er half maart definitief te kunnen gaan wonen. Dus als ik terugkom ben ik eerst nog heel even in mijn ouderlijk huis, van waaruit ik alles goed in de gaten kan houden.

Learn More

Holland in Atlanta (2015)

Wat een topavond met Roline, Kathy. Rick, Howard, Dominique en veel anderen bij Roline thuis. Roline komt oorspronkelijk uit Nederland maar woont al erg lang in Amerika. Daarom had zij een echte Nederlandse avond thuis georganiseerd. Met stamppot met rookworst, appeltaart met slagroom, stroopwafels en nog wat Haagse hopjes die ik zorgvuldig heb bewaard die ik van Herman Joosten had gehad toen ik vertrok. Dat heeft me moeite gekost, maar het is gelukt! Zo hadden we met z’n allen het echt Hollandse gevoel even terug. Precies een maand voordat ik terug kom. Dankjewel Roline en alle andere lieve vrienden hier!

Learn More

Bonte avond met Evelien (2015)

Evelien is weer terug naar Nederland om daar van alles voor te bereiden voor mijn terugkeer. Ze is lekker lang gebleven en heeft heel veel met mij gedaan. Thuisoefeningen, meelopen met therapeuten, mij verzorgen… Kortom: Evelien is helemaal geweldig! Zij stimuleert me enorm en is best streng. En dat is maar goed ook, want ik wil heel veel verder komen. De avond voordat ze terug vloog naar Nederland hadden we traditiegetrouw de bonte avond in de Cheescake Factory.

Learn More

Bye-bye Chris (2015)

Chris is een van mijn maten in Shepherd Pathways. Een ontzettend leuke jongen die een ernstig auto-ongeluk heeft gehad. Hij is heel slim en gaat weer naar de middelbare school na een jaartje Shepherd. Hij is nu teruggegaan met zijn vader naar Richmond Georgia. Ik zal hem missen. Maar tegelijkertijd is Kail weer teruggekomen met zijn vader. Daar ga ik snel wat mee eten en drinken.

Learn More

In Atlanta: de week van 19 januari (2015)

De nieuwe week is begonnen met twee meisjes in huis: Dominique en Evelien. Ze zijn wel erg streng voor me, want  het is op tijd op, wassen, aankleden, naar therapie, naar huis, naar de volgende therapie, thuisoefeningen en dan nog even wat extra’s. Het is afzien – maar wel gezellig. Vandaag hebben we nog even koffie gedronken met Sarah die ook in de Shepherd was.

Alles gaat steeds beter met mij zegt iedereen, maar dat mag ook wel. Ik werk er hard voor. Het is nog maar vijf weken voordat ik terug naar Nederland ga. Daarom heeft papa nog om extra therapie-uren gevraagd. Die komen er. En heel eerlijk: daar ben ik wel blij mee. Want hoe beter ik ben als ik terug ga, hoe beter mijn start in het Nederlands programma waar nu aan gewerkt wordt.

Dinsdagochtend weer lekker aan de slag, maar er is met spoed een afspraak bij de voetendokter gemaakt. Mijn teen rechts begint er toch wat raar uit te zien. Ik heb nieuws: de teennagel gaat er voor de helft af. Eerst een verdoving en dan de kleine operatie. Van de andere voet weet ik dat het pijnlijk is. Maar wat moet, moet.

Vanavond thuis wel lekker zalm gegeten.

Woensdagochtend voel ik best wel de operatiepijn aan mijn teen. Maar we zijn toch gewoon er een werkdag van aan het maken. Met oefeningen in het Shepherd. Met iets minder lopen, maar meer accent op de armen en mijn rechterhand. Ik heb nu nog een rare operatieschoen aan, maar dat is tijdelijk. Gelukkig maar, want ik krijg later deze week mijn echte definitieve brace.

’s Avonds bonte avond met Evelien bij de Cheesecake Factory. Ik ga haar even missen, want ze gaat in Nederland van alles voorbereiden. Ik ben zo waanzinnig blij dat zij ook voor mij gaat zorgen!

Donderdag weer iets minder pijn en weer een opgevoerd trainingsprogramma. Evelien is ’s ochtends al teruggevlogen. ‘\s Middags bij Pathways muziektherapie gehad bij Thomas. Ik slaap nu ook weer gewoon in mijn eigen kamer.

Thuis lekker gegeten en heerlijk geslapen.

Vrijdag was de pijn al bijna helemaal weg en ben ik weer in gewone schoenen gaan oefenen. Een korte therapie. Daarna overleg gehad over mijn nieuwe huis in Amsterdam. Dat gaat echt heel mooi worden. Er zijn echt heel goede mannen van Van Mierlo aan de slag.

Zaterdag een luie dag met shoppen, eten en thuistherapie. Papa had Dominique gevraagd mij extra te verwennen en we hebben samen dan ook erg lekker gegeten. Zondag uitgeslapen en aan het eind van de middag en avond gaan borrelen en eten bij Roeline. Zij is een collega van Rick bij Delta en heeft een Nederlandse avond georganiseerd voor vrienden bij haar thuis. Supergezellig. Met ook echt Nederlandse happen. Die had ik al heel wat maanden gemist.

Learn More

Terug naar de Burgeroorlog (2015)

Het heet Cyclorama maar heeft niets met wielrennen te maken. Het is een mooi panorama van de slag om Atlanta in 1864. Een museum over de burgeroorlog dus. Het was heel interessant om samen met Evelien en Dominique te zien. Heel fascinerend. Zeker ook omdat iedereen die toen tegenover elkaar stond later gewoon lekker vreedzaam samen verder hebben geleefd.  Laten we dat ook van de geschiedenis leren toch?!

Learn More

Haardvuurmijmeringen bij Sarah en Lee (2015)

Zaterdagavond was een mooie avond met Sarah en Lee. Het haardvuur was aan, de hond lag er voor, er waren heerlijke happen en waanzinnig lieve mensen. Een mooi moment om even na te denken over het leven. Hoe het kan veranderen, hoe het kan verrijken, hoe het heel nieuwe richtingen en dimensies kan krijgen. Mooi eigenlijk – hoeveel flexibiliteit er in het het leven is.

Learn More

Dominique back in town (2015)

Gelukkig: Dominique is er weer! Natuurlijk moet ze af en toe naar Nederland om te werken en om vrienden te zien, maar het is altijd fijn als ze weer terug is. En omdat papa nu naar Nederland gaat, heb ik haar lekker helemaal voor mezelf!

Learn More

Met Evelien aan de koffie (2015)

Een Starbucks is altijd lekker. Ik ben van de capo overgestapt op de espresso maar ook de regular sinds ik van mijn therapeuten een beker heb gekregen waar ik de hele maand januari gratis koffie in kan krijgen bij Starbucks. Een topcadeau.

En het is natuurlijk helemaal leuk als ik met Evelien een koffie kan drinken. Weer of geen weer!

Learn More

Met Evelien en Howard aan de vleugels (2015)

Als je 125 verschillende biertjes hebt gedronken bij Taco Mac, krijg je levenslang je bier voor dezelfde prijs in grotere glazen. Nu haal ik 1 biertje nog niet (ik mag geen alcohol) maar Howard heeft er een pasje en een plaquette aan de muur. Met hem, Evelien en papa hebben we bij Taco Mac (nee geen Mexicaan) hun specialiteit gegeten: kippenvleugels. Met citroen en peper, medium, hot, geroosterd en gefrituurd. In alle soorten. Best lekker. Maar vooral gezellig weer even er tussen uit in een ‘nieuwe’  tent zonder poespas.

Learn More

Suits (2015)

Op 28 januari begint hier het vijfde seizoen van Suits, maar als het aan mijn kapsel ligt, is het vandaag begonnen. Michael van Jon Van op Toco Hills in Atlaanta heeft weer erg zijn best gedaan om mij een fris ‘Suits koppie’ te geven.

Learn More

Week zonder rolstoel (2015)

Ik heb mijn persoonlijk record gebroken deze week: mijn rolstoel is zeven dagen lang de kofferbak van de auto niet uit geweest! En ik ben echt overal naar toe gegaan. Vijf keer naar de Shepherd, vier keer naar Pathways, naar restaurants, naar de shopping mall en zelfs een keer van huis naar de bioscoop wat 2 keer 500 meter lopen was!

Nu ben ik natuurlijk nog lang niet ‘rolstoelvrij’, maar het lopen met de stok gaat steeds beter. En ik houd het langer vol. Ik loop iets sneller en ben eigenlijk best trots op mezelf.

Deze week krijg ik een nieuwe vaste dagbrace die mijn tenen wat omhoog duwt en mijn enkel erg veel steun geeft. Plus een nieuwe nachtbrace die mijn voet de goede houding in moet duwen. I’ll keep on going!

O ja: de nieuwe brace past in gewone schoenen! Nu ben ik superblij met de prachtschoenen van Theeuwes Orthopedie, maar het is wel lekker om weer gewone schoenen te kunnen dragen (-;

Learn More

Atlanta culinair (2015)

Dat de Amerikaanse keuken veel meer is dan hamburgers, hotdogs en marshmallows weet ik ondertussen al lang. Je kunt prima eten in Amerika. Een echte uitvinding blijf ik de fried pickles vinden. Augurken in een dun beslag die gefrituurd worden. Nu hebben de augurken hier ook een aparte smaak (Jewish Pickles – niet zoetzuur), maar gefrituurd zijn ze een ware traktatie als borrelhap. Echt een aanrader. Ik moet zeggen: ze zijn lekkerder als ze in kwarten in de lengterichting worden gefrituurd dan als chips. Daar zit dan relatief minder beslag om heen. En ja: je moet ze bloedheet eten!

Learn More

Het moest er van komen… (2015)

Als je net als ik nu al ruim zeven maanden in Amerika zit moet het er toch een keer van komen: pancakes voor het ontbijt.  Papa heeft ze voor Evelien en mij gemaakt. Wel met een soort kant-en-klare shaker waar alleen water bij moest, maar ze zijn wel mooi hoog, rond en lekker geworden. En ze waren best lekker. We hadden geen maple sirup (dat dan weer niet) maar suikervrije jam. Tsja: hij moet toch nog veel leren!

Learn More

Dogzilla’s in Manuel’s Tavern (2015)

Ik heb me ingehouden met een gegrild tonijnbiefstukje met groente, maar Trav, Howard en papa hebben bij Manuel’s de echte Dogzilla gegeten. Een hotdog van een half pond! Fully loaded. En dat terwijl de heren in koor riepen dat ze alleen trek in iets lichts hadden! Het was leuk om weer eens naar Manuels’s te gaan. Een kroeg met veel historie en een heftige muurschildering buiten. Een blind paard kan er geen kwaad doen, dus is het er voor mij ook veilig (-;

Learn More

Lopen, lopen, lopen (2015)

Mijn doel is om in 2016 de marathon van New York te lopen. In het begin waren er mensen die daar een beetje om moesten lachen omdat ik toen nog elke dag in een rolstoel zat. Maar inmiddels kan ik zeggen dat mijn ‘echte’ rolstoel in Nederland staat en mijn lichtgewicht stoel al drie dagen in de kofferbak van de auto ligt. Zelfs naar Lenox Mall pak ik tegenwoordig alleen de stok. Toegegeven, ik loop (nog) niet als een hinde, mis nog tempo en mis dezelfde kracht rechts als die ik links heb. En een paar honderd meter is wel het matje. Maar toch! Elke dag wordt het beter. Dus die marathon: die ga ik lopen!

Learn More

Vermoeid na hard werken (2015)

Pffff…. elke dag heftig aan de bak in Beyond Therapy gaat je niet in de koude kleren zitten. Na afloop gingen we even naar het restaurant van de Shepherd waar Barrett ook nog even langs zou komen voor een snelle lunch voordat we verder gingen. Alleen: ik zat nog niet of mijn ogen vielen dicht. Toch maar ’s middags een power napje gedaan. Maar later die dag gezellig afgesproken met Howard bij Manuel’s Tavern. Ga wel lekker licht eten. Dat is ook goed voor papa (-;

Learn More

Lachen in Dad’s Garage (2015)

We hebben het bij toeval gevonden: Dad’s Garage. Het is eenIMG_0089 klein theater in het leuke Virginia Highlands district waar jonge mensen comedy en improvisatietoneel spelen. We hebben de kaartjes geboekt via het internet. Daar had je de keuze tussen ‘gewoon’ en ‘fancy pants’. We hebben voor de laatste gekozen. Topplaatsen! Helemaal vooraan, met naambordjes en dat voor 3 dollar extra!

IMG_0087Het was waanzinnig leuk. Goed gelachen en erg vrolijk met papa aan het eind naar buiten. Het was super relaxt. Je kon een drankje en een hapje meenemen naar je plaats en je zat eigenlijk middenin het stuk. Nou ja: vijf stukken. Je kon als publiek zelf kiezen welk improvisatiestuk je helemaal uitgespeeld wilde zien. Te leuk allemaal.

Ik kan Dad’s Garage echt iedereen aanraden die naar Atlanta gaat. Topavond!

Learn More

Business Class naar Selma (2014/2015)

Toen het in Nederland nieuwjaar werd, was het in Atlanta 18:00 uur en ging ik met Dominique en papa naar de film Selma over de gewelddadig neergeslagen mars van Martin Luther King in Selma Alabama. Een prachtige film die hier net uit is. Sandra, de vrouw van oom Nand uit Washington, heeft nog meegelopen in deze mars. Dat maakt de film voor mij extra bijzonder.

Wat ook een aanrader is zijn de Amerikaanse bioscopen. Je kunt er van alles eten en drinken en de stoelen: die zijn nog mooier dan Business Class. Dik, breed en ze gaan elektronisch in de ligstand. Dat is pas film kijken. Wetend dat we ook nog zes uur langer genieten van het oude jaar.

Nu weer thuis. Nog ruim drie uur voor middernacht. Aan de graved lax, kaasjes en aardbeien met ijs toe. Laat het nieuwe jaar maar binnenkomen!

Learn More

Nieuwjaarswens (2014)

Op de valreep van 2014 heb ik mijn nieuwjaarswens voor 2015 op video opgenomen. Speciaal voor alle vrienden, familie, kennissen, therapeuten, artsen, verzorgenden en iedereen die mij in 2014 zoveel verder heeft gebracht. En dat is nog maar het beginnetje!

Learn More

Heel Atlanta Bakt (2014)

Ik heb de smaak te pakken gekregen. Cupcakes, Christmas cookies… ik bak ze allemaal. Toegegeven: niet helemaal van scratch, want ze hebben hier geweldige mixen met allerlei smaken. Je hoeft ze alleen maar te mengen, te bakken en daarna te decoreren. Dat begint me steeds beter te lukken, ook al doe ik het meeste met mijn linkerhand. Dit waren mijn Christmas cookies. En heel eerlijk: ik had er succes mee!

Learn More

Stretchen op Tweede Kerstdag

Terwijl in Nederland iedereen uitslaapt en een vrije Tweede Kerstdag heeft, is mijn werkdag gewoon weer begonnen in de Shepherd. Met onder meer balans oefeningen, knie strekken en voorover buigen en mijn tenen raken met beide armen. Ik kan je zeggen: dat is afzien. Maar ik hoop ondertussen wel dat jullie een mooi Kerstweekend hebben. Volgend jaar ben ik ook van de partij!

Learn More

Turducken (2014)

turducken_1024x1024Heb je ooit gehoord van een turducken? Dat is een kalkoen waar een eend in is gestopt en daarin weer kip – en ook nog een worstje. Barrett heeft die gemaakt voor Eerste Kerstdag op de Shepherd. Voor alle revalidanten, familie en verpleging. En lekker dat dat was! Sappig en smakelijk. Barrett was met zijn ouders en tante gekomen. Heel lieve mensen. Het goede nieuws is dat Barrett eind maart naar Amsterdam komt. Dan kan iedereen deze heel bijzondere man leren kennen. Hij heeft mij erg gemotiveerd om het maximale te halen uit mijn revalidatie hier.

Learn More

Merry Christmas (2014)

Vanuit Atlanta wens ik iedereen een heel mooi kerstfeest. Geniet er van. Ben blij met elkaar, eet lekker, drink met mate (maar wel goed) en vier het. Wij doen het hier met z’n drietjes en een paar heel fijne vrienden die we hier hebben leren kennen. Met een klein boompje, twee kleine stalletjes, een mooie krans, geinige versiersels, lampjes en strikken op het balkon en veel warmte!

Learn More

Kersttraining (2014)

Het mag dan bijna Kerstavond zijn, maar hier gaat het werk gewoon door. Vanochtend om kwart voor negen heb ik me al gemeld bij het Shepherd Center. Op het programma staat: lopen zonder brace, arm- en handoefeningen en ‘endurance’ oftewel: uithoudingsvermogen. En de rolstoel? Die ligt gewoon lekker in de auto. Is er al drie dagen niet uit geweest!

Straks kort lunchen en dan naar Shepherd Pathways voor nog een laatste passing van de nachtbrace en dan Kerstavond. Morgen vrij, maar Tweede Kerstdag? Om kwart voor negen ’s ochtends weer gewoon in het Shepherd!

Learn More

Nieuwe nachtbrace (2014)

Overdag is het hard werken, maar ’s nachts gaat het werk ook gewoon door. Met een speciale gipsen brace aan mijn rechterarm en rechterenkel en -onderbeen. Geen pretje om die ’s nachts om te hebben, maar het zorgt er wel voor dat mijn spieren rekken en ik mede daardoor elke dag weer iets verder kom.

Aan mijn been had ik wat irritaties zodat ik een nieuwe brace heb gekregen. Met drie man en een hond (Barboza) hebben ze me die aangemeten. Niet dat ik zo onrustig was, maar het gaf wel een beetje extra gezelligheid. Emmerson heeft de brace ook gekleurde striping gegeven.

Learn More

Hoge kunsten (2014)

Met recht Hoge Kunsten: de door mij persoonlijk geschilderde en geschreven plafondtegel in het Shepherd Center. De Nederlandse vlag, mijn naam, mijn stad Amsterdam, mijn land. Alles in één. Hoog boven alle collega-revalidanten. Ik moet zeggen: het ziet er simpeler uit dan het is omdat ik alles met links heb geschreven en geschilderd. Maar hij is af, hij hangt en ik zeg: niks meer aan doen.

Learn More

Restoring hope, rebuilding lives (2014)

Hert Shepherd in Atlanta heeft een groot verschil gemaakt in mijn leven. Maar ook in dat van duizenden andere jongeren met traumatisch hersenletsel. Het is zo mooi als je leest wat hun motto is: Restoring hope, Rebuilding lives.  En dat is precies wat ze ook bij mij hebben gedaan. Ik ben zo blij dat wij het Shepherd hebben gevonden. Ze hebben ook een heel mooie website: www.shepherd.org. En ook waanzinnig goede films die duidelijk uitleg geven over wat bijvoorbeeld traumatisch hersenletsel is. Maar ook een film van het programma dat ik een deel van de dag volg: Beyond Therapy. Dat is hard werken. Heel hard werken. Drie uur achter elkaar! Kijk maar eens op http://www.shepherdtv.org/videos/31. Dat is wat anders!

Learn More

Barrett & Me (2014)

Toegegeven: Barrett komt uit Troy, hij rijdt bijna elke auto in de deuken en hij kan geen minuut stil staan, maar hij is geweldig. Hij was in de Shepherd mijn leukste collega toen ik in juni daar aan kwam. Hij heeft een lange weg afgelegd, maar is er bijna helemaal weer bovenop. Hij stimuleert mij en is ook een beetje mijn mentor. Barrett is nu weer thuis in Troy, maar ik zie hem regelmatig. Zoals op mijn verjaardag. En over een paar dagen is hij jarig. Het leukste is dat Barrett in maart naar Amsterdam komt. Dan kan iedereen deze geweldige man ontmoeten. En genieten van zijn humor!

Learn More

Betere ogen (2014)

Ik ben weer voor controle bij dr. Iyer in Roswell geweest. Dit is een supergespecialiseerde oogarts die alles weet van de behandeling van mensen met hersenletsel. Zij ontdekte bijvoorbeeld dat mijn hersenen mijn ogen niet overal even goed meer aanstuurden. Ik zie erg scherp, maar mijn gezichtsveld is kleiner geworden. En mijn ogen werken niet altijd even goed samen.

Na alle behandelingen en een speciale prismabril die ik draag, is mijn gezichtsveld blijkt nu een stuk breder geworden en reageren mijn ogen veel beter als duo. Dat heeft veel voordelen. Niet in de laatste plaats zorgt het ervoor dat mijn balans bij het lopen en staan veel beter is geworden.

In februari, vlak voordat ik terugkom naar Nederland, ga ik nog een keer langs. Ze is hartstikke goed en ook heel erg aardig. Maar dat geldt voor haar hele team van assistenten ook!

Learn More

Daan in Tijd voor Max (2014)

Vandaag – woensdag 17 december – was ik om 17:40 op  tv  in Tijd voor Max. Het programma ging helemaal over hersenletsel door een ongeval. Ik zag ook Even terug, die ik nog ken uit de Leijpark. Hij was veel verder dan ik en ik hoopte toen dat ik ooit zo ver zou komen als hij.  Als je op deze link klikt zie je een stukje over papa en mij: Max uitzending. Er hebben bijna 490.000 mensen gekeken!

Gelukkig vinden steeds meer professionals in Nederland dat er andere mogelijkheden moeten komen om – vooral ook jongeren – beter en succesvoller te behandelen. Niet iedereen heeft de kans zoals ik om naar Amerika te gaan en we zijn het verplicht aan iedereen om ervoor te zorgen dat iedereen de maximale herstelmogelijkheden krijgt.

Op de website van Tijd voor Max staat letterlijk: “Soms is er meer mogeljk dan we denken, dat bewijst Daan. Daan heeft hersenletsel en heeft een revalidatie op maat gekregen. Het werkt voor hem en dat moet voor iedereen in Nederland beschikbaar zijn. Maar hoe is dat te realiseren?”

Nu heb ik de revalidatie op maat beslist niet “gekregen” maar actief gezocht en gevonden.  Maar het klopt: in Nederland was ik al uitbehandeld en in de afgelopen zes maanden heb ik waanzinnige stappen vooruit gemaakt. In elk opzicht. Spraak, geheugen, lopen, rechterarm… Natuurlijk ben ik (nog) niet de oude, maar wel veel verder dan iedereen voor mogelijk hield. Heel veel verder. Dat komt omdat we zelf de beste mogelijkheden zijn gaan zoeken en die gevonden hebben. In Atlanta bij het Shepherd Center.

Maar ik heel erg blij dat de Hersenstichting de missie omarmt dat er wat moet en kan gebeuren. Op hun website http://www.hersenstichting.nl/daan/ staat het helder omschreven. En natuurlijk ook op mijn fonds: www.daantheeuwesfonds.nl. Daar staan ook de activiteiten op die wij ondernemen. Want als het aan mij ligt mag het niet te lang duren voordat iedere jongere met hersenletsel dezelfde kansen krijgt als ik.

Learn More

Superverwend (2014)

Dat uis leuk ontbijten. Met roerei, kalkoenspek, jus en heel veel lieve wensen van net zo lieve mensen. Ik ben erg verwend – en dan moet mijn feest nog beginnen. Rituals, tijdschriften, mooie sokken, spellen, een scratch wereldkaart, lekkere geurtjes, een reisschaakspel en heel veel lieve kaarten. Van de Hersenstichting heb ik ook een kaart gekregen met een mooie theaterbon om in Nederland snel weer eens iets leuks te doen. Maar ook met de wensen van heel veel mensen die er werken.

Het wordt, nee: het is voor mij een heel bijzondere dag. Het is zo fijn om lieve vrienden en vrienden om je heen te hebben. Ik ga nu met Dominique naar Pathways en straks met papa naar het Shepherd. Met kleine cupcakes. Want je bent jarig in Amerika of je bent het niet.

Learn More

Gingerbread huisje van Sarah en Lee (2014)

Zo lief en leuk: mijn eerste echte handgemaakte gingerbread huisje. En wat voor één. Het is echt een beauty van een huis. Met alles er op en er aan en helemaalDaan25033 met de hand gemaakt door Sarah Nunn. Zo lief. Ook al moet ik me erg inhouden om er niet van te eten. Heerlijk ook als eye candy om naar te kijken. Dat is nog eens een verjaardagscadeau!.

Learn More

Dominique en ik (2014)

Dominique is mijn aller, allergrootste steun. Ze is altijd bij me, staat altijd voor me klaar en zorgt er voor dat altijd alles goed geregeld is. Dank je wel superlieve Do.

Learn More

Hard werken (2014)

Het is echt hard werken. Vroeg op en dan meestal drie uur achter elkaar fysieke therapie. Ik kan uit het diepst van mijn hart zeggen dat dat erg vermoeiend is. Veel lange loopoefeningen, stretchen, speciale fietsen voor armen en benen met elektrostimulatie, zwemmen, lopen zonder hulpmiddelen, werken aan de balans, krachtoefeningen, arm- en handoefeningen… de hele bups.

Maar ik doe het allemaal lachend en met veel plezier. Want niet alleen zijn de mensen leuk die mij begeleiden – het levert ook geweldige resultaten op. Dat merk ik natuurlijk niet van de een op de andere dag, maar wat mij erg goed doet is als mensen mij zeggen hoe ik vooruit ben gegaan. Of dat ik de rolstoel lekker in de auto laat en lopend mijn dingen doe. Of met mijn rechterhand de liftknop indruk, het licht aan doe, een paar toetsen van de laptop bedien en natuurlijk iedereen een hand geef.

Ik weet dat ik nog een lange weg moet gaan, maar dat doe ik graag. Heel graag. Ik ben dan ook zo blij dat er zoveel goede mensen om me heen zijn die mij begeleiden en stimuleren!

O ja… ik begin ook weer te werken aan de buikspieren (-;

Learn More

Bye bye wheelchair (2014)

Mijn ‘”vaste” rolstoel is terug naar Nederland! Ik heb hem eigenlijk niet meer nodig. Voor de lange afstanden (en shoppen) heb ik een lichtgewicht stoel, maar eigenlijk loop ik alleen maar. Toen zaterdagavond papa op Atlanta met de rolstoel incheckte was dat eigenlijk een erg emotioneel moment. Daar stond die dan. De rolstoel. Met zijblad, voetensteun,. speciale zitting, aangepaste rug… Symbool van een periode die nu gelukkig voor een groot deel achter me ligt.

Het inchecken ging alleen niet zonder slag of stoot. De KLM in Atlanta vond dat we extra moesten betalen voor de rolstoel. En dat terwijl we als veelvliegers extra bagage mee mogen nemen, rolstoelen sowieso vrij zijn en de KLM in het afgelopen half jaar al ruim  35 dikbetaalde tickets dankzij mij heeft mogen verkopen. Gelukkig is na veel vijven en zessen de rolstoel toch meegegaan. En toen kwam nog een verrassing: een parkeerbon. Omdat we net iets te lang bij de incheckbalie hebben gestaan. Zo zie je maar, de rolstoel gaf zich niet zonder slag of stoot gewonnen. Maar ik heb er dan ook heel lang lekker in gezeten en ben er in op veel plekken geweest!

Learn More

Spelen voor een betere balans (2014)

Ik heb thuis nog een wii op zolder. Nooit geweten dat het zo’n belangrijk iets kan zijn voor mijn therapie. Vanochtend heb ik ruim een uur moeten balanceren op de Fit-plaat van de wii.Met oefeningen zoals staan, knie rechthouden, naar rechts en links gaan om ballen terug te koppen op het tv-scherm en ga zo maar door. Het is best leuk, maar tegelijkertijd is het wel een beetje lummelig dat de punten worden bijgehouden alsof je een olympisch kampioen zou zijn. Voor mij is alles nu nog even wat moeilijker, maar dat is een kwestie van tijd hoop ik. Als ik terug ben in Nederland: de wii staat klaar. Net als de koffie.

Learn More

De Kerstman kan komen (2014)

Dat was even schrikken toen UPS voor de deur stond met een gigantisch grote doos. Er zouden volgens papa drie kerstsokken in zitten met onze naam er op. Een ideetje van oma Cecile. Maar papa heeft vast niet naar de maten gekeken, want de sokken zijn echt gigantisch. Als je ze aan de deurknop hangt raken ze de vloer!

Maar mooi zijn ze wel. En al die ruimte is voor mij natuurlijk hoopgevend!

Learn More

De website van Het Daan Theeuwes Fonds (2014)

Zoals jullie misschien weten hebben papa, Dominique en ik het Daan Theeuwes Fonds opgericht. Dat is een fonds dat ervoor wil zorgen dat alle jongeren en jongvolwassenen met traumatisch hersenletsel in Nederland de maximale kansen krijgen om een stuk beter te worden. Kansen die ik in Amerika krijg, moeten ook in Nederland beschikbaar komen als ze blijkbaar voor grote groepen jongeren met hersenletsel veel beter werken. Alle jongeren verdienen dat. Dat zijn wij aan hen allemaal verplicht.

naamloosWe willen onder andere een expertisecentrum opzetten waar alle wereldwijde kennis over de behandeling van jongeren met hersenletsel wordt verzameld. Dat doen we samen met de VU, zodat er ook wetenschappelijke conclusies kunnen worden getrokken die dan in de praktijk kunnen worden gebracht. Maar we willen meer. Niet alleen woorden, maar vooral ook daden. Dat lees je allemaal op de website van het fonds: www.daantheeuwesfonds.nl. We werken  bij voorkeur nauw samen met andere organisaties. Zoals de Hersenstichting die we een erg warm hart toedragen.

Ook jij kunt ons helpen. Bijvoorbeeld met een gift. Niet voor mij, maar om de grotere doelen te realiseren. Omdat het fonds een ANBI-status heeft, zijn giften fiscaal aftrekbaar.

Kijk eens op de website. Wij gaan er voor!

Learn More

Afscheid van Gloria (2014)

Het is een beetje moeilijk om afscheid te nemen van de lieve verpleging bij Shepherd Pathways. Gelukkig blijf ik ze wel zien de komende tijd als ik out-patient ben. Gloria en Lucius zijn echt schatten. Met Lucius heb ik altijd veel plezier. Hij neemt me mee uit naar football, naar restaurants op de dinsdag en we spelen samen veel wii. Soms wint hij – dat zijn dan de momenten dat ik hem minder aardig vind (-;

En Gloria? Dat is een schatje. Jammer dat Barrett verliefd op haar is, maar ze is erg leuk, grappig en lief. Maar ook Mira en alle anderen. Schatjes zijn het. Allemaal!

Learn More

Mijn verrassing voor papa (2014)

Hij schrok er eerst van, maar was supertrots op mij. Toen papa even zat te werken heb ik helemaal zelf koffie gezet. Water in de kan, water in de koffiezetter, filter uit de kast, koffie uit de bus, koffiezetter aan, kopjes uit de kast… Van A tot en met Z heb ik de koffie vanmiddag gemaakt. Dat is misschien voor de meesten normaal, maar ik heb dit voor het eerst in anderhalf jaar helemaal in mijn eentje gedaan. En de koffie was nog erg lekker ook! En papa… die moest er een beetje van huilen.

Learn More

The return of a sixpack (2014)

Het is echt hard werken. Drie uur fysio achter elkaar in hert Shepherd Center. Er wordt gewerkt aan mijn been, mijn arm, mijn hand, mijn balans, mijn knie, mijn enkel… En op kracht en uithoudingsvermogen. Het vervelende is dat ze dat ook allemaal heel vriendelijk en met een smile doen. Ik moet wel doorzetten. ook als ze nog tien minuten over hebben van het drie-uur-programma. Dan wordt er nog even aan mijn abs gewerkt. Buikspieroefeningen als dessert. Maar ja… wie weet komt daarmee ook mijn sixpack terug?

Learn More

Lievelingseten (2014)

Dat is tegenwoordig echt mijn lievelingseten: groene asperges met kaas uit de oven en gevulde courgettes. Dominique maakt die als geen ander. Maar ik heb nog veel meer lievelingseten hier: steak, bizonburgers, oesters, tonijn, rijke salades… Gek eigenlijk: ik ben hier nu al bijna zes maanden en ben nog niet een keer in een fastfood zaak geweest. Zo vreemd dat er mensen zijn die denken dat je hier alleen maar vette happen eet.

Learn More

Afgestudeerd! (2014)

Vrijdag 14 november was het zo ver. Ik had mijn Graduation op Shepherd Pathways. Mijn eerste fase in Atlanta heb ik afgesloten compleet met diploma en morter board. Mijn doelen van het begin heb ik gehaald en misschien zelfs wel overtroffen in het Shepherd. Het was een erg emotioneel moment waar papa, Dominique en oma Cecile ook bij waren. Ben Barrett, mijn Shepherd-maat die speciaal hiervoor drie-en-een-half uur heen en drie-en-een-half uur terug heeft gereden!

Je neemt afscheid van een aantal therapeuten, je krijgt lieve toespraken en je realiseert dat je en belangrijke stap hebt gezet.

Het is best gek dat ik nu hier met een morter board op mijn hoofd sta. Ik heb er superhard voor gewerkt, maar tegelijk is – net als in het gewone leven – afstuderen nog maar de eerste stap naar je toekomst. Ik ga nu mijn voorbereiden om te promoveren.

Mijn Pathways programma stopt, maar daarvoor in de plaats komt een nog intensiever programma. Met elke dag drie uur aan elkaar therapie in het Shepherd Center (het grote centrum) waar puur gewerkt wordt aan mijn arm en been. En aanvullend nog elke dag speech-, cognitie- en muziektherapie op Pathways om ook dat allemaal nog verder te versterken. En ook nog eens een dag Club House om me weer op het gewone leven verder voor te bereiden. Plus nog veel thuisoefeningen. Nee, ik denk wel eens met weemoed terug aan het studeren op de UVA. Dat was een stuk relaxter (-;.

’s Avonds hebben we mijn Graduation gevierd met bizon steak bij Ted’s. Samen met oma Cecile, Dominique, Barrett en papa. Het was een geweldig mooie dag!

Learn More

Familievisje (2014)

Het was even erg gezellig in Atlanta met oma Cecile en Dominique. Zeker ook toen Alexandra en Pieter kwamen. Mijn tante en oom. Pieter zit ook in het Daan Theeuwes Fonds en samen hebben we dan ook werkelijk alles bekeken. De opstart in de Shepherd, de therapieën, de therapeuten, de case manager, mijn favoriete stekjes en we zijn naar The Club House in Stone Mountain gaan kijken. Het was erg leuk allemaal. Zeker ook toen we met z’n allen heerlijk bij Coast zijn gaan eten. Weer lekker scallops. Dat begint toch een van mijn favorieten te worden.

Het is wel even hard werken omdat ik ook extra speech therapie krijg na mijn seziure. Extra hard werken, maar daar krijg ik dan ook heel wat voor terug. Woensdag zijn Alexandra en Pieter weer vertrokken. Jammer, maar morgen komt papa weer terug uit Amsterdam. Dan heb ik in elk geval weer iemand om een beetje te plagen.

Learn More

Bonte avond (2014)

Elke keer als vrienden of familie vertrekken dan hebben we een bonte avond. Nu gingen zaterdagavond René en Yvonne weg. Wel jammer, want ik zou nog wat leuks met René zijn gaan doen maar dat is er even niet van gekomen. Volgens Dominique moet ik nog even rustig aan doen. En dat kan ook geen kwaad. We hebben daarom met zijn vijfjes lekker gegeten bij de Thai. Beetje vroeg omdat René en Yvonne al om halt negen ’s avonds op het vliegveld moesten zijn, maar daarom niet minder lekker.

Learn More

Even schrikken (2014)

Dinsdag kreeg ik op de Shepherd ineens een seizure – een aanval die de meeste mensen met hersenletsel soms kunnen krijgen. Voor mij was het de eerste keer en omdat ze geen risico nemen, ben ik meteen met een ambulance naar de ER van het Piedmont Hospital gebracht. Daar kreeg ik een heleboel onderzoeken en alles leek goed te zijn. Alleen… ik had best veel moeite met praten en het vinden van de juiste woorden.

Ze hebben besloten mij een nachtje te houden. Met nog meer onderzoek. En omdat ze vonden dat ik nog niet de oude was, hebben ze er nog een tweede nacht aan vastgeplakt. Toen was alles weer redelijk normaal en mocht ik terug naar het Shepherd.

Wat erg leuk was, was dat op woensdag al mijn therapeuten van de Shepherd bij mij op bezoek kwamen in het ziekenhuis. Zij wilden allemaal zien hoe het met me ging en vertelden dat het zonder mij wel erg saai in de Shepherd is. Ze hoorden mijn lach natuurlijk niet de hele dag!

Nu weer over tot de orde van de dag!

 

PS. Wist je dat je in het Piedmont ziekenhuis à la carte kunt eten?

Learn More

Live on the Shepherd Stage nu op video (2014)

Hij staat nu online op YouTube. Kijk maar op

Donderdagmiddag tijdens de lunch was het zo ver: ik heb gezongen voor alle therapeuten, collega’s, artsen en verpleegkundigen van Shepherd Pathways. Thomas had een geweldige band geregeld en ik zou met hen het nummer van de Beatles zingen: With A Little Help From My Friends. Het enige probleem: ze speeelden de sterren van de hemel maar laat ze nou geen Beatles op hun repertoire hebben… Dat werd dus zingen met een karaokeversie die Thomas, mijn muziektherapeut, gelukkig bij de hand had.

Het was een succes. Staand heb ik gezongen en ik kreeg ook een staande ovatie.

Learn More

Papa’s verjaardag (2014)

Hij wordt echt ouder! Papa heeft op 1 november zijn verjaardag in Atlanta gevierd. Met Dominique, Yvonne, René en mij. We hadden een verrassingsbrunch voor hem gemaakt met allemaal erg lekkere dingen. Zalm, croissants, tonijn, gehaktballetjes, tomaat met mozzarella en meer. Papa was erg jarig. ’s Avonds hebben we lekker gegeten bij Coast. Weer met lekkere oesters en vis. Sarah en Lee waren er ook bij. Reuze leuk. En papa, René en ik hebben ook tussendoor nog even gefeest. Topdag!

Learn More

Halloween chili hoofdprijs (2014)

Tijdens het Fall Fest – de dag voor Halloween – hebben we met het groene team de competitie gewonnen voor de beste chili. En – precies – wij hebben gewonnen. Met een heel bijzonder recept van Dominique. Daarin zat ook banaan. En dat kende niemand hier. Maar ze vonden het wel heel erg lekker. Het pittige van de pepers en het zoete van de banaan. Er zaten wel 15 ingrediënten in. Nou, van de vijf teams met vijf grote pannen was die van ons het eerste helemaal leeg. Tot de laatste boon. Het kon dan ook niet anders dan dat wij er met de hoofdprijs vandoor zijn gegaan.

O ja… en ik was voor Halloween verkleed als Pimmetje Boyo, mijn kat. Die mis ik erg. Links zie je nog een stuk van mijn staart.

Learn More

De was opvouwen(2014)

Ik kan er weinig therapeutisch of ontspannends aan ontdekken, maar ik moet twee keer per week de was opvouwen. Onderbroeken, sokken, broeken, hemden. Het een gaat me beter af dan het ander, maar feit is wel dat ik ter ondersteuning mijn rechterhand moet gebruiken om alles goed vast en tegen te houden.

We hebben via Amazon een hemdenvouwer gekocht voor 12 dollar. Een geweldig ding waar je een shirt op legt en het dan in een paaer stappen dichtklapt. Het resultaat is dan een keurig gevouwen t-shirt. Geweldig land Amerika eigenlijk (-;

Learn More

Muziek in het park (2014)

Lee is een goed bassist. Dat bleek wel toen we naar een optreden van hem kwamen kijken in het park van de community van IMG_2252Carter Ave in Atlanta. Daar trad Lee op samen met een gelegenheidsband waarvan hij natuurlijk wel veel mensen kende. Het klonk echt geweldig! Veel golden oldies, maar ook veel gezelligheid met Sarah en een heleboel lieve mensen die samen een buurtfeest hadden. Met drank, ijsjes en BBQ. Lee staat achteraan met de lichte broek. Genoten!

Learn More

Ontbijt op bed (2014)

Dat was een verrassing: papa heeft de eerste ochtend dat ik thuis sliep mij gewekt met een ontbijtje op bed. Hij had zelf croissants met chocolade gemaakt, een spiegeleitje met Turkey bacon, koffie en jus. Dat had ik nooit achter hem gezocht en het was allemaal nog lekker ook. Het is wel genieten. Heb heerlijk geslapen in het grote bed. Voor het slapen gaan nog tv gekeken, gelezen, gepraat en toen de ogen toe. Heb nog even geprobeerd om de nachtbraces af te houden, maar papa was jammer genoeg onvermurwbaar. Dat is misschien maar goed ook…

Learn More

Breaking News (2014)

Wow, na bijna 17 maanden gaat het dan gebeuren: ik ga eindelijk een nachtje thuis slapen. In het appartement van Dominique en papa, maar ben er dan wel alleen met hem omdat Do in Nederland zit. We zijn er helemaal klaar voor. Mijn braces gaan mee, mijn kleren, mijn medicijnen, de instructies en YES! Lekker slapen op de Alexander Road!

Learn More

Evans Fine Food (sinds 1946)

Papa heeft weer wat gevonden: Evans Fine Foods. Het bestaat al sinds 1946 en er is sinds die tijd niks veranderd. De mensen zijn ouder geworden, alles is gedateerd (maar o zo leuk Amerikaans) en de bezoekers zijn bijna allemaal boven de 80. Papa voelt zich er dus erg thuis en dus moest ik ook een keer mee. Het is vlakbij in Decatur. En ik moet zeggen: het eten is helemaal geweldig. Tenminste, als je van echt Amerikaans diner food houdt. En laat dat nu net treffen…

Learn More

Lekker kreeftje (2014)

Ik mocht van papa in het restaurant bestellen wat ik wilde omdat hij erg trots op me was. Nou dat heeft hij geweten! Ik heb de Masine lobster besteld. Een live lobster, die je zelf uit mag zoeken als je wilt. Met een stuffing, met lekkere aardappeltjes, mais en een warme botersaus. Nou: de aardappelen heb ik gelaten voor wat ze waren, want ik heb gesmikkeld. Het was lekker veel – ook al omdat ik de lekkere krab van papa’s bord heb meegegeten. Een kok is speciaal naar mijn tafel gekomen om de kreeft helemaal schoon te maken. Dat is handig als je anders met anderhalve hand een kreeft had moeten leeghalen. Toch best leuk om met twee mannen alleen even op pas te zijn. Voor één avond. Misschien twee.

PS Mijn gezicht is op de foto ook zo rood als een kreeft, maar dat is de opname hoor…

Learn More

Rijsttafel bij Kathy en Rick (2014)

Dat was nog eens driedubbel genieten. Kathy en Rick zijn weer thuis in Atlanta en ze hadden ons uitgenodigd (nou ja… Dominique en papa mochten ook mee, maar ik was, zoals Kathy zei, de guest of honor). Kathy had heel leuke andere vrienden en collega’s van Rick uitgenodigd en had dagen in de keuken staan zwoegen voor een echte rijsttafel. En ik kan je zeggen: die was erg goed gelukt. Ik was een beetje moe die avond, maar heb met volle teugen genoten. Zeker ook om Kathy en Rick weer te zien. De laatste keer dat ik bij hen weg ging zat in de hele tijd in een rolstoel. Nu ben ik lopend naar binnen gegaan en later ook weer naar buiten.

Learn More

Verrassend bezoek (2014)

Dat was even een verrassing. Toen ik vijf maanden geleden bij het Amerikaans consulaat was voor een visumaanvraag met Dominique en papa, herkende ik een schoolvriend van het Rijnlands Oegstgeest die daar ook was. Hij ging voor zijn studie naar Chicago. Vandaag stond Thomas voor het appartement. Samen met Clint, een vriend van hem van de TU die in Atlanta voor zijn studie is. Dat was supergezellig. We hebben lekker bijgepraat (en Thomas was erg verrast toen hij al mijn vorderingen zag – van lopen tot praten). Daarna hebben we buiten gegeten. Wiebe’s tonijncarpaccio vooraf. Daarna BBQ en Dominique had een pompoenbrood met icing gemaakt. Waanzinnig lekker toetje.

Thomas gaat morgen weer terug naar Chicago, maar we blijven bellen. En met Clint ga ik binnenkort een keertje Atlanta onveilig maken. Elke dag zit vol leuke verrassingen!

Learn More

Fietsen in het grote Shepherd (2014)

Ik ben nu twee dagen per week ook in het Grote Shepherd. Daar krijg ik heel intensieve training met elektroden voor mijn been en mijn arm van twee erg leuke jonge therapeuten. Ze doen ook veel oefeningen voor mijn enkel. Het is een eerste stap naar een nieuw programma en naar het einde van mijn eerste therapiefase. Vanaf half november heb ik een heel nieuw programma en zal ik grotendeels ook thuis wonen aan de Alexander Road in Atlanta. Ik moet zeggen: ik kan niet wachten. Mijn bed is al gebracht.

Learn More

Live on stage: Sir Paul McCartney (2014)

Goud, nee: platina! Nee, super platina! Dat was woensdagavond 15 oktober. Samen met papa ben ik in de Philips Arena naar Paul McCartney gegaan. Geweldig. Ook al is hij 72, Sir Paul is een superster. Hij zong oude Beatles nummers, nummers van Wings, nieuw werk. Hij memoreerde de andere Beatles en dan met name John en George. En zijn stem en optreden was hartstikke krachtig. Ruim twee-en-een-half uur achter elkaar.

Voor mij als recht geaarde Beatles fan is dit natuurlijk een droom die even werkelijkheid wordt. We werden keurig voorgereden, hoefden maar 50 meter van de ingang naar de plaatsen en werden voor de deur weer opgehaald omdat Robert een politieman ‘geregeld’ had die ons met de auto tot aan de deur heeft gebracht! Robert kan werkelijk alles regelen wat voor anderen onmogelijk is.

Super was het. Ik heb een boek gekregen en een T-shirt. Nou ja: twee T-shirts want wat bleek: zowel papa als Esther met Robert hadden precies hetzelfde T-shirt voor mij gekocht. Exact hetzelfde met keuze uit wel tien verschillende shirts. Dat is een om te dragen en een om in te lijsten.

En het optreden en de avond met papa samen bij het concert: dat was een hele dag om in te lijsten. Wow! Hoewel: ik heb bijna alles meegezongen en papa probeerde het soms. Maar hij kan echt niet zingen!

Learn More

Fris koppie (2014)

Kijk, dat krijg je nu als je onder leiding van Robert naar de kapper Michael van Vons gaat in Atlanta. Dan krijgt stijl weer de hoofdletter S. Strak ook weer een grote S. En supercool wordt ook weer met een kapitale S geschreven. Ben best blij met mijn nieuwe kapsel. Dank mannen! Jullie hebben er allemaal voor gezorgd dat ik me er weer fris en fruitig uit vind zien! (-;

Learn More

Met mes en vork (2014)

Soms moet je iemand een beetje verrassen. Dat deed ik in de Cheesecake Factory toen de Hibachi Steak met sweet patato fries werd gebracht. Want wat zie je op de foto? Precies: ik heb een mes in mijn rechterhand! Nu is de steak al voorgesneden (en heb ik nog niet de kracht om met een mes ook te snijden), het ziet er al heel natuurlijk uit. De volgende stap is snijden! Ik ben er bijna klaar voor!

Learn More

Biertje met beide handen (2014)

Dat is zo leuk: een (alcoholvrij) biertje drinken met mijn beide handen. Iedereen vindt het zo stoer om mij zo te zien, dat ik daardoor eigenlijk steeds vaker wordt uitgenodigd om een ‘biertje’ mee te drinken. Dat is nog eens win/win (-;. Ik ben nu alvast aan het oefenen voor als papa volgende week er weer is. Ik heb afgesproken dat ik het dank (bijna) al helemaal met mijn rechterhand alleen moet kunnen: het glas naar mijn mond brengen en drinken. Dat is nog even flink oefenen, maar het gaat lukken!

Learn More

Do de therapeute (2014)

Het is even wennen, maar Dominique wordt – net als papa – een van mijn nieuwe allround therapeuten. Elke dag oefent zij in Shepherd om een deel van de activiteiten onder de knie te krijgen voor als ik ook meer dagen naar huis ga. Stretchen van mijn been en arm bijvoorbeeld bij Reena. Soms is het een beetje hilarisch omdat ze een beetje bang is om me pijn te doen, maar ik moet zeggen: het is leuk en het gaat steeds beter. Ze is bijna een echte DoPro.

Learn More

Verwenmiddag (2014)

Kijk, dat krijg je nu als je alleen met Dominique bent: een afspraak bij de beauty parlor! Mijn handen zijn gedaan,. mijn voeten, mijn teennagels… Lekker verwend! En als nieuw ben ik uit de stoel gekomen – ook al had ik nog best wel een half uurtje willen blijven zitten.. Met papa doe ik dit soort dingen niet )-;.

Wat kan het leven mooi zijn als je een beetje – of een beetje veel – verwend wordt en er lekker aan je wordt gefrutseld!

Learn More

Tikken met twee handen en zes vingers (2014)

Ik werk weer met mijn MacBook. Ik kan weer met (bijna) alle programma’s uit de voeten. Ook mijn mail (mijn mailadres is daan@daantheeuwes.nl). Ik ben begonnen met het tikken met mijn linkerhand, maar ik ben erachter gekomen dat ik ook mijn rechterhand een beetje kan gebruiken. |Voor het indrukken van de spatiebalk bijvoorbeeld. Dat is nog niet gemakkelijk, maar het begin is er. Ook dit is veel oefenen, maar als het dan in de praktijk lukt, dan ben ik supertrots op me zelf. Maar het vraagt veel kracht, focus, concentratie en ik maak best welk wat foutjes. Hoewel ik best goed schrijf. Zelfs d, t en dt gaat me goed af. Ik begrijp eigenlijk niet dat mensen daar ooit aan hebben kunnen twijfelen.

Learn More

Samen aan de oesters (2014)

Zaterdagavond is papa even teruggevlogen naar Amsterdam. Daarom zijn we met z’n drietjes even waanzinnig lekker gaan eten. Bij een heerlijk visrestaurant in Buckhead, waar we begonnen met een dozijn lekkere oesters voor de twee mannen. Allemaal verschillende oesters uit Amerika. Ik verlangde daar zo naar omdat ik al zo lang geen oester meer had gegeten. En ik kan je zeggen: het was heerlijk. We hebben ze lekker opgeslurpt. En daarna had ik coquilles met een heerlijke rijst met alligatorworst er door heen. Jammie. Ook al zo lekker. En toe hebben we met z’n drietjes een bananen bread pudding gedeeld.

Het was zo gezellig om even lekker met z’n drietjes samen uit te zijn! Een gouden avond na een week hard werken.

Learn More

Super dinner party (2014)

Wat een lieve mensen zijn Sarah en Lee. We hebben vrijdag voor de tweede keer bij hen thuis gegeten. Het was erg gezellig en ook waanzinnig lekker. Toegegeven: Dominique maakt lekker Amerikaanse gehaktbrood, maar de meatloaf van Sarah was wel heel bijzonder. En wat te denken van de pompoentaart naar een recept van haar zuster. Heel zacht, met een lekkere icing en vooral erg lekkere pecannoten en pompoenpitten er boven op. Jammie!

Het was weer een gouden avond!

Learn More

Handige oefengitaar (2014)

Gitaar spelen is voor mij moeilijk. Alleen al het vasthouden vraagt om kunst-en-vliegwerk. Toen we bij Manuel’s gingen eten kwamen we langs een Urban Outfitters winkel. Daar wilde papa even gaan kijken en hij vond daar een heel bijzonder apparaat: een oefen-zakgitaar van Pocketstrings.

Het is superklein, uitschuifbaar, met echte snaren, maar die gebruik je eigenlijk niet. Het is echt bedoeld om geluidloos akkoorden te oefenen en in mijn geval je grip terug te vinden. Ik kan hem gemakkelijk vasthouden, net als mijn muziektherapeut Thomas die hier met de Pocketstrings op de foto staat. Geinig toch? En reuze handig voor mij!

Learn More

Lopend naar het werk (2014)

Twee, drie dagen per week wordt mijn rolstoel ’s ochtends aan de kant gezet en moet ik de hele dag lopen. Van de ene therapie naar de andere, van het hoofdgebouw naar de reidence voor de lunch en omgekeerd. Het is best vermoeiend, maar het gaat steeds beter. Ik loop redelijk rechtop en het tempo begint ook wat toe te nemen. Ik geef me nog twee jaar voor de New York marathon!

 

Learn More

Godzilla at Manuel’s (2014)

Op de menukaart van Manuel’s Tavern (door Esquire uitgeroepen tot de beste bar van de VS) trok mij de Godzilla dog elke keer aan. Fully loaded en een half ounce groot. Dit keer heb ik hem genomen. Wow: dat is nog eens een monsterlijk grote hotdog. Met alles erop en er aan. Van chili tot kaas; van relish tot ui, van ketchup tot mosterd. en: hij was waanzinnig lekker. Maar wel groot. Te groot. Ik heb  misschien de helft zelf opgegeten en de rest gedeeld met Max en papa.

Als je ooit in Atlanta komt: de Godzilla dog van Manuels’is een aanrader!

Learn More

I am a winner! (2014)

Tsja, dan mag je weliswaar alleen met je linkerhand spelen en in een stoel zitten – maar dat wil niet zeggen dat je niet kunt bowlen. Op deze foto zo maar een eindstand van een wedstrijd tussen Max en mij. Natuurlijk wil ik het liefst bescheiden blijven, maar met deze eindstanden is dan natuurlijk best moeilijk. 212 punten voor mij. En voor die arme Max: 149. Maar ook dat is een mooie score (-;

Learn More

Afscheidskoffie met Max (2014)

Maandagavond vertrekt Max weer terug naar Amsterdam. Dat is jammer, maar hij moet weer stevig aan de studie. Vanochtend hebben we samen er maar een Starbucks op gedronken. Het was erg gezellig met Max. We hebben veel gedaan en gelachen. Nu een paar dagen alleen met de HulpPiet. En donderdag komt Dominique weer terug. Ik kan niet wachten!

Learn More

Weer aan de Apple (2014)

Pfff. Na 13 juni 2013 is er niks gedaan met mijn MacBook. Tot vandaag! Want nadat eerst een TimeMachine kopie is gemaakt, is de Apple weer up and running. Met updates en al.

Het is even wennen, maar Word, Mail, Safari, Facebook… ik heb het allemaal weer onder de knie. Misschien nog niet supersnel, nog (weven) met één hand en soms niet 100% foutloos, maar het begin is er weer. Back in business!

Learn More

SuperDaan (2014)

Lucius is een van de leukste verplegers in Sheperd – en dat zegt wat want ze zijn eigenlijk allemaal even leuk en aardig. Maar Lucius is erg bijzonder. Hij houdt van stroopwafels, van wii spelen met mij, met mij naar football gaan en veel meer. Hij heeft ook een T-shirt voor mij gekocht van Superman. En hij heeft een foto van mij gemaakt met het shirt onder mijn hemd. Net zoals Clark. Die foto hangt natuurlijk boven in mijn kamer!

Learn More

Max in Atlanta (2014)

Zaterdag is Max Immerzeel aangekomen in Atlanta. Hij blijft ruim een week. Dat is erg gezellig, omdat Max een van mijn vrienden en huisgenoten is, We hebben veel plannen wat we allemaal gaan doen hier in Atlanta. We hebben er allebei veel zin in. Maar eerst heb ik hem het ritueel bij Starbucks mee laten maken. Zodat hij weet welke capo ik elke ochtend graag drink om de dag mee te starten (-;

Learn More

De eerste nieuwe iPhone 6 van Atlanta (2014)

Dat was nog eens een verrassing. Papa had me al maanden geleden beloofd dat ik van mijn iPhone 4S over zou stappen naar een iPhone 6 zodra die uit kwam. En dat was vandaag: vrijdag 19 september. Papa was erg vroeg opgestaan en stond al om 6 uur bij de Apple winkel in Lenox Plaza. Helemaal vooraan in de rij. En ja hoor: hij wist als eerste in Atlanta een exemplaar te bemachtigen. Een space grey toestel met maar liefst 128 GB. Dat laatste was niet de bedoeling, maar er waren alleen gouden exemplaren met 16 GB voorhanden en dat was nou ook weer niet de bedoeling. Je begrijpt het: ik ben superblij met mijn nieuwe iPhone. Dat wordt veel bellen!

Learn More

Weekend brunch (2014)

Lekker uitslapen, dan naar Starbucks voor een capo, een yoghurt met noten en honing en een lekker croissantje… Hoe mooi kan het weekend beginnen. Gezellig met Dominique en oma Cecile en dan op weg naar de stad, naar het zwembad thuis en lekker thuis eten. Wat kan het weekend mooi zijn….

Learn More

Bizon op het bord (2014)

Bij Ted’s Montana Grill (precies van Ted Turner van CNN) , kun je heerlijk bizonvlees eten. Bizon steak en bizon burger. Soms wil een echte man een echt stuk vlees. Dan ga ik altijd met Dominique en papa naar Ted’s. Lekker in een gezellige box met z’n drietjes eten. We lopen dan altijd vanaf de parkeerplaats naar de tafel. En laten de rolstoel lekker in de kofferbak!

Learn More

Toast op oma Joke (2014)

Oma Joke is jarig! Ze is 87 geworden, maar ziet er nog veel jonger uit. Natuurlijk heb ik haar gebeld en toegezongen, maar het is toch ver weg. Jammer dat ik niet bij haar kon zijn, of zij bij mij. Ik heb wel op haar getoast met een koel glas alcoholvrij bier. Proost oma! Nog heel mooie jaren! Dikke kus.

PS Ik heb mijn nieuwe bril op. Zit veel lekkerder

Learn More

Rode teen (2014)

Het was gelukkig een ‘operatie van niks’ maar leuk is wel anders: mijn ingegroeide teennagel is opgelost. Een erg vriendelijke dokter heeft de ingreep gedaan onder lokale verdoving. Met om mijn voet een rood verband. Dus niet schrikken: het is geen bloed dat je ziet. Nu even een paar dagen niet lopen en dan lekker pijnvrij! Overigens: volgens de dokter kan het probleem met de teennagel best tijdens mijn ongeluk zijn ontstaan door een smak die ik heb gemaakt. Gek eigenlijk. Maar het probleem is in elk geval opgelost!

Learn More

Dreamcars (2014)

Op het nippertje met Dominique nog de tentoonstelling Dream Cars gezien met waanzinog spannende conceptcars uit het verleden – zoals deze Chrysler Thunderbolt in een vrolijk kleurtje. Ik moet zeggen: allemaal erg mooi maar als ik mocht kiezen, zou ik toch bij mijn Kever Lucy blijven. Ook uit 1960.

Learn More

Thumbs up (2014)

Het gaat steeds beter met mijn rechterarm! Ik kan steeds hoger tillen en mijn hand goed bewegen. Zelfs een thumbs up kan ik geven! Zo blij mee. Ik zal iedereen een poepie laten ruiken. Klik maar eens op deze link http://youtu.be/ZRlvJcf8Rf8

Learn More

Met Klaas en Erwin naar de diner (2014)

Dat was nog eens een verrassing! Klaas, een heel erg goede vriend van de familie, kwam even op bezoek op de terugweg van Chili waar hij samen met cameraman Erwin had gewerkt. Ze bleven 16 uur in Atlanta en we hebben in die tijd best veel gedaan. Zelfs mijn rolstoel gerepareerd! Maar ook avontuur in de Walmart, cruisen in Atlanta, Starbucks en heel leuk eten in een mooie art deco diner: de Buckhead Diner. Dat was superleuk. Jammer dat ze ’s avonds al weer terugvlogen naar Nederland. En… Klaas vond dat ik in drie maanden waanzinnig vooruit ben gegaan. Altijd leuk om te horen!

Learn More

Op de knieën (2014)

Therapie is soms erg afzien, maar ook leuk. Neem deze oefening met Brian. Dan moet ik op mijn knieën zitten. Goed voor de balans, omdat ik ook recht moet zitten is dit erg goed voor mijn balans en mijn kracht. Maar dan komt het: tegelijkertijd moet ik met mijn rechterhand en rechterarm ook fiches in een gleuf doen. Precisiewerk! Dat zijn twee, drie uitdagingen tegelijkertijd. Het is even werken, maar dan krijg je er ook wat voor terug! Pffffff.

Learn More

Chillen in Atlanta (2014)

Het is mooi weer in Atlanta. De laatste week ga ik regelmatig naar het zwembad bij het appartement. Dan krijg ik ook een lekker kleurtje. Heerlijk chillen en daarna een klein hapje. Het leven kan zo mooi zijn!

Learn More

Honderden whisky’s (2014)

Dat is nou wat om naar toe te leven: bij de Brick Store Pub in Decatur – een wijk van Atlanta waar Shepherd Pathways ook staat –  hebben ze niet alleen misschien wel duizend verschillende biertjes, maar ook een paar honderd whisky’s. Nu kan ik alleen de kaart nog maar lezen, maar ik heb met papa afgesproken dat als ik met mijn rechterarm weer gewoon kan drinken, ik daar mijn eerste – kleine – whisky met hem ga nippen. Over motiveren gesproken (-;

Learn More

Naar de vissen (2014)

In Atlanta staat het grootste aquarium ter wereld. Met echt te gekke vissen. Walvishaaien bijvoorbeeld. Maar ook scholen tonijnen (ik mag ze alleen niet vangen voor de carpaccio van Wiebe), zeepaarden, piranha’s, pinguïns, albino alligators en nog duizenden andere soorten. Het was erg druk op zaterdag, maar wel helemaal te gek. Ik was er samen met Evelien – en die weet alles van vissen. Ze komt per slot van rekening uit Katwijk!

Learn More

DolFIJN (2014)

Het moet net gekker worden: zijn er vele duizenden mensen in het Aquarium van Atlanta en komen de dolfijnen juist weer naar mij toe. De een na de ander kwam mij begroeten. Alsof ze in mij een oude vriend herkenden. Gelukkig heb ik een jaarpas en kan ik snel terug om ook een ‘meet and greet’ met de dolfijnen te hebben. Ik kan niet wachten!

Learn More

Kus van Kim (2014)

Altijd een mooi moment in het spookhuis: de Kus van Kim. Kim is echt heel erg lief en ze spreekt echt als een Southern Belle. Zo ziet ze er ook uit en het is dan ook altijd gezellig. Met een hug na en… een dikke pakkerd van haar op mijn wang die altijd opvallende sporen achterlaat (-;

Learn More

Het goud is binnen (2014)

Je moet er een beetje voor doordrinken en je moet wel mensen hebben die elke ochtend even een cappuccino bij je komen langsbrengen, maar dan komt hij ineens binnen met de post: de Gouden Starbucks Kaart. Goed voor extra privileges en om de 12 bestellingen een gratis capo. Mijn eerste goud is binnen!

Learn More

Supergemotiveerd! (2014)

Ik mag voorlopig blijven in het Shepherd! Dat is erg goed nieuws, omdat vaak mensen al na twee, drie maanden ontslagen worden. Theresita heeft me gezegd dat iedereen denkt dat ik nog zoveel kan winnen, dat ik nog zeker een paar maanden mag blijven. Misschien wel tot Kerstmis! Dat mag ook wel, want ik ben gemotiveerder dan ooit. Ik heb goede gesprekken gehad met iedereen hier en mijn doel is om 2015 of 2016 de marathon in New York te lopen. En als het dan nog niet lukt, dan een jaartje later. Natuurlijk moet er nog heel veel gebeuren, maar ik wil hier eigenlijk ook niet weg voordat ik weer het mannetje ben. En ik zal iedereen verbazen!

Learn More

Olympic Parc (2014)

Als achterkleinzoon van een echte olympisch kampioen (mijn overgrootvader Adriaan Theeuwes won in 1920 olympisch goud in Antwerpen) is het natuurlijk altijd mooi om in een olympische omgeving te zijn. Zoals het prachtige olympische park van Atlanta. Supermooi, heel groen en met volop leuke terrasjes en restaurants in de buurt. Ik was er samen met Dominique en ook wij voelden ons een beetje olympische kampioenen. Zeker omdat ik zoveel vooruit ben gegaan hier in Atlanta.

Learn More

Selfie bij de Mexicaan (2014)

Dat was echt heel lekker eten bij El Parrillo. We hebben taco’s met steak gegeten en nog veel meer. Was pittig en erg gezellig. Dominique en ik hebben een selfie van ons beiden gemaakt. Vrienden door dik en dun!

Learn More

Herenlunch (2014)

Als de kat van huis is en dr. Marsh Königs en dr. Henk Eilander in het land zijn, dan is er ruimte voor een echte herenlunch bij QuickTrip. Na een ochtend shoppen bij de outlets was het tijd om te smikkelen van de allerlekkerste hotdogs. Die van het QuickTrip benzinestation. Met keuze uit 8 verschillende worsten, alle denkbare toppings – van jalepenõs tot relish; van zuurkool tot pico de gallo. En nog veel meer van het gourmet hotdog buffet. Jammie, zeker als we met vier mannen lekker samen buiten de hotdogs kunnen verorberen. Voor de prijs hoeven we het niet te laten: $ 1,11 per hotdog. Maar daar komt dan nog wel $ 0,10 tax bij.

Learn More

Restoring hope – rebuilding lives (2014)

Dat is het motto van het Shepherd en dat is precies wat ze voor mij ook doen. Het is wel eens interessant om de site van Shepherd te bekijken (www.shepherd.org) en het verhaal te lezen van hoe de ouders van een zoon nergens goed terecht konden voor goede revalidatie van de jongen die in het buitenland een ernstig ongeluk had gehad.

Vandaag zijn dr. Henk Eilander (de man van de Leijpark methode) en dr. Marsh Königs in Atlanta aangekomen. Ze hadden wel pech met het onweer net nadat ze geland waren. Dan mag de babage niet uit het vliegtuig gehaald worden, dus dat was even lang wachten voor hen.

Henk Eilander en Marsh Königs onderzoeken mij voortdurend om te zien hoe goed de ‘Shepherd methode’ voor mij werkt. Dus ook morgen. Daarnaast spreken ze met artsen, researchers, therapeuten en met anderen. Zo kan kennis en ervaring worden uitgewisseld. Hopelijk gaat dat leiden tot een frisse kijk op succesvoller revalideren voor jongeren en jongvolwassenen in Nederland.

Learn More

Rechtop in Hooters! (2014)

Het is ruim 12 jaar geleden dat ik met Willem-Geert in Aruba voor het eerst in Hooters kwam. De foto staat ergens op deze site. Donderdag ben ik met Barrett en papa weer bij Hooters geweest, maar nu iets noordelijks van Atlanta. De chicken wings waren weer als vanouds en ook de cola light wordt nog in dezelfde soort matplastic bekers geschonken. Met free refills. Ik kon dan ook rechtop de zaak uit lopen, maar het lukt me niet lang alleen te blijven. Binnen no-time werd ik omringd (-;

Learn More

Naar Paul McCartney! (2014)

Hebbes! De kaarten voor het concert voor Paul McCartney zijn binnen. Paul komt op 15 oktober naar Atlanta en papa had beloofd dat als ik goed mijn best zou doen, hij kaarten zou regelen. Ik heb hartstikke goede plaatsen voor mezelf en ‘een begeleider’. Dat zal of Dominique of papa zijn – afhankelijk van wie er dan is. Ik kan niet wwachten als life-long Beatles fan!

Learn More

Lopend naar huis (2014)

Bij ons appartement in Atlanta is een parkeergarage waar we een vaste plek hebben. Die ligt zeker 100 meter van de lift. Dan nog eens naar de hal, de lift in, de lift uit en dan is het maar twintig meter naar de voordeur. Normaal een afstand waar ik toch graag de rolstoel voor pakte. Maar die tijd is voorbij. Ik wil nu het liefst zoveel mogelijk lopen. Met papa met een lege rolstoel achter me aan (-; Een lekker gevoel!

Learn More

Met Dominique in de hot tub (2014)

Dat is nou zo leuk aan Disney: zelfs bij de whirlpool is een lift, zodat ik er gemakkelijker in kan komen – en eruit kan gaan. Samen met Dominique en Charlotte was het lekker chillen in het water in Californië. Met een hoedje op tegen de zon, zag ik er lekker Amerikaans uit (-; Maar wel genieten kan ik zeggen. Jammer dat we maar een paar dagen vakantie hebben in Disneyland.

Learn More

Mickey, Mini and me (2014)

Ik wil eigenlijk mijn gezicht niet meer wassen: ik ben gekust door de enig echte Mini Mouse. In het echte Disneyland in Anaheim. We hadden een prachtig feest met FSI en daar waren ze ineens. Tijdens het Awards Dinner, waar ik elke keer aan tafel ben opgestaan als er weer een belangrijke Award werd uitgereikt. Als je het kunt, moet je het ook doen heeft Charlotte tegen me gezegd. En ze heeft gelijk!

Learn More

Dank aan een onbekende lieve mevrouw (2014)

Via de Hersenstichting heb ik recent een kaart gekregen van een heel lieve anonieme mevrouw. Zij had mij op tv gezien en we hebben een aantal overeenkomsten. Daniël is haar naamdag, haar man is overleden op de dertiende (de dag van mijn ongeluk) en zij heeft een warme band met de Hersenstichting. Het was een erg lieve kaart en zij wilde graag iets aan mij overmaken voor een persoonlijk cadeautje. Helemaal voor mijzelf. Deze week ben ik erg door haar verrast! Ik wil deze mevrouw heel graag bedanken. Zeggen hoe goed haar bericht mij heeft gedaan – en dat zo’n mooi geschenk natuurlijk echt niet hoeft. Maar ook om met haar te praten. Ik hoop van harte dat u dit bericht leest en met mij contact opneemt. En ik ben erg aan te nadenken om iets blijvends voor mezelf te kopen. Dan houd ik altijd de herinnering aan een erg lieve mevrouw die mij – zo uit het niets – een heel warm hart toe draagt. Dank u wel!

PS. De foto is een deel van de afbeelding op de kaart. Zonnebloemen. Warm, fier en hoopgevend!

Learn More

Lopen in het water (2014)

Donderdag een hele middag in het water van het zwembad van het grote Shepherd gelopen. Met Hidde en Dominique en de therapeut. Hidde heeft ook onderwateropnamen gemaakt. Die kun je zien op deze link: http://youtu.be/5aDYh4bdfu8 of door te kijken op de pagina video’s. Het is hard werken, maar het gaat wel gemakkelijker. Ook op een klein trapje lopen waardoor ik ook helemaal op mijn rechterbeen moet staan. Kijk maar.

Learn More

Het Daan Theeuwes Fonds is opgericht (2014)

Het is zover! De stichting Het Daan Theeuwes Fonds is vanochtend officieel opgericht en de ANBI status is aangevraagd. Het fonds dat naar mij is vernoemd heeft als doel de behandeling van jongeren en jongvolwassenen met niet-aangeboren-hersenletsel in Nederland op een hoger niveau te brengen zodat iedereen een betere kans op herstel kan maken zonder naar gespecialiseerde klinieken in het buitenland te hoeven.

Het fonds stimuleert en steunt onderzoek naar de behandeling van jongeren met NAH, maar wil ook de resultaten en de conclusies daarvan in de praktijk (laten) brengen door bij te dragen bij de implementatie van de uitkomsten.

Het beleidsplan wordt nu geschreven en in het bestuur zitten Dominique als voorzitter, Pieter van Doorne als secretaris, papa als penningmeester en Martijn Broersma als bestuurslid. Er is nog een vacature voor een vijfde bestuurder. Er liggen heel veel plannen en ideeën. Het beleidsplan wordt nu geschreven. Binnenkort meer. Ook op een eigen website: www.daantheeuwesfonds.nl. Wordt dus zeker vervolgd.

Learn More

Hidde in Atlanta (2014)

Mijn goede vriend Hidde is dinsdagavond aangekomen in Atlanta. Hij blijft tot volgende week vrijdag. We hebben heel veel bij te praten en zo leuk dat hij de eerste dag al meteen met mij de therapiesessies heeft doorlopen. Het begin met muziektherapie. Hij viel net als ik die dag meteen met de neus in de boter. Maar daarna waren het heel veel fysieke trainingen. Hij staat er best van versteld hoe hard ik hier moet werken. Woensdag meteen voetbal op tv wat we samen hebben gekeken. Jammer van de uitslag, maar het goede nieuws is dat Hidde en Martijn beiden uit de gevarenzone zijn van hun weddenschap over het WK. Bij niemand van hen hoeft het haar er af!

Learn More

Rechterarm in beweging (2014)

Er worden veel oefeningen met mij gedaan met elektrostimulatie van spieren. Met zowel mijn rechterbeen als mijn rechterarm. Dat laatste gaat steeds beter, want ik moet met mijn armen fietsen waarbij ik evenveel kracht zet met mijn rechterarm als met mijn linkerarm. Alleen zo blijf ik ‘op het midden van de weg’ op de monitor. En dat gaat me steeds beter af. Kijk maar op dit filmpje: http://youtu.be/P4yyslBBdrg

Learn More

Met Johan, Steve. Jokie, Lucas (2014)

Nu Johan bij me in Atlanta is, zijn er eigenlijk ineens vier, vijf vrienden. Want niemand heeft zoveel namen als Johan. Wammes, Steve, Jokie, Lucas… En het leuke is, hij reageert op allemaal. Gelukkig had hij een flesje cola met één van zijn namen er op: Steve! Nu maar wachten op flessen met al die andere namen….

Learn More

Wat maakt Shepherd zo anders voor mij? (2014)

Het Shepherd Center is opgericht door familie Shepherd in Atlanta toen zij geen goede behandeling konden vinden voor hun zoon James. Zij richtten toen zelf een kliniek op voor jongeren met niet-aangeboren hersenletsel of een dwarslaesie. Nu is het een van de beste, super gespecialiseerde klinieken. In Europa zijn die (jammer genoeg) niet te vinden. Revalidatiecentra richten zich op het probleem, niet op de leeftijd. En jongeren hebben een heel andere therapie nodig dan ouderen. Foutloos (bijna) alles opnieuw leren en dat met een zeer frequente herhaling

In het Shepherd heb ik erg jonge therapeuten om me heen, die elke dag minstens vijf uur met me in de weer zijn (hard werken voor hen, maar zeker ook voor mij). Er worden duidelijke doelen gesteld, maar ze lokken me ook uit de tent. Zo laten ze met basketbal spelen, maar baal ik dat ik nog niet scoor. Ik krijg muziektherapie met zang, maar ook met gitaarspelen zodat ik mijn rechterarm meer moet stimuleren. Ik moet rekenen met bankbiljetten en munten die ik zelf moet pakken met mijn rechterhand.

Ze willen dat ik met meer dan twee woorden spreek, dat ik rechtop sta, een goede balans krijg, zelf kan koken en wassen (waarom eigenlijk?), dat ik mijn rolstoel steeds vaker vervang door de vierpoot. Ook al staan hier veel looprobots (Lokomats), ze willen liever dat ik op een loopband loop met geen zwaartekracht. Dan moet ik harder werken en zien ze beter wat goed gaat en wat niet. Maar ik ga ook de buurt in, moet mezelf sterk en weerbaar maken, boodschappen doen en gesprekken aangaan.

Ik vind het hier heerlijk. Leuke mensen, strak programma, hoopvolle doelen, lekker weer en goed eten. Mooie kamer, grote tv en een hoop menen om me heen waarvan ik houd. Ik blijf hier nog wel even (-;. Hoop ik.

O ja, weet je wat de familie Shepherd zelf zegt: In a time of crisis, it may be reassuring to know that there is another family that’s been in your shoes: the Shepherds. Dat stimuleert papa, Dominique en mij weer om ook wat te gaan doen in Nederland. Wordt vervolgd kan ik zeggen!

 

Learn More

The Optimist (2014)

Samen met papa heb ik het restaurant uitgezocht waar we de verjaardag van Dominique hebben gevierd: The Optimist. Een heerlijk visrestaurant in Atlanta. Trendy en erg leuk. Maar het leukst is natuurlijk de naam: The Optimist. Misschien is het wel naar mij vernoemd (-;

Learn More

Brokkenpiloot (2014)

Echt zin om mee naar de Walmart te gaan had ik niet totdat papa vertelde over de elektrische boodschappenwagentjes. Geweldige dingen. Je kunt lekker door de supermarkt scheuren. Maar… het is wel even wennen. Ik ben zo tegen een display met honderden muesli repen geknald. Alles op de grond. Oma, Dominique en papa gebben alles opgeruimd. Kon het niet laten om te lachen. Volgende keer weer maar ik mag van papa niet bij de glazen flessen. Beetje flauw!

Learn More

Birthday girl (2014)

Hieperdepiep hoera! Dominique is vandaag jarig. Met papa kwam ze al vroeg naar het Shepherd met een heleboel gezellige cupcakes. In oranje voor op mijn eigen ‘residential’ afdeling en in blauw met molentjes voor de therapeuten en de andere mensen daar. Vanavond ga ik met oma Cecile, Dominique en papa lekker uit eten. Papa heeft – ook een beetje voor mij – een tafel gereserveerd in ‘The Optimist’.

Learn More

Starbucks (2014)

Altijd lekker: een goede kop cappuccino bij Starbucks. Vlakbij is een goede Starbucks waar je ook buiten kunt zitten. We rijden dan voor en met de vierpoot loop ik dan naar een tafel om daar lekker aan te schuiven. Even lekker zonder rolstoel. Jammie!

Learn More

HulpPietendag (2014)

Zondag de 15e was het Vaderdag en dat is voor mij ook hulpPietendag, want papa is mijn hulpPiet. Zo noem ik hem al een aantal maanden en hij doet ook echt zijn best – ook al is hij niet altijd even handig. Ik heb een paar cadeautjes voor hem gekocht, want vorig jaar lag ik op Vaderdag in het ziekenhuis. Hij was zo blij met mijn kaart en cadeautjes dat hij er rode oogjes van kreeg. Maar desondanks heb ik zijn contract voor volgend jaar verlengd!

Learn More

Dominique in Atlanta (2014)

Precies een week nadat ik met papa naar Atlanta was gevlogen, is Dominique aangekomen. Daar heb ik zo naar uitgekeken. Ik heb haar best gemist, maar gelukkig blijft ze bijna de hele tijd van de revalidatie bij me. Ook al gaat ze – afwisselend met papa – soms even terg naar Nederland om haar werk te doen. En er komen veel vrienden over. Never a dull moment zeggen ze hier!

Learn More

Kamer 28 (2014)

Dit is mijn nieuwe kamer in Shepherd Pathways. Kamer 28. Samen met papa heb ik hem helemaal ingericht. Kleren in de kast, spellen, boeken en herinneringen bij het bed, alle lieve en belangrijke foto’s en kaarten van de mensen die mij dierbaar zijn op een groot bord (dat er niet hing maar mijn hulpPiet heeft er een gehaald en opgehangen) en natuurlijk mijn hartjes, boeddha’s, egeltjes en engelbewaarders direct naast mijn kussen. En natuurlijk het getekende oranje shirt met pet!

Ik heb een grote badkamer, een super tv en alles om me heen om lekker te slapen en relaxen. Kortom: ik vermaak me hier wel. Overigens er zijn ook recreatie- en feesttherapiesessies. Fissa!

Learn More

Aangekomen! (2014)

Na een geweldige vlucht zijn papa en ik op donderdag aangekomen in Atlanta. Ik heb er zo naar uitgekeken en ben zo blij dat ik er eindelijk ben, We waren net geland voordat een donderstorm begon. Daarom duurde het even voordat onze bagage er was.

Op het vliegveld stonden Kathy en Rick ons op te wachten. We slapen de eerste dagen bij hen thuis. Ze zijn zo waanzinnig lief. En we gaan niet alleen lekker uitrusten, maar ook veel leuke dingen doen. Op het vliegveld kwamen drie jonge mensen naar me toen die voor mij gingen bidden. Atlanta is ook een stukje Bible Belt hier. Maar ze geloven dat het met mij hier heel veel beter gaat worden. En wie ben ik om dat te iontkennen?

De eerste nacht was ik erg moe, maar heb heerlijk geslapen. Ik meld me snel weer! Hugs from Atlanta!

Learn More

In het vliegtuig (2014)

Op donderdag 5 juni zijn papa en ik met de KLM naar Atlanta gevlogen. Gelukkig had papa nog genoeg Flying Blue punten om ons samen business class te laten vliegen, zodat ik mijn benen goed kon strekken. We zijn erg verwend aan boord. Best spannend ook met een heel smal rolstoeltje door het vliegtuig dat speciaal gemaakt is op de breedte van het gangpad.

We kwamen net voor een enorme donderstorm aan. Daardoor was het vliegveld even gesloten net nadat wij geland waren. Dat was langer wachten op de bagage, maar alles (op een knopje van mijn rolstoel na) is aangekomen. En dat was veel. Bij ellkaar zeven koffers!

Learn More

Goodbye Reade (2014)

Het is 5 juni. Mijn kamer is zo goed als helemaal leeg. Alleen de kalender hangt nog. Het is tijd om afscheid te nemen van Reade na zo’n dikke zeven maanden. Dank jullie wel verpleegkundigen, verzorgenden, meisjes van de bar en de kantine, therapeuten, jongetje van de bar en iedereen! Ik zal jullie missen. Ik hou jullie op de hoogte!

Learn More

Gepakt (2014)

Het lijkt wel een volksverhuizing! Maar liefst zeven koffers gaan mee naar Atlanta. Met kleding, spelletjes, cadeautjes, binnenbanden voor de rolstoel, reserveronderdelen, schoenen… Gelukkig gaan we met twee auto’s naar Schiphol en staan in Atlanta Kathy en Rick ons op te wachten. Ik ben er klaar voor!

Learn More

Lieve wensen (2014)

Wat een mooie film heeft Lex Dekker gemaakt van mensen op mijn (tijdelijke) afscheidsborrel. Zoveel lieve wensen van even zo lieve mensen. Dank jullie wel. En wil je de film zien? Klik dan hier http://youtu.be/c58JbEcaszY

Learn More

Feelgood, so feelgood (2014)

Dat was echt een topverrassing van Yvonne en René. Zij kwamen op mijn borrel met een heel bijzonder cadeautje: een massage door een topper van dr. Feelgood. Wow! Goud was het! Heel relaxed, fantastisch leuke vrouw, en handen… Heerlijk was het. René  heeft heel veel moeite gedaan om een keurige masseuse voor mij te vinden en – tot ieders verbazing – is hem dat heel goed gelukt. Ook al vertelde Yvonne mij dat het hem twee volle dagen heeft gekost. Maar ik was dan ook helemaal herboren. Dank en ik kan dr. Feelgood iedereen aanbevelen. Misschien zitten ze ook in Atlanta. Anders kom ik er voor terug (-;

Learn More

Samira in town (2014)

Alles was een verrassing op mijn borrel, maar misschien wel the biggest surprise was Samira die speciaal voor mij uit Londen was overgekomen. Samira is mijn 1/8 zusje. Hoe het precies zit weten alleen zij en ik, maar we hebben al vanaf mijn geboorte een erg sterke band. Zo fijn dat ze er was. En Samira heeft ook een erg leuke man (Richard)  en vooral twee superleuke dochtertjes (Paloma en Neona). Can’t wait to see them again!

Learn More

Superfeest (2014)

Zaterdag 31 mei heb ik een geweldig (tijdelijk) afscheidsfeestje gevierd in Café Overtoom. Waanzinnig leuk. Er waren heel veel vrienden van mij, familie (ook oma Joke was overgekomen uit Brabant) en veel vrienden van papa, Dominique en mij samen. En een aantal lieve mensen van Reade en VUmc.

Het was een drukte van jewelste, maar heel gezellig. Boven het café wapperde mijn vlag, er waren Amerikaanse hotdogs en lekkere balletjes en het weer kon niet beter zijn. Bert heeft een lieve toespraak gehouden en ik heb veel foto’s en cadeautjes gekregen die ik mee naar Atlanta kan nemen. Dankjewel allemaal. Gelukkig hoef ik jullie niet lang te missen, want ik heb nu ook een eigen Skype telefoonnummer waarmee je mij gewoon op een Nederlands nummer kunt bellen in The States. Ik heb er zin in – ook al zal ik deze partijtjes en live contacten best missen.

Learn More

Mijn eigen vlag (2014)

Toen Charlotte mij vroeg of er een Amerikaanse vlag op mijn feestje moest wapperen, zei ik heel beslist: nee! Mijn eigen vlag! En hoe die er dan uitzag. Nou: paars met één gouden ster. En het leuke is dat die zaterdag wappert bij Café Overtoom als ik er mijn feestje geef. Met dank aan mijn vrienden van MultiCopy | The Communication Company die die vlag supersnel, kleurecht en stormvast hebben gemaakt!

Learn More

Muziekmiddag met Gerwin (2014)

Nog net voor mijn vertrek is Gerwin van der Werf bij mij langs gekomen. Gerwin is mijn oude muziekleraar van het Rijnlands en heeft pas ook een column over mij in Trouw geschreven. Gerwin kwam met zijn gitaar bij mij thuis zingen. Geweldig. We hebben heel veel oude liedjes gespeeld en gezongen. Van Beatles tot Bobby Day. Zo waanzinnig leuk en het mooie is dat Gerwin vond dat ik het nog steeds goed te pakken heb. Van tekst tot ritme. Dank je Gerwin. En bij het kopje video’s staat Rockin’ Robin. Van Gerwin en mij voor jou!

Learn More

Mijn stagiair (2014)

Donderdag was het dan zo ver. Papa moest zich ’s ochtends vroeg melden bij Dyonne van Reade om een ochtend mee te lopen als stagiair. Zodat hij alles leerde over douchen, aankleden, mijn schoenen, haarwassen en meer. Ik moet zeggen: ik hield mijn hart vast, want als geen ander weet ik hoe onhandig papa soms kan zijn. Het is die ochtend best meegevallen. Ik heb hem als cijfer een drie gegeven – en dat is meer dan hij normaal van krijgt. Ik heb wel moeten lachen om het verpleegsterpak dat voor hem klaar was gelegd.

Learn More

Cadeautje van de fysio (2014)

Dat was een verrassing toen Kitty met een pakje met een kaart aan kwam zetten. Van mijn favoriete fysiotherapeuten Kitty, Mieke en Peter. In het pakje zat een echte knaloranje Nederland pet. Precies mijn maat en zo top tegen de zon in Atlanta. Die gaat bovenop mijn bagage mee. Hup Fysio Hup! Ik zal jullie missen…

Learn More

Zeilen in Kortenhoef (2014)

Wow, wat was dat geweldig! Sylvia Steinert en Peter Brouwer hadden me uitgenodigd om te zeilen met Sailability in Kortenhoef op de Loosdrechtse Plassen. Samen met Johan heb ik heerlijk gezeild in een speciale zeilboot. Zulke aardige mensen daar die me die middag heel veel vrijheid op het water hebben gegeven. Het is best lang geleden dat ik voor het laatst heb gezeild, maar het is nog even leuk als toen. We zijn ook zo scheef gaan varen, dat mijn jack helemaal nat werd. Maar dat heb ik niks van gemerkt. Zo leuk was het. En het goede nieuws: volgende week zaterdag mag ik weer. Dan ga ik met Vincent.

Learn More

Zevenmijls schoenen (2014)

Heb ik net speciaal op mij afgestemde schoenen van Theeuwes Orthopedie & Voetverzorging (van Jac Theeuwes, een achterneef van papa), loop ik meteen al heel Reade door! Van gymzaal tot de bar. Dat allemaal met vierpoot en fysiotherapeute Mieke aan mijn zijde, maar toch! Ik heb het geflikt! De eerste lange-afstand. Ik probeer bescheiden te blijven, maar heel eerlijk: ik ben nu toch wel even hartstikke trots op mezelf!

Learn More

Topavond in Terwolde (2014)

Wat een mooie avond in Terwolde! Met Charlotte, haar moeder, haar vader en Dominique en papa hebben we heerlijk gegeten in het Diekhuus in Terwolde. Het was even rijden, maar niet alleen het eten was helemaal top –  werkelijk alles was geweldig die zaterdagavond.

Charlotte is een waanzinnig goede vriendin van mij geworden na het ongeluk vorig jaar. Daarom vond ik het leuk om een keer samen te gaan eten, zodat iedereen elkaar wat beter leerde kennen. Nou, dat heb ik geweten. Eigenlijk zou ik al rond half negen terug naar Amsterdam hebben moeten gaan, maar het werd elf uur. De tijd vloog! Voor mij is zaterdag 10 mei een van de allermooiste avonden van het jaar geweest. Dankjewel Charlotte, Hetty en Roeland!

Learn More

In het museum (2014)

Ik had zaterdag veel van de dag verwacht. Vrijdag was ik met Nanne, zijn vader en Dominique naar een Beatles-concert van Her Majesty geweest (helemaal top!) en zaterdag kon ik uitslapen. Tot Hidde en papa mij rond twee uur kwamen halen. Eerst een klein visje bij Wiebe eten en toen… naar het Stedelijk Museum! Zo’n culturele zaterdag was een verrassing, maar wel leuk! Mooie – maar ook rare – dingen gezien. En daarna heerlijk gegeten in het restaurant van het Stedelijk. Yvonne en René waren gezellig aangeschoven.

Learn More

Bijna 900.000 kijkers (2014)

Het zit er op: de uitzending Geef om je Hersenen. Bijna 900.000 mensen hebben gekeken en bijna 12.000 nieuwe donateurs hebben zich opgegeven voor de Hersenstichting. Prachtig! En wat goed om ook andere mensen te ontmoeten die boordevol hoop omgaan met een hersenprobleem.

Ik was er gelukkig met Charlotte, Martijn en Johan. Plus Dominique en papa. En al die lieve mensen van het programma en omroep Max. Er moet veel gebeuren en er kan ook veel gebeuren voor mensen met een hersenprobleem. Voor mij ligt de nabije toekomst in Amerika waar ze – in tegenstelling tot in Nederland – heel gespecialiseerde mogelijkheden hebben voor jong volwassenen zoals ik. Die moeten er ook in Nederland komen en daar zal ik me heel hard voor gaan maken. Iedereen moet goede kansen hebben op een mooi en zinvol leven.

Gelukkig hebben we wel specialisten als dr. Henk Eilander, professor Erik Scherder en dr. Peerdeman die hun uiterste best doen om dit allemaal mee mogelijk te maken.

Wil je de uitzending zien? Klik dan hier: Uitzending Geef om je Hersenen. Mijn reportage start rond 15:30′

Learn More

Vrij in het water (2014)

Woensdag 2 april: voor het eerst in bijna een jaar weer naar het zwembad! Wat was dat geweldig! Je voelt je vrij, je drijft lekker in het warme water en je je voelt je helemaal het mannetje. Papa is met mij meegegaan en we hebben samen heel wat rondjes gemaakt in het zwembad van Reade. Aan het eind hebben we in twee kleine teams van elk vier man nog waterkorfbal gespeeld. Mijn team heeft niet gewonnen en niet verloren. het werd 3-3. En zonder op te willen scheppen (maar toch): twee doelpunten zijn door mij gemaakt!

Learn More

Ik kom op tv (2014)

Op 31 maart zijn er in Reade tv-opnamen van mij gemaakt. Ik werk mee aan een groot programma van de Hersenstichting waarmee zij geld hopen op te halen voor meer hersenonderzoek. Dat is natuurlijk een erg goede zaak dus hoefde ik niet lang na te denken om mee te doen. Het was een mooie dag. Met leuke mensen van Omroep Max, vrienden en therapeuten. Zo zijn er opnamen gemaakt in de looprobot, bij logopedie en… fietsend in het Vondelpark. De uitzending is op woensdag 16 april op Nederland I. Kijk je ook?

Learn More

Fietsen in het Vondelpark (2014)

Wat is dat lekker: fietsen in het Vondelpark e3n dat met het eerste lentezonnetje in maart. Samen met de sportleraar van Reade fiets ik een heel rondje – bijna vier kilometer. En als het aan mij lag, zouden het ook zo twee rondjes kunnen worden. Heerlijk dat gevoel van vrijheid! Kijk onder het kopje video’s en zie mij live in actie!

Learn More

Zondagskapster (2014)

Dat was even wennen: Dominique die zondagochtend met de schaar van kapper Geert binnenkwam om mijn ‘matje’ weg te halen en mijn kapsel – na alle operaties – weer een beetje te fatsoeneren. Ik moet zeggen: het is goed gelukt. Hoewel het natuurlijk even wachten is tot alles weer goed is aangegroeid en de ‘echte’ kapper langs komt. Dan ben ik weer helemaal de oude. Kan niet wachten…

Learn More

De Sultan van het VUmc (2014)

Daan gaat goed. Heel erg goed! Nu de botlap weer op zijn plek is, ziet Daan er niet alleen top uit, hij spreekt ook veel beter. De woordenschat van Daan lijkt al wel verdriedubbeld. De zinnen zijn beter, de antwoorden alerter en de humor is – als altijd – onverslaanbaar. Wat we allemaal hoopten – maar niet zeker wisten – is gelukkig dit keer uitgekomen. Nu dr. Peerdeman en haar team de schedel van Daan weer helemaal op orde hebben, staat Daan weer aan het begin van een nieuwe periode waarin hij weer grote sprongen gaat maken. Daan is er klaar voor en ook de mensen om hem heen. Vrienden, familie, therapeuten, artsen, verpleegkundigen… iedereen! Daan is in high spirits. Nog even het verband – wat hem tot de Sultan van het VUmc maakt – en dan nog even een beschermende helm en dan op naar de toekomst!

Learn More

Zaterdag in januari (2014)

Zaterdag was een prachtdag. Nevil, Martijn, Johan en Hidde kwamen ’s middags en we hebben heerlijk in het Vondelpark thee gedronken. Ik was helemaal ‘high spirits’. Zeker ook toen we daarna nog een klein hapje hebben gegeten bij Peper en Zout. Deze week heb ik ook te horen gekregen dat ik helemaal klaar ben voor mijn volgende – en hopelijk laatste – operatie. Die zal begin februari worden gedaan door dr Peerdeman. Iedereen verwacht er veel van. Ik ook natuurlijk. Want het zou wel fijn zijn als ik in elk geval de operatiekamer in het ziekenhuis voor altijd achter me dicht kan laten trekken… Op de foto sta ik met Martijn. Iedereen zegt dat ik er goed uitzie en wie ben ik om dat te ontkennen (-;

Learn More

Daan de Koning (2014)

En ja hoor… voor de elfde keer in rij heb ik de boon gevonden in de Driekoningentaart. Geluk? Misschien, maar ze zeggen ook wel dat de boon de Koning zelf opzoekt. Dus op 6 januari 2014 heb ik weer de gouden kroon gekregen. Jammer voor alle anderen die wel de taart, maar niet de kroon hebben mogen proeven… PS Ik houd er niet minder om van jullie hoor!

Learn More

Happy New Year (2014)

Tweeduizendveertien wordt helemaal mijn jaar! Dat voel ik aan alles. Het afgelopen jaar was dat in veel opzichten niet, maar tegelijkertijd ook weer wel. Het was het jaar van de mooie, krachtige vriendschappen. Daar ben ik zo blij mee. Oud en Nieuw heb ik in Reade gevierd met Dominique en papa, met Esther, Evert, Robert en oom Peter. We hadden lekkere hapjes, een gigantische fles prosecco voor de oudjes en voor mij die altijd zo lekkere Champomy – waar ik wel twee flessen van heb leeggedronken!

Natuurlijk wens ik iedereen een heel mooi 2014 toe! Vol met leuke, lieve, mooie, ontroerende, ontdekkende momenten. Maar ook met kleine en grotere wondertjes. Ik ga er voor! Jij ook? Alles liefs, Daan.

Learn More

Thuis met Kerst (2013)

Tweede Kerstdag, 13:00 uur. Ik ga voor het eerst sinds ruim een half jaar even terug naar huis. Een rolstoeltaxi komt me ophalen, samen met Dominique. En dan ben ik tien minuten later weer in de Olympiastraat. Oma en papa wachten me op. De kerstboom staat er als altijd. Er liggen pakjes onder voor ons allemaal. We lunchen samen, lachen en voelen het echte gevoel van Kerst. Zoals we dat al 20 jaar samen vieren. Het is zo bijzonder. Om 16:00 uur gaan we weer terug naar Reade. Maar wel met een heel vette glimlach op mijn gezicht.

Learn More

Kerstkreeft (2013)

Dat was smikkelen met Kerst thuis. Omdat ik even licht moet eten had papa bij Wiebe een kanjer van een kreeft gehaald. Toen Wiebe hoorde dat-ie voor mij was, heb ik hem van Wiebe gekregen (dankjewel Wiebe). Hij was voor ons viertjes bedoeld, maar heel eerlijk: ik heb alletwee de poten en de scharen zelf opgesmikkeld. Jammie!

Learn More

Reunited met Pim (2013)

Eindelijk waren we weer even bij elkaar: mijn zwarte kater Pim en ik. Hij heeft een goed huis bij Dominique en papa want hij is best een beetje aangekomen. Maar gelukkig herkende Pim mij als zijn échte baasje. Zo lekker om hem weer even te kunnen knuffelen. Ik heb hem maar niet verteld van mijn vis Vissa op Reade (-;

Learn More

Mijn nieuwe vriend (2013)

Dat was even schrikken toen mijn ‘Haagse’ vriemnden met een heftig zwaar cadeau op mijn verjaardagsfeest aan kwamen zetten. Eenmaal uitgepakt bleek het een aquarium te zijn met een prachtige vis. Een beauty. Hij – of zij – is mijn nieuwste vriend. Hij staat in de woonkamer op mijn afdeling in Reade. Elke dag krijgt hij eten van mij en mijn vrienden hebben beloofd hem regelmatig te verschonen. Ben zo blij met mijn vis! Ik vertel je graag hoe hij heet.

Learn More