Zaterdag werd Oranje derde tijdens het WK. We hebben het met z’n allen gezien en Barrett was helemaal fan. Met een oranje hoed en een oranje stropdas! Gelukkig is Dominique er weer. Ik heb haar erg gemist, maar net na het landen kwam ze langs met een heleboel dingen die ik nodig had. Mijn scheerschuim van het Kruidvat, komijnekaas, een dunne lange broek, veel kaarten van o.a. Toos en Esther, mijn deodorant van Chanel en de nieuwste Playboy uit het abonnement dat ik van mijn Noordwijkse vrienden heb gehad.
Dominique had alles bij zich om een kaasfondue te maken. Dat hebben we geweten. Met Hidde, Lucius, Barrett, Dominique, papa en ik hebben we gesmikkeld. De pan was van Yvonne en die deed het erg goed. Een feestdag waarop ik ook veel op de Wii heb gespeeld. Met bowlen ben ik onverslaanbaar en met een aantal andere behendigheidspelletjes win ik ook vaak. Ik word steeds sneller en scherper. Mag ook wel!
Learn More
Ze beginnen mij erg voor vol aan te zien in het Shepherd: op mijn schema staan deze week maar liefst drie extra middagen volgepland. Dinsdag en woensdag extra elektrostimulatie voor rechterarm en -been en op donderdag zwemmen in het grote Shepherd Center. Ik verheug me er wel op, want hard werken is precies waarvoor ik hier ben. Natuurlijk vind ik dat het allemaal niet snel genoeg gaat, maar iedereen die mij ziet of spreekt zegt dat ik grote stappen heb gemaakt. Dat doet mij goed.
Maandagochtend heeft papa vroeg een capo naar mij gebracht. Een goed begin om aan de dag te beginnen. Het was weer hard werken. ’s Middags heeft papa mij opgehaald en zijn we naar het appartement gegaan. Papa kookte. Gegrilde kip, spaghetti met tomatensaus en okra. Okra schijnt gezond te zijn, maar het smaakt eigenlijk nergens naar. Vreemd dat hij daarmee aan kwam zetten. Zal wel een aanbieding in de supermarkt zijn geweest.
Dinsdag weer met een capo begonnen. Ik ben erg aangesproken op de frequentie waarmee ik naar de ‘bathroom’ ga. Daar hebben we nieuwe afspraken over gemaakt. Net als het dragen van de braces ’s nachts. Ik weet dat het belangrijk is, maar het is geen pretje ermee te moeten slapen. Maar als het moet…
’s Middags weer extra therapie. Het begint een soort gewoonte te worden. Het is vermoeiend en soms is het een beetje zwaar. Ik ben dan ’s avonds echt helemaal moe. Maar ik weet hoe belangrijk het is.
’s Avonds is Hidde geland. Hij komt woensdagochtend, omdat ik op tijd wilde gaan slapen.
Op woensdagochtend stonden Hidde en papa al vroeg bij me in de kamer. Zo leuk om Hidde weer te zien! Het gaat ook goed met zijn studie. Hidde heeft bijna de hele dag alle therapieën met mij gevolgd. Hij was best onder de indruk van wat ik allemaal moet doen, Ook met de extra therapie. ’s Middags zijn we met zijn drietjes naar het appartement gegaan en daar naar de voetbalwedstrijd gekeken. Wat jammer dat we eruit liggen. Kunnen de oranje attributen weer even in de kast. Hier in Amerika is trouwens bijna iedereen voor Nederland. Dat is erg leuk.
Donderdag was heel bijzonder. Eerst een beetje het gevoel van sportschool met veel apparaten. Ook met mijn rechterarm. Daarna loop- en balansoefeningen en toen nog eens Occupational Therapy. Best een fysieke ochtend. En toen ’s middags naar het grote Shepherd waar ik looplessen kreeg in het water. Samen met papa, want als het goed gaat kunnen hij, Dominique en mijn vrienden ook met mij zelf naar het zwembad voor deze oefeningen.
’s Avonds met Hidde, Barrett en hulpPiet naar Chipotle. Eindelijk. Dat was erg lekker dat Mexicaans eten daar. Voor herhaling vatbaar. Toen nog even relaxen, Netflixen en naar bed. Papa heeft geregeld dat ik tot 7 uur ’s ochtends mag uitslapen als ik iets korter douche en meteen op sta. Dat ga ik proberen.
Vrijdag is ook weer met een vol programma (en een capo) begonnen. Tussen de middag hadden alle therapeuten en Theresita een gesprek met papa en mij. Iedereen was heel tevreden en hoopvol! Ik moet alleen nog beter mijn best blijven doen. Dat heb ik beloofd. Maar ze gaan er van uit dat ik straks weer stukjes met een kruk kan lopen en ook mijn arm weer voor een belangrijk deel kan gaan gebruiken. En dat ik steeds beter praat. Wow! Daar doe ik het voor. Ik moet nu ook om de twee uur tien minuten gaan staan voor mijn balans. Dat is nou het gekke: hoe beter het gaat, hoe meer werk ik erbij krijg.
’s Avonds heb ik met Hidde, Barett en papa bizon biefstuk gegeten bij Ted’s Montana Grill. Erg lekker vlees. Het was ook gezellig aan tafel en we hebben veel gelachen. Ik was ook veel meer uitgerust omdat de power nap ’s middags echt goed blijkt te zijn om even te rusten na een drukke dag.
Zaterdag eerst lekker uitgeslapen. Toen kwam Hidde die ook een aantal technische zaken perfect heeft opgelost met het Playstation. Daar heb ik nu 1.500 films op, een heleboel spellen en als de IT-afdeling van Shepherd het regelt, ook Netflix op tv.
’s Middags landde Dominique en die kwam meteen naar Shepherd. Ik ben wel erg blij dat ze er weer is. Krijg ik ook weer mijn rugmassages! Ze heeft ook meteen erg lekker voor ons allemaal gekookt. Kaasfondue. Dat had ik lang niet meer gehad en had er zin in. Iedereen heeft ervan meegesmikkeld.
Ik heb ook Wii weer herontdekt met Lucius, een van de verpleegkundigen. ’s Avonds heb ik Hidde en papa ingemaakt met bowling, maar ook in andere behendigheidspellen waar het ook op snelheid aankomt ben ik best wel goed – al zegt ik het zelf.
Zondag weer uitslapen en toen naar de film. De nieuwste van Planet of the Apes. Mijn eerste bioscoopervaring in ruim een jaar! Was erg leuk en daarna Barrett’s BBQ. Net na de WK finale. Het was weer erg lekker Barrett! En gezellig, ook al was het wel weer een avond waarop ik van papa afscheid moest nemen. Die is even terug naar Nederland, maar ik zie hem weer snel in Disneyland. Gelukkig zijn Dominique en Hidde er.
Learn MoreVan de therapeuten moet ik vanaf vandaag om de twee uur tien minuten gaan staan. Dat is goed voor mijn balans, mijn evenwicht en het gebruik van mijn rechterkant. Dit is de instructie: Sta instructies. Maar klik er maar niet op. Want een van de leuke bezigheden om tijdens het staan te doen is was opvouwen! Er zijn grenzen. Ook als je een hersenbeschadiging hebt. Toch?!
Learn More
Wat verheug ik me op de vakantie. Ook al is die maar van 23 tot en met 27 juli, maar dan ben ik wel met Charlotte, Dominique en papa naar het oer-Disneyland in Anaheim, Californië. Dan denk je, dat is een kort vluchtje, maar toch nog altijd vier-en-een-half uur. Gelukkig vliegen we met Delta en misschien wordt de vlucht wel op de grond begeleid door Rick. Dan weet je dat het goed zit. Papa moet in Disneyland ook werken. Ik hoop dat hij rondloopt in een Goofy-pak (-;
Learn More
Naast mijn vaste programma krijg ik nu heel wat extra therapie op het Shepherd. Twee keer per week elektrostimulatie voor mijn rechterbeen en mijn rechterarm. Dat schijnt goed te helpen omdat ik mijn kracht over links en rechts blijkbaar goed kan verdelen. En nu krijg ik ook extra een keer per week loopoefeningen in het water en excercise therapy. Dat lijkt het meest op cardiofitness maar dan voor mijn arm en been. Met speciale apparaten die helemaal op maat en functie kunnen worden afgesteld. Zou ik dan toch misschien mijn sixpack weer terug krijgen?
Learn More
Mijn goede vriend Hidde is dinsdagavond aangekomen in Atlanta. Hij blijft tot volgende week vrijdag. We hebben heel veel bij te praten en zo leuk dat hij de eerste dag al meteen met mij de therapiesessies heeft doorlopen. Het begin met muziektherapie. Hij viel net als ik die dag meteen met de neus in de boter. Maar daarna waren het heel veel fysieke trainingen. Hij staat er best van versteld hoe hard ik hier moet werken. Woensdag meteen voetbal op tv wat we samen hebben gekeken. Jammer van de uitslag, maar het goede nieuws is dat Hidde en Martijn beiden uit de gevarenzone zijn van hun weddenschap over het WK. Bij niemand van hen hoeft het haar er af!
Learn More
Eigenlijk zou iedereen een hulpPiet moeten hebben. Ik snap ook die discussie rondom zwarte Piet niet. Toen ik het hoorde vroeg ik me af of iedereen bij de VN nu gek geworden was? En dat terwijl ik juist graag bij de VN later wil gaan werken. Je kunt gewoon niet zonder. Toegegeven, mijn hulpPiet heeft geen zwart kroeshaar, geen rode lippen en draagt gelukkig ook geen ring in zijn oren. Maar voor mij begon de maandagochtend goed dankzij papa, mijn hulpPiet.
Om half zeven was ik wakker (had goed geslapen) en verlangde erg naar een cappuccino van Starbucks. Die had ik al drie dagen moeten missen. Dus wat doe je dan? Dan bel je om half zeven ’s ochtends het nummer van je hulpPiet, zeg een paar lieve woorden en zeg dan dat je ontzettend veel trek hebt in een cappuccino. Dat werkt. Want om half negen stond papa voor de deur in Shepherd met een capo.
Wat zou je zonder hulpPiet moeten doen? Daar zouden ze bij de VN eens over na moeten denken! En dan nog na te gaan dat die mevrouw ook Shepherd heet. Wel van een andere tak mag ik hopen.
Learn More
Zaterdagavond is Martijn weer teruggevlogen naar Nederland. Dat is jammer en het was best moeilijk afscheid nemen. Net als vorige week met Johan. Maar gelukkig heeft Martijn beloofd dat hij binnenkort weer terug komt. Ik vind het wel heel fijn als mijn vrienden bij me in de buurt zijn. Gelukkig komen binnenkort Hidde en daarna Charlotte. Maar het is altijd vervelend als een goede vriend weer weg gaat. Het is maar goed dat er telefoons zijn. Als ik weet hoe lang ik in Atlanta blijf gaan we een nieuwe planning maken. Want alle vrienden zijn meer dan welkom!
Learn More
Wat een spannende wedstrijd: Nederland – Costa Rica. Samen met Martijn heb ik in het appartement van Dominique en papa gekeken. Van papa heb ik een (alcoholvrij) biertje gekregen en popcorn. Zo was het bijna als vanouds (-; Wat was het spannend en dat we uiteindelijk met strafschoppen wonnen, was feest maar betekende wel dan we geen tijd meer hadden voor een diner in Chipotle. Ik moest snel terug omdat Martijn naar het vliegbeld moest.
We jammer dat mijn vriend Martijn vanavond weer terug is gegaan naar Nederlamd voor nog een paar tentamens. Maar maandag komt Hidde aan in Atlanta. Morgen samen met papa.
Learn More
Wat was dat smikkelen! Barrett Foster – mijn vriend en overbuurman in Shepherd – heeft speciaal voor mij baby ribs gegrilld. Dat is het lekkerste stuk rib van het varken, maar met een geheime marinade gemaakt door Barrett die vroeger ook een restaurant aan een strand in Florida had. Dat proef je, want het zijn echt de aller, allerlekkerste ribs die ik ooit gegeten heb. Martijn en papa vonden dat ook. Martijn heeft zelfs wel vijf keer opgeschept! Ik heb me ingehouden, want ik wil mijn atletische figuur wel behouden.
Learn More
“Something in the way, she moves”… Het is één van de teksten op mijn gips arm en wat The Beatles zongen, dat is precies wat het is: er is beweging! Ik krijg voor ’s nachts een nieuwe brace voor arm en been dat alles wat gestrekter houdt, zodat ik een betere balans krijg en alles ook beter en natuurlijker aan voelt. Dat klinkt wel gek, want voorlopig voelt het helemaal niet natuurlijk aan. Maar het goede nieuws is dat ik al steeds meer voel in mijn rechterarm. Ik doe kleine oefeningen en ook met elektrostimulatie worden de paden tussen hersenen en arm en been steeds meer ontwikkeld. Ik merk al echt resultaat.
Op maandag had ik een lange therapiedag omdat naast mijn vijf uur ik ook de elektrostimulatiesessie erbij kreeg. Dat heb ik minstens twee keer per week. Als extraatje. Alsof ik nog niet hard genoeg werk – maar het is de moeite waard.
Ik moet zeggen dat ik therapie best leuk vind hier. Vooral ook muziek. Maar ook alle andere vormen. Dat komt ook omdat iedereen zo aardig is en mij precies weet te motiveren waar het heet meest effect heeft. Vandaag is mijn rolstoel aangepast. Nooit geweten dat papa op dat punt nog handiger was dan de therapeut, maar hij heeft alles goed voor elkaar gekregen. Hoewel hij de band die vorige week geklapt was niet zo goed verwisseld zou hebben als toen door Brian. Maar dat terzijde.
Martijn, papa en ik hebben bij het appartement gebarbecued. Kalkoen en grote garnalen. Was lekker en vertrouwd. Ik heb als verrassing mijn eerste biertje gekregen. Wel alcoholvrij en licht, maar toch. Die krijg ik nu een keer per week totdat ik mijn doelen heb gehaald. Dat wordt doorwerken!
Op dinsdag is papa vroeg naar de Shepherd gekomen omdat het gips van mijn arm ging. Dan wil ik graag iemand knijpen omdat dat geen pretje is. Het gips moet er namelijk goed afkomen omdat er een brace van wordt gemaakt. Maar daarna weer vol therapie! Het was een vermoeiende dag, omdat ik ook elektrostimulatie kreeg aan mijn rechterarm. Dan moet je met je armen fietsen met elektroden en proberen met beide armen evenveel kracht te zetten. Dat gaat me al redelijk goed af, waardoor de therapeuten best hoopvol zijn. Net als ik.
’s Middags de nieuwe brace gedragen als proef. Wel even wennen en geen pretje omdat ook mijn vingers erin worden gestrekt. Gelukkig hoef ik hem alleen ’s nachts aan, maar ze hebben ook een dag brace voor me gemaakt…. Ben benieuwd!
Snel nog even met Martijn en papa naar Hollister voor een paar korte broeken, dan de outing naar een pizzeria met mijn mede-revalidanten. Daarna is Martijn og met een decaf capo naar me toe gekomen. Nog lekker bijgepraat en toen vermoeid naar bed.
Woensdag begon vroeg omdat Reena van Occupational Therapy weer alles met mij door wil nemen m.b.t. opstaan, douchen, aankleden, ontbijten. Ze wil dat ik zoveel mogelijk zelf doe en dat lukt ook steeds beter. Daarna veel therapie, waaronder ook weer muziektherapie gehad. Ik moet zeggen dat ik dat wel heel erg leuk vind. Bij de lunch is het laatste stuk tonijncarpaccio van Wiebe opgegaan. Jammie, maar nu weer over op de komijnekaas.
’s Middags heb ik weer elektrotherapie gehad voor mijn rechterbeen. Het is een extra bovenop mijn schema, maar ik vind het wel heel prettig. Ik moet alleen in korte broek komen. Martijn en papa zijn een beetje aan het inpakken geweest in het appartement. Dominique en papa gaan verhuizen naar een ander appartement in Buckhead met ook een lift, zodat ik er gemakkelijker kan komen. Op 4 juli – als alles hier vrij is – gaan we in het nieuwe appartement eten. Ik mag uitzoeken wat ik wil en Martijn en papa gaan koken. Martijn vertrouw ik daarmee omdat ik weet dat hij goed kan koken, maar hulpPiet?
Donderdag was een erg drukke dag. Niet in de laatste plaats omdat we morgen allemaal vrij zijn vanwege the 4th of July! Veel therapie (met ook weer iets extra’s) en… mijn vriend Barett is weer aangekomen in het Shepherd. Barrett heeft drie jaar geleden een ongeluk gehad en kon tijden niet lopen. Nu is hij super actief. Hij is wat ouder (hij heeft zelfs kinderen van bijna mijn leeftijd) maar is zo leuk en hij motiveert me zo goed, dat ik erg gelukkig ben dat hij vlakbij me is. Zeker ook omdat ik – denk ik – de enige ben die vind dat alles niet snel genoeg gaat. Maar goed revalideren duurt ook volgens Barrett lang en je ziet aan hem het resultaat!
’s Middags even met Martijn en papa naar Starbucks en toen was het moment daar dat Barett zijn bekende baby ribs ging maken. Eerlijk is eerlijk: ze zijn voortreffelijk! Alleen die zijn de eis naar Shepherd als waard. Martijn kon zelfs niet stoppen met eten en was het met mij helemaal eens dat ze lekkerder niet bestaan.
Vrijdag ben ik begonnen met lekker lang uitslapen. Het is Independence Day en dat is de grootste feestdag hier. Vanmiddag ga ik leuke dingen doen met Martijn en papa. Barrett gaat de Peachtree Road Race lopen. Kun je nagaan: drie jaar geleden kreeg hij nog te horen dat hij nooit meer zou kunnen lopen! Vanavond werd een verrassing. Barrett heeft speciaal voor mij zijn grootste sirloin steak staan grillen. Dat is zijn traditie op Onafhankelijkheidsdag – en voor mij misschien het begin van een nieuwe. Het was echt heerlijk! Ook nu weer had Martijn het meeste naar binnen weten te werken, maar hij heeft het verdiend nu hij gehoord heeft dat hij de belangrijkste tentamens heeft gehaald. Na het eten zijn we – voor het eerst – Atlanta in gegaan voor een borrel. Nou ja, een cola light. Was erg leuk!
Zaterdag was het de laatste dag dat Martijn in Atlanta en ik heb eerst lekker uitgeslapen. ’s Middags ben ik met Martijn en papa naar het appartement van Dominique en papa gegaan. Erg mooi. En met een aangepaste wc voor mij. We hebben lekker naar voetbal gekeken, Papa had popcorn gemaakt. Maar toen het 0-0 bleef was het even spannend wat we gingen doen, We hebben de wedstrijd gelukkig uitgekeken en papa heeft thuis iets te eten gemaakt. Toen naar het Shepherd, afscheid nemen van Martijn en naar bed.
Zondag was een lazy Sunday. apa heeft me opgehaald en we hebben op de bank in het appartement lekker tv gekeken. Daarna zijn we – op mijn speciaal verzoek – samen bij Hooters gaan eten. Dat is traditie sinds ik daar samen met Willem-Geert op Aruba naar toe ben geweest. Het eten is niet echt lekker, maar er zijn leuke meisjes. Voor papa was het wel hard werken omdat we wel vlakbij konden parkeren, maar wel een steile weg op (en later weer af) moesten. Daar wordt hij sterk van – en hopelijk ook iets dunner. Daarna vroeg naar bed, want morgen is het vroeg op.
Learn More
Er worden veel oefeningen met mij gedaan met elektrostimulatie van spieren. Met zowel mijn rechterbeen als mijn rechterarm. Dat laatste gaat steeds beter, want ik moet met mijn armen fietsen waarbij ik evenveel kracht zet met mijn rechterarm als met mijn linkerarm. Alleen zo blijf ik ‘op het midden van de weg’ op de monitor. En dat gaat me steeds beter af. Kijk maar op dit filmpje: http://youtu.be/P4yyslBBdrg
Learn More
Ik sta en loop steeds beter. Mijn houding wordt rechter en mijn balans beter. Natuurlijk: ik heb wel een houvast nodig zoals een vierpoot en loop nog geen tientallen meters, maar het begin is er! En hoe. Elke dg merk ik verschil. Kijk ook maar eens naar dit filmpje http://youtu.be/VO-o-OLXcFY. Daarop loop ik trappen. Helemaal in mijn eentje! Op deze foto stap ik samen met Martijn in de auto. Wordt vervolgd!
Learn More
Dat was nog eens een verrassing! Wiebe had papa een groot stuk tonijncarpaccio meegegeven met zeewier. In een koeltas met ijszakken was het meegekomen. Net als een paar pakjes gerookte zalm. Meteen na aankomst heb ik er al lekker van gesmikkeld samen met Martijn. Zo zelfs dat toen Martijn even niet keek, ik een extra plakje van zijn bord heb gepikt (-;. De lieve mensen in Shepherd die er zondag waren vonden het ook heel lekker. Maar ik heb ook voor de komende dagen nog genoeg om van te genieten. Dank je wel Wiebe!
Learn More
Dat is genieten… Komen Evert en Robert in een knalrode Mustang bij het appartement van papa en Dominique aanrijden. Dan kan het niet anders dan dat ik ook een ritje ga maken. In dit geval uiteindelijk helemaal naar The Green Manor (het spookhuis) in Union City. Is toch een klein uurtje rijden met de mannen (-; Het filmpje staat hier: http://youtu.be/evjBbI8zyNs
Learn More
Recente reacties