Gelukkig: Dominique is er weer! Natuurlijk moet ze af en toe naar Nederland om te werken en om vrienden te zien, maar het is altijd fijn als ze weer terug is. En omdat papa nu naar Nederland gaat, heb ik haar lekker helemaal voor mezelf!
Learn More
Een Starbucks is altijd lekker. Ik ben van de capo overgestapt op de espresso maar ook de regular sinds ik van mijn therapeuten een beker heb gekregen waar ik de hele maand januari gratis koffie in kan krijgen bij Starbucks. Een topcadeau.
En het is natuurlijk helemaal leuk als ik met Evelien een koffie kan drinken. Weer of geen weer!
Learn More
Het aftellen begint een beetje. Nog ongeveer 6 weken en ik vlieg al weer terug naar Nederland. Vanochtend met veel energie begonnen op het Shepherd.
Het wordt een drukke week. Met veel therapie, een nieuwe dagbrace, een aangepaste armbrace voor ’s nachts, een nieuwe enkelbrace voor ’s nachts en naar de kapper.
Dominique komt donderdag en papa vertrekt vrijdag. En Evelien: dat is echt een super steun! Hoewel ze eigenlijk veel strenger is dan ik de hele tijd had gedacht of misschien wel gehoopt. Zo moet ik van haar ook de hele tijd mijn armbrace dragen – zelfs onder mijn jas. En uitslapen is er niet echt bij. Maar het is wel leuk met haar hoor.
Op maandag eerst weer Shepherd, daarna lunchen. Heb ook de koffiebeker die ik van de therapeuten heb gekregen voor mijn verjaardag heb gekregen vaak gebruikt. Daarmee kun je in januari elke dag een gratis koffie halen bij Starbucks!
Papa was erg druk bezig met alle ziekenhuisrekeningen voor de verzekering. Het is heel gek, maar sommige kosten zijn hier onverklaarbaar hoog en andere kosten vallen mee. En je krijgt als je er om vraagt ook korting. Bij het Piedmont ziekenhuis waar ik in november even lag, is dat 40%. Maar het gaat over veel schijven. Zo kreeg papa mijn medisch dossier niet mee, dus toen moest ik helemaal daar naar toe om zelf te tekenen. Geeft wel een goed gevoel dat papa niets kan zonder mij (-;. Maar alles is nu geregeld.
’s Middags de nieuwe voet-cast voor ’s nachts gepast. Die zit helemaal goed. Heb er ook lekker mee geslapen. De arm-cast wordt nu aangepast.
Voor het diner een lekker hammetje met glaze gegeten. En na wat breinspelletjes gaan slapen.
Dinsdag was weer een zware therapiedag. De nachtbrace om mijn enkel past goed. Dat probleem is opgelost. Verder veel oefeningen gedaan en ’s middags naar de kapper met papa. Evelien is even lekker gaan shoppen en heeft heel nieuwe haarverzorgingsproducten ontdekt.
We hebben thuis gegeten en de week nog even doorgenomen.
Woensdag als altijd drie uur achter elkaar therapie. Heel heftig. Daarna de boodschappen gedaan bij Kroger waar papa op woensdag 5% seniorenkorting krijgt. Hij lijkt er al een beetje aan gewend te zijn (-;
Aan het eind van de middag hadden we met Howard afgesproken in Taco Mac. Een biertent met kippenvleugels. Als altijd was het erg gezellig met Howard en Evelien. Ik was aan het eind best moe en heb heerlijk geslapen.
Donderdag weer op om half zeven. Douchen, aankleden, ontbijten. pillen en weer op naar de Shepherd. Na een paar proefdagen gaan ze daar ook bepalen welke nieuwe dagbrace is moet gaan dragen. Ik heb er twee uitgeprobeerd.
Na een druk ochtendprogramma, snel gegeten en op naar Pathways. Voor muziektherapie en counseling met Nancy. Ik begin volgens haar weer erg goed in mijn vel te zitten en weet wat ik wil, kan en ga bereiken. Het moeilijkste is dat ik weet dat het best een lange weg zal zijn, maar wel een weg die mij ergens brengt waar ik wil zijn.
’s Avonds thuis wat restjes gegeten omdat papa naar het vliegveld moest om Dominique op te halen. Die kwam vroeg door de douane en ik sliep dan ook nog net niet toen ze thuis kwam. Ik ben erg blij dat zij er weer is. Ze is in alle opzichten de allerbelangrijkste vrouw in mijn leven.
Goed geslapen en ja… weer naar de Shepherd. Maar wel na een stevig ontbijt met een echte papa-omelet. Die zal ik straks moeten missen omdat hij vandaag terugvliegt naar Nederland. Maar weet je wat we vanmiddag hebben gedaan? We zijn naar de Ikea gegaan in Atlanta. Alles is hetzelfde als in Nederland – zelfs de hotdogs. We hebben gekeken naar kleerkasten voor mijn nieuwe huis waar nu hard aan wordt gewerkt door Van Mierlo om het tiptop te verbouwen.
Daarna even lekker gegeten bij Zinburger en toen papa naar het vliegveld gebracht. Zijn KLM vlucht had wat vertraging, zodat hij net even iets langer thuis kon blijven.
Zaterdag met de twee meisjes alleen in huis. We zijn naar het burgeroorlogmuseum Cyclorama geweest., waar je echt veel van opsteekt. En daarna naar Sarah en Lee voor een heerlijke avond aan het haardvuur. Een topdag. Ik wilde dan ook eigenlijk niet naar bed.
Zondag lekker uitgeslapen en we hebben er een rustige dag van gemaakt met veel spelletjes. Scrabble, Pim-Pam-Pet en meer van die ouderwetse breinspelletjes.
Learn More
Als je 125 verschillende biertjes hebt gedronken bij Taco Mac, krijg je levenslang je bier voor dezelfde prijs in grotere glazen. Nu haal ik 1 biertje nog niet (ik mag geen alcohol) maar Howard heeft er een pasje en een plaquette aan de muur. Met hem, Evelien en papa hebben we bij Taco Mac (nee geen Mexicaan) hun specialiteit gegeten: kippenvleugels. Met citroen en peper, medium, hot, geroosterd en gefrituurd. In alle soorten. Best lekker. Maar vooral gezellig weer even er tussen uit in een ‘nieuwe’ tent zonder poespas.
Learn More
Op 28 januari begint hier het vijfde seizoen van Suits, maar als het aan mijn kapsel ligt, is het vandaag begonnen. Michael van Jon Van op Toco Hills in Atlaanta heeft weer erg zijn best gedaan om mij een fris ‘Suits koppie’ te geven.
Learn More
Ik heb mijn persoonlijk record gebroken deze week: mijn rolstoel is zeven dagen lang de kofferbak van de auto niet uit geweest! En ik ben echt overal naar toe gegaan. Vijf keer naar de Shepherd, vier keer naar Pathways, naar restaurants, naar de shopping mall en zelfs een keer van huis naar de bioscoop wat 2 keer 500 meter lopen was!
Nu ben ik natuurlijk nog lang niet ‘rolstoelvrij’, maar het lopen met de stok gaat steeds beter. En ik houd het langer vol. Ik loop iets sneller en ben eigenlijk best trots op mezelf.
Deze week krijg ik een nieuwe vaste dagbrace die mijn tenen wat omhoog duwt en mijn enkel erg veel steun geeft. Plus een nieuwe nachtbrace die mijn voet de goede houding in moet duwen. I’ll keep on going!
O ja: de nieuwe brace past in gewone schoenen! Nu ben ik superblij met de prachtschoenen van Theeuwes Orthopedie, maar het is wel lekker om weer gewone schoenen te kunnen dragen (-;
Learn More
Ik kijk wel vrolijk op de foto met mijn kersthert met lampjes (was in de aanbieding voor 1 dollar bij de Walgreens), maar het is best gek dat papa vandaag de huur heeft opgezegd van het appartement en bij de KLM de retourtickets heeft geboekt. We gaan eind februari echt terug na (dan) bijna 9 maanden Atlanta. Natuurlijk ben ik blij weer in Amsterdam te zijn met alle vrienden, maar ik zal Atlanta ook echt missen en alle
Vandaag weer naar de Shepherd voor therapie. Er wordt ook een nieuwe vaste enkelbrace aangemeten. eerst proberen ze de beste variant te vinden door een aantal verschillende ‘standaard braces’ uit te proberen.
Deze week staat er veel op het programma. Dinsdag de voetendokter (misschien moet er een tweede nagel af), woensdag komt Evelien, donderdag krijg ik nieuwe casts en vrijdag heb ik nog een onderzoek.
’s Avonds naar Manuel’s Tavern gegaan. Samen met Howard en Trav Carter. We hebben lekker gegeten. De mannen een Dogzilla (de giga hot dog – omdat ze licht wilden eten) en ik een gegrild stukje tonijn. Een gezellige avond. Wat zijn Trav en Howard goed gezelschap! (En wat maakt Trav een heerlijk ijs).
Dinsdag the usual program. Half zeven opstaan, douchen, scheren, aankleden, ontbijten en dan naar het Shepherd. Vandaag weer drie uur aan een stuk! Om negen uur al aan de ‘Power Tower’. Ik krijg vandaag ook de nieuwe enkel brace. Die schijnt een stuk prettiger te zitten en daarmee kan ik hopelijk ook weer in gewone schoenen. Bovendien trekt die brace mijn tenen omhoog.
En nu we het toch over tenen hebben: om vier uur moest ik me melden bij de voetendokter. Waarschijnlijk zou het grootste deel van de nagel aan mijn rechter-grote-teen er aan zijn gegaan. Pijnlijk, maar dat is die teen nu ook. en het goede nieuws is dat dan de pijn weg moet gaan en de nagel groeit weer aan. Maar….nhet viel mee. De dokter heeft slleen een deeltje van de nagel weggehaald. De komende maanden moet er een tinctuur op en dan komt het weer goed. De pijn is dan ook weg.
Met papa nog even licht gaan eten na alle dagen. En het laatste chocolade ijs van Trav gegeten. Ik zal het missen….
Het is woensdag. Weer lekker er tegen aan vanaf negen uur. ’s Middags even oefenen met papa en dan om zes uur naar het vliegveld om Evelien op te halen. We hebben een behoorlijk programma voor haar. Het was wel lang wachten op het vliegveld omdat haar vlucht twee-en-een-half uur was vertraagd. Evelien kwam via Chicago, maar het was fijn om haar weer te zien.
Donderdag een superdruk programma. Drie uur Shepherd, counseling en muziektherapie in Pathways, daarna het aanpassen van (weer) een nieuwe cast en ’s avonds oesters eten met Sarah en Lee.
Evelien is erg onder de indruk van wat ik zelf allemaal al kan. Maar ik ben wel blij dat ze me komt helpen. Ze loopt ook mee met de therapie, zodat zij het huiswerk kan begeleiden – ook als ik terug ben in Nederland.
’s Avonds waren de oesters in Kimball House wel weer erg lekker. Ze hebben daar dan happy hour, waardoor de oesters half geld zijn. We hebben er met ons vijven zo’n 72 gegeten. Met veel variatie, want in Amerika hebben ze veel verschillende oesters van elke kust.
Vrijdag wakker geworden met een ontbijt van pancakes. Best lekker. Daarna naar de Shepherd waar ik oefeningen met en zonder een (nieuwe) brace heb gedaan. Evelien is erg onder de indruk van hoe hard ik er moet werken (fijn dat iemand anders dat nu ook gezien heeft, zodat iedereen me wel moet geloven).
Daarna naar huis en boor het eerst met Evelien thuisoefeningen gedaan. En daarna had papa kaartjes voor ons gekocht voor de nieuwe film van de Hunger Games. In de bioscoop met de ligstoelen! Ik ben dan ook van huis naar de bioscoop gelopen. Want ja: op die stoelen kun je lekker bijkomen en uitrusten.
De Hunger Games was erg leuk. Zeker ook om weer vanuit die lekkere luie stoelen in de bioscoop te bekijken. Ik was samen met Evelien helemaal van huis naar de bioscoop gelopen. Dat is zeker 500 meter heen en 500 meter terug. Ik was wel moe, maar ook erg voldaan. Viel dan ook snel in slaap.
Zaterdag uitgeslapen tot 10 uur. Dat ius wel wennen met Evelien: tien uur is tien uur en dat staat ze naast mijn bed. Geen pardon. Nou, de dag kan beginnen!
Ik ben eerst met papa op stap geweest na een lekker ontbijtje. Daarna met Evelien erbij naar Lucius op Pathways voor een ouderwets potje wii bowling. Ik was het niet verleerd want heb drie keer achter elkaar gewonnen!
Ik had die dag trek in saté. Die heeft papa gemaakt op de grill. Met zelf gemarineerd varkensvlees, een eigen gemaakte pindasaus en rijst. Ik stond er van te kijken.
Daarna nog wat oefeningen en toen naar bed.
Zondag een lekkere omelet gegeten als ontbijt. Daarna met Evelien naar het mooie universiteitsstadje Athens gegaan. Echt heel mooi. We hebben rondgekeken en een paar historische huizen bezocht. Ook zijn we bij de Starbucks geweest natuurlijk (ik heb een beker van de therapeuten voor mijn verjaardag gekregen waarmee ik in januari elke dag een kop koffie kan halen). En Evelien heeft me nog voor mijn verjaardag uitgenodigd voor een lekker etentje in Athens. Heerlijk!
Learn More
Dat de Amerikaanse keuken veel meer is dan hamburgers, hotdogs en marshmallows weet ik ondertussen al lang. Je kunt prima eten in Amerika. Een echte uitvinding blijf ik de fried pickles vinden. Augurken in een dun beslag die gefrituurd worden. Nu hebben de augurken hier ook een aparte smaak (Jewish Pickles – niet zoetzuur), maar gefrituurd zijn ze een ware traktatie als borrelhap. Echt een aanrader. Ik moet zeggen: ze zijn lekkerder als ze in kwarten in de lengterichting worden gefrituurd dan als chips. Daar zit dan relatief minder beslag om heen. En ja: je moet ze bloedheet eten!
Learn More
Als je net als ik nu al ruim zeven maanden in Amerika zit moet het er toch een keer van komen: pancakes voor het ontbijt. Papa heeft ze voor Evelien en mij gemaakt. Wel met een soort kant-en-klare shaker waar alleen water bij moest, maar ze zijn wel mooi hoog, rond en lekker geworden. En ze waren best lekker. We hadden geen maple sirup (dat dan weer niet) maar suikervrije jam. Tsja: hij moet toch nog veel leren!
Learn More
Ik heb me ingehouden met een gegrild tonijnbiefstukje met groente, maar Trav, Howard en papa hebben bij Manuel’s de echte Dogzilla gegeten. Een hotdog van een half pond! Fully loaded. En dat terwijl de heren in koor riepen dat ze alleen trek in iets lichts hadden! Het was leuk om weer eens naar Manuels’s te gaan. Een kroeg met veel historie en een heftige muurschildering buiten. Een blind paard kan er geen kwaad doen, dus is het er voor mij ook veilig (-;
Learn More
Mijn doel is om in 2016 de marathon van New York te lopen. In het begin waren er mensen die daar een beetje om moesten lachen omdat ik toen nog elke dag in een rolstoel zat. Maar inmiddels kan ik zeggen dat mijn ‘echte’ rolstoel in Nederland staat en mijn lichtgewicht stoel al drie dagen in de kofferbak van de auto ligt. Zelfs naar Lenox Mall pak ik tegenwoordig alleen de stok. Toegegeven, ik loop (nog) niet als een hinde, mis nog tempo en mis dezelfde kracht rechts als die ik links heb. En een paar honderd meter is wel het matje. Maar toch! Elke dag wordt het beter. Dus die marathon: die ga ik lopen!
Learn More
Pffff…. elke dag heftig aan de bak in Beyond Therapy gaat je niet in de koude kleren zitten. Na afloop gingen we even naar het restaurant van de Shepherd waar Barrett ook nog even langs zou komen voor een snelle lunch voordat we verder gingen. Alleen: ik zat nog niet of mijn ogen vielen dicht. Toch maar ’s middags een power napje gedaan. Maar later die dag gezellig afgesproken met Howard bij Manuel’s Tavern. Ga wel lekker licht eten. Dat is ook goed voor papa (-;
Learn More
Het was een cultserie op tv, maar nu zijn het leuke restaurants met frisse bediening: Twin Peaks. Barrett, papa en ik hebben er heerlijk gegeten met een view. Echt lekker. En supergezellig want de hele zaak zat vol met football fans die op tientallen grote schermen de wedstrijd tussen Dallas en Detroit. Erg spannend omdat het lot zich keerde. Een gezellig sfeertje!
Learn More
We hebben het bij toeval gevonden: Dad’s Garage. Het is een
klein theater in het leuke Virginia Highlands district waar jonge mensen comedy en improvisatietoneel spelen. We hebben de kaartjes geboekt via het internet. Daar had je de keuze tussen ‘gewoon’ en ‘fancy pants’. We hebben voor de laatste gekozen. Topplaatsen! Helemaal vooraan, met naambordjes en dat voor 3 dollar extra!
Het was waanzinnig leuk. Goed gelachen en erg vrolijk met papa aan het eind naar buiten. Het was super relaxt. Je kon een drankje en een hapje meenemen naar je plaats en je zat eigenlijk middenin het stuk. Nou ja: vijf stukken. Je kon als publiek zelf kiezen welk improvisatiestuk je helemaal uitgespeeld wilde zien. Te leuk allemaal.
Ik kan Dad’s Garage echt iedereen aanraden die naar Atlanta gaat. Topavond!
Learn More
Het is de laatste week van het jaar. Voor mij was 2014 een jaar waarin mijn wereld gelukkig weer een positieve draai kreeg omdat ik met papa en Do naar Atlanta ben gegaan. In Nederland was ik uitbehandeld na mijn ongeluk in 2013 waarbij ik ernstig hersenletsel opliep. Hier, in de Shepherd in Atlanta, ben ik gelukkig echt enorm vooruitgegaan – ook al vind ik het nog veel te langzaam gaan. Op de foto zit ik met Dominique op het bekende bankje bij Shepherd Pathways.Daar drinken we koffie en rookt Dominique af en toe een sigaretje.
Vandaag weer naar het grote Shepherd. Daar worden straks ook twee filmpjes opgenomen die ik binnenkort op de site zal zetten. Aan het eind van deze week gaat Dominique even terug naar Nederland, maar volgende week komt Evelien om veel te leren van de therapeuten hier. Ik verheug me er erg op, want Evelien is echt een topper.
In het Shepherd is mijn therapie even afgebroken omdat ik last kreeg van mijn enkel. Dat is vervelend als je daar pijn aan hebt. Ik krijg ook binnenkort een nieuwe (Amerikaanse) brace die speciaal wordt aangemeten. De oude ademt niet zo lekker en beperkt ook een aantal bewegingen.
Het nadeel van nieuwe braces (en casts) is dat het altijd even duurt voordat ze echt goed zitten. Mijn gipsen enkel cast is nog steeds niet echt goed en wordt dan ook volgende weekopnieuw gemaakt.
We hebben ’s avonds in Lenox gegeten bij Zinburger (had ik zin in) en ik heb een paar nieuwe boeken gekocht om het lezen verder mee te oefenen.
Dinsdag vroeg naar Shepherd. Daar kreeg ik te horen dat ik vanochtend niet hoefde te lopen maar dat ze allerlei oefeningen gingen doen met mijn arm, mijn bovenlichaam en mijn buikspieren. Katie en Becky wilden mijn been en enkel ontzien zolang die nog pijnlijk is.
Snel geluncht in het Shepherd restaurant en daarna naar Pathways voor speech therapy. Ik heb het maar druk zo aan het eind van het jaar…
Papa heeft weer een keer pizza gemaakt. Daar ben ik altijd bij om na een dag dat ik ‘zwaar heb getafeld’ omdat ik dan maar een klein puntje hoef te eten (-; Daarna mijn nieuwjaarswens op video opgenomen. In het Nederlands en het Engels. Best stoer toch voor iemand die een paar maanden geleden nog behoorlijke woordvindproblemen had.
Woensdag was het 31 december. Net als altijd een gewone werkdag. Om kwart over acht de deur uitgegaan naar het Shepherd. Drie uur therapie stond me daar te wachten. Weer helemaal full speed ahead, want mijn enkel doet geen pijn meer. Lopen met (en zonder) stok, balansoefeningen, armoefeningen, fietsen met elektrostimulatie… het hele programma. Ook veel aandacht voor mijn bovenlichaam. Drie uur aan één stuk is best veel.
Daarna snel naar huis, even een power nap en dan naar de film. Selma. Die is net uit en gaat over de strijd voor gelijke rechten met Martin Luther King. We zijn naar de bioscoop aan de overkant bij Phipps gegaan. Die hebben echt waanzinnige stoelen waar je bijna in kunt liggen!
En om half negen ’s avonds waren we thuis. In Nederland was het al nieuwjaar geworden toen de film begon, maar hier hebben we nog alle tijd. Lekkere hapjes, tv gekeken, spelletjes gedaan en toen werd het 12 uur. Een nieuw jaar. Ook voor mij. Het afgelopen jaar heeft me veel gebracht. Zeker omdat we toen ik in Nederland uitbehandeld was naar Amerika gingen. Daar ben ik erg vooruit gegaan. En dat gebeurt nog steeds. In 2015 gaan we terug naar Nederland en dan wordt er voor mij een aansluitend programma gemaakt door de echte topspecialisten van Nederland. Ik heb er zin in. Ook om weer alle vrienden binnen handbereik te hebben.
Donderdag lekker uitgeslapen. Dominique gaat vandaag terug naar Nederland voor bijna twee weken om te werken. We hebben eerst samen de correspondentie gedaan, lekker gebruncht in huis en we gaan nog de nodige oefeningen doen. Daarna hebben we haar naar het vliegveld gebracht. Ook al is ze maar even weg, ik zal haar wel missen.
Vrijdag was het de eerste dag weer samen met papa. Vroeger opgestaan dan normaal, want papa is sowieso altijd al vroeg op. Hij heeft wel chocoladecroissants gemaakt voor bij het ontbijt. Ik heb hem wel verrast. Ik ben zelf opgestaan, heb me zelf uitgekleed en ben naar de douche gegaan. Ik heb zelfs het horlogebandje links met mijn rechterhand uitgekregen.
Maar: een bizar klein ongelukje zat in een klein hoekje. Ik heb de telefoon van papa per ongeluk laten vallen terwijl ik op de wc zat. En ja: hij ging kopje onder. Dat werd dus naar de Apple Store meteen nadat we klaar waren met de therapie in de Shepherd. Geen lunch. Daar moest de iPhone 5S worden besteld omdat het een unlocked Europees model is.
Toen naar Shepherd Pathways voor de allerlaatste speech therapy uit het programma. Ik heb een twee centimeter dik pak huiswerk meegekregen. Met uitleg aan papa. Elke dag moeten we een klein uurtje aan de bak hiermee en dan over drie weken terug naar Aunie om te kijken hoe het gaat. Dan bepaalt zij hoe we verder gaan. Wel jammer, want Aunie zal ik erg missen. Zij is een toppertje! Ik krijg vanaf volgende week 15 uur Physical en Occupational Therapy in de Shepherd. Plus counseling, music therapy en algemene begeleiding in Pathways en dan eind februari terug naar Nederland. Daar wordt nu aan een programma voor mij gewerkt.
We hebben thuis gegeten en wat gelezen en gehangen. Ook naar Youp van ’t Hek gekeken, maar dat was toch best soms een beetje moeilijk omdat ik natuurlijk anderhalf jaar al een beetje uit de running ben. Maar wel lachen.
Zaterdag even uitgeslapen en toen de plannen voor de dag gemaakt. Natuurlijk terug naar Apple (de telefoon bleek al binnen een dag te zijn aangekomen: dan je Apple), boodschappen doen en een leuke papa/zoon middag en avond met een beetje cultuur. We zijn eerst kort naar de dierentuin geweest, toen Mexicaans gegeten en daarna naar Dad’s Garage. Dat was te leuk! Een klein theater waar comedy en improvisatie toneel wordt gespeeld. Ik heb me suf gelachen. Een van de mooiste avonden van het jaar (inclusief vorig jaar in Atlanta). We waren best laat thuis, maar wel vrolijk!
Zondag een lazy Sunday. Spelletjes gedaan, boodschappen in huis gehaald en we zijn lekker gaan eten met Barrett in Twin Peaks. Dat is een soort moderne Hooters maar dan veel beter. Met lekkerder eten en vriendelijke bediening.
Toen naar huis, slapen en klaar voor de nieuwe week!
Learn More
Recente reacties