Het moet net gekker worden: zijn er vele duizenden mensen in het Aquarium van Atlanta en komen de dolfijnen juist weer naar mij toe. De een na de ander kwam mij begroeten. Alsof ze in mij een oude vriend herkenden. Gelukkig heb ik een jaarpas en kan ik snel terug om ook een ‘meet and greet’ met de dolfijnen te hebben. Ik kan niet wachten!
Learn More
De week is goed begonnen. Vrijdag heb ik een gesprek met de therapeuten gehad dat we er (nog) strikter tegen aan gaan. We hebben voor deze en volgende week een paar stevige doelen gezet en dat vereist opperste concentratie en volledige inzet. We gaan oefenen met het lopen – ook zonder vierpoot. Doel is om in het vervolg tussen de therapieën door niet meer gebruik te maken van een rolstoel, maar om alles lopend te doen.
’s Middags naar de tandarts en de mondhygieniste. Alles was prima in orde, ook al was ik anderhalf jar niet naar de tandarts geweest. Geen gaatjes en complimenten over mijn poetsen.
Daarna naar het vliegveld waar papa landde na een dag vertraging. Met z’n drietjes hebben we in het appartement gegeten. Meatloaf met een rijke salade en asperges met kaas. Dat was erg lekker. Papa was moe en Dominique heeft me naar de Shepherd gebracht.
Dinsdag stonden papa en Dominique al vroeg bij me met een Starbucks. Wel gezellig als iedereen er is. Vandaag therapie tot ongeveer drie uur en dan voor een controle terug naar de oogarts dr. Iyer. Daar verheugde ik me op omdat er zoveel leuke meisjes bij de oogarts werken. Alles is goed en de nieuwe bril helpt mijn gezichtsveld te verbeteren. Ook dr. Henk Elander en dr. Marsh Konigs hebben ontdekt hoeveel beter ik lees en me kan concentreren met de speciale bril die voor mij gemaakt is.
Daarna even snel gegeten bij een lekkere sushi Japanner en daarna terug naar Shepherd. Dominique en papa zijn naar het vliegveld gegaan om Evelien op te halen. Morgen zie ik haar!
Het is leuk om Evelien weer te zien. Ze is echt een kanjer! Maar de hele week moet ik me overdag concentreren op mijn therapieën. Maar gelukkig ben ik elke dag om vier uur vrij. Na een korte rustpauze die ik nodig heb om niet te moe te worden. Woensdag hebben we gezellig bij het appartement met z’n allen gegeten. Barbecue (ook al kan ik het beter dan papa, het was dit keer oké), maar ook Dominique’s lekkere pittige boontjes en asperges met kaas. En lekkere perzik met watermeloen toe. Daarna terug naar Shepherd want om negen uur begon Suits op tv. En dat wil ik wel altijd zien.
Donderdag weer eerst de lekkere ochtend capo gekregen en toen weer begonnen aan een zware dag vol therapie. Ze willen hier dat ik heel snel zonder rolstoel tussen de therapieën door loop. En dat wil ik ook! Ze vinden dat ik al veel rechter loop en beter in balans sta en beweeg.
Zoals gebruikelijk zijn we bij Outback gaan eten. Dat doen we altijd als Dominique of papa even terugvliegt naar Amsterdam. Nu gaat Do even terug. Jammer maar dan kan zij even mijn kat Pimmetje erg verwennen. Dat os ook belangrijk.
Vrijdag de eerste dag zonder Dominique, maar wel een topdag verder. Ik heb van alle therapeuten complimenten gekregen over mijn inzet deze week. Dat is beloond met een capo. Dat was de inzet. Ik ga ook weer zwemmen, maar dan met zowel een therapeut als met papa, zodat het ook deels buiten de normale therapiemomenten kan.
Vrijdag ben ik met Evelien en papa naar het spookhuis in Union City gegaan. Kim, mijn eigen southern Belle die daar bedient, vond dat ik heel erg vooruit ben begaan. Ze had me de eerste keer al gezegd dat ik t.z.t. lopend Atlanta zou verlaten. De rolstoel had ik dan ook in de auto gelaten.
We hebben erg lekker gegeten en de plannen gemaakt voor het weekend.
Zaterdag moest papa werken, maar het was verder een topdag! Samen met Evelien ben ik naar het Georgia Aquarium gegaan. Helemaal te gek. Ik heb meteen een jaarpas gekocht. Het was wel superdruk, maar erg de moeite waard! Nooit gedacht dat ik naar vissen kijken zo leuk vond. Je kunt er zelfs (maar dat ga ik een andere keer doen) meets and greets hebben met dolfijnen, otters en pinguïns.
Daarna samen lekker gegeten bij The Cheesecake Factory. En… samen met Evelien een badpak gekocht bij VS. Zij gaat maandag mee zwemmen in het Shepherd en daar mag je alleen in als je een echt badpak hebt. Nou, dat is geregeld! Ik was pas na negenen thuis. En ik had nog lang door gekund!
Zondag een lekker luie dag in het appartement. Lekker aan het zwembad en thuis eten. Kip uit de oven met groenten en een ijsje met meloen toe. ’s Avonds nog even lekker wii gespeeld. Ik moet zeggen dat ik meer moet gaan oefenen want ik word steeds vaker ingemaakt. Maar ach… dat vinden mijn tegenstanders dan erg leuk en als zij daarvan genieten, dan mag dat van mij (-;
Learn More
Altijd een mooi moment in het spookhuis: de Kus van Kim. Kim is echt heel erg lief en ze spreekt echt als een Southern Belle. Zo ziet ze er ook uit en het is dan ook altijd gezellig. Met een hug na en… een dikke pakkerd van haar op mijn wang die altijd opvallende sporen achterlaat (-;
Learn More
Ik was er eigenlijk te lang niet geweest, maar nu Evelien er is, was het ook een mooi moment om weer eens naar the Green Manor in Union City te gaan. Het spookhuis met het echte Georgian eten. En natuurlijk de lieve Kim – mijn eigen Southern Belle. Lekker gegeten weer met prima ribs, fried chicken, vis, fruit, groenten, sweet patatoes en lekkere toetjes na. Jammie. Ze waren erg onder de indruk van mijn entree: zonder rolstoel maar met kruk. Altijd leuk om te horen. Na afloop nog even nagenoten in de schommelstoelen op de veranda.
Learn More
Je moet er een beetje voor doordrinken en je moet wel mensen hebben die elke ochtend even een cappuccino bij je komen langsbrengen, maar dan komt hij ineens binnen met de post: de Gouden Starbucks Kaart. Goed voor extra privileges en om de 12 bestellingen een gratis capo. Mijn eerste goud is binnen!
Learn More
Wiebe’s haring is een openbaring, maar zijn tonijn is erg fijn! Wiebe heeft papa weer een lekker stuk tonijncarpaccio met Japans zeewier meegegeven en ook nog eens een lekker pakje gerookte zalm. Dat is weer smikkelen, want tegen de tonijncarpaccio van Wiebe kan echt niemand tegen op. Zelfs niet in Amerika! Dank je wel Wiebe, ik heb er weer enorm van genoten. Als ik terug ben in Amsterdam kom ik erg graag weer langs!
Learn More
Ik mag voorlopig blijven in het Shepherd! Dat is erg goed nieuws, omdat vaak mensen al na twee, drie maanden ontslagen worden. Theresita heeft me gezegd dat iedereen denkt dat ik nog zoveel kan winnen, dat ik nog zeker een paar maanden mag blijven. Misschien wel tot Kerstmis! Dat mag ook wel, want ik ben gemotiveerder dan ooit. Ik heb goede gesprekken gehad met iedereen hier en mijn doel is om 2015 of 2016 de marathon in New York te lopen. En als het dan nog niet lukt, dan een jaartje later. Natuurlijk moet er nog heel veel gebeuren, maar ik wil hier eigenlijk ook niet weg voordat ik weer het mannetje ben. En ik zal iedereen verbazen!
Learn More
Als achterkleinzoon van een echte olympisch kampioen (mijn overgrootvader Adriaan Theeuwes won in 1920 olympisch goud in Antwerpen) is het natuurlijk altijd mooi om in een olympische omgeving te zijn. Zoals het prachtige olympische park van Atlanta. Supermooi, heel groen en met volop leuke terrasjes en restaurants in de buurt. Ik was er samen met Dominique en ook wij voelden ons een beetje olympische kampioenen. Zeker omdat ik zoveel vooruit ben gegaan hier in Atlanta.
Learn More
Dat was echt heel lekker eten bij El Parrillo. We hebben taco’s met steak gegeten en nog veel meer. Was pittig en erg gezellig. Dominique en ik hebben een selfie van ons beiden gemaakt. Vrienden door dik en dun!
Learn More
Het werd even tijd voor een bescheiden hair cut. Maar dan wel hair design by Jon Von. Michael heeft me geknipt en ik moet zeggen: best blij mee. Fris kopje in het warme Atlanta.
Learn More
Met het hele team groen – mijn revalidatiegroep – zijn we woensdag naar de dierentuin van Atlanta gegaan. Alle therapeuten waren erbij, dus hebben we ook heel veel praktijkoefeningen gedaan. Lopen, arm, gesprekken… Van alles. En het leuke was dat we ook heel veel bijzondere dieren hebben gezien. Zelfs panda’s. Een therapiedag plus op locatie zal ik maar zeggen…
Learn More
Vandaag ben ik met de tiende week begonnen. Het voelt hier inmiddels al echt als thuis. Ik heb mijn nieuwe schema gekregen en het wordt weer een lekker druk weekje.
Vandaag staan alle therapieën weer zo’n beetje op het programma. Van Brian, de Physical Therapist, heb ik gehoord dat met papa door hem is afgesproken dat ik minstens zes slokken van de cappuccino voortaan moet drinken als ik de beker met mijn rechterhand naar mijn mond heb gebracht. Doe ik dat niet, dan heb ik de dag erna geen capo. Een beetje gemeen wel, maar om eerlijk te zijn: ik kan het.
Vandaag zijn de Nederlandse dokters de hele dag bij alle specialisten van het Shepherd Center. Daar krijgen ze veel informatie, zien hoe ze daar werken en geven zelf ook een presentatie over de stand van zaken van bijvoorbeeld het Vroegtijdig Intensief Neurorevalidatieprogramma van dr. Henk Eilander.
Gelukkig heb ik maandag Dominique de hele dag voor mezelf. Ook wel eens fijn kan ik zeggen. Zeker omdat we samen naar de Cheesecake Factory zijn gegaan.
Dinsdag zijn de dokters de hele dag op Shepherd Pathways geweest voor gesprekken met mijn artsen en therapeuten. Maar ook met de verpleging en ze hebben mee gelopen met een paar sessies. Ze waren onder de indruk toen ik moest lopen zonder vierpoot en mijn rechterarm tot boven mijn hoofd moest bewegen. Zelf vond ik het allemaal best een beetje eng. Ik heb ook een test van dr. Eilander opnieuw gedaan. Met een verrassend goede uitkomst.
Henk Eilander heeft niet gewii-ed met mij. Misschien durfde hij niet maar op dinsdagavond zijn ze weer naar huis gevlogen Ze waren heel erg onder de indruk hier en het wordt dan ook erg vervolgd.
Met Dominique terug naar het Shepherd en klaar voor woensdag!
Woensdag heb ik een uitje. Met het hele groene team zijn we naar Atlanta Zoo geweest. Een prachtige dierentuin met werkelijk alle dieren die je maar kunt bedenken. Het was overigens zowel een uitje als een therapiedag, want alle therapeuten gingen mee om oefeningen op locatie te doen. Van mij mogen er best meer van dit soort dagen er zijn (-;
Het was echt erg leuk. Veel leuker dan ik had gedacht. Dankjewel alle mensen van Shepherd!
Donderdag weer veel oefeningen gedaan. Ook met lopen. Ik blijk beter in balans te staan als ik mijn bril op heb. We doen nu ook oegeningen zonder vierpoot. Dat is best eng, omdat ik dan steeds even volledig op mijn rechterbeen moet staan. Het is niet gemakkelijk, maar het lukt.
Vrijdag was een drukke dag met extra therapie momenten. Gelukkig krijg ik elke ochtend wel lekker een Starbucks cappuccino. Vrijdagmiddag ga ik met Dominique de stad in en we gaan Mexicaans eten en daarna naar het appartement. Was erg lekker die Mexicaan. Daar wil ik snel wel weer naar terug.
Zaterdag even bijgeslapen, maar een gezellige dag met Dominique gehad. Naar de kapper, naar de supermarkt, naar het appartement en ’s avonds eten op Shepherd waar Barrett weer lekker BBQ ribs heeft gemaakt. Iedereen heeft meegegeten. Een klein feestje, maar Barrett was erg moe en ging best snel naar boven.
Zondag ben ik naar het Olympic Parc gegaan. Erg mooi en leuke terrasjes in de buurt. Papa zou vandaag komen, maar de KLM-vlucht van Amsterdam naar Atlanta was geannuleerd. Nu komt hij pas maandag aan. We gaan lekker eten in het appartement.
Learn More
Het is misschien wat vreemd om een berichtje te wijden aan een lichtschakelaar, maar iedereen is vandaag supertrots op mee omdat ik met mijn rechterhand net het licht in de badkamer heb uitgeda an. Toegegeven, een paar weken geleden zat er nog nauwelijks beweging in mijn rechterarm, maar dat komt steeds meer. En nu kan ik zelfs het licht er mee uitdoen. En ik kan je zeggen: dat is pas het begin!
Overigens: ik ben ook best wel trots op mezelf. Zo merk je in de praktijk dat je echt meer kunt na alle therapieën!
Learn More
Als de kat van huis is en dr. Marsh Königs en dr. Henk Eilander in het land zijn, dan is er ruimte voor een echte herenlunch bij QuickTrip. Na een ochtend shoppen bij de outlets was het tijd om te smikkelen van de allerlekkerste hotdogs. Die van het QuickTrip benzinestation. Met keuze uit 8 verschillende worsten, alle denkbare toppings – van jalepenõs tot relish; van zuurkool tot pico de gallo. En nog veel meer van het gourmet hotdog buffet. Jammie, zeker als we met vier mannen lekker samen buiten de hotdogs kunnen verorberen. Voor de prijs hoeven we het niet te laten: $ 1,11 per hotdog. Maar daar komt dan nog wel $ 0,10 tax bij.
Learn More
Ik zit nu bijna twee maanden in Atlanta en ik moet zeggen dat dit het beste is wat mij kon overkomen in mijn revalidatie. Gisteren heb ik zoveel complimenten gekregen van Kathy en Rick die mij een paar weken niet gezien hadden en erg onder de indruk waren van mijn vooruitgang.
De week is goed begonnen met een lekkere capo van Starbucks. Papa kon mij trots melden dat ik nu een Gold Level heb bereikt op mijn persoonlijke Starbucks kaart. Ze noemen me hier soms al Mister Starbucks, omdat ik zo kan genieten van mijn ochtendkoffie.
Het schema deze week ziet er weer top uit. Alleen is het niet zeker of ik donderdag ga zwemmen. Vrijdag komen ook dr. Henk Eilander en dr. Marsh Königs naar Atlanta. Zij komen mij bezoeken, testen en ook gaan ze praten met de mensen van Shepherd en Shepherd Pathways.
Vanmiddag ben ik met papa naar huis gegaan. Hij vond me erg stoer dat ik in de garage zelf naar het appartement wilde lopen en hij een lege rolstoel voor kon duwen. Is best een heel stukje, maar ik wil gewoon zoveel mogelijk lopen.
Lekker thuis gegeten. Kip en groenten uit de tuin van Kathy. Smaakte erg goed!
Dinsdag ook weer een lekkere capo om mee te beginnen. Ik had er echt zin in vandaag, maar ik heb dan ook veel fysieke therapie vandaag in de planning gehad. Plus een cognitie klas. Daarna een power nap en met de hele bubs van de Shepherd zinn we naar een BBQ restaurant gegaan. Bij terugkeer nog lekker met papa ge-wii-ed en heb hem met bowlen flink ingemaakt.
Woensdag weer de dag traditioneel begonnen. Vanmiddag een gesprek gehad met de Case Manager, Theresita. Vrijdag gaan we praten met het hele team over hoe ik een volgende fase in kan gaan hier op Shepherd. Dan gaan we nieuwe doelstellingen bespreken.
Vanmiddag is Barrett weer aangekomen. Dat is altijd gezellig. We zijn dan ook meteen samen met papa naar het bekendste cafe van Atlanta gegaan: Manuel’s Tavern. Daar kwamen presidenten, boeven en agenten. Een mooie oude kroeg waar ik een lekker stuk zalm heb gegeten. En ook aan woensdag kwam zo een einde. Nog even Pretty Little Liars kijken en ogen toe.
Donderdag heb ik extra veel therapie gekregen. Ook weer aanvullend elektrostimulatie. Het zwemmen was niet gepland, maar ik kreeg wel te horen dat ik ‘een klas hoger’ been geplaatst in de cognitiegroep. Aunie, de speech therapist, vindt dat ik zo goed begin te praten en te onthouden, dat ik naar een groep voor gevorderden ben overgestapt. Een bekroning toch. En als dat goed gaat, ga ik nog een klas hoger! Heb ik beest goed gedaan toch?!
Om dat te vieren ben ik met papa en Barrett gaan eten bij Hooters. Hun chicken wings zijn befaamd en ook lekker pittig. Een foto van mij, rechtopstaand, staat in een ander bericht.
Vrijdag vroeg opgestaan. Therapie (ik kan nu ook mijn rechterhand strekken!) en daarna een gesprek met alle therapeuten en papa. Ik hoefde er niet bij te zijn, maar er worden wel nieuwe doelen voor mij geformuleerd. Klinkt hoopgevend!
Vanmiddag zijn dr. Henk Eilander en dr. Marsh Königs geland in het onweer. Daardoor moesten ze best lang op hun bagage wachten. Zij komen hier met iedereen praten en mij ook onderzoeken om te kijken hoe de methodes hier beter werken dan in Nederland. Tenminste: voor jongeren zoals ik. Ben benieuwd of zij net zo enthousiast zijn als ik?
Zaterdag vroeg opgestaan om met de dokters en papa naar de outlets te gaan om te shoppen. Op de terugweg lekker hotdogs gegeten bij het benzinestation. Voor mij de eerste keer, maar hopelijk niet de laatste. Zelfs dr. Eilander vond de hotdogs lekker! En hij is een liefhebber van goed en eerlijk eten.
’s Middags heb ik tests gedaan. Ik denk dat ik het wel goed heb gedaan maar ik hoor straks de uitkomsten hoop ik…
De uitkomsten zijn goed. In bijna alles ben ik wat vooruit gegaan. Maar ik zal me nog beter moeten concentreren om het maximale uit mezelf te halen. Dat ga ik dan ook zeker doen.
’s Avonds bij Manuel’s Tavern gegeten. Toen we weg wilden gaan was er een wolkbreuk en veel onweer. We hebben even nog moeten schuilen, maar uiteindelijk veilig bij het Shepherd aangekomen.
Zondagochtend heb ik uit kunnen slapen tot kwart over tien. De dokters zijn Atlanta ingegaan en papa heeft me opgehaald om samen naar het vliegveld te gaan waar Dominique rond een uur aan kwam. Gelukkig, want ik heb haar best gemist ook al was ze maar een weekje weg. Ik heb op het vliegveld samen met haar een capo van Starbucks gedronken en we zijn toen met z’n drietjes naar huis gegaan.
Daar lekker chillen en wat Nederlandse tijdschriften gelezen. Dat ga ik weer meer doen omdat het me steeds wat beter af gaat. Dominique had weer komijnekaas voor mij meegenomen (die was op) en stroopwafels voor Lucius.
We hebben ;s avonds gebarbecued met Marsh en Henk erbij. Best lekker en ook gezellig. Gelukkig was het mooi weer, want de laatste dagen hebben we best veel regen en onweer gehad.
Toen snel naar het Shepherd omdat papa nu naar het vliegveld moet omdat hij een paar dagen naar Nederland gaat. Morgen hebben de dokters afspraken met allemaal mensen van het Shepherd Center en begint mijn therapieweek weer. Ik ben er weer helemaal klaar voor!
Learn More
Recente reacties