Een waar feest bij een echte Amerikaanse Italiaan: Manggiano’s in Atlanta. Dominique had hem ontdekt omdat de Rotary van Buckhead daar bij elkaar komt. En het is een vondst. Samen met oma Cecile en Dominique daar waanzinnig lekker gegeten. Echt ouderwets Italiaans. Met een dito sfeertje. Jammie!
En o ja: mijn nieuwe bril zit een stuk lekkerder. Het is mijn oude bril met nieuwe glazen!
Learn More
Lekker uitslapen, dan naar Starbucks voor een capo, een yoghurt met noten en honing en een lekker croissantje… Hoe mooi kan het weekend beginnen. Gezellig met Dominique en oma Cecile en dan op weg naar de stad, naar het zwembad thuis en lekker thuis eten. Wat kan het weekend mooi zijn….
Learn More
Het eerste kwartaal zit er op. Wow, wat ben ik blij dat ik hier naar toe ben gegaan en dat ik hier in Shepherd kan en mag zijn. Natuurlijk vind ik dat het allemaal veel sneller mag gaan, maar toen ik met papa en Dominique pas de foto’s van de afgelopen maanden heb bekeken, moet ik zeggen dat ook ik zie dat ik grote stappen heb gemaakt. En… vooral ook nog ga maken!
Dit is een weekje van extra hard werken. Maandag heb ik heel veel zware therapie gehad en die krijg ik de komende dagen ook. De reden is dat ik woensdag ‘onder het mes’ ga. Nee, niet weer voor mijn hoofd, maar dit keer voor mijn grote teen. Een nagel is daar een beetje ingegroeid en die moet – onder lokale verdoving – er uit worden gehaald. Niemand neemt ook maar het kleinste risico als het om mijn benen en voeten gaat. Ik kijk er best een beetje tegen op, maar aan de andere kant zal iedereen dan nog aardiger tegen me zijn en me rondrijden zonder dat ik zelf hoef te lopen (-;
Op maandag is mijn transportrolstoel gebracht. Lichtgewicht en dus handig omdat ik eigenlijk altijd op een gewone stoel zit. Jammer dat de voetsteun niet goed versteld kon worden. De stoel is dan ook weer teruggebracht en we gaan op zoek naar een nieuwe.
Heel spannend was ook dat ik met de therapie naar een Staples ben gegaan. We moesten daar van alles pakken en benoemen. En enveloppen, pennen, printercartridges. De bedoeling is dat we weer leren shoppen. Maar om dan naar een kantoorartikelenwinkel te gaan… Ik weet het: papa zou het leuk vinden, maar ik heb andere hobby’s. Was wel heel goed om door de winkel te lopen en te zoeken.
Een lekker dagje daarna met Dominique gehad en over veel dingen gesproken die mij bezig houden. Er is misschien wel niemand die mij zo goed begrijpt als zij. En ze kan nog lekker koken ook (-;
Vandaag, dinsdag, is oma Cecile weer in Atlanta aangekomen. Ik kijk daar altijd erg naar uit. Zeker ook omdat zij vroeger doktersassistente is geweest en dus precies op het goede moment komt als mijn teen onder het mes is geweest.
Dat is vanmiddag gedaan. Het was een kleine ingreep maar wel onder lokale narcose. Het schijnt daarna even pijnlijk te zijn, maar dan is de pijn van de ingegroeide nagel wel voor altijd voorbij. Ik heb een erg rood verband gekregen. Het lijkt net of ik erg veel bloed heb verloren, maar niets is minder waar. Daarna lekker gegeten. Op naar woensdag!
Woensdag een rustige dag omdat mijn teen best behoorlijk pijn doet. Lopen kan even niet. Maar het gaat gelukkig wel snel over is mij gezegd. Ik heb een goed gesprek gehad met de arts. Ik krijg weer (een beetje) botox in mijn rechterarm en rechterbeen om een lichte verkramping in arm en been tegen te gaan en te voorkomen. Juist nu alles zoveel beter gaat is dat niet onbelangrijk. Er wordt ook iets in mijn medicatie gewijzigd. Met een medicijn dat ik al vanaf het begin slik, wordt gestopt. Er komt een ander medicijn bij, maar in lichte dosering. Dat moet mijn mobiliteit nog verder versterken.
Papa heeft een nieuwe reisrolstoel voor me besteld die hij donderdag heeft opgehaald en dan meeneemt naar Atlanta. Wel lekker, omdat die rolstoel erg licht is, maar wel verstelbare beenleggers heeft.
Donderdag was mijn teen heel erg pijnlijk. Ik heb met name therapie gehad op cognitie, spraak en counselling Ik heb heel goede gesprekken gehad met Nancy over vertrouwen, over mijn gevoelens en mijn verleden. Het klinkt allemaal misschien wat zwaar, maar het moet even uit mijn systeem. Aan het eind van de dag heb ik met Dominique en oma Cecile de bril opgehaald in Roswell. Lekker dat die goed zit. Daarna BBQ thuis. Lekker!
Vrijdag. Mijn teen doet nog erg veel pijn. Ik krijg nieuwe pijnstillers maar ik hoop dat het gewoon snel over is. Vandaag nog wat lichte therapie (zonder lopen) en dan weekend. Ik ga er lekker van genieten met oma Cecile en Dominique. Theresita gaat de komende twee weken met vakantie. Als zij terug komt krijg ik een drukker programma met meer nadruk op mijn zelfstandigheid. Klinkt goed, maar ik moet dan ook de was doen, schoonmaken en koken. Dat is dan weer minder. Ben benieuwd…
Zaterdag lekker uitgeslapen. Daar was ik aan toe omdat ik door de pijn aan mijn teen eigenlijk een paar dagen slecht heb geslapen. Een lekkere lazy Saturday. Eerst brunchen bij Starbucks, toen lekker aan het zwembad (ik krijg een steeds lekkerder kleurtje) en daarna lekker eten bij een heerlijke Italiaan met oma Cecile en Dominique. Het was vandaag precies 15 maanden geleden dat ik mijn ongeluk heb gehad. Gelukkig gaat het elke dag beter met me. En gelukkig kan ik elke dag nog heel veel winnen!
Zondag ook nog uitslapen want volgende week wordt het weer als vanouds hard werken. Bovendien komt papa dan ook weer terug. We gaan wel lekker de stad in! Al met al een rustige week met Dominique en oma Cecile. Wel met veel pijn aan mijn teen maar ook heel veel goede en leuke dingen.
Op naar de volgende week.
Learn More
Bij Ted’s Montana Grill (precies van Ted Turner van CNN) , kun je heerlijk bizonvlees eten. Bizon steak en bizon burger. Soms wil een echte man een echt stuk vlees. Dan ga ik altijd met Dominique en papa naar Ted’s. Lekker in een gezellige box met z’n drietjes eten. We lopen dan altijd vanaf de parkeerplaats naar de tafel. En laten de rolstoel lekker in de kofferbak!
Learn More
Oma Joke is jarig! Ze is 87 geworden, maar ziet er nog veel jonger uit. Natuurlijk heb ik haar gebeld en toegezongen, maar het is toch ver weg. Jammer dat ik niet bij haar kon zijn, of zij bij mij. Ik heb wel op haar getoast met een koel glas alcoholvrij bier. Proost oma! Nog heel mooie jaren! Dikke kus.
PS Ik heb mijn nieuwe bril op. Zit veel lekkerder
Learn More
Het was gelukkig een ‘operatie van niks’ maar leuk is wel anders: mijn ingegroeide teennagel is opgelost. Een erg vriendelijke dokter heeft de ingreep gedaan onder lokale verdoving. Met om mijn voet een rood verband. Dus niet schrikken: het is geen bloed dat je ziet. Nu even een paar dagen niet lopen en dan lekker pijnvrij! Overigens: volgens de dokter kan het probleem met de teennagel best tijdens mijn ongeluk zijn ontstaan door een smak die ik heb gemaakt. Gek eigenlijk. Maar het probleem is in elk geval opgelost!
Learn More
Op het nippertje met Dominique nog de tentoonstelling Dream Cars gezien met waanzinog spannende conceptcars uit het verleden – zoals deze Chrysler Thunderbolt in een vrolijk kleurtje. Ik moet zeggen: allemaal erg mooi maar als ik mocht kiezen, zou ik toch bij mijn Kever Lucy blijven. Ook uit 1960.
Learn More
Het gaat steeds beter met mijn rechterarm! Ik kan steeds hoger tillen en mijn hand goed bewegen. Zelfs een thumbs up kan ik geven! Zo blij mee. Ik zal iedereen een poepie laten ruiken. Klik maar eens op deze link http://youtu.be/ZRlvJcf8Rf8
Learn More
Aan het eind van de week zit ik drie maanden in Atlanta. Vandaag is het Labor Day in Amerika. Een vrije dag voor iedereen. Maar niet voor mij, want het ks vandaag een komen en gaan. Vanmiddag komt Dominique weer terug (gelukkig) en gaat Evelien weer naar Nederland (spijtig). Maar het hoort er nu eenmaal bij. En er staat voor de komende weken weer veel bezoek op het programma.
Gisteren zijn we naar de Big Bethel kerk geweest. Met mooie gospelliederen. Maar wel jammer dat het blad van mijn rolstoel bij het wegrijden is gesneuveld. Gelukkig heeft Harting Bank – de rolstoelleverancier – een nieuw blad besteld dat via oom Peter en oma Cecile over een paar dagen weer hier is. Net als een nieuwe reisrolstoel die we hier hebben besteld. Lichtgewicht en gemakkelijk mee te nemen. Zeker omdat ik eigenlijk maar heel kort in de stoel zit en zoveel mogelijk van gewone stoelen gebruik maak en wil lopen.
Dinsdag begon weer met een capo van Dominique. Heerlijk vertrouwd. Ik ben zo blij dat zij er weer is. Vanochtend zat ik in een BBQ groep op Shepherd. Moesten we met een paar revalidanten zelf barbecueën. Ik moest staan, vlees kruiden, omdraaien, van het vuur halen en veel meer. Best vermoeiend, maar het ging erg goed.
’s Middags nog een een uur therapie en toen naar de bank waar ik mijn eerste echte Amerikaanse bankrekening heb geopend. Voel me er nu echt een beetje bij horen. Daarna naar Ted’s voor een bizon filet steak en dan afscheid van papa. Hij gaati weer voor even naar Nederland. Maar gelukkig komt hij snel weer terug. Net als een paar vrienden die de komende tijd zich hebben aangekondigd.
Woensdag eerst de capo, daarna veel therapie en om vier uur naar dr Iyer, de oogarts in Roswell. Mijn bril zakt erg af en elke keer als huj wordt bijgesteld drukt hij op een litteken. Daarom hebben we bedacht om glazen te laten zetten in een Ray Ban die al tijden goed zit, niet klemt en niet afzakt.
Er zijn ook veel afspraken met de dokter gemaakt. X-rays van mijn knie, een aangepaste brace en nog het nodige. We laten niks aan het toeval over. Ik heb ook mijn MacBook weer, boeken en meer. Dat wordt weer lezen en schrijven.
Samen met Do lekker sushi gegeten in Roswell. Dat is door de week hier ongekend lekker maar ook ongekend goedkoop. Mag ook wel eens…
Vandaag weer zwemmen. Dat blijf ik helmaal te leuk vinden. Zeker omdat ik in het water zonder hulpmiddelen kan lopen. Het geeft zo’n gevoel van vrijheid! Dominique kon er niet bij zijn omdat zij en papa weer verhuizen. Weliswaar in hetzelfde gebouw maar naar een iets groter appartement met ook een aparte douche in de badkamers. Dan kan ik ook eens een weekend blijven.
Na de verhuizing hebben Dominique en ik lekker bij Outback gegeten. Het was best een drukke dag omdat ik ook een lang gesprek heb gehad met mijn raadgeefster Nancy, over een paar zaken die mij bezig houden. Was een goed gesprek.
Verder krijg ik volgende week een kleine operatie aan mijn voet. Een teennagel was in Nederland al een beetje ingegroeid en voordat het erg gaat irriteren wordt dat probleem opgelost. Schijnt een beetje pijnlijk te zijn, maar ik wil wel olympische voeten!
Vrijdag was weer een drukke therapiedag. Het weer was slecht, dus hebben we er een rustige avond van gemaakt. Ik krijg een kleinere vierpoot om mee te lopen. Volgens Brian is dat een belangrijke stap voorwaarts. Iedereen verwacht veel van mij en heel eerlijk: ik ook van mijzelf. Het gaat goed, maar het kan nog steeds veel beter.
Zaterdag lekker uitgeslapen, naar Starbucks met Do en daarna naar het nieuwe appartement. Lekker aan het zwembad gezeten en thuis gegeten. Is altijd lekker en ook gezellig. Ik kan niet wachten tot ik een nacht er kan blijven slapen.
Zondag met Dominique naar het museum geweest voor de tentoonstelling Dream Cars. Erg .mooi. Daarna BBQ thuis. Lang met papa gebeld. Hij vertelde me dat Max Immerzeel eind volbende week komt en net ticket al geboekt ks. Gezellig. Nu op naar volgende week. Dan komt oma Cecile en is oma Joke jarig. Jammer dat zij moeilijk kan komen, want ik hou erg veel van oma. Ik mis haar best erg. Maar gelukkig heb ik de telefoon.
Learn More
Dat was nog eens een verrassing! Klaas, een heel erg goede vriend van de familie, kwam even op bezoek op de terugweg van Chili waar hij samen met cameraman Erwin had gewerkt. Ze bleven 16 uur in Atlanta en we hebben in die tijd best veel gedaan. Zelfs mijn rolstoel gerepareerd! Maar ook avontuur in de Walmart, cruisen in Atlanta, Starbucks en heel leuk eten in een mooie art deco diner: de Buckhead Diner. Dat was superleuk. Jammer dat ze ’s avonds al weer terugvlogen naar Nederland. En… Klaas vond dat ik in drie maanden waanzinnig vooruit ben gegaan. Altijd leuk om te horen!
Learn More
Therapie is soms erg afzien, maar ook leuk. Neem deze oefening met Brian. Dan moet ik op mijn knieën zitten. Goed voor de balans, omdat ik ook recht moet zitten is dit erg goed voor mijn balans en mijn kracht. Maar dan komt het: tegelijkertijd moet ik met mijn rechterhand en rechterarm ook fiches in een gleuf doen. Precisiewerk! Dat zijn twee, drie uitdagingen tegelijkertijd. Het is even werken, maar dan krijg je er ook wat voor terug! Pffffff.
Learn More
De week is lekker begonnen met een fris nieuw schema. Weer lekker druk en… zwemmen staat weer op het programma. Ook al is het zwemmen van maandag afgezegd. Jammer, maar dat gaan we in halen.
Na een lange dag van therapie ben ik gezellig naar een café in Decatur geweest: Brick Store Pub. Waanzinnig leuk. Ze hebben daar echt honderden verschillende biertjes. Alleen alcoholvrij hadden ze er maar één. Die heb ik dan maar genomen. Net als de fish & chips waar ze beroemd om zijn. Een soort kibbeling met lekkere aardappel driehoekjes. Het is wel leuk dat ik tegenwoordig de rolstoel in de auto laat liggen en alles lopend doe met mijn vierpoot. Dat voelt goed!
Dinsdag is Evelien een dag meegelopen. Ze wil zien hoe het in Shepherd er allemaal aan toe gaat. Nu ze hier is, kan dat natuurlijk in één moeite door. Ik vind het erg gezellig dat ze er is ook al is het maar kort. Het is ook leuk te horen dat ze ziet hoe ik vooruit ben gegaan.
Evelien was erg onder de indruk. Na een goed gesprek dat ik zelf heb gehad met mijn case manager Theresita naar papa gegaan. Goede BBQ en hij heeft me ’s avonds teruggebracht.
Woensdag heeft Evelien nog een dagje meegelopen. Ze is echt heel lief en zo leuk dat ze nu hier naar toe is gekomen! Na de therapiedag lekker naar het appartement gegaan en in de zon gezeten. Ik heb zowaar een kleurtje gekregen. Iedereen vindt dat ik er steeds beter uit zie.
Donderdag weer zwemmen. In de ochtend een breakfast outing met het team. Was lekker maar is met name bedoeld dat we er zelf op uit gaan. Ik laat mijn rolstoel steeds vaker staan om te lopen. Voelt lekker, ook al is het soms best een beetje vermoeiend.
In het zwembad heel veel baantjes gelopen. Zonder hulpmiddelen rechtop. Heerlijk! Papa blijft in het zwembad toch een beetje een grijze walvis, maar we hebben een paar leuke en goede afspraken samen gemaakt.
Mijn iPhone is gevallen en het glas is gebarsten. Maar alles werkt gelukkig nog. In de avond zijn we met Barrett erbij naar de Japanner is Roswell gegaam. Erg lekker. We waren best laat terug maar het was weer leuk om Barrett erbij te hebben. Veel gelachen weer.
Vrijdagmiddag was ik best moe van alle therapie en de gesprekken die ik met Nancy, mijn councilor heb gehad. Was best heftig, maar wel erg goed. Ik ben samen met papa ook al plannen aan het maken voor de toekomst. Maar eerst wil ik nog heel veel stappen maken in mijn revalidatie. Gelukkig kan dat hier.
We hebben er een relaxte middag van gemaakt aan het zwembad. Lekker in de zon en een kleurtje gekregen. Op de BBQ hebben we dit keer kip gegrild. En over grillen gesproken: volgende week staat bij Shepherd voor mij ook ‘Grilling Group’ op het program. Dan gaan we met een paar man barbecueën op de binnenplaats. Dat is leuk, maar ook therapie tegelijk. Ik moet staan, moet veilig vlees op de BBQ leggen, draaien en grillen, goed kruiden, opletten en uit serveren. Op naar de gewone wereld!
Zaterdag was heel bijzonder. Klaas, een goede vriend van papa en dus ook van mij, kwam samen met cameraman Erwin naar Atlanta. Ze hadden gewerkt in Chili waar ze prachtige beelden hebben gemaakt op 5.000 meter hoogte. Ze waren al erg vroeg geland (papa kon ze al voor 6 uur ’s ochtends ophalen) en toen sliep ik gelukkig nog. Ze gingen eerst zwemmen (gek: Klaas en Erwin pasten alle twee in een zwembroek van papa) en toen kwamen ze naar mij. Zeker Klaas was erg onder de indruk van mijn vorderingen omdat hij me voor het laatst op mijn afscheidsfeestje in Amsterdam had gezien.
We hebben lekker wat rondgereden, koffie gedronken, naar een Walmart gegaan – weer in een elektrisch karretje maar nu zonder aanrijdingen – en waanzinnig leuk gegeten in de Buckhead Diner.
Het was druk in de stad omdat het een lang weekend is vanwege Labor Day op maandag. Jammer dat Klaas en Erwin ’s avonds laat al weer doorvlogen naar Amsterdam.
Zondag zijn we naar de Big Bethel kerk gegaan, een gospel kerk op Auburn Avenue waar de mars naar Washington begon in de jaren zestig met Martin Luther King. Het was vroeg opstaan voor een zondag, maar wel erg de moeite waard. ’s Middags lekker in de zon aan het zwembad gelegen en gegeten. En toen nog met Evelien naar een café in Decatur gegaan voor een alcoholvrij biertje. Een soort afscheidsdrankje, want Evelien gaat morgen helaas weer terug naar Nederland.
Learn More
Het is mooi weer in Atlanta. De laatste week ga ik regelmatig naar het zwembad bij het appartement. Dan krijg ik ook een lekker kleurtje. Heerlijk chillen en daarna een klein hapje. Het leven kan zo mooi zijn!
Learn More
Dat is nou wat om naar toe te leven: bij de Brick Store Pub in Decatur – een wijk van Atlanta waar Shepherd Pathways ook staat – hebben ze niet alleen misschien wel duizend verschillende biertjes, maar ook een paar honderd whisky’s. Nu kan ik alleen de kaart nog maar lezen, maar ik heb met papa afgesproken dat als ik met mijn rechterarm weer gewoon kan drinken, ik daar mijn eerste – kleine – whisky met hem ga nippen. Over motiveren gesproken (-;
Learn More
In Atlanta staat het grootste aquarium ter wereld. Met echt te gekke vissen. Walvishaaien bijvoorbeeld. Maar ook scholen tonijnen (ik mag ze alleen niet vangen voor de carpaccio van Wiebe), zeepaarden, piranha’s, pinguïns, albino alligators en nog duizenden andere soorten. Het was erg druk op zaterdag, maar wel helemaal te gek. Ik was er samen met Evelien – en die weet alles van vissen. Ze komt per slot van rekening uit Katwijk!
Learn More
Recente reacties