Afscheidskoffie met Max (2014)

Maandagavond vertrekt Max weer terug naar Amsterdam. Dat is jammer, maar hij moet weer stevig aan de studie. Vanochtend hebben we samen er maar een Starbucks op gedronken. Het was erg gezellig met Max. We hebben veel gedaan en gelachen. Nu een paar dagen alleen met de HulpPiet. En donderdag komt Dominique weer terug. Ik kan niet wachten!

Learn More

Koken voor papa (2014)

Max en ik hebben voor papa gekookt! Wij vonden alle twee dat papa ook wel eens lekker thuis mocht eten als Dominique er niet is – en wij dus ook! Elke dag het eten van papa is ook zo wat (-;.

IMG_2069We hebben een waanzinnig lekkere en pittige Thaise biefsalade gemaakt. Met verse gember, pepers, knoflook, uien, soja, 3 soorten sla en nog veel meer. En waanzinnig lekkere (verse) biefstuk. Alleen het boodschappen doen was al een avontuur omdat ik het recept op het internet had gevonden en dat doorgemaild had aan Max. De hele tijd moesten we de iPhones erbij houden. Voor de boodschappen, maar ook in de keuken.

Het resultaat: geweldig lekker. papa heeft alles opgegeten en raakte niet uitgepraat over het eten (dat was dan weer jammer). En toe hadden we vanille-ijs met vers ontdooid fruit. Jammie!

Learn More

Nancy’s graduation (2014)

Nancy is vertrokken. Zij is afgestuurd op het Shepherd. Dat is erg jammer, want het was erg gezellig met haar. Ze woonde in de kamer schuin tegenover me en had een hersenbloeding gehad. Maar nu is ze bijna helemaal de oude. Ze praat als de beste, loopt weer redelijk goed en is superlief.

Vrijdag had ze haar afstudeerfeestje. Compleet met morterboard. Maar daarvoor deelde ze met mij een stuk van haar lekkere afstudeertaart. Van harte Nancy! Ik zal je missen, maar ik ben erg trots op wat je hebt bereikt!

Learn More

In Atlanta: de week van 22 september (2014)

Maandag weer aan een nieuwe week begonnen. Ik moet zeggen: ik heb er zin in. Zeker ook omdat ik veel complimenten krijg van mensen die mij even niet gezien of gesproken hebben. Ik schijn echt grote stappen vooruit te maken, maar ik ben er nog lang niet. Daarom ga ik er weer hard tegen aan.

Vanochtend kwamen Max en papa een capo brengen. Max is best onder de indruk van de sfeer die hier heerst in het Shepherd. En van mij natuurlijk (-;. Zeker ook als we met de Nintendo wii bowling spelen. Dan versla ik (bijna) iedereen. Max, Lucius, papa… ik kan ze hebben.

’s Avonds zijn we met z’n drietjes naar downtown Atlanta gegaan. Omdat in München de Oktoberfeste zijn begonnen, zijn we naar de enige Biergarten in Atlanta gegaan. Een lekker (alcoholvrij) biertje gedronken van Bitburger en… we hebben Duitse worsten gegeten met zuurkool en Kartoffelsalat… Nou ja: het kan dus blijkbaar altijd nog gekker worden hier.

Dinsdag is Max alleen met de koffie gekomen. Papa is – op mijn dringend verzoek – gaan fitnessen. Dat mag ook wel, want er kan bij hem best een kilootje af. Vandaag veel aandacht voor mijn rechterarm en mijn been.

Nancy gaat weg – een heel lieve collega-revalidant. Vrijdag ‘studeert zij af’. Dan hebben we een echte graduation  met een gigantische mortarboard met kwast. Vanmiddag (het is dinsdag) ben ik met de Shepherd groep bij Chili’s gaan eten. Altijd leuk zo’n outing met mijn vrienden van hier. Max en papa stonden na de power nap klaar om nog even te bowlen. Toen de outing en daarna kwamen ze weer naar de Shepherd. Papa is daar gebleven, maar met Max ben ik samen nog even naar de Brick Store Pub in Decatur gegaan voor een alcoholvrij biertje. Ik begin er aan te wennen.

Daarna terug, naar bed en op weg naar morgen.

Woensdag begin mooi met een capo van Max en papa. Daarna de hele dag de rolstoel aan de kant gehad. Tussen alle therapieën moest ik lopen met de vierpoot. Best vermoeiend, maar het lukt steeds beter. Veel fysio gehad – ook met elektrostimulatie en de Armeo. Iedereen wil zo graag dat mijn arm het steeds beter gaat doen. Ik helemaal!

Vanmiddag was ik om twee uur vrij en toen ben ik naar het appartement van papa en Dominique gegaan. Daar stond mijn MacBook voor me klaar. Samen met Max veel geoefend en gewerkt om weer te kunnen mailen, schrijven, Facetimen etc. Het gaat verrassend goed.

Daarna ug naar Shepherd (met MacBook) en dan is het weer donderdag voor je het weet…

Donderdag was een volle dag met extra veel therapie. ’s Middags lekker bowling gespeeld op de Nintendo wii. Ik begin er erg goed in te worden en versla bijna iedereen. Dat is toch leuk. Om half zeven hadden we afgesproken met Lee Nunn in de Brick Store pub. Wat een aardige, lieve man. We hebben biertjes gedronken met hem, Max en papa. In de pub nebben ze speciaal alcoholvrij boer voor mij behaald. Je kunt er ook eten en dat hebben we gedaan. Een waanzinnig lekkere geroosterde kip. Niks mks mee.

En toen was het al weer bijna vrijdag.

Vrijdag kwam Max met een koffie voor mij en voor Nancy. Die had ik haar beloofd omdat het vandaag haar graduation is. Ik ben erg blij voor baar, maar weet zeker dat ik haar ga missen. Net als Barrett die al drie weken niet is hekomen. Maar we bellen en sms-en.

Het was een zware therapiedag. Na een power nap met Max en papa even wat on de buurt gaan eten. Met heerlijke milkshakes. Ik had een Oreo shake met mint. Lekker. Daarna zijn we op een mannenuitstkr gegaan. Erg leuk, maar we waren al om half negen terug op honk. Het was een mooie dag als aanloop naar het weekend.

Zaterdag lekker even uitgeslapen. Met Max heb ik de middag doorgebracht. Eerst samen brunchen bij Starbucks en toen naar het Georgia Aquarium. Dat blijft waanzinnig mooi. Zo enorm en zo veelzijdig. Daarna zijn we samen boodschappen gaan doen omdat we morgen voor papa (en ons) gaan koken. Ook hij mag wel eens lekker eten (en wij ook).

Maar vanavond zijn we naar de Zinburger gegaan voor een Kobe burger. Bij de Cheesecake Factory was een wachttijd van anderhalf uur – en Zinburger is even lekker en wat moderner. De Cheesecake Factory is eigenlijk standaard voor de Bonte Avond, maar Max vertrekt gelukkig pas maandagavond.

Zondag zijn we naar het Center for Civil and Human Rights gegaan. Voor mij de derde keer, maar het blijft fascineren., En dan te bedenken dat in het land van vrijheid dit allemaal nog maar best recent is: rassenscheiding, vechten voor gelijke rechten en ga zo maar door.

Daarna hebben we in het appartement voor papa gekookt. Dat was een enorm succes. Iedereen vond het lekker! En toen nog even bowlen op het Shpeherd en om half tien naar bed. Maandag begint weer een druk programma.

Learn More

Good morning Atlanta (2014)

Donderdagochtend. Om kwart over zes opgestaan. Douchen, scheren, aankleden. Verzorging van de (geopereerde) teen en klaar voor de dag. Net iets over achten komt papa met een koffie en dit keer een zelfgemaakte sandwich met beef, sla, jalepeño cream cheese en mosterd. Max had me gezegd dat die lekker waren en hij had niks verkeerds gezegd,

Het is half negen ’s ochtends. Klaar voor de dag! Met therapie tot vier uur! Good morning Atlanta!

Learn More

Weer aan de Apple (2014)

Pfff. Na 13 juni 2013 is er niks gedaan met mijn MacBook. Tot vandaag! Want nadat eerst een TimeMachine kopie is gemaakt, is de Apple weer up and running. Met updates en al.

Het is even wennen, maar Word, Mail, Safari, Facebook… ik heb het allemaal weer onder de knie. Misschien nog niet supersnel, nog (weven) met één hand en soms niet 100% foutloos, maar het begin is er weer. Back in business!

Learn More

Biergarten (2014)

Dan ben je in Atlanta, beginnen in München de Oktoberfeste en wat doe je dan? Dan ga je naar de Biergarten met Max en papa. Voor een biertje (ik alcoholvrij) en een Duitse traktatie: een bord met twee worsten, aardappelsalade, brood en zuurkool. Ik had graag ‘jammie’ gezegd, maar… Ach, het was goed te eten. Best wel!

Learn More

SuperDaan (2014)

Lucius is een van de leukste verplegers in Sheperd – en dat zegt wat want ze zijn eigenlijk allemaal even leuk en aardig. Maar Lucius is erg bijzonder. Hij houdt van stroopwafels, van wii spelen met mij, met mij naar football gaan en veel meer. Hij heeft ook een T-shirt voor mij gekocht van Superman. En hij heeft een foto van mij gemaakt met het shirt onder mijn hemd. Net zoals Clark. Die foto hangt natuurlijk boven in mijn kamer!

Learn More

Max in Atlanta (2014)

Zaterdag is Max Immerzeel aangekomen in Atlanta. Hij blijft ruim een week. Dat is erg gezellig, omdat Max een van mijn vrienden en huisgenoten is, We hebben veel plannen wat we allemaal gaan doen hier in Atlanta. We hebben er allebei veel zin in. Maar eerst heb ik hem het ritueel bij Starbucks mee laten maken. Zodat hij weet welke capo ik elke ochtend graag drink om de dag mee te starten (-;

Learn More

De eerste nieuwe iPhone 6 van Atlanta (2014)

Dat was nog eens een verrassing. Papa had me al maanden geleden beloofd dat ik van mijn iPhone 4S over zou stappen naar een iPhone 6 zodra die uit kwam. En dat was vandaag: vrijdag 19 september. Papa was erg vroeg opgestaan en stond al om 6 uur bij de Apple winkel in Lenox Plaza. Helemaal vooraan in de rij. En ja hoor: hij wist als eerste in Atlanta een exemplaar te bemachtigen. Een space grey toestel met maar liefst 128 GB. Dat laatste was niet de bedoeling, maar er waren alleen gouden exemplaren met 16 GB voorhanden en dat was nou ook weer niet de bedoeling. Je begrijpt het: ik ben superblij met mijn nieuwe iPhone. Dat wordt veel bellen!

Learn More

Dinner party bij Sarah en Lee (2014)

Donderdag hebben we een heel gezellig dinner party gehad bij twee heel lieve mensen in Atlanta: Lee en Sarah Nunn. Dominique heeft ze leren kennen op de Rotary in Buckhead en zij hebben ons toen uitgenodigd om bij hen thuis te komen eten. Het was goud – nee platina! Ze hebben een heel mooi huis en we hebben over heel veel gepraat. Lee is ook een Beatles fan en maakt muziek. Hij heeft zelfs een kleine studio in zijn huis.

Sarah is heel erg aardig en heeft waanzinnig lekker gekookt. Ze had een taart als dessert gebakken met heel veel fruit. Jammie! Binnenkort zien we hen hoop ik weer, maar dan bij ons thuis.

Overigens: ik heb me wel netjes aangekleed voor de avond. Papa ook, maar tsja… weer net even iets te kleurig.

Learn More

Obama kwam even langs (2014)

Dinsdag kwam president Obama even langs. Althans, hij reed met zijn gevolg langs het Shepherd op weg naar het Emory ziekenhuis waar hij de staf sprak over de oplossing van de Ebola epidemie. Ik dacht: dat berichtje wil ik je niet onthouden. Alleen al de kop hierboven klinkt leuk en… er is geen woord van gelogen. Al kwam hij iets te letterlijk langs… (-;

Zo zie je maar: never a dull moment in Atlanta.

Learn More

Chocoladeklomp (2014)

Wat zijn Herman en Liza lief. Ze hebben papa echt de allerlekkerste komijnekaas meegegeven, maar ook werkelijk superlekkere chocolade. In de vorm van een oer-Hollandse klomp. Van de Haarlemse chocolademaker Albert. Heerlijk. Dankjewel Herman en Liza. Als ik terug ben ga ik wat leekkers voor jullie maken! Overigens: de chocoladeflesjes met drank heeft papa zelf gehouden. Jammer, maar hij kan op dit moment beter tegen drank dan ik. (-;

Learn More

In Atlanta: de week van 15 september (2014)

Ik ben aan mijn vijftiende week begonnen en het eind is – gelukkig – nog niet in zicht. Vorige week was best vervelend met de teenoperatie. Het bleek geen ingegroeide nagel te zijn, maar een langdurige ontsteking onder de teen. Waarschijnlijk dateert dat van het ongeluk in juni vorig jaar. Maar de nagel is er helemaal af nu. Gelukkig groeit die weer mooi aan, maar pijnlijk is het. Ik slaap slecht, maar… het revalideren gaat door!

Maandag is papa weer aangekomen. Hij heeft veel lekkere dingen meegenomen van onder ander Herman en Liza (dank je wel voor de mooie chocola en de waanzinnige kaas). Maar ook tijdschriften, drop en een nieuwe lichtgewicht rolstoel. Die kan iedereen gemakkelijk meenemen in de auto. Hij vouwt mooi op, heeft een mooie bekleding en is goed ingereden. papa vertelde mij dat Esther en oom Peter de stoel mee hebben opgehaald in het verre Steenbergen. Ze hebben er allebei een rondje in gereden en dat merk je. Een vrolijke stoel!

Dinsdagochtend was het al meteen om 9 uur botox. Dat is ook geen feestje omdat er bij elkaar wel zo’n acht volle injectiespuiten in me zijn gespoten door de lieve dr. Fadia. Maar ik heb nu toch heel even een momentje gehad dat ik haar niet zo lief vond. Het is wel voor het goede doel.

Even later was er even drukte in het huis toen president Obama letterlijk langs het Shepherd reed op weg naar het Emory ziekenhuis. Wel spannend even.

’s Middags weer controle bij de tenendokter. Gelukkig ziet alles er goed uit en mag ik deze week weer mijn gewone schoenen aan. En toen eindelijk even rust. Lekker in het appartement. Met papa, Dominique en oma Cecile. Heerlijk gegeten en uitgerust. Voor het eerst trouwens een ‘doggy bag’ gehad. We hadden nog zoveel eten over in het oosters restaurant dat Dominique om een doggy bag heeft gevraagd. Dat hebben we vanavond lekker opgepeuzeld.

Woensdag begon met complimenten van Brian, de physical therapist. Ik sta volgens hem veel en veel beter rechtop. Hij werkt erg aan mijn houding. Overigens heb ik vandaag weer mijn gewone schoenen aan (van Theeuwes Orthopedie). Heerlijk.

Vandaag zijn veel mensen in mijn omgeving jarig. Allemaal: van harte gefeliciteerd!

Woensdagavond hadden we een dinner party bij Sarah en Lee. Dominique heeft hen op de Rotary in Atlanta Buckhead leren kennen. Was een topavond. Zo gezellig, zulke lieve mensen en waanzinnig lekker eten. Het is zo fijn om er weer eens uit te zijn. Het is wel wat later geworden, maar ach…

Donderdag was weer een drukke dag. Omdat ik weer mijn schoenen kan dragen, zijn alle loop- en sta oefeningen weer in volle hevigheid hervat.  Vandaag stond ik op de loopband, zat ik op een fiets, moest lopen in een harnas… Topsport zou ik willen zeggen.

’s Avonds was het de bonte avond omdat oma Cecile en Dominique morgen vertrekken naar Nederland. Dat is nooit leuk, maar een etentje bij de Cheesecake Factory is dan een kleine pleister op de wond. Lekker Hibatchi Steak gegeten met frietjes van zoete aardappel.

Vrijdagochtend was een verrassing. Dominique kwam alleen met de capo. Ze vertelde dat papa al heel vroeg in de rij was gaan staan bij de Apple winkel. De iPhone 6 is vanaf vandaag te koop en papa had mij die al maanden geleden beloofd. Ik heb namelijk nog een oude 4S dus kan wel een upgrade naar 3 modellen verder gebruiken (-;.

Wat denk je: papa was een van de aller eersten die een iPhone 6 voor mij te pakken heeft gekregen. Hij kwam hem vol trots brengen en toen heb ik – net als Dominique eerder – hem een omhelzing gegeven en mijn rechterarm om hem heen geslagen. Daar stond-ie van te kijken! En ik ook een beetje…

Na de therapiesessies even een power nap en dan eten. Oorspronkelijk wilden we naar de Brick Store Pub, maar het werd het Koreaans restaurant vlakbij Shepherd. Heerlijk. Daar gaan we vaker naar toe. Het was wel jammer dat Dominique en oma Cecile vertrokken, maar gelukkig komt Dominique weer snel terug en oma in november.

Zaterdag met papa naar Lenox geweest. Eerst lekker Starbucks en toen de iPhone 6 helemaal goed in laten stellen bij T-Mobile. Er was iets fout met de voicemail, maar dat werkt nu. We hebben wat Japans gegeten en toen naar het vliegveld om Max I. op te halen. Gezellig dat hij er is. Ook al had zijn toestel een beetje vertraging.

Zondag lekker uitgeslapen en toen meet Max en papa naar Starbucks en toen naar het appartement. Ik heb lieve cadeaus gekregen. Van mijn huisgenoten een mondharmonica, en van Max het boek van Bram Botermans. Dat wordt lachen.

Papa heeft zich in de vinger gesneden en hij bloedde als een rund. Dus van het instaleren van mijn Macbook is niet veel terecht gekomen. Maar dat komt wel. We hebben lekker buiten gebarbecued. En toen naar Shepherd waar we met de wii zijn gaan bowlen. Papa was erg goed, maar ik heb uiteindelijk Max, Lucius en papa erg verslagen. En toen… naar bed,

Learn More

Botox (2014)

Dinsdag heeft dr. Fadia maar liefst 4 grote ampullen botox in mij gespoten. In mijn bovenarm, mijn biceps, mijn hemstring, mijn kuit… alles kwam aan bod.

Na ongeveer een week moet de botox gaan werken waardoor ik nog beter kan staan. De spieren die verstijfd of verkort zijn, komen worden dan verdoofd, zodat ze sneller ‘leren’ om weer te doen wat ze moeten doen.

Met wat er in me is gespoten kunnen duizenden rimpels worden bestreden. Een cosmetisch arts had er dagen werk aan gehad. Maar dr. Fadia deed het vanochtend in nog geen half uurtje. Heel precies met een soort sonar waarmee zij (en ik) mijn spieren kon horen!

Learn More