Kijk, dat krijg je nu als je alleen met Dominique bent: een afspraak bij de beauty parlor! Mijn handen zijn gedaan,. mijn voeten, mijn teennagels… Lekker verwend! En als nieuw ben ik uit de stoel gekomen – ook al had ik nog best wel een half uurtje willen blijven zitten.. Met papa doe ik dit soort dingen niet )-;. Wat kan het leven mooi zijn als je een beetje – of een beetje veel – verwend wordt en er lekker aan je wordt gefrutseld!
read moreDe werkweek is weer begonnen. Dus ook mijn vaste routine. Het schema heb ik al opgehaald en het wordt weer een druk programma. Ik ben deze week tot donderdag alleen met Dominique. Dat is reuze gezellig. Maar er staat meer op het programma. Woensdag weer naar de dermatoloog voor controle, het aanpassen van een tijdelijke kniebrace voor tijdens het lopen om mijn knie nog meer te strekken en… donderdag komen Esther en Robert. Het wordt dus echt een druk weekje (-; Vandaag heb ik na de ochtendkoffie ook in Shepherd te horen gekregen dat...
read moreIk werk weer met mijn MacBook. Ik kan weer met (bijna) alle programma’s uit de voeten. Ook mijn mail (mijn mailadres is daan@daantheeuwes.nl). Ik ben begonnen met het tikken met mijn linkerhand, maar ik ben erachter gekomen dat ik ook mijn rechterhand een beetje kan gebruiken. |Voor het indrukken van de spatiebalk bijvoorbeeld. Dat is nog niet gemakkelijk, maar het begin is er. Ook dit is veel oefenen, maar als het dan in de praktijk lukt, dan ben ik supertrots op me zelf. Maar het vraagt veel kracht, focus, concentratie en ik maak best...
read moreDe week is weer begonnen. Met een cappuccino met Max en papa en een nieuw schema boordevol therapieën. Ik heb nog lang nagedacht over het bezoek aan het centrum voor Civil & Human Rights gisteren. Daar zag ik ook het verhaal van de strijd voor gelijke rechten voor mensen met een handicap. Dat heeft veel succes gehad. In Amerika is overal een wc voor rolstoelgebruikers. Is bij elke winkel, café of restaurant een rolstoeltoegang, kun je met het openbaar vervoer en ga zo maar door, Ik hoop zo dat ik dat in Nederland ook (een beetje) aan ga...
read moreZaterdagavond is papa even teruggevlogen naar Amsterdam. Daarom zijn we met z’n drietjes even waanzinnig lekker gaan eten. Bij een heerlijk visrestaurant in Buckhead, waar we begonnen met een dozijn lekkere oesters voor de twee mannen. Allemaal verschillende oesters uit Amerika. Ik verlangde daar zo naar omdat ik al zo lang geen oester meer had gegeten. En ik kan je zeggen: het was heerlijk. We hebben ze lekker opgeslurpt. En daarna had ik coquilles met een heerlijke rijst met alligatorworst er door heen. Jammie. Ook al zo lekker. En...
read moreWat een lieve mensen zijn Sarah en Lee. We hebben vrijdag voor de tweede keer bij hen thuis gegeten. Het was erg gezellig en ook waanzinnig lekker. Toegegeven: Dominique maakt lekker Amerikaanse gehaktbrood, maar de meatloaf van Sarah was wel heel bijzonder. En wat te denken van de pompoentaart naar een recept van haar zuster. Heel zacht, met een lekkere icing en vooral erg lekkere pecannoten en pompoenpitten er boven op. Jammie! Het was weer een gouden avond!
read moreGitaar spelen is voor mij moeilijk. Alleen al het vasthouden vraagt om kunst-en-vliegwerk. Toen we bij Manuel’s gingen eten kwamen we langs een Urban Outfitters winkel. Daar wilde papa even gaan kijken en hij vond daar een heel bijzonder apparaat: een oefen-zakgitaar van Pocketstrings. Het is superklein, uitschuifbaar, met echte snaren, maar die gebruik je eigenlijk niet. Het is echt bedoeld om geluidloos akkoorden te oefenen en in mijn geval je grip terug te vinden. Ik kan hem gemakkelijk vasthouden, net als mijn muziektherapeut Thomas...
read moreTwee, drie dagen per week wordt mijn rolstoel ’s ochtends aan de kant gezet en moet ik de hele dag lopen. Van de ene therapie naar de andere, van het hoofdgebouw naar de reidence voor de lunch en omgekeerd. Het is best vermoeiend, maar het gaat steeds beter. Ik loop redelijk rechtop en het tempo begint ook wat toe te nemen. Ik geef me nog twee jaar voor de New York marathon!
read moreOp de menukaart van Manuel’s Tavern (door Esquire uitgeroepen tot de beste bar van de VS) trok mij de Godzilla dog elke keer aan. Fully loaded en een half ounce groot. Dit keer heb ik hem genomen. Wow: dat is nog eens een monsterlijk grote hotdog. Met alles erop en er aan. Van chili tot kaas; van relish tot ui, van ketchup tot mosterd. en: hij was waanzinnig lekker. Maar wel groot. Te groot. Ik heb misschien de helft zelf opgegeten en de rest gedeeld met Max en papa. Als je ooit in Atlanta komt: de Godzilla dog van Manuels’is een...
read moreTsja, dan mag je weliswaar alleen met je linkerhand spelen en in een stoel zitten – maar dat wil niet zeggen dat je niet kunt bowlen. Op deze foto zo maar een eindstand van een wedstrijd tussen Max en mij. Natuurlijk wil ik het liefst bescheiden blijven, maar met deze eindstanden is dan natuurlijk best moeilijk. 212 punten voor mij. En voor die arme Max: 149. Maar ook dat is een mooie score (-;
read more
Recente reacties