Het is zo leuk als je mensen om je heen hebt waar je echt samen mee van het leven kunt genieten. Het is heel hard werken elke dag en dat vergeten mensen vaak. Maar heel gemakkelijke dingen voor de een zijn super inspannend voor mij. Maar ik begin steeds meer mijn gewone leven terug te krijgen. Dat is zo fijn en ik ben zo blij dat ik daarbij zoveel lieve steun krijg van vrienden en familie. Plus natuurlijk alle therapeuten. Soms is het moeilijk. Heel af en toe zelfs heel erg moeilijk. Maar gelukkig staat dat in de schaduw van alle mooie...
read moreTwee dagen per week werk ik nu vanaf huis in Atlanta. Dan wordt ik in het Shepherd ’s ochtends helemaal aangekleed en gedoucht door Dominique of papa, ga mee naar het appartement waar ik een vast programma volg en voor een ander deel naar het grote Shepherd voor fysieke therapie. Thuis doe ik hersenoefeningen, moet ik meedoen in het dagelijks leven, stretchen, lezen, oefeningen doen en veel meer. Het is leuk, maar om eerlijk te zijn wel erg druk en inspannend. Gelukkig eten we daarna ook altijd met z’n allen. Zoals met Esther en...
read moreVlakbij het Shepherd heb je een erg leuk Mexicaans restaurant. Daar hebben we best vaak gegeten, maar met Dominique, Esther en Robert erbij is het toch even anders. Voor je het weet heb je Mexicaanse hoeden op en is het feest aan tafel.
read moreKijk, je verwacht natuurlijk alles als Esther en Robert op bezoek zijn, maar ook een bezoek aan de Jimmy Carter Library verwacht je niet meteen. Toch was het een geweldige ervaring. Met een kopie van de Oval Office van presidetn Carter, staatsgeschenken. veel documenten en waanzinnige documenten. Echt voor elk wat wils. En dat merk je meteen als Robert erg enthousiast begint te worden (-;
read moreElke ochtend begin ik de dag met een cappuccino, maar vrijdagmiddag en zaterdag en zondag is het voor mij echt een klein Starbucks feestje. In het weekend brunch ik daar. Met een capo-tje, een chocolade croissant en een yoghurt met honing. Ik kan daar al de hele week naar uit kijken. Zo lekker. En natuurlijk ga ik er (vanaf de auto) lopend naar toe. Ze kennen me daar dan ook allemaal. Maar ja, ik heb dan ook een gouden kaart van Starbucks!
read moreKijk, dat krijg je nu als je onder leiding van Robert naar de kapper Michael van Vons gaat in Atlanta. Dan krijgt stijl weer de hoofdletter S. Strak ook weer een grote S. En supercool wordt ook weer met een kapitale S geschreven. Ben best blij met mijn nieuwe kapsel. Dank mannen! Jullie hebben er allemaal voor gezorgd dat ik me er weer fris en fruitig uit vind zien! (-;
read moreAltijd lekker: buiten eten bij het appartement. Dit keer met Robert (die de foto gemaakt heeft). Esther en Dominique. Do stond achter de barbecue en het toetje? Dat was een ouderwetse drilpudding met perzik. Erg lekker! Het is altijd gezellig met het (vr)olijke drietal! We lachen veel, maar doen ook veel. Never a dull moment kan ik van hieruit zeggen (-;
read moreSoms moet je iemand een beetje verrassen. Dat deed ik in de Cheesecake Factory toen de Hibachi Steak met sweet patato fries werd gebracht. Want wat zie je op de foto? Precies: ik heb een mes in mijn rechterhand! Nu is de steak al voorgesneden (en heb ik nog niet de kracht om met een mes ook te snijden), het ziet er al heel natuurlijk uit. De volgende stap is snijden! Ik ben er bijna klaar voor!
read moreDat is zo leuk: een (alcoholvrij) biertje drinken met mijn beide handen. Iedereen vindt het zo stoer om mij zo te zien, dat ik daardoor eigenlijk steeds vaker wordt uitgenodigd om een ‘biertje’ mee te drinken. Dat is nog eens win/win (-;. Ik ben nu alvast aan het oefenen voor als papa volgende week er weer is. Ik heb afgesproken dat ik het dank (bijna) al helemaal met mijn rechterhand alleen moet kunnen: het glas naar mijn mond brengen en drinken. Dat is nog even flink oefenen, maar het gaat lukken!
read moreHet is even wennen, maar Dominique wordt – net als papa – een van mijn nieuwe allround therapeuten. Elke dag oefent zij in Shepherd om een deel van de activiteiten onder de knie te krijgen voor als ik ook meer dagen naar huis ga. Stretchen van mijn been en arm bijvoorbeeld bij Reena. Soms is het een beetje hilarisch omdat ze een beetje bang is om me pijn te doen, maar ik moet zeggen: het is leuk en het gaat steeds beter. Ze is bijna een echte DoPro.
read more
Recente reacties