Het is echt hard werken. Drie uur fysio achter elkaar in hert Shepherd Center. Er wordt gewerkt aan mijn been, mijn arm, mijn hand, mijn balans, mijn knie, mijn enkel… En op kracht en uithoudingsvermogen. Het vervelende is dat ze dat ook allemaal heel vriendelijk en met een smile doen. Ik moet wel doorzetten. ook als ze nog tien minuten over hebben van het drie-uur-programma. Dan wordt er nog even aan mijn abs gewerkt. Buikspieroefeningen als dessert. Maar ja… wie weet komt daarmee ook mijn sixpack terug?
read moreHet is mijn eerste week na de Graduation. Maar ook meteen de eerste week met een heftiger-dan-ooit schema. Vanochtend speech en cognitie therapie op Pathways en dan drie volle uren achter elkaar zware therapie voor arm en been in het grote Shepherd. Met daarna ook nog de thuisoefeningen. Ik krijg het niet cadeau, maar iedereen zegt dat ze mij nog steeds zo vooruit vinden gaan. En die kansen wil ik niet onbenut laten. Ik heb goed geslapen op de Alexander Road. Met oordopjes tegen het snurkgeluid van papa. Maar die heeft dan wel weer chocolade...
read moreHet moest er een keer van komen: de allereerste pizza die papa heeft gemaakt. En heel eerlijk: hij was lekker. Maar het kan beter. Het was ee krokante bodem met tomaat, in sambal gemarineerde kip, Italiaanse tuinkruiden, drie soorten kaas en pepertjes. Papa had zelfs speciaal bij de Kroger (en zonder bejaardenkorting) een pizzaplaatl voor in de oven gekocht. Gelukkig hadden we ook een toetje. Een mini cupcake van Sprinkles en een bolletje notenijs. Daarna spelletjes, tv kijken en naar bed. Lekker thuis, want morgen begint mijn eerste therapie...
read moreDat is tegenwoordig echt mijn lievelingseten: groene asperges met kaas uit de oven en gevulde courgettes. Dominique maakt die als geen ander. Maar ik heb nog veel meer lievelingseten hier: steak, bizonburgers, oesters, tonijn, rijke salades… Gek eigenlijk: ik ben hier nu al bijna zes maanden en ben nog niet een keer in een fastfood zaak geweest. Zo vreemd dat er mensen zijn die denken dat je hier alleen maar vette happen eet.
read moreVrijdag 14 november was het zo ver. Ik had mijn Graduation op Shepherd Pathways. Mijn eerste fase in Atlanta heb ik afgesloten compleet met diploma en morter board. Mijn doelen van het begin heb ik gehaald en misschien zelfs wel overtroffen in het Shepherd. Het was een erg emotioneel moment waar papa, Dominique en oma Cecile ook bij waren. Ben Barrett, mijn Shepherd-maat die speciaal hiervoor drie-en-een-half uur heen en drie-en-een-half uur terug heeft gereden! Je neemt afscheid van een aantal therapeuten, je krijgt lieve toespraken en je...
read moreHet was even erg gezellig in Atlanta met oma Cecile en Dominique. Zeker ook toen Alexandra en Pieter kwamen. Mijn tante en oom. Pieter zit ook in het Daan Theeuwes Fonds en samen hebben we dan ook werkelijk alles bekeken. De opstart in de Shepherd, de therapieën, de therapeuten, de case manager, mijn favoriete stekjes en we zijn naar The Club House in Stone Mountain gaan kijken. Het was erg leuk allemaal. Zeker ook toen we met z’n allen heerlijk bij Coast zijn gaan eten. Weer lekker scallops. Dat begint toch een van mijn favorieten te...
read moreHet is weer maandag en dus begint een nieuwe week. De week is even iets anders na de ziekenhuisopname, maar is wel als vanouds. Duis eerst de ochtendstart met Thomas om negen uur en een lekker kopje koffie van de Starbucks van Dominique. Dokter Fadia heeft me onderzocht en er komt weer een nieuw schema voor deze en volgende week voor mij. Maar vandaag is een thuisdag in het appartement op Alexander Road. Dast is was opvouwen, dingen opruimen, lezen, breinspelletjes, arm- en beenoefeningen en een tripje naar het grote Shepherd voor elektroden...
read moreElke keer als vrienden of familie vertrekken dan hebben we een bonte avond. Nu gingen zaterdagavond René en Yvonne weg. Wel jammer, want ik zou nog wat leuks met René zijn gaan doen maar dat is er even niet van gekomen. Volgens Dominique moet ik nog even rustig aan doen. En dat kan ook geen kwaad. We hebben daarom met zijn vijfjes lekker gegeten bij de Thai. Beetje vroeg omdat René en Yvonne al om halt negen ’s avonds op het vliegveld moesten zijn, maar daarom niet minder lekker.
read moreDinsdag kreeg ik op de Shepherd ineens een seizure – een aanval die de meeste mensen met hersenletsel soms kunnen krijgen. Voor mij was het de eerste keer en omdat ze geen risico nemen, ben ik meteen met een ambulance naar de ER van het Piedmont Hospital gebracht. Daar kreeg ik een heleboel onderzoeken en alles leek goed te zijn. Alleen… ik had best veel moeite met praten en het vinden van de juiste woorden. Ze hebben besloten mij een nachtje te houden. Met nog meer onderzoek. En omdat ze vonden dat ik nog niet de oude was, hebben...
read moreHet is mijn voorlaatste week in Shepherd Pathways. Vandaag eerst afscheid genomen van René en Yvonne die op doorreis zijn naar New Orléans. Dominique is vanochtend naar de Shepherd gekomen – met capo – en we hebben samen mijn kamer opgeruimd. Alle zomerspullen bij elkaar gepakt die terug naar Nederland kunnen omdat ook hier de herfst begint. Daarna een sessie over hoe ik verder ga. Ook over het gebruik van alcohol bijvoorbeeld, dat ik voorlopig zeker nog niet mag drinken. Thuis hebben we de lunch klaar gemaakt en daarna naar het...
read more
Recente reacties