Het is zo leuk als je mensen om je heen hebt waar je echt samen mee van het leven kunt genieten. Het is heel hard werken elke dag en dat vergeten mensen vaak. Maar heel gemakkelijke dingen voor de een zijn super inspannend voor mij. Maar ik begin steeds meer mijn gewone leven terug te krijgen. Dat is zo fijn en ik ben zo blij dat ik daarbij zoveel lieve steun krijg van vrienden en familie. Plus natuurlijk alle therapeuten. Soms is het moeilijk. Heel af en toe zelfs heel erg moeilijk. Maar gelukkig staat dat in de schaduw van alle mooie momenten en de vooruitgang!
Learn More
Twee dagen per week werk ik nu vanaf huis in Atlanta. Dan wordt ik in het Shepherd ’s ochtends helemaal aangekleed en gedoucht door Dominique of papa, ga mee naar het appartement waar ik een vast programma volg en voor een ander deel naar het grote Shepherd voor fysieke therapie. Thuis doe ik hersenoefeningen, moet ik meedoen in het dagelijks leven, stretchen, lezen, oefeningen doen en veel meer. Het is leuk, maar om eerlijk te zijn wel erg druk en inspannend. Gelukkig eten we daarna ook altijd met z’n allen. Zoals met Esther en Robert erbij in onze tuin. Robert en Esther hadden saté gemaakt naar Meitie’s recept met ook invloeden uit de familie van Esther. Jammie!
Learn More
Vlakbij het Shepherd heb je een erg leuk Mexicaans restaurant. Daar hebben we best vaak gegeten, maar met Dominique, Esther en Robert erbij is het toch even anders. Voor je het weet heb je Mexicaanse hoeden op en is het feest aan tafel.
Learn More
Kijk, je verwacht natuurlijk alles als Esther en Robert op bezoek zijn, maar ook een bezoek aan de Jimmy Carter Library verwacht je niet meteen. Toch was het een geweldige ervaring. Met een kopie van de Oval Office van presidetn Carter, staatsgeschenken. veel documenten en waanzinnige documenten. Echt voor elk wat wils. En dat merk je meteen als Robert erg enthousiast begint te worden (-;
Learn More
Elke ochtend begin ik de dag met een cappuccino, maar vrijdagmiddag en zaterdag en zondag is het voor mij echt een klein Starbucks feestje. In het weekend brunch ik daar. Met een capo-tje, een chocolade croissant en een yoghurt met honing. Ik kan daar al de hele week naar uit kijken. Zo lekker. En natuurlijk ga ik er (vanaf de auto) lopend naar toe. Ze kennen me daar dan ook allemaal. Maar ja, ik heb dan ook een gouden kaart van Starbucks!
Learn More
Kijk, dat krijg je nu als je onder leiding van Robert naar de kapper Michael van Vons gaat in Atlanta. Dan krijgt stijl weer de hoofdletter S. Strak ook weer een grote S. En supercool wordt ook weer met een kapitale S geschreven. Ben best blij met mijn nieuwe kapsel. Dank mannen! Jullie hebben er allemaal voor gezorgd dat ik me er weer fris en fruitig uit vind zien! (-;
Learn More
Altijd lekker: buiten eten bij het appartement. Dit keer met Robert (die de foto gemaakt heeft). Esther en Dominique. Do stond achter de barbecue en het toetje? Dat was een ouderwetse drilpudding met perzik. Erg lekker! Het is altijd gezellig met het (vr)olijke drietal! We lachen veel, maar doen ook veel. Never a dull moment kan ik van hieruit zeggen (-;
Learn More
Soms moet je iemand een beetje verrassen. Dat deed ik in de Cheesecake Factory toen de Hibachi Steak met sweet patato fries werd gebracht. Want wat zie je op de foto? Precies: ik heb een mes in mijn rechterhand! Nu is de steak al voorgesneden (en heb ik nog niet de kracht om met een mes ook te snijden), het ziet er al heel natuurlijk uit. De volgende stap is snijden! Ik ben er bijna klaar voor!
Learn More
Dat is zo leuk: een (alcoholvrij) biertje drinken met mijn beide handen. Iedereen vindt het zo stoer om mij zo te zien, dat ik daardoor eigenlijk steeds vaker wordt uitgenodigd om een ‘biertje’ mee te drinken. Dat is nog eens win/win (-;. Ik ben nu alvast aan het oefenen voor als papa volgende week er weer is. Ik heb afgesproken dat ik het dank (bijna) al helemaal met mijn rechterhand alleen moet kunnen: het glas naar mijn mond brengen en drinken. Dat is nog even flink oefenen, maar het gaat lukken!
Learn More
Het is even wennen, maar Dominique wordt – net als papa – een van mijn nieuwe allround therapeuten. Elke dag oefent zij in Shepherd om een deel van de activiteiten onder de knie te krijgen voor als ik ook meer dagen naar huis ga. Stretchen van mijn been en arm bijvoorbeeld bij Reena. Soms is het een beetje hilarisch omdat ze een beetje bang is om me pijn te doen, maar ik moet zeggen: het is leuk en het gaat steeds beter. Ze is bijna een echte DoPro.
Learn More
Kijk, dat krijg je nu als je alleen met Dominique bent: een afspraak bij de beauty parlor! Mijn handen zijn gedaan,. mijn voeten, mijn teennagels… Lekker verwend! En als nieuw ben ik uit de stoel gekomen – ook al had ik nog best wel een half uurtje willen blijven zitten.. Met papa doe ik dit soort dingen niet )-;.
Wat kan het leven mooi zijn als je een beetje – of een beetje veel – verwend wordt en er lekker aan je wordt gefrutseld!
Learn More
De werkweek is weer begonnen. Dus ook mijn vaste routine. Het schema heb ik al opgehaald en het wordt weer een druk programma. Ik ben deze week tot donderdag alleen met Dominique. Dat is reuze gezellig. Maar er staat meer op het programma. Woensdag weer naar de dermatoloog voor controle, het aanpassen van een tijdelijke kniebrace voor tijdens het lopen om mijn knie nog meer te strekken en… donderdag komen Esther en Robert. Het wordt dus echt een druk weekje (-;
Vandaag heb ik na de ochtendkoffie ook in Shepherd te horen gekregen dat mijn programma iets gaat veranderen. Met meer nadruk op het teruggaan naar huis over een paar maanden. Dan ga ik vaker slapen bij papa en Dominique hier in Atlanta, krijg ik extra therapie in koken, wassen, opruimen, lezen, jezelf bezig houden en meer. Daar zit ik niet echt op te wachten, maar natuurlijk is het hartstikke goed dat ik deze fase in ga. En ik verheug me er ook op om meer in het appartement te slapen.
Maar nu eerst aan de bak. Met 5 uur programmatherapie per dag. Met drie dagen van 9 tot 3 lopen en de rolstoel aan de kant. Met oefenen, oefenen, oefenen. Het is zo fijn dat iedere therapeut in mij gelooft. Net als papa en Do en mijn vrienden. Ik ga er voor!
Vanmiddag ben ik naar een beauty salon gegaan met Dominique. Voor een manicure, een pedicure, een lekkere hand- en voetmassage en een voetenbad. Waarom duren deze behandelingen eigenlijk zo kort?
Daarna lekker gegeten. Heerlijk om een keer dubbel en dwars verwend te worden.
Dinsdag en woensdag waren heel heftige werkdagen. Mijn programma wordt veranderd en dat houdt in dat ik straks ook twee dagen een out-patient ben en begeleidt wordt door Dominique en papa. Met een intensief thuisprogramma om ook weer te leren zelfstandig te wonen. Dat houdt ook in dat Dominique nu hier elke dag wordt getraind. In oefeningen, in het helpen bij onderdelen van het aan- en uitkleden, de persoonlijke verzorging, lopen en meer. Dat is best leuk om haar de hele tijd om me heen te hebben.
Voor mij voelt het een beetje als de overstap van middelbare school naar universiteit. Ik kom weer in een nieuwe fase. Maar tegelijkertijd blijven de Shepherd programma’s ook door gaan. Gelukkig maar, want iedereen zegt dat ik nog heel veel verder kan komen.
Dinsdag nog een outing gedaan naar Chili’s met mijn vrienden uit het Shepherd. Daarna met Dominique een alcoholvrij biertje gedronken ind e Brick Store Pub. Do was daar nog nooit geweest. En woensdag hebben we lekker in het appartement doorgebracht. Voorlopig een laatste lekker rustige dag, want donderdag komen Esther en Robert! Dat wordt feest!
Het is donderdag en ik heb vandaag een erg drukke dag gehad. Er is ook een nieuwe gipsen spalk aangemeten voor mijn rchteronderbeen. Dat moet ik dragen als ik ga slapen. Net als een gipsen spalk voor mijn rechterarm. Ik merk daar dan weinig van, maar weet wel dat ik dan in de ochtend beter loop en beter mijn arm beweeg.
Om drie uur deed ik een power nap toen Esther en Robert aankwamen op het vliegveld. We gaan straks bij het apaprtement naar de eclipse kijken. De eigenaar zorgt voor pizza en drank. Dat was erg gezellig. Maar ik moest weer op tijd terug naar de Shepherd.
Vrijdag zijn Esther en Robert op bezoek gekomen in het Shepherd. Maar wel na een dag vol therapie. Ik had veel op de agenda, waaronder ook ene BBQ klas waarbij we met een paar revalidanten een gegrilde lunch klaar moeten maken. Groente, vlees op ed BBQ, opdekken, uitserveren… de hele kiksaus. We hebben lekker thuis gegeten. Dat was reuze gezellig omdat we toen gewoon lekker ook een beetje lawaai konden maken.
Zaterdag lekker uitslapen en dan een hele middag en avond met de drie musketiers op stap. Ze hebben vrijdag al goed geshopt in de outlets. Overigens had Robert al meteen het appartement een stuk gezelliger gemaakt met kaarsjes, bloemetjes en veel meer. Leuk dat hij er is!
Zaterdag was eigenlijk best een drukke dag. Naar de kapper, naar de supermarkt, naar de shopping mall, naar de Cheescake Factory: het was echt een dag vol hollen en stilstaan. Maar het allerleukste is dat waar we ook waren we een heleboel plezier hebben gehad. We hebben zoveel gelachen!
Zondag dan ook maar weer begonnen met uitslapen en toen naar de Starbucks voor de brunch. Het is niet zo’n mooi weer vandaag dus gaan we naar de Jimmy Carter bibliotheek. Echt heel indrukwekkend. Alles is nagebouwd en voor mij als student European Studies natuurlijk extra interessant. En daarna gaan we thuis eten. Robert heeft alles meegebracht om saté te maken naar het authentieke recept van zijn moeder Meitie. Ik weet hoe lekker die kan zijn, maar nu is Meitie er niet bij en hebben Esther en Robert samen de saté en de saus gemaakt. Wow, wat was dat lekker!
De week is echt omgevlogen. Dat is maar goed ook want volgende week gaat er weer veel gebeuren. Een operatie aan mijn andere grote teen, oefenen met Dominique en papa (die dinsdag weer terug is) en voor het eerst echt blijven slapen in het appartement. Plus natuurlijk een superdruk therapieprogramma. Ik ben er weer klaar voor!
Learn More
Ik werk weer met mijn MacBook. Ik kan weer met (bijna) alle programma’s uit de voeten. Ook mijn mail (mijn mailadres is daan@daantheeuwes.nl). Ik ben begonnen met het tikken met mijn linkerhand, maar ik ben erachter gekomen dat ik ook mijn rechterhand een beetje kan gebruiken. |Voor het indrukken van de spatiebalk bijvoorbeeld. Dat is nog niet gemakkelijk, maar het begin is er. Ook dit is veel oefenen, maar als het dan in de praktijk lukt, dan ben ik supertrots op me zelf. Maar het vraagt veel kracht, focus, concentratie en ik maak best welk wat foutjes. Hoewel ik best goed schrijf. Zelfs d, t en dt gaat me goed af. Ik begrijp eigenlijk niet dat mensen daar ooit aan hebben kunnen twijfelen.
Learn More
De week is weer begonnen. Met een cappuccino met Max en papa en een nieuw schema boordevol therapieën. Ik heb nog lang nagedacht over het bezoek aan het centrum voor Civil & Human Rights gisteren. Daar zag ik ook het verhaal van de strijd voor gelijke rechten voor mensen met een handicap. Dat heeft veel succes gehad. In Amerika is overal een wc voor rolstoelgebruikers. Is bij elke winkel, café of restaurant een rolstoeltoegang, kun je met het openbaar vervoer en ga zo maar door, Ik hoop zo dat ik dat in Nederland ook (een beetje) aan ga treffen.
Vandaag gaat Max weg, maar we hebben samen met papa wel heel goede gesprekken gehad over hoe ik vooruit ga en nog verder vooruit kan gaan. Het is hard werken, maar ook discipline. Veel lopen, mijn rechterhand weer een functie geven na al die tijd en zo verder. we gaan er voor!
Vanmiddag zijn we gaan eten bij Manuel’s’Tavern. Barrett is even geweest dit weekend, maar kan helaas niet mee omdat hij terug naar huis gaat. Hij komt vrijdag wel weer terug.
Bij Manuel’s Tavern heb ik een Godzilla hot dog genomen. Een super hotdog, fully loaded met alles erop en er aan. Hij is giga en weegt bijna twee-en-een-half ons. Max had spijt dat hij er niet een genomen had, maar het was zoveel, dat iedereen er van mee kon genieten.
Jammer dat Max vanavond weer terug is gegaan naar Nederland. Om iets na achten is hij uit de Shepherd vertrokken. Maar gelukkig hebben we de telefoon nog…
Dinsdag was een zware therapiedag. Veel fysieke inspanning. Maar ’s middags hebben papa en ik lekker gechilled in het appartement. Met lekker maar simpel eten. Asperges met kaas uit de oven en een sandwich met pulled pork in Jack Daniels saus. Met als toetje nog ijs en fruit dat overgebleven was van het koken door Max en mij.
Ik heb vandaag veel vrienden en vriendinnen aan de telefoon gehad. Dat is altijd leuk om bij te praten en te lachen. ’s Avonds ben ik de competitie begonnen met het bowlen tegen Lucius. We gaan een beetje gelijk op, maar ik ben toch wel erg van plan om te winnen!
Woensdag is weer een loopdag. Dat houdt in dat ik de rolstoel achter moet laten en de hele dag moet lopen. Tussen de therapieën in, maar ook van het hoofdgebouw naar de residence en omgekeerd. Aan het eind van zo’n dag ben ik best wel moe, maar we gaan er voor!
’s Avonds de laatste avond met papa alleen. We hebben lekker bij de Cheesecake Factory gegeten. We hebben ook een goed gesprek gehad over mijn rechterarm en -hand. Papa vindt dat ik die meer moet gebruiken. Dat ben ik wel met hem eens, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We hebben afgesproken dat ik het in elk geval ga proberen. Mijn mes vasthouden bijvoorbeeld. Of iets tegenhouden.
Donderdag was het een mooie dag. Met muziekles, waarbij Thomas en ik ook een heel mooi apparaat hebben gebruikt dat papa bij Urban Outfitters had gevonden: een oefen gitaar die eigenlijk geen geluid maakt, inklapbaar is en zo groot is als drie pakjes sigaretten aan elkaar. Die kan ik gemakkelijker vasthouden en kan ermee oefenen. Kijk maar eens op www.pocketstrings.com.
Verder hard gewerkt en daarna met papa gechilled en gegeten in het appartement. Ik moest vroeg terug naar het Shepherd omdat Dominique opgehaald moest worden. Zij kwam rond negen uur door de douane en belde mij meteen. Ben erg blij dat ze er weer is. Ik ga trouwens eerder slapen (zo rond half tien) en slaap dan door tot zeven uur. Dan ben ik minder moe. Gisteren heeft het al goed gewerkt.
Vrijdag hebben Dominique en papa veel instructies gekregen van alle therapeuten. Het is de bedoeling dat ik binnenkort een of twee dagen per week thuis zal zijn om van daaruit de dagelijkse routine op te gaan bouwen. Dat betekent opstaan, wassen, aankleden, eten klaar maken, naar een therapieprogramma in Shepherd, maar ook thuis oefeningen doen, lezen, hersenspelletjes en meer.
Wanneer dat gaat gebeuren weet ik nog niet, maar wel binnen een paar weken Ik kijk daar erg naar uit omdat dan mijn normale leven weer langzaam aan gaat beginnen. Wel met veel therapie nog, maar aangevuld met dagelijkse dingen.
Vanavond hebben we erg lekker gegeten bij Sarah en Lee. Zij zijn waanzinnig aardig. Sarah had heel lekker gekookt en als klap op de vuurpijl had ze een pompoentaarr gemaakt. Zo lekker heb ik het nog nooit gegeten! De avond was goud! Maar ik was wel erg moe na een hard day’s work.
Zaterdag lekker uitgeslapen, gebruncht bij Starbucks en toen naar get appartement. Daar heb ik oefeningen gedaan, tv gekeken, aan mij Apple Macbook gewerkt – zoals mijn mail gedaan en daarna zijn we waanzinnig lekker gaan eten bij het visrestaurant Coast. Lekker oesters vooraf. Wat had ik die lang niet gegeten. En daarna lekkere cocquilles, een beetje krab en een beetje zeetong. Van elk bord heb ik wel wat gepikt.
En toen naar het vliegveld, want papa gaat heel even terug om te werken en een aantal zaken te regelen. Maar gelukkig is Dominique bij me. En komen volgende week Robert en Esther.
Het was zaterdag best koud in Atlanta. Voor de eerste keer. Het was maar 18/19 graden. Heb meteen een T-shirt onder mijn hemd aangedaan. Volgens de verwachtingen wordt het weer vanaf zondag meteen weer een stuk beter en gaat het weer richting de 16/27 graden C. Het kan mij niet warm genoeg zijn!
Zondag lekker uitgeslapen. Ik ga samen met Dominique een dag lekker relaxen en oefenen in het appartement. Met heel veel aandacht voor mijn rechterarm. Gisteren heeft papa mij dit goed uitgelegd. Mijn arm mist spierkracht omdat-ie lang niet gebruikt is. Om die terug te krijgen moet ik veel oefenen. Maar belangrijker is dat mijn hersenen weer weten dat ik ook een rechterarm en een rechterhand heb. Dat zijn ze een beetje vergeten en dus ben ik zelf de leraar van mijn rechterarm. Ik moet mijn hersenen leren wat ze met mijn arm en hand moeten doen, door het ze steeds opnieuw voor te doen. Ze denken nu dat mijn linkerarm alles doet, maar daar moet verandering in komen. Ik moet mijn arm huiswerk geven, controleren, corrigeren en er vooral veel mee oefenen. Dan weten we zeker dat het veel beter gaat worden. Nog veel beter!
Vanmiddag aan het zwembad gelegen (het is weer lekker warm), de mail gedaan, oefeningen gemaakt, lekker thuis gegeten (met ook gegrilde paprika’s met cheddar creem cheese met jalepenos naar een recept van Publix – erg lekker).
En toen terug naar Shepherd. Op naar een nieuwe werkweek.
Overigens zijn de eerste Haloween items al in huis. Pompoenen, griezeldingen en meer. Best gezellig eigenlijk!
Learn More
Zaterdagavond is papa even teruggevlogen naar Amsterdam. Daarom zijn we met z’n drietjes even waanzinnig lekker gaan eten. Bij een heerlijk visrestaurant in Buckhead, waar we begonnen met een dozijn lekkere oesters voor de twee mannen. Allemaal verschillende oesters uit Amerika. Ik verlangde daar zo naar omdat ik al zo lang geen oester meer had gegeten. En ik kan je zeggen: het was heerlijk. We hebben ze lekker opgeslurpt. En daarna had ik coquilles met een heerlijke rijst met alligatorworst er door heen. Jammie. Ook al zo lekker. En toe hebben we met z’n drietjes een bananen bread pudding gedeeld.
Het was zo gezellig om even lekker met z’n drietjes samen uit te zijn! Een gouden avond na een week hard werken.
Learn More
Recente reacties