Op 1 september 2012 trouwden (tante) Priscilla Hart Nibbrig en (oom) Frank van Meeuwen. Een prachtig feest, waar ik – als altijd strak in het pak – bijna net zo straalde als het bruidspaar.
Kerst is elk jaar een hoogtepunt. Met Oma Joke, Dominique en papa en de andere kerstdag met Oma Cecile en mijn ooms, tantes, neven en nichten. Het afgelopen jaar was een topjaar – ook qua cadeaus. Zoals deze Kever die sprekend op mijn echte Lucy uit 1960 lijkt. Dominique had hem voor mij gevonden in Parijs. Van mij mag het wel drie keer Kerstmis per jaar zijn!
Het was opa’s voorlaatste verjaardag. Het ging al even iets minder met opa, maar elk bezoek aan hem was een klein feestje. Op de foto sta ik met hem en papa in het verzorgingshuis waar opa de laatste jaren woonde. Opa was echt een held en voorbeeld voor mij. Hij stond altijd voor iedereen klaar, was erg altruïstisch en zo waanzinnig lief. Opa Huub was stamhouder, papa is stamhouder en ik ben het. Wij zijn alledrie de enige jongens in de gezinnen....
Het was een lange papa-en-zoon reis in de zomer van 2005. We gingen eerst naar Washington DC. Van daarduit vlogen we naar Los Angeles, toen naar Mexico City en van daar uit gingen we onder meer naar Oaxaca en de piramides van Teotihucan. Waanzinnig! En toen nog terug via Los Angeles, Grand Canyon, Hoover dam, Las Vegas, Phoenix (route 66), Palm Springs en uiteindelijk weer Amsterdam. Vreemd eigenlijk dat de Maya een balspel hadden waarbij een stenen bal...
Wat kan de natuur overweldigend zijn en jij als men dan een klein wezentje. Dat gevoel bekruipt je als je over de Grand Canyon uit kijkt. Geweldig. Indrukwekkend.
Oma Cecile is in 2013 maar liefst 85 geworden en heeft ons allemaal meegenomen naar Istanboel. Voor ons – neven en nichten – dan ook de allerbeste reden om een speciaal lied te schrijven en te zingen. Compleet met danspasjes – hoewel die niet altijd synchroon gingen. Het lied: Oma Cecile op de muziek van Oh Champs Élysées….
Max werd dit jaar 21 en dus hadden we een spetterend 21 diner in Den Haag. Het zijn leuke jongens, maar om dan allemaal ook meteen met een ADO strik op de foto te gaan, zou normaal gesproken iets te ver gaan. Maar voor goede vrienden heb je iets over. Vandaar eenmalig maar met verve: in smoking met strik in ADO kleuren!
Het was nog voor mijn oude kamer op de Olympiakade. Dominique, kater Pim en ik. Pim is de afgelopen tijd met mij mee verhuisd, maar heeft in mei nieuw onderdak gevonden bij Dominique en papa. Het wonen op een etage zonder tuin was voor Pim net iets teveel van het goede. Nu maakt Pim nog steeds mijn oude buurt onveilig met collega-kater Ginger van de buren. Twee vrienden die onafscheidelijk zijn geworden.
Met papa mijn eerste scheerspullen gekocht bij Flris in Londen, maar daarna is het wel tijd voor de eerste scheerbeurt. Met zeep en mes. Op deze foto kun je zien dat ik daarbij zelfs de neus heb ingezeept. Beter te veel dan te weinig toch?
Best een goed idee van mij: een profielwerkstuk maken over John Lennon en papa zeggen dat het wel erg goed zou zijn voor de kwaliteit van het werkstuk als ik (samen) met hem naar Liverpool zou gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, dus het volgende weekend vlogen wij al. Een topweekend werd het. Met bezoek aan alle ‘heilige’ plekken. Maar ook gesprekken met mensen die John Lennon ook echt gekend hebben. En het eindcijfer voor het...
Tsja het is een foto van mij, maar om nu afgebeeld te worden als een soort Swim Magazine onderwaterduikertje met natte haren gaat misschien iets te ver. Maar toegegeven: het is een mooie foto en ik sta er op.
Elk jaar ga ik met papa in principe naar de Conventie van Franchise Services in Amerika. Die wordt steeds in andere Amerikaanse steden gehouden. In 2012 was het in Baltimore. Op de foto sta ik met Dominique en papa tussen de presidents en CEO van Franchise Services Inc. Don Lowe (rechts) en Jim Rogers, de baas van KOA – Kampgrounds of America (links). Mannen die me heel wat tips hebben gegeven voor mijn studietijd in de VS.
On ne subit pas l'avenir, on le fait.
Men ondergaat de toekomst niet, men maakt haar. (Georges Bernanos)
Woensdagavond 11 juni heb ik lekker met papa buiten de deur gegeten bij een erg goede Japanner in de buurt. Heerlijk tempura, sushi, sashimi, teppanyaki steak en garnalen samen gedeeld. Was een leuke avond na een dag hard werken.
Learn More
Dit is mijn nieuwe kamer in Shepherd Pathways. Kamer 28. Samen met papa heb ik hem helemaal ingericht. Kleren in de kast, spellen, boeken en herinneringen bij het bed, alle lieve en belangrijke foto’s en kaarten van de mensen die mij dierbaar zijn op een groot bord (dat er niet hing maar mijn hulpPiet heeft er een gehaald en opgehangen) en natuurlijk mijn hartjes, boeddha’s, egeltjes en engelbewaarders direct naast mijn kussen. En natuurlijk het getekende oranje shirt met pet!
Ik heb een grote badkamer, een super tv en alles om me heen om lekker te slapen en relaxen. Kortom: ik vermaak me hier wel. Overigens er zijn ook recreatie- en feesttherapiesessies. Fissa!
Learn More
Ik ken ze noig maar heel kort, maar Kathy en haar man Rick zijn de liefste mensen van Atlanta en misschien wel vabn heel Amerika! We hebben een opaar dagen bij hen mogen logeren voordat ik op 9 juni naar het Shepherd ging. Ik heb er lekker geslapen, goed uitgerust, heerlijk gegeten, veel geleerd en een heerlijke schoudermassage gekregen.
Op 9 juni ben ik naar het Shepherd gegaan met Kathy en papa. Ik heb er een mooie kamer voor mezelf alleen. Papa heeft een groot prikbord gekocht zodat de foto’s opgehangen kunnen worden. De mensen hier zijn allemaal erg lief en aardig. Maar het is wel aanpoten. De eerste dag was ik een half uurtje te laat vanwege het verkeer. Maar mooi dat ik dat half uurtje al meteen tussen de middag in moest halen. Elke dag heb ik van 9 uur tot 14:00 uur therapie. Mag ook wel, want ik wil beter leren lopen, mijn rechterarm weer gaan gebruiken en weer beter spreken,. Dat gaat lukken!
En o ja, donderdag komt Dominique naar Atlanta. Kijk er erg naar uit, want papa is misschien best lief, maar niet altijd even handig (-;.
Learn More
Samen met Kathy, Rick en papa heb ik heerlijk gegeten in the Green Manor, een spookhuis vlakbij Fairburn in Georgia. We werden bediend door Kim, een echte southern Belle die moeilijk te verstaan was, maar waanzinnig aardig is. We hebben echt lekker gegeten van een buffet. Met ribs, kip, vis, veel groente en waanzinnige toetjes. Jammer dat ik overal maar een beetje van mag van papa omdat ik – net als hij trouwens – op mijn gewicht moet letten. Maar wel een leuke foto van ons samen…
Learn More
Na een geweldige vlucht zijn papa en ik op donderdag aangekomen in Atlanta. Ik heb er zo naar uitgekeken en ben zo blij dat ik er eindelijk ben, We waren net geland voordat een donderstorm begon. Daarom duurde het even voordat onze bagage er was.
Op het vliegveld stonden Kathy en Rick ons op te wachten. We slapen de eerste dagen bij hen thuis. Ze zijn zo waanzinnig lief. En we gaan niet alleen lekker uitrusten, maar ook veel leuke dingen doen. Op het vliegveld kwamen drie jonge mensen naar me toen die voor mij gingen bidden. Atlanta is ook een stukje Bible Belt hier. Maar ze geloven dat het met mij hier heel veel beter gaat worden. En wie ben ik om dat te iontkennen?
De eerste nacht was ik erg moe, maar heb heerlijk geslapen. Ik meld me snel weer! Hugs from Atlanta!
Learn More
Op donderdag 5 juni zijn papa en ik met de KLM naar Atlanta gevlogen. Gelukkig had papa nog genoeg Flying Blue punten om ons samen business class te laten vliegen, zodat ik mijn benen goed kon strekken. We zijn erg verwend aan boord. Best spannend ook met een heel smal rolstoeltje door het vliegtuig dat speciaal gemaakt is op de breedte van het gangpad.
We kwamen net voor een enorme donderstorm aan. Daardoor was het vliegveld even gesloten net nadat wij geland waren. Dat was langer wachten op de bagage, maar alles (op een knopje van mijn rolstoel na) is aangekomen. En dat was veel. Bij ellkaar zeven koffers!
Learn More
Het is 5 juni. Mijn kamer is zo goed als helemaal leeg. Alleen de kalender hangt nog. Het is tijd om afscheid te nemen van Reade na zo’n dikke zeven maanden. Dank jullie wel verpleegkundigen, verzorgenden, meisjes van de bar en de kantine, therapeuten, jongetje van de bar en iedereen! Ik zal jullie missen. Ik hou jullie op de hoogte!
Learn More
Het lijkt wel een volksverhuizing! Maar liefst zeven koffers gaan mee naar Atlanta. Met kleding, spelletjes, cadeautjes, binnenbanden voor de rolstoel, reserveronderdelen, schoenen… Gelukkig gaan we met twee auto’s naar Schiphol en staan in Atlanta Kathy en Rick ons op te wachten. Ik ben er klaar voor!
Learn More
Wat een mooie film heeft Lex Dekker gemaakt van mensen op mijn (tijdelijke) afscheidsborrel. Zoveel lieve wensen van even zo lieve mensen. Dank jullie wel. En wil je de film zien? Klik dan hier http://youtu.be/c58JbEcaszY
Learn More
Het begint nu echt in zicht te komen: mijn vertrek naar Atlanta. Maandag heb ik een mooie dag gehad. De laatste therapieën, tests van prof. Erik Scherder en dr. Marsh König, bezoek van oom Tom Duin, mijn huisgenoten van de Speerstraat en een professionele masseuse van dr. Feelgood. Het was me een dagje wel.
Dinsdag ging ik eerst naar Weesp om met papa mijn rolstoel na te laten kijken (waarom maakt hij altijd van die vroege afspraken eigenlijk). Toen kwam dr. Henk Eilander voor een paar testjes, daarna nog een beetje therapie, nog een keertje fietsen in het Vondelpark en daarna eten met een heel bijzonder iemand die ik heel dankbaar ben. ’s Avonds waren mijn huisgenoten, Nevil, oom Peter en Esther nog even opdaarna lekker naar bed!
Woensdag was best druk. In de ochten vroeg mijn spalk nog laten aanpassen, veel telefoontjes en aan het eind van de middag naar Peper en Zout met Charlotte, Martijn, Johan, Hidde en papa. Daarna kwamen ook nog Myriam, Ebel, Nevil en evert. Lekker geslapen.
Donderdag was de grote dag. Lekker uitgeslapen, taarten gebracht, afscheid in Reade, een paar traantjes van en met erg lieve mensen en via huis naar Schiphol. Myriam en Ebel kwamen nog even thuis langs voor een laatste knuffel en op Schiphol waren Charlotte, Esther, Yvonne, Johan en Rein, de vader van Nanne. En Dominique natuurlijk. Gelukkig komt zij volgende week donderdag al naar Atlanta, omdat ik haar erg zal missen.
Papa en ik hebben een mooie vlucht gehad. We zzijn erg verwend aan boord en kwamen net voor een donderstorm aan. We werden geholpen door zeer aardige mensen met de bagage en daar stonden Kathy en Rick ons op te wachten. Ze zijn zo waanzinnig lief! Ik zag ze voor het eerst maar het voelde of ik ze al jaren ken. We slapen de eerste nachten bij hen thuis. Lekker buiten. Ze hebben zoveel slimme dingen in hun huis gedaan dat ik er prima kan zijn. De eerste nacht heerlijk geslapen. Vrijdag gaan we de eerste leuke dingen doen.
Vrijdag hebben we lekker gegeten in The Green Manor. Een spookhuis, vlakbij waar Kathy en Rick wonen. Met echte southern Belles in de bediening, echte Georgia food buffetten en veel geelligheid.
Op zaterdag zijn we naar een Renaissance Fair gegaan. Dat brengt Amerikanen een beetje terug in de Europese middeleeuwen. Met mooie kostuums, veel demonstraties, waarzeggers en hypnotiseurs en veel meer. Veel gasten komen zelfs in kostuums. Het was erg leuk maar ook warm. Ik ben zowaar een beetje verbrand op mijn armen. ’s Avonds heeeft Kathy heerlijk gekookt en ben vroeg naar bed gegaan.
Zondag was een lekkere uitslaapdag. Weinig gedaan. Wel heb ik Kathy en Rick (en papa) uitgenodigd voor een etentje bij de Mexicaan. Gelukkig had papa mijn oude creditcard meegenomen, dus kon ik afrekenen. Dat voelde goed.
En toen de laatste nacht voordat ik naar Shepherd ga.
Learn More
Dat was echt een topverrassing van Yvonne en René. Zij kwamen op mijn borrel met een heel bijzonder cadeautje: een massage door een topper van dr. Feelgood. Wow! Goud was het! Heel relaxed, fantastisch leuke vrouw, en handen… Heerlijk was het. René heeft heel veel moeite gedaan om een keurige masseuse voor mij te vinden en – tot ieders verbazing – is hem dat heel goed gelukt. Ook al vertelde Yvonne mij dat het hem twee volle dagen heeft gekost. Maar ik was dan ook helemaal herboren. Dank en ik kan dr. Feelgood iedereen aanbevelen. Misschien zitten ze ook in Atlanta. Anders kom ik er voor terug (-;
Learn More
Alles was een verrassing op mijn borrel, maar misschien wel the biggest surprise was Samira die speciaal voor mij uit Londen was overgekomen. Samira is mijn 1/8 zusje. Hoe het precies zit weten alleen zij en ik, maar we hebben al vanaf mijn geboorte een erg sterke band. Zo fijn dat ze er was. En Samira heeft ook een erg leuke man (Richard) en vooral twee superleuke dochtertjes (Paloma en Neona). Can’t wait to see them again!
Learn More
Recente reacties