Vanochtend is de week weer begonnen. Eerst therapie op het sportcentrum van de VU. Dan naar huis, leren, thuisoefeningen, rusten, wat gezelligheid en weer leren. Het is echt alsof ik twee banen heb. Maar ik ga er voor. Mijn plannen zijn groots en mijn ambitie idem dito.
Ik krijg ook steeds meer klaar met mijn rechterhand. Ik kan dingen oppakken en wegzetten, kan mijn mes vasthouden (nog niet snijden, maar dat komt), een fles open maken en ga zo maar door.
Ik wil iedereen een poepie laten ruiken. En mijn missie om in 2018 de marathon van New York te gaan lopen, die staat nog steeds. Als een huis!
Learn More
Vincent Bos is klaar met zijn studie en heeft een erg leuke – maar drukke baan. Daarom was het ook erg leuk dat hij op vrijdag na zijn werk naar mij kwam in de Speerstraat. We hebben over van alles en nog wat bijgepraat. Over het leven, over herinneringen, over plannen, over toekomst. Daarna hebben we op de Olympiastraat gegeten, omdat Dominique van alles in huis had.
Was weer een heerlijke topavond.
Learn More
Het is erg leuk – maar wel heel vermoeiend – om weer te leren om te leren. Ik vind het erg geweldig om weer op de
UvA te zijn en ook mijn assistant professor Artemy Kalinovsky is helemaal top. Op de tweede dag werd ik verrast doordat ik een boek kreeg van Marleen Rensen en Marjet Brolsma. Namens alle docenten van Europese `studies. Het boek Europa in alle staten is niet alleen een prachtig boek, maar de opdracht die ze er in hebben geschreven is superlief. Ze zijn blij dat ik weer terug ben. Ik heb nieuws voor ze: ik ben blij dat ik weer aan de studie ben. En dan helemaal bij hen. Toppers zijn het. En lief ook! Dank je wel allemaal!
Het was een mooie avond donderdag in de PC. Over had een jubileum, Gassan een feest en ook bij Tiffany’s was er een grote gezelligheid. Ik ben veel bekenden tegengekomen, maar het was natuurlijk ook erg leuk om twee nieuwe dames te leren kennen bij Tiffany’s. Ik ben meteen samen met ze op de foto gegaan.
Een topavond. Zeker na een dag studeren en voor een dag voor therapie en huiswerk.
Learn More
Vandaag, 1 september, ben ik weer begonnen met mijn studie (Europese Studies) aan de Universiteit van 
Amsterdam (UvA). Ik heb nog wat studiepunten te gaan en ben begonnen met één vak: 20th Century Russian and Soviet History, Best heftig, want ik moet er helemaal in komen en het is best moeilijk me heel lang achter elkaar te concentreren. Ik moet veel lezen en ben elke dinsdag en donderdag op de UvA in het PC Hoofthuis. Op de andere dagen heb ik therapie.
Ik ben erg gelukkig dat ik Sarah Hays als studie buddy heb. Met Thomas de Beer als tweede buddy. Bevoorrecht want het zijn beiden toppers. Sarah heeft gisteren met me gegeten. We hebben een heleboel gemeen. Altijd leuk als je tijdens het studeren ook af en toe wat kunt lachen.
Het gaat moeilijk worden om weer een begin te maken, maak ik heb er alle vertrouwen in dat het gaat lukken, ook al zal ik een ander tempo hebben dan ik 27 maanden geleden had. Maar ik ga er komen! Dat heb ik mezelf beloofd!
Learn More
Dat was even leuk. Kom ik back stage op de Uitmarkt en wie kom ik tegen: Desi van Doeveren!. Desi heeft in 2007 samen met mij op het Rijnlands gezongen in The Commitments, de beste schoolmusical ever. Desi was één van de Commitment-ettes, de achtergrondzangeresssen van leadzanger Deco. Precies: en die rol had ik!
Nu zijn de rollen wel anders. Desi is een gevierd zangeres, deed mee aan The Voice en speelt in grote musicals. In oktober speelt ze een van de hoofdrollen in Rent.
We vonden het erg leuk elkaar te zien, daar achter de coulissen. Beiden met een armbandje waarop ARTIEST stond, maar zij is het echt! Succes Desi, en we zien elkaar snel!
Learn More
We zijn weer terug in Nederland. En dus zijn we meteen naar oma gegaan. Het gaat niet zo goed met haar. Ze wordt een beetje vergeetachtig en daarom wilde ik heel snel bij haar zijn. Soms is het ene beetje verdrietig als je ziet dat ze dan even niet goed uit haar woorden komt, maar soms is ze ook heel grappig. Het is altijd gezellig bij oma. En ze wordt binnenkort 88. Dan is ze 63 jaar ouder dan ik! Ze is een lieverd!
Voor haar had ik in het Swan Coach House een pen gekocht. Als een mooie bloem.
Learn More
Het zit er op. Vandaag weer terug naar Ansterdam. Alles is gepakt en ik ben best verdrietig om afscheid te nemen van iedereen hier. Ik voel me thuis bij de Shepherd en merk dat de mensen mij hier zoveel verder brengen. Gelukkig ga ik in januari weer terug.
Gisteren de bonte avond in Ted’s. Met een grote bizon steak. Heerlijk. Ik had mijn oudjes uitgenodigd. Was gezellig en daar afgesproken dat we elk jaar twee Kerr terug gaan!
Learn More
Het is zo lekker dat ik weer zelf het zwembad in kan. Dit weekend even met Dominique en papa lekker bij en in het zwembad gelegen en gezwommen. Papa stond helemaal versteld hoe snel ik door het water liep en zwom.
Over papa gesproken: die is eigenlijk veel te weinig buiten geweest. Hij heeft nog geen kleurtje, dus als je hem in het zwembad ziet is het een beetje een witte walvis. Wel een attractie! Maar hij heeft mij beloofd dat dat gaat veranderen!
Learn More
We gaan alweer bijna terug naar Amsterdam. Ik zal ieedreen hier weer (even) missen, want 
over een paar maanden ga ik weer terug voor een volgende refresher naar het Shepherd Center.
Dinsdagavond zijn we met Sarah en Lee naar Fat Matt gegaan. Howard was ook uitgenodigd en we hebben met z’n vijven genoten van geweldige muziek. Fat Matt is een kleine rib shack waar echt Georgian Ribs en Chicken wordt verkocht. Dat is alles. Maar wel razend lekker. Er kunnen zo’n 50 mensen binnen zitten en er staat echt een rij buiten van mensen die er willen eten.
Elke avond is er muziek. Heerlijke muziek. Toen wij er waren was er een band van senior muzikanten die de sterren van de hemel speelden en zongen. Een lekkere soul sound.
En wat ze ook bij Fat Matt hadden: geroosterde pinda’s. Maar ja, Atlanta is dan ook de stad van oud-president Jimmy Carter. Voor mij op de foto een berg lege doppen.
Alleen jammer dat dit nu de laatste avond was met Sarah en Lee. Wat zijn dat een schatten van mensen!
Learn More
We moesten er natuurlijk weer naar toe: het spookhuis de Green Manor, in Union City met de legendarische Kim, een echte Southern Belle.
Met Kathy en Rick hebben we er weer lekker gegeten. 
Met name de ribs zijn er geweldig. Maar het leukste is natuurlijk wel de speciale aandacht van Kim en de kus die ik aan het eind van de avond van haar krijg. Om nooit meer af te wassen…
Het was erg leuk om Kathy en Rick weer te zien. Ze reizen erg veel, dus als er een moment is om elkaar te treffen, pakken we het met beide handen aan.
Learn More
Dat is nog eens een verrassing: in de Lenox Mall staat een stand van de Macaron Queen. Nu ben ik natuurlijk een groot liefhebber en kenner van macarons, dus dat was dubbel genieten toen ik ze in Amerika ook in riante mate aanwezig zag. Maar dat is nu typisch Amerika: dan wel meteen in 30, 40 smaken!
Ik heb me ingehouden, maar als ik er weer langs loop weet ik niet of ik de verleiding weer kan weerstaan.
Learn More
Dominque, papa en ik waren uitgenodigd voor de Buckhead City Club in het World Trade Center van Atlanta. Het thema die
avond was Nederland en Esther Smith van de Netherlands Foreign Investment Agency sprak daar over hoe goed het is om als Amerikaans bedrijf jezelf in Nederland te vestigen. Heel interessant.
Ik heb er met veel mensen gesproken. Met Rick Woroniecki, John Pskerson, Dawn Ely, Cristiuna Da Costa, Margret O’Brien en nog veel meer. Allemaal even aardig en ze waren erg belangstellend naar mijn ervaringen in het Shepherd Center.
Ik moet zeggen dat ik mee wel thuis voelde op zo’n cocktail party. Met veel zakenmensen, (honorair) consuls van o.a. de Oekraïne en Hongarije en veel anderen. En… ik nam er ook nog wat van mee. Zowel papa als ik hebben alletwee een fles wijn gewonnen tijdens een draw.
Op de foto sta ik met Esther Smith. Op de kleine foto staat rechts Rick Woroniecki.
Learn More
Shepherd Pathways wordt verbouwd. De residence, waar ik van juni 2014 t/m november 2014 heb gewoond, wordt helemaal verbouwd tot nieuwe kantoren, extra therapieruimten en moderne faciliteiten. Dat is best gek want als ik dus in Pzthways ben voor therapie, zie ik de bekende mensen van de residence niet elke keer. Zij zitten nu in een villa met de in-patients . Ook vlakbij, maar toch anders.
Gelukkig zijn wel alle andere bekende gezichten steeds om me heen. Theresita, dr. Fadia, Etta, Thomas, Nancy, Bridget, Reena, Aunie, Amelia em nog veel meer.
Learn More
Tussen alle therapieën door ben ik ook nog naar dr. Iyer geweest. De gespecialiseerde oogarts voor mensen met hersenletsel in Roswell. Het gaat goed met dr Iyer, want ze is erg in verwachting. Ben je een half jaartje weg en dan krijg je dit weer (-;.
Het onderzoek heeft bij elkaar zo’n anderhalf uur geduurd en het goede nieuws is dat ik met mijn rechteroog een steeds bredere blik terug krijg. Nog niet zoals het was, maar volgens dr. Iyer komt het langzaam terug als ik de hersenen daarbij maar voldoende train. Zij sturen de ogen aan. Ik heb een aantal oefeningen meegekregen. Elke dag even trainen.
Learn More
Recente reacties