Allemaal afstemmen op Tijd voor Max op woensdag 17 december. Op NPO 2 en het begint al om 17:40 uur. Het programma gaat voor een groot deel over jongeren met hersenletsel en wat er allemaal gedaan kan worden. Het programma wordt mede mogelijk gemaakt door de Hersenstichting die dit onderwerp inmiddels (gelukkig) hoog op de agenda heeft gezet. In het programma kom ook ik aan bod. Samen met papa. We kijken terug naar de vorige aflevering van Geef om je Hersenen in het voorjaar en laten zien wat er allemaal mogelijk is na een half jaartje...
read moreHet is echt hard werken. Vroeg op en dan meestal drie uur achter elkaar fysieke therapie. Ik kan uit het diepst van mijn hart zeggen dat dat erg vermoeiend is. Veel lange loopoefeningen, stretchen, speciale fietsen voor armen en benen met elektrostimulatie, zwemmen, lopen zonder hulpmiddelen, werken aan de balans, krachtoefeningen, arm- en handoefeningen… de hele bups. Maar ik doe het allemaal lachend en met veel plezier. Want niet alleen zijn de mensen leuk die mij begeleiden – het levert ook geweldige resultaten op. Dat merk ik...
read moreMijn vader is nog niet weg of Dominique en ik zijn lekker gaan shoppen! Voor mij lekker een nieuw dik jack van Abercrombie. Zit heerlijk en is ook lekker warm. Hier in Atlanta kan het de ene dag 20 graden zijn, maar een dag later weer 10 graden of zelfs kouder. Maar dan ook weer omgekeerd. Vandaga lekker in mijn nieuwe jack na de therapie een koffie drinken bij Starbucks. Wat kan het leven mooi zijn!
read moreAlles is back to normal. De week is weer begonnen met een druk programma op zowel Shepherd Center als Shepherd Pathways. We gaan er nog strikter tegen aan. Met veel therapiesessies, veel oefeningen en ook thuis veel doen. Ik wil op mijn verjaardag echt iedereen verbazen dat ik weer een paar stappen verder ben gekomen. Op dit moment ben ik met Dominique ook al bezig met de voorbereidingen voor mijn verjaardag. Ik weet in elk geval ook dat neef Nand en Sandra uit Washington over komen. Maar ook dat veel vrienden uit Atlanta komen en een aantal...
read moreMijn ‘”vaste” rolstoel is terug naar Nederland! Ik heb hem eigenlijk niet meer nodig. Voor de lange afstanden (en shoppen) heb ik een lichtgewicht stoel, maar eigenlijk loop ik alleen maar. Toen zaterdagavond papa op Atlanta met de rolstoel incheckte was dat eigenlijk een erg emotioneel moment. Daar stond die dan. De rolstoel. Met zijblad, voetensteun,. speciale zitting, aangepaste rug… Symbool van een periode die nu gelukkig voor een groot deel achter me ligt. Het inchecken ging alleen niet zonder slag of stoot. De...
read moreWe hebben hier in Atlanta voor een deel andere feestdagen dan in Nederland. Sinterklaas kennen we hier niet. Groot was dan ook mijn verrassing toen we na het avondeten ineens allerlei Sinterklaas lekkernijen op tafel kregen. Van pepernoten tot banketstaaf; van marsepein tot chocoPieten. En… er stonden pakjes in de schoenen! Zo lief en leuk. Van een heleboel verschillende Sinten. Met rijmpjes en leuke wensen. Een klein pillendoosje met mijn naam met pepermunstjes erin; een paar sokken, een CD, een kraslot, een trui, een paar...
read moreIk heb thuis nog een wii op zolder. Nooit geweten dat het zo’n belangrijk iets kan zijn voor mijn therapie. Vanochtend heb ik ruim een uur moeten balanceren op de Fit-plaat van de wii.Met oefeningen zoals staan, knie rechthouden, naar rechts en links gaan om ballen terug te koppen op het tv-scherm en ga zo maar door. Het is best leuk, maar tegelijkertijd is het wel een beetje lummelig dat de punten worden bijgehouden alsof je een olympisch kampioen zou zijn. Voor mij is alles nu nog even wat moeilijker, maar dat is een kwestie van tijd...
read moreDat was even schrikken toen UPS voor de deur stond met een gigantisch grote doos. Er zouden volgens papa drie kerstsokken in zitten met onze naam er op. Een ideetje van oma Cecile. Maar papa heeft vast niet naar de maten gekeken, want de sokken zijn echt gigantisch. Als je ze aan de deurknop hangt raken ze de vloer! Maar mooi zijn ze wel. En al die ruimte is voor mij natuurlijk hoopgevend!
read moreNa een lekker lang weekend was het vanochtend weer vroeg opstaan. Het begon al om 9 uur met twee uur achter elkaar fysieke therapie op het Shepherd. Dominique heeft me gebracht, zodat papa lekker door kon werken. Het was wel weer even wennen, maar gelukkig ging het goed. Vanmiddag mag ik al weer terug voor een extra uurtje fietsen. En dan nog de thuistherapie… Mijn grote rolstoel staat nog op Pathays. Papa wil die mee terug naar Nederland nemen, nu ik eigenlijk steeds loop met een stok. We hebben ook nog een lichtgewicht stoel voor de...
read moreDat was best spannend: met Howard, Dominique en papa naar één van de meeste spraakmakende nachtclubs in Atlanta: de Clermont Lounge. Bekende filmsterren komen er, politici, rockers, advocaten.. you name it. Dus ook wij. Maar wat is Clermont Lounge? Een aftandse, bijna vervallen, kelder in de ruïnes van het Clermont Hotel. Dat laatste wordt binnenkort verbouwd tot een super-de-luxe designers hotel. Maar de Clermont Lounge? Die blijft zoals die is. We waren vroeg en bleven heel kort. Volgens Howard moesten we het gewoon een keertje gezien...
read more
Recente reacties