Precies een week nadat ik met papa naar Atlanta was gevlogen, is Dominique aangekomen. Daar heb ik zo naar uitgekeken. Ik heb haar best gemist, maar gelukkig blijft ze bijna de hele tijd van de revalidatie bij me. Ook al gaat ze – afwisselend met papa – soms even terg naar Nederland om haar werk te doen. En er komen veel vrienden over. Never a dull moment zeggen ze hier!
Learn More
Het klinkt een beetje gek, maar het is vandaag precies een jaar geleden dat ik mijn ongeluk had . Niet iets om bij stil te staan, anders dan dat de tijd vliegt. Ik ben blij en trots op wat er was, maar focus me op wat komt. Ik beloof je: ik ga iedereen verbazen en verrassen. Daarvoor ben ik nu aan het werk!
Learn More
Maandag 9 juni was het erg vroeg opstaan omdat ik al om half negen bij Shepherd Pathways moest zijn. Met het verkeer hier betekende dat, dat ik al om kwart voor zes uit de veren moest. Maar toch kwamen we iets te laat aan.
We werden opgevangen door mijn ‘case manager’: Theresita. Ze vroeg mij van alles, maar omdat ik te laatb was, wilde zij mij tussen de middag terug zien om de tijd in te haken,
Daarna had ik Physical Therapy, Counseling, check up en intake van de verpleegkundigen en Occupational Therapy. Zonder uitzondering allemaal erg gemotiveerde en lieve mensen. Het voelt meteen goed.
Mijn kamer heb ik helemaal alleen voor mezelf. Met een mooie badkamer. Alle kasten zijn vol en papa heeft een heel groot prikbord gehaald zodat ik ook al mijn meegenomen foto’s op kan hangen.
’s Avonds voor het eerst warm gegeten (was goed, maar wordt beter), met papa nog wat nagepraat en gedronken en toen naar bed. Eigenlijk verrassend goed geslapen.
Op dinsdag moest ik voor doen wat ik allemaal al kan. Transfers, douchen, aankleden… Het ging allemaal best goed met een beetje hulp. Iedereen hier isnook erg te spreken over mijn website omdat ze zo een goede indruk van mij krijgen.
Daarna Speech Therapy, Physical Therapy, nog een keer Occupational Therapy en dan de lunch. Ze hebben speciaal voor mij lekker brood gehaald, stevige kaas, peren, appels en kiwi’s. Niets lijkt ze teveel!
In de middag had ik Recreational Therapy. Was benieuwd wat dat is, maar het zijn spelletjes doen, tuinieren, samen een klein feestje bouwen en meeer van dat. Erg leuk. En vanavond gaan we – net als elke dinsdag – met de andere residents van het Shepherd uit eten. Dat was erg gezellig. We hebben samen Chilli’s uitgezocht. Was lekker en het was natuurlijk goed de anderen betere te leren kennen.
Mijn arts is dr. Payal Fadia. De rest van mijn team bestaat uit Liv als nurse manager, Yvette als nurse, Brian als physical therapist, Reena als occupational therapist, Auni als speech therapist, dr,. Gary James als neuroposychologist, Nancy als rehabilitatuion counselor, Patrick als vocational therapist en Bridget als recreation therapist. En daar komen er nog een paar bij. Zoals voor muziek en extra oefeningen met mijn arm.
Ze werken hier wel anders dan in Reade. Het zijn voor mij vee langere dagen, maar hun aanpak is ook anders. Ze zijn erg vriendelijk maar ook streng en direct. Ze vragen misschien wel iets meer van mij en dat is goed. Ik ben hier tenslotte om mijn doelen te bereiken.
Het is nu woensdag. De dag is begonnen met een recreatietherapie met de hele groep van een man/vrouw of 12. Best leuk om veel dingen ook samen te doen. Daarna een vol programma. Voor de ouders zijn er vandaag, zoals elke woensdag, speciale bijeenkomsten zodat ook zij iets leren. Belangrijk, want waarom zou ik de enige zijn die moet werken hier (-;. ’s Avonds ben ik met papa uit eten gegaan bij een goede Japanner. Mocht ook wel, want het was de laatste avond helemaal samen omdat Dominique morgen in Atlanta aan komt. Kan niet wachten.
Donderdag goed uitgeslapen (tot half zeven). Ik sliep al goed maar nu het blauwe engeltje naast mij staat, slaap ik nóg beter. Vanochtend weer veel therapie gehad en heel goed nieuws uit Nederland. Charlotte is geslaagd! En Jip Post! Mocht ook wel, want zij zijn de besten.
Ook goed nieuws uit Atlanta. Met maar een heel beetje hulp heb ik – voor het eerst – een blikje met mijn rechterhand vastgehouden en die met een licht gesteunde rechterarm naar mijn mond gebracht. Een overwinning van de eerste orde! Hier ga je meer over horen!
Straks lunchen met alle revalidanten en hun begeleiders. Dat doen we elke dag. Papa toast dan een paar boterhammen voor me. Eén met kaas en één met vruchtenhagel. En wat fruit. Dan nog een keer therapie en dan is het wachten op Dominique. Zij zou pas laat landen, maar tot mijn grote verrassing kwam Dominique met papa nog om half tien langs. Geweldig fijn. Ze had ook nog een paar foto’s en kaarten bij zich. Heel goed geslapen.
De volgende ochtend was het 13 juni. Ik heb er eigenlijk niet bij stil gestaan dat het precies één jaar geleden is dat ik mijn ongeluk heb gehad. Het was een gewone dag. Met veel therapie, hard werken maar nu met Dominique ook aan mijn zij. Zo blij dat zij er nu ook is. Bij een paar therapieën is Do mee geweest. En ja, ze was hartstikke trots op mij.
’s Avonds hebben we in the Green Mansion gegeten. Dat was mijn idee. Het is het spookhuis in Union City waar ik met Kathy en Rick ben geweest. Kim was er ook weer, een echte Southern Belle. Ze heeft voor mij gebeden. Na een rugmassage van Do naar bed en op naar morgen, de veertiende! Het eerste wat ik ga doen is uitslapen na een week hard werken met mooie resultaten!
Zaterdag uitgeslapen. Na een kleine brunch zijn we met z’n drietjes naar Lenox Mall gegaan. Daar heb ik cadeautjes voor Vaderdag gekocht, maar ook kleding voor mij. Drie nieuwe broeken bij Abercrombie, een mooie dunne trui bij Diesel, een paar luchtige shirts. Ik ben goed verwend, maar dat mag in dit geval echt we omdat het hier heel lekker warm is. Vandaag 31 graden en de zomer moet nog echt beginnen. ’s Avonds een lekkere biefstuk gegeten en toen naar bed.
Zondag was het vaderdag. Ik had zeven cadeautjes voor mijn hulpPiet gekocht en een mooie kaart. Daar moest hij erg om huilen. De huilebalk. We zijn Atlanta in geweest. Naar de World of Coca Cola. Niet echt heel leuk, maar wel een mooie 4D film met schokkende stoelen en water in je gezicht. De reacties van Dominique waren het leukst. Daarna zijn we naar de tuin van het appartement op Collier Hill gegaan voor een BBQ. Papa achter het vuur en ik moet zeggen: het was allemaal lekker wat hij gemaakt heeft. En nog licht ook. Daarna bij Starbucks een decaf capo en terug naar Shepherd.
Mijn eerste week zit er op. Morgen om half zeven opstaan en week twee begint. Kan niet wachten!
Wordt vervolgd.
Learn More
Het zijn lange dagen die ik in Shepherd maak. ’s Ochtends heel vroeg opstaan, oefenen met wassen en aankleden en dan minstens 5 therapieën per dag. Soms nog meer. Maar het is geen straf (alleen vermoeiend). Ik ben erg blij met wat iedereen hier met mij doet. Ze leggen alles goed uit en begeleiden me super. Er is zelfs al een aantal adviezen uit naar voren gekomen waar ik wat mee kan. Het is heel erg intens en professioneel gericht op mensen vn mijn leeftijd. Ik ben erg blij dat ik bij Shepherd ben. O ja, wil je meer info over Shepherd? Kijk dan op www.shepherd.org of – waar in ben – op www.shepherdpathways.org.
Learn More
Woensdagavond 11 juni heb ik lekker met papa buiten de deur gegeten bij een erg goede Japanner in de buurt. Heerlijk tempura, sushi, sashimi, teppanyaki steak en garnalen samen gedeeld. Was een leuke avond na een dag hard werken.
Learn More
Vissa is verhuisd naar Esther. Die zal goed voor haar zorgen en heeft ook geen kat zoals mijn Pim die bij Dominique en papa logeert. Dat scheelt stress voor een vis. Nu is Esther zo lief geweest een tweede vis in het aquarium dat ik van mijn vrienden heb gehad te laten zwemmen. Vissa 2 – als vriendinnetje voor Vissa Original. Die is grijs, maar in het kader van het WK Voetbal heeft Esther een oranje Vissa voor mijn vriend gekocht. Maar als je denkt dat de romantiek meteen toeslaat, dan heb je het mis. Voorlopig zien ze elkaar (nog) niet zitten. Maar wie weet…
Learn More
Dit is mijn nieuwe kamer in Shepherd Pathways. Kamer 28. Samen met papa heb ik hem helemaal ingericht. Kleren in de kast, spellen, boeken en herinneringen bij het bed, alle lieve en belangrijke foto’s en kaarten van de mensen die mij dierbaar zijn op een groot bord (dat er niet hing maar mijn hulpPiet heeft er een gehaald en opgehangen) en natuurlijk mijn hartjes, boeddha’s, egeltjes en engelbewaarders direct naast mijn kussen. En natuurlijk het getekende oranje shirt met pet!
Ik heb een grote badkamer, een super tv en alles om me heen om lekker te slapen en relaxen. Kortom: ik vermaak me hier wel. Overigens er zijn ook recreatie- en feesttherapiesessies. Fissa!
Learn More
Ik ken ze noig maar heel kort, maar Kathy en haar man Rick zijn de liefste mensen van Atlanta en misschien wel vabn heel Amerika! We hebben een opaar dagen bij hen mogen logeren voordat ik op 9 juni naar het Shepherd ging. Ik heb er lekker geslapen, goed uitgerust, heerlijk gegeten, veel geleerd en een heerlijke schoudermassage gekregen.
Op 9 juni ben ik naar het Shepherd gegaan met Kathy en papa. Ik heb er een mooie kamer voor mezelf alleen. Papa heeft een groot prikbord gekocht zodat de foto’s opgehangen kunnen worden. De mensen hier zijn allemaal erg lief en aardig. Maar het is wel aanpoten. De eerste dag was ik een half uurtje te laat vanwege het verkeer. Maar mooi dat ik dat half uurtje al meteen tussen de middag in moest halen. Elke dag heb ik van 9 uur tot 14:00 uur therapie. Mag ook wel, want ik wil beter leren lopen, mijn rechterarm weer gaan gebruiken en weer beter spreken,. Dat gaat lukken!
En o ja, donderdag komt Dominique naar Atlanta. Kijk er erg naar uit, want papa is misschien best lief, maar niet altijd even handig (-;.
Learn More
Samen met Kathy, Rick en papa heb ik heerlijk gegeten in the Green Manor, een spookhuis vlakbij Fairburn in Georgia. We werden bediend door Kim, een echte southern Belle die moeilijk te verstaan was, maar waanzinnig aardig is. We hebben echt lekker gegeten van een buffet. Met ribs, kip, vis, veel groente en waanzinnige toetjes. Jammer dat ik overal maar een beetje van mag van papa omdat ik – net als hij trouwens – op mijn gewicht moet letten. Maar wel een leuke foto van ons samen…
Learn More
Na een geweldige vlucht zijn papa en ik op donderdag aangekomen in Atlanta. Ik heb er zo naar uitgekeken en ben zo blij dat ik er eindelijk ben, We waren net geland voordat een donderstorm begon. Daarom duurde het even voordat onze bagage er was.
Op het vliegveld stonden Kathy en Rick ons op te wachten. We slapen de eerste dagen bij hen thuis. Ze zijn zo waanzinnig lief. En we gaan niet alleen lekker uitrusten, maar ook veel leuke dingen doen. Op het vliegveld kwamen drie jonge mensen naar me toen die voor mij gingen bidden. Atlanta is ook een stukje Bible Belt hier. Maar ze geloven dat het met mij hier heel veel beter gaat worden. En wie ben ik om dat te iontkennen?
De eerste nacht was ik erg moe, maar heb heerlijk geslapen. Ik meld me snel weer! Hugs from Atlanta!
Learn More
Op donderdag 5 juni zijn papa en ik met de KLM naar Atlanta gevlogen. Gelukkig had papa nog genoeg Flying Blue punten om ons samen business class te laten vliegen, zodat ik mijn benen goed kon strekken. We zijn erg verwend aan boord. Best spannend ook met een heel smal rolstoeltje door het vliegtuig dat speciaal gemaakt is op de breedte van het gangpad.
We kwamen net voor een enorme donderstorm aan. Daardoor was het vliegveld even gesloten net nadat wij geland waren. Dat was langer wachten op de bagage, maar alles (op een knopje van mijn rolstoel na) is aangekomen. En dat was veel. Bij ellkaar zeven koffers!
Learn More
Het is 5 juni. Mijn kamer is zo goed als helemaal leeg. Alleen de kalender hangt nog. Het is tijd om afscheid te nemen van Reade na zo’n dikke zeven maanden. Dank jullie wel verpleegkundigen, verzorgenden, meisjes van de bar en de kantine, therapeuten, jongetje van de bar en iedereen! Ik zal jullie missen. Ik hou jullie op de hoogte!
Learn More
Het lijkt wel een volksverhuizing! Maar liefst zeven koffers gaan mee naar Atlanta. Met kleding, spelletjes, cadeautjes, binnenbanden voor de rolstoel, reserveronderdelen, schoenen… Gelukkig gaan we met twee auto’s naar Schiphol en staan in Atlanta Kathy en Rick ons op te wachten. Ik ben er klaar voor!
Learn More
Wat een mooie film heeft Lex Dekker gemaakt van mensen op mijn (tijdelijke) afscheidsborrel. Zoveel lieve wensen van even zo lieve mensen. Dank jullie wel. En wil je de film zien? Klik dan hier http://youtu.be/c58JbEcaszY
Learn More
Het begint nu echt in zicht te komen: mijn vertrek naar Atlanta. Maandag heb ik een mooie dag gehad. De laatste therapieën, tests van prof. Erik Scherder en dr. Marsh König, bezoek van oom Tom Duin, mijn huisgenoten van de Speerstraat en een professionele masseuse van dr. Feelgood. Het was me een dagje wel.
Dinsdag ging ik eerst naar Weesp om met papa mijn rolstoel na te laten kijken (waarom maakt hij altijd van die vroege afspraken eigenlijk). Toen kwam dr. Henk Eilander voor een paar testjes, daarna nog een beetje therapie, nog een keertje fietsen in het Vondelpark en daarna eten met een heel bijzonder iemand die ik heel dankbaar ben. ’s Avonds waren mijn huisgenoten, Nevil, oom Peter en Esther nog even opdaarna lekker naar bed!
Woensdag was best druk. In de ochten vroeg mijn spalk nog laten aanpassen, veel telefoontjes en aan het eind van de middag naar Peper en Zout met Charlotte, Martijn, Johan, Hidde en papa. Daarna kwamen ook nog Myriam, Ebel, Nevil en evert. Lekker geslapen.
Donderdag was de grote dag. Lekker uitgeslapen, taarten gebracht, afscheid in Reade, een paar traantjes van en met erg lieve mensen en via huis naar Schiphol. Myriam en Ebel kwamen nog even thuis langs voor een laatste knuffel en op Schiphol waren Charlotte, Esther, Yvonne, Johan en Rein, de vader van Nanne. En Dominique natuurlijk. Gelukkig komt zij volgende week donderdag al naar Atlanta, omdat ik haar erg zal missen.
Papa en ik hebben een mooie vlucht gehad. We zzijn erg verwend aan boord en kwamen net voor een donderstorm aan. We werden geholpen door zeer aardige mensen met de bagage en daar stonden Kathy en Rick ons op te wachten. Ze zijn zo waanzinnig lief! Ik zag ze voor het eerst maar het voelde of ik ze al jaren ken. We slapen de eerste nachten bij hen thuis. Lekker buiten. Ze hebben zoveel slimme dingen in hun huis gedaan dat ik er prima kan zijn. De eerste nacht heerlijk geslapen. Vrijdag gaan we de eerste leuke dingen doen.
Vrijdag hebben we lekker gegeten in The Green Manor. Een spookhuis, vlakbij waar Kathy en Rick wonen. Met echte southern Belles in de bediening, echte Georgia food buffetten en veel geelligheid.
Op zaterdag zijn we naar een Renaissance Fair gegaan. Dat brengt Amerikanen een beetje terug in de Europese middeleeuwen. Met mooie kostuums, veel demonstraties, waarzeggers en hypnotiseurs en veel meer. Veel gasten komen zelfs in kostuums. Het was erg leuk maar ook warm. Ik ben zowaar een beetje verbrand op mijn armen. ’s Avonds heeeft Kathy heerlijk gekookt en ben vroeg naar bed gegaan.
Zondag was een lekkere uitslaapdag. Weinig gedaan. Wel heb ik Kathy en Rick (en papa) uitgenodigd voor een etentje bij de Mexicaan. Gelukkig had papa mijn oude creditcard meegenomen, dus kon ik afrekenen. Dat voelde goed.
En toen de laatste nacht voordat ik naar Shepherd ga.
Learn More
Recente reacties