Op 1 september 2012 trouwden (tante) Priscilla Hart Nibbrig en (oom) Frank van Meeuwen. Een prachtig feest, waar ik – als altijd strak in het pak – bijna net zo straalde als het bruidspaar.
Kerst is elk jaar een hoogtepunt. Met Oma Joke, Dominique en papa en de andere kerstdag met Oma Cecile en mijn ooms, tantes, neven en nichten. Het afgelopen jaar was een topjaar – ook qua cadeaus. Zoals deze Kever die sprekend op mijn echte Lucy uit 1960 lijkt. Dominique had hem voor mij gevonden in Parijs. Van mij mag het wel drie keer Kerstmis per jaar zijn!
Het was opa’s voorlaatste verjaardag. Het ging al even iets minder met opa, maar elk bezoek aan hem was een klein feestje. Op de foto sta ik met hem en papa in het verzorgingshuis waar opa de laatste jaren woonde. Opa was echt een held en voorbeeld voor mij. Hij stond altijd voor iedereen klaar, was erg altruïstisch en zo waanzinnig lief. Opa Huub was stamhouder, papa is stamhouder en ik ben het. Wij zijn alledrie de enige jongens in de gezinnen....
Het was een lange papa-en-zoon reis in de zomer van 2005. We gingen eerst naar Washington DC. Van daarduit vlogen we naar Los Angeles, toen naar Mexico City en van daar uit gingen we onder meer naar Oaxaca en de piramides van Teotihucan. Waanzinnig! En toen nog terug via Los Angeles, Grand Canyon, Hoover dam, Las Vegas, Phoenix (route 66), Palm Springs en uiteindelijk weer Amsterdam. Vreemd eigenlijk dat de Maya een balspel hadden waarbij een stenen bal...
Wat kan de natuur overweldigend zijn en jij als men dan een klein wezentje. Dat gevoel bekruipt je als je over de Grand Canyon uit kijkt. Geweldig. Indrukwekkend.
Oma Cecile is in 2013 maar liefst 85 geworden en heeft ons allemaal meegenomen naar Istanboel. Voor ons – neven en nichten – dan ook de allerbeste reden om een speciaal lied te schrijven en te zingen. Compleet met danspasjes – hoewel die niet altijd synchroon gingen. Het lied: Oma Cecile op de muziek van Oh Champs Élysées….
Max werd dit jaar 21 en dus hadden we een spetterend 21 diner in Den Haag. Het zijn leuke jongens, maar om dan allemaal ook meteen met een ADO strik op de foto te gaan, zou normaal gesproken iets te ver gaan. Maar voor goede vrienden heb je iets over. Vandaar eenmalig maar met verve: in smoking met strik in ADO kleuren!
Het was nog voor mijn oude kamer op de Olympiakade. Dominique, kater Pim en ik. Pim is de afgelopen tijd met mij mee verhuisd, maar heeft in mei nieuw onderdak gevonden bij Dominique en papa. Het wonen op een etage zonder tuin was voor Pim net iets teveel van het goede. Nu maakt Pim nog steeds mijn oude buurt onveilig met collega-kater Ginger van de buren. Twee vrienden die onafscheidelijk zijn geworden.
Met papa mijn eerste scheerspullen gekocht bij Flris in Londen, maar daarna is het wel tijd voor de eerste scheerbeurt. Met zeep en mes. Op deze foto kun je zien dat ik daarbij zelfs de neus heb ingezeept. Beter te veel dan te weinig toch?
Best een goed idee van mij: een profielwerkstuk maken over John Lennon en papa zeggen dat het wel erg goed zou zijn voor de kwaliteit van het werkstuk als ik (samen) met hem naar Liverpool zou gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, dus het volgende weekend vlogen wij al. Een topweekend werd het. Met bezoek aan alle ‘heilige’ plekken. Maar ook gesprekken met mensen die John Lennon ook echt gekend hebben. En het eindcijfer voor het...
Tsja het is een foto van mij, maar om nu afgebeeld te worden als een soort Swim Magazine onderwaterduikertje met natte haren gaat misschien iets te ver. Maar toegegeven: het is een mooie foto en ik sta er op.
Elk jaar ga ik met papa in principe naar de Conventie van Franchise Services in Amerika. Die wordt steeds in andere Amerikaanse steden gehouden. In 2012 was het in Baltimore. Op de foto sta ik met Dominique en papa tussen de presidents en CEO van Franchise Services Inc. Don Lowe (rechts) en Jim Rogers, de baas van KOA – Kampgrounds of America (links). Mannen die me heel wat tips hebben gegeven voor mijn studietijd in de VS.
On ne subit pas l'avenir, on le fait.
Men ondergaat de toekomst niet, men maakt haar. (Georges Bernanos)
Het was een cultserie op tv, maar nu zijn het leuke restaurants met frisse bediening: Twin Peaks. Barrett, papa en ik hebben er heerlijk gegeten met een view. Echt lekker. En supergezellig want de hele zaak zat vol met football fans die op tientallen grote schermen de wedstrijd tussen Dallas en Detroit. Erg spannend omdat het lot zich keerde. Een gezellig sfeertje!
Learn More
We hebben het bij toeval gevonden: Dad’s Garage. Het is een
klein theater in het leuke Virginia Highlands district waar jonge mensen comedy en improvisatietoneel spelen. We hebben de kaartjes geboekt via het internet. Daar had je de keuze tussen ‘gewoon’ en ‘fancy pants’. We hebben voor de laatste gekozen. Topplaatsen! Helemaal vooraan, met naambordjes en dat voor 3 dollar extra!
Het was waanzinnig leuk. Goed gelachen en erg vrolijk met papa aan het eind naar buiten. Het was super relaxt. Je kon een drankje en een hapje meenemen naar je plaats en je zat eigenlijk middenin het stuk. Nou ja: vijf stukken. Je kon als publiek zelf kiezen welk improvisatiestuk je helemaal uitgespeeld wilde zien. Te leuk allemaal.
Ik kan Dad’s Garage echt iedereen aanraden die naar Atlanta gaat. Topavond!
Learn More
Het is de laatste week van het jaar. Voor mij was 2014 een jaar waarin mijn wereld gelukkig weer een positieve draai kreeg omdat ik met papa en Do naar Atlanta ben gegaan. In Nederland was ik uitbehandeld na mijn ongeluk in 2013 waarbij ik ernstig hersenletsel opliep. Hier, in de Shepherd in Atlanta, ben ik gelukkig echt enorm vooruitgegaan – ook al vind ik het nog veel te langzaam gaan. Op de foto zit ik met Dominique op het bekende bankje bij Shepherd Pathways.Daar drinken we koffie en rookt Dominique af en toe een sigaretje.
Vandaag weer naar het grote Shepherd. Daar worden straks ook twee filmpjes opgenomen die ik binnenkort op de site zal zetten. Aan het eind van deze week gaat Dominique even terug naar Nederland, maar volgende week komt Evelien om veel te leren van de therapeuten hier. Ik verheug me er erg op, want Evelien is echt een topper.
In het Shepherd is mijn therapie even afgebroken omdat ik last kreeg van mijn enkel. Dat is vervelend als je daar pijn aan hebt. Ik krijg ook binnenkort een nieuwe (Amerikaanse) brace die speciaal wordt aangemeten. De oude ademt niet zo lekker en beperkt ook een aantal bewegingen.
Het nadeel van nieuwe braces (en casts) is dat het altijd even duurt voordat ze echt goed zitten. Mijn gipsen enkel cast is nog steeds niet echt goed en wordt dan ook volgende weekopnieuw gemaakt.
We hebben ’s avonds in Lenox gegeten bij Zinburger (had ik zin in) en ik heb een paar nieuwe boeken gekocht om het lezen verder mee te oefenen.
Dinsdag vroeg naar Shepherd. Daar kreeg ik te horen dat ik vanochtend niet hoefde te lopen maar dat ze allerlei oefeningen gingen doen met mijn arm, mijn bovenlichaam en mijn buikspieren. Katie en Becky wilden mijn been en enkel ontzien zolang die nog pijnlijk is.
Snel geluncht in het Shepherd restaurant en daarna naar Pathways voor speech therapy. Ik heb het maar druk zo aan het eind van het jaar…
Papa heeft weer een keer pizza gemaakt. Daar ben ik altijd bij om na een dag dat ik ‘zwaar heb getafeld’ omdat ik dan maar een klein puntje hoef te eten (-; Daarna mijn nieuwjaarswens op video opgenomen. In het Nederlands en het Engels. Best stoer toch voor iemand die een paar maanden geleden nog behoorlijke woordvindproblemen had.
Woensdag was het 31 december. Net als altijd een gewone werkdag. Om kwart over acht de deur uitgegaan naar het Shepherd. Drie uur therapie stond me daar te wachten. Weer helemaal full speed ahead, want mijn enkel doet geen pijn meer. Lopen met (en zonder) stok, balansoefeningen, armoefeningen, fietsen met elektrostimulatie… het hele programma. Ook veel aandacht voor mijn bovenlichaam. Drie uur aan één stuk is best veel.
Daarna snel naar huis, even een power nap en dan naar de film. Selma. Die is net uit en gaat over de strijd voor gelijke rechten met Martin Luther King. We zijn naar de bioscoop aan de overkant bij Phipps gegaan. Die hebben echt waanzinnige stoelen waar je bijna in kunt liggen!
En om half negen ’s avonds waren we thuis. In Nederland was het al nieuwjaar geworden toen de film begon, maar hier hebben we nog alle tijd. Lekkere hapjes, tv gekeken, spelletjes gedaan en toen werd het 12 uur. Een nieuw jaar. Ook voor mij. Het afgelopen jaar heeft me veel gebracht. Zeker omdat we toen ik in Nederland uitbehandeld was naar Amerika gingen. Daar ben ik erg vooruit gegaan. En dat gebeurt nog steeds. In 2015 gaan we terug naar Nederland en dan wordt er voor mij een aansluitend programma gemaakt door de echte topspecialisten van Nederland. Ik heb er zin in. Ook om weer alle vrienden binnen handbereik te hebben.
Donderdag lekker uitgeslapen. Dominique gaat vandaag terug naar Nederland voor bijna twee weken om te werken. We hebben eerst samen de correspondentie gedaan, lekker gebruncht in huis en we gaan nog de nodige oefeningen doen. Daarna hebben we haar naar het vliegveld gebracht. Ook al is ze maar even weg, ik zal haar wel missen.
Vrijdag was het de eerste dag weer samen met papa. Vroeger opgestaan dan normaal, want papa is sowieso altijd al vroeg op. Hij heeft wel chocoladecroissants gemaakt voor bij het ontbijt. Ik heb hem wel verrast. Ik ben zelf opgestaan, heb me zelf uitgekleed en ben naar de douche gegaan. Ik heb zelfs het horlogebandje links met mijn rechterhand uitgekregen.
Maar: een bizar klein ongelukje zat in een klein hoekje. Ik heb de telefoon van papa per ongeluk laten vallen terwijl ik op de wc zat. En ja: hij ging kopje onder. Dat werd dus naar de Apple Store meteen nadat we klaar waren met de therapie in de Shepherd. Geen lunch. Daar moest de iPhone 5S worden besteld omdat het een unlocked Europees model is.
Toen naar Shepherd Pathways voor de allerlaatste speech therapy uit het programma. Ik heb een twee centimeter dik pak huiswerk meegekregen. Met uitleg aan papa. Elke dag moeten we een klein uurtje aan de bak hiermee en dan over drie weken terug naar Aunie om te kijken hoe het gaat. Dan bepaalt zij hoe we verder gaan. Wel jammer, want Aunie zal ik erg missen. Zij is een toppertje! Ik krijg vanaf volgende week 15 uur Physical en Occupational Therapy in de Shepherd. Plus counseling, music therapy en algemene begeleiding in Pathways en dan eind februari terug naar Nederland. Daar wordt nu aan een programma voor mij gewerkt.
We hebben thuis gegeten en wat gelezen en gehangen. Ook naar Youp van ’t Hek gekeken, maar dat was toch best soms een beetje moeilijk omdat ik natuurlijk anderhalf jaar al een beetje uit de running ben. Maar wel lachen.
Zaterdag even uitgeslapen en toen de plannen voor de dag gemaakt. Natuurlijk terug naar Apple (de telefoon bleek al binnen een dag te zijn aangekomen: dan je Apple), boodschappen doen en een leuke papa/zoon middag en avond met een beetje cultuur. We zijn eerst kort naar de dierentuin geweest, toen Mexicaans gegeten en daarna naar Dad’s Garage. Dat was te leuk! Een klein theater waar comedy en improvisatie toneel wordt gespeeld. Ik heb me suf gelachen. Een van de mooiste avonden van het jaar (inclusief vorig jaar in Atlanta). We waren best laat thuis, maar wel vrolijk!
Zondag een lazy Sunday. Spelletjes gedaan, boodschappen in huis gehaald en we zijn lekker gaan eten met Barrett in Twin Peaks. Dat is een soort moderne Hooters maar dan veel beter. Met lekkerder eten en vriendelijke bediening.
Toen naar huis, slapen en klaar voor de nieuwe week!
Learn More
Toen het in Nederland nieuwjaar werd, was het in Atlanta 18:00 uur en ging ik met Dominique en papa naar de film Selma over de gewelddadig neergeslagen mars van Martin Luther King in Selma Alabama. Een prachtige film die hier net uit is. Sandra, de vrouw van oom Nand uit Washington, heeft nog meegelopen in deze mars. Dat maakt de film voor mij extra bijzonder.
Wat ook een aanrader is zijn de Amerikaanse bioscopen. Je kunt er van alles eten en drinken en de stoelen: die zijn nog mooier dan Business Class. Dik, breed en ze gaan elektronisch in de ligstand. Dat is pas film kijken. Wetend dat we ook nog zes uur langer genieten van het oude jaar.
Nu weer thuis. Nog ruim drie uur voor middernacht. Aan de graved lax, kaasjes en aardbeien met ijs toe. Laat het nieuwe jaar maar binnenkomen!
Learn MoreOp de valreep van 2014 heb ik mijn nieuwjaarswens voor 2015 op video opgenomen. Speciaal voor alle vrienden, familie, kennissen, therapeuten, artsen, verzorgenden en iedereen die mij in 2014 zoveel verder heeft gebracht. En dat is nog maar het beginnetje!
Learn More
We vieren Oud & Nieuw hier zes uur later dan in Nederland. Zonder oliebollen, zonder appelflappen. En voor mij zonder champagne. Maar nu moet je niet schrikken als je deze foto ziet die ik in de Shepherd heb genomen. Onder een tafel stond een grote doos met bingospullen Die heb ik gewoon laten staan. Wij spelen geen bingo straks!
Vanavond zitten wij lekker achter de lekkere hapjes. Gerookte zalm, aardbeitjes, heerlijk zelfgemaakt ijs van Trav Carter (Leaping Cow) en nog wat kleine quiches en zo. We gaan ’s middags naar de film en dan lekker met z’n drietjes.
Learn More
Zo aan het eind van het jaar kun je wel eens onverklaarbare trek hebben in iets dat je kent. Dat had ik nou in een Zinburger. Een leuke wine & burgerbar in Lenox Center. Daar heb ik een heerlijke kobe burger gegeten (bijna net zo lekker als in de Cheesecake Factory), maar wel in een meer trendy omgeving. Vooraf truffle fries met Parmezaanse kaas en toe… een super cookie die bedekt was onder een gigantische berg slagroom. En laat ik nou net niet van slagroom houden. Maar gelukkig was papa erbij, zodat mijn cookie er schoon onder vandaan kwam (-;
Learn More
Ik heb de smaak te pakken gekregen. Cupcakes, Christmas cookies… ik bak ze allemaal. Toegegeven: niet helemaal van scratch, want ze hebben hier geweldige mixen met allerlei smaken. Je hoeft ze alleen maar te mengen, te bakken en daarna te decoreren. Dat begint me steeds beter te lukken, ook al doe ik het meeste met mijn linkerhand. Dit waren mijn Christmas cookies. En heel eerlijk: ik had er succes mee!
Learn More
Terwijl in Nederland iedereen uitslaapt en een vrije Tweede Kerstdag heeft, is mijn werkdag gewoon weer begonnen in de Shepherd. Met onder meer balans oefeningen, knie strekken en voorover buigen en mijn tenen raken met beide armen. Ik kan je zeggen: dat is afzien. Maar ik hoop ondertussen wel dat jullie een mooi Kerstweekend hebben. Volgend jaar ben ik ook van de partij!
Learn More
Heb je ooit gehoord van een turducken? Dat is een kalkoen waar een eend in is gestopt en daarin weer kip – en ook nog een worstje. Barrett heeft die gemaakt voor Eerste Kerstdag op de Shepherd. Voor alle revalidanten, familie en verpleging. En lekker dat dat was! Sappig en smakelijk. Barrett was met zijn ouders en tante gekomen. Heel lieve mensen. Het goede nieuws is dat Barrett eind maart naar Amsterdam komt. Dan kan iedereen deze heel bijzondere man leren kennen. Hij heeft mij erg gemotiveerd om het maximale te halen uit mijn revalidatie hier.
We hebben een prachtige Kerstavond gehad bij Sarah en Lee Nunn. Ook hun dochter Nora en haar vriend Usman waren er. Wij waren met ons drietjes uitgenodigd. We hebben een waanzinnig lekkere beef burgundy gegeten, gevolgd door een werkelijk prachtige Bûche de Noël. Die was gemaakt door Nora en Lee, maar met waanzinnige paddenstoel merengues die Sarah had gemaakt. Jammie, jammie.
Het was een geweldig mooie en gezellige Kerstavond. Volgend jaar weer met oma Joke, oma Cecile en de rest van de familie erbij.
Learn More
Vanuit Atlanta wens ik iedereen een heel mooi kerstfeest. Geniet er van. Ben blij met elkaar, eet lekker, drink met mate (maar wel goed) en vier het. Wij doen het hier met z’n drietjes en een paar heel fijne vrienden die we hier hebben leren kennen. Met een klein boompje, twee kleine stalletjes, een mooie krans, geinige versiersels, lampjes en strikken op het balkon en veel warmte!
Learn More
Recente reacties