Het aftellen begint een beetje. Nog ongeveer 6 weken en ik vlieg al weer terug naar Nederland. Vanochtend met veel energie begonnen op het Shepherd.
Het wordt een drukke week. Met veel therapie, een nieuwe dagbrace, een aangepaste armbrace voor ’s nachts, een nieuwe enkelbrace voor ’s nachts en naar de kapper.
Dominique komt donderdag en papa vertrekt vrijdag. En Evelien: dat is echt een super steun! Hoewel ze eigenlijk veel strenger is dan ik de hele tijd had gedacht of misschien wel gehoopt. Zo moet ik van haar ook de hele tijd mijn armbrace dragen – zelfs onder mijn jas. En uitslapen is er niet echt bij. Maar het is wel leuk met haar hoor.
Op maandag eerst weer Shepherd, daarna lunchen. Heb ook de koffiebeker die ik van de therapeuten heb gekregen voor mijn verjaardag heb gekregen vaak gebruikt. Daarmee kun je in januari elke dag een gratis koffie halen bij Starbucks!
Papa was erg druk bezig met alle ziekenhuisrekeningen voor de verzekering. Het is heel gek, maar sommige kosten zijn hier onverklaarbaar hoog en andere kosten vallen mee. En je krijgt als je er om vraagt ook korting. Bij het Piedmont ziekenhuis waar ik in november even lag, is dat 40%. Maar het gaat over veel schijven. Zo kreeg papa mijn medisch dossier niet mee, dus toen moest ik helemaal daar naar toe om zelf te tekenen. Geeft wel een goed gevoel dat papa niets kan zonder mij (-;. Maar alles is nu geregeld.
’s Middags de nieuwe voet-cast voor ’s nachts gepast. Die zit helemaal goed. Heb er ook lekker mee geslapen. De arm-cast wordt nu aangepast.
Voor het diner een lekker hammetje met glaze gegeten. En na wat breinspelletjes gaan slapen.
Dinsdag was weer een zware therapiedag. De nachtbrace om mijn enkel past goed. Dat probleem is opgelost. Verder veel oefeningen gedaan en ’s middags naar de kapper met papa. Evelien is even lekker gaan shoppen en heeft heel nieuwe haarverzorgingsproducten ontdekt.
We hebben thuis gegeten en de week nog even doorgenomen.
Woensdag als altijd drie uur achter elkaar therapie. Heel heftig. Daarna de boodschappen gedaan bij Kroger waar papa op woensdag 5% seniorenkorting krijgt. Hij lijkt er al een beetje aan gewend te zijn (-;
Aan het eind van de middag hadden we met Howard afgesproken in Taco Mac. Een biertent met kippenvleugels. Als altijd was het erg gezellig met Howard en Evelien. Ik was aan het eind best moe en heb heerlijk geslapen.
Donderdag weer op om half zeven. Douchen, aankleden, ontbijten. pillen en weer op naar de Shepherd. Na een paar proefdagen gaan ze daar ook bepalen welke nieuwe dagbrace is moet gaan dragen. Ik heb er twee uitgeprobeerd.
Na een druk ochtendprogramma, snel gegeten en op naar Pathways. Voor muziektherapie en counseling met Nancy. Ik begin volgens haar weer erg goed in mijn vel te zitten en weet wat ik wil, kan en ga bereiken. Het moeilijkste is dat ik weet dat het best een lange weg zal zijn, maar wel een weg die mij ergens brengt waar ik wil zijn.
’s Avonds thuis wat restjes gegeten omdat papa naar het vliegveld moest om Dominique op te halen. Die kwam vroeg door de douane en ik sliep dan ook nog net niet toen ze thuis kwam. Ik ben erg blij dat zij er weer is. Ze is in alle opzichten de allerbelangrijkste vrouw in mijn leven.
Goed geslapen en ja… weer naar de Shepherd. Maar wel na een stevig ontbijt met een echte papa-omelet. Die zal ik straks moeten missen omdat hij vandaag terugvliegt naar Nederland. Maar weet je wat we vanmiddag hebben gedaan? We zijn naar de Ikea gegaan in Atlanta. Alles is hetzelfde als in Nederland – zelfs de hotdogs. We hebben gekeken naar kleerkasten voor mijn nieuwe huis waar nu hard aan wordt gewerkt door Van Mierlo om het tiptop te verbouwen.
Daarna even lekker gegeten bij Zinburger en toen papa naar het vliegveld gebracht. Zijn KLM vlucht had wat vertraging, zodat hij net even iets langer thuis kon blijven.
Zaterdag met de twee meisjes alleen in huis. We zijn naar het burgeroorlogmuseum Cyclorama geweest., waar je echt veel van opsteekt. En daarna naar Sarah en Lee voor een heerlijke avond aan het haardvuur. Een topdag. Ik wilde dan ook eigenlijk niet naar bed.
Zondag lekker uitgeslapen en we hebben er een rustige dag van gemaakt met veel spelletjes. Scrabble, Pim-Pam-Pet en meer van die ouderwetse breinspelletjes.
Learn More
Als je 125 verschillende biertjes hebt gedronken bij Taco Mac, krijg je levenslang je bier voor dezelfde prijs in grotere glazen. Nu haal ik 1 biertje nog niet (ik mag geen alcohol) maar Howard heeft er een pasje en een plaquette aan de muur. Met hem, Evelien en papa hebben we bij Taco Mac (nee geen Mexicaan) hun specialiteit gegeten: kippenvleugels. Met citroen en peper, medium, hot, geroosterd en gefrituurd. In alle soorten. Best lekker. Maar vooral gezellig weer even er tussen uit in een ‘nieuwe’ tent zonder poespas.
Learn More
Op 28 januari begint hier het vijfde seizoen van Suits, maar als het aan mijn kapsel ligt, is het vandaag begonnen. Michael van Jon Van op Toco Hills in Atlaanta heeft weer erg zijn best gedaan om mij een fris ‘Suits koppie’ te geven.
Learn More
Ik heb mijn persoonlijk record gebroken deze week: mijn rolstoel is zeven dagen lang de kofferbak van de auto niet uit geweest! En ik ben echt overal naar toe gegaan. Vijf keer naar de Shepherd, vier keer naar Pathways, naar restaurants, naar de shopping mall en zelfs een keer van huis naar de bioscoop wat 2 keer 500 meter lopen was!
Nu ben ik natuurlijk nog lang niet ‘rolstoelvrij’, maar het lopen met de stok gaat steeds beter. En ik houd het langer vol. Ik loop iets sneller en ben eigenlijk best trots op mezelf.
Deze week krijg ik een nieuwe vaste dagbrace die mijn tenen wat omhoog duwt en mijn enkel erg veel steun geeft. Plus een nieuwe nachtbrace die mijn voet de goede houding in moet duwen. I’ll keep on going!
O ja: de nieuwe brace past in gewone schoenen! Nu ben ik superblij met de prachtschoenen van Theeuwes Orthopedie, maar het is wel lekker om weer gewone schoenen te kunnen dragen (-;
Learn More
Ik kijk wel vrolijk op de foto met mijn kersthert met lampjes (was in de aanbieding voor 1 dollar bij de Walgreens), maar het is best gek dat papa vandaag de huur heeft opgezegd van het appartement en bij de KLM de retourtickets heeft geboekt. We gaan eind februari echt terug na (dan) bijna 9 maanden Atlanta. Natuurlijk ben ik blij weer in Amsterdam te zijn met alle vrienden, maar ik zal Atlanta ook echt missen en alle
Vandaag weer naar de Shepherd voor therapie. Er wordt ook een nieuwe vaste enkelbrace aangemeten. eerst proberen ze de beste variant te vinden door een aantal verschillende ‘standaard braces’ uit te proberen.
Deze week staat er veel op het programma. Dinsdag de voetendokter (misschien moet er een tweede nagel af), woensdag komt Evelien, donderdag krijg ik nieuwe casts en vrijdag heb ik nog een onderzoek.
’s Avonds naar Manuel’s Tavern gegaan. Samen met Howard en Trav Carter. We hebben lekker gegeten. De mannen een Dogzilla (de giga hot dog – omdat ze licht wilden eten) en ik een gegrild stukje tonijn. Een gezellige avond. Wat zijn Trav en Howard goed gezelschap! (En wat maakt Trav een heerlijk ijs).
Dinsdag the usual program. Half zeven opstaan, douchen, scheren, aankleden, ontbijten en dan naar het Shepherd. Vandaag weer drie uur aan een stuk! Om negen uur al aan de ‘Power Tower’. Ik krijg vandaag ook de nieuwe enkel brace. Die schijnt een stuk prettiger te zitten en daarmee kan ik hopelijk ook weer in gewone schoenen. Bovendien trekt die brace mijn tenen omhoog.
En nu we het toch over tenen hebben: om vier uur moest ik me melden bij de voetendokter. Waarschijnlijk zou het grootste deel van de nagel aan mijn rechter-grote-teen er aan zijn gegaan. Pijnlijk, maar dat is die teen nu ook. en het goede nieuws is dat dan de pijn weg moet gaan en de nagel groeit weer aan. Maar….nhet viel mee. De dokter heeft slleen een deeltje van de nagel weggehaald. De komende maanden moet er een tinctuur op en dan komt het weer goed. De pijn is dan ook weg.
Met papa nog even licht gaan eten na alle dagen. En het laatste chocolade ijs van Trav gegeten. Ik zal het missen….
Het is woensdag. Weer lekker er tegen aan vanaf negen uur. ’s Middags even oefenen met papa en dan om zes uur naar het vliegveld om Evelien op te halen. We hebben een behoorlijk programma voor haar. Het was wel lang wachten op het vliegveld omdat haar vlucht twee-en-een-half uur was vertraagd. Evelien kwam via Chicago, maar het was fijn om haar weer te zien.
Donderdag een superdruk programma. Drie uur Shepherd, counseling en muziektherapie in Pathways, daarna het aanpassen van (weer) een nieuwe cast en ’s avonds oesters eten met Sarah en Lee.
Evelien is erg onder de indruk van wat ik zelf allemaal al kan. Maar ik ben wel blij dat ze me komt helpen. Ze loopt ook mee met de therapie, zodat zij het huiswerk kan begeleiden – ook als ik terug ben in Nederland.
’s Avonds waren de oesters in Kimball House wel weer erg lekker. Ze hebben daar dan happy hour, waardoor de oesters half geld zijn. We hebben er met ons vijven zo’n 72 gegeten. Met veel variatie, want in Amerika hebben ze veel verschillende oesters van elke kust.
Vrijdag wakker geworden met een ontbijt van pancakes. Best lekker. Daarna naar de Shepherd waar ik oefeningen met en zonder een (nieuwe) brace heb gedaan. Evelien is erg onder de indruk van hoe hard ik er moet werken (fijn dat iemand anders dat nu ook gezien heeft, zodat iedereen me wel moet geloven).
Daarna naar huis en boor het eerst met Evelien thuisoefeningen gedaan. En daarna had papa kaartjes voor ons gekocht voor de nieuwe film van de Hunger Games. In de bioscoop met de ligstoelen! Ik ben dan ook van huis naar de bioscoop gelopen. Want ja: op die stoelen kun je lekker bijkomen en uitrusten.
De Hunger Games was erg leuk. Zeker ook om weer vanuit die lekkere luie stoelen in de bioscoop te bekijken. Ik was samen met Evelien helemaal van huis naar de bioscoop gelopen. Dat is zeker 500 meter heen en 500 meter terug. Ik was wel moe, maar ook erg voldaan. Viel dan ook snel in slaap.
Zaterdag uitgeslapen tot 10 uur. Dat ius wel wennen met Evelien: tien uur is tien uur en dat staat ze naast mijn bed. Geen pardon. Nou, de dag kan beginnen!
Ik ben eerst met papa op stap geweest na een lekker ontbijtje. Daarna met Evelien erbij naar Lucius op Pathways voor een ouderwets potje wii bowling. Ik was het niet verleerd want heb drie keer achter elkaar gewonnen!
Ik had die dag trek in saté. Die heeft papa gemaakt op de grill. Met zelf gemarineerd varkensvlees, een eigen gemaakte pindasaus en rijst. Ik stond er van te kijken.
Daarna nog wat oefeningen en toen naar bed.
Zondag een lekkere omelet gegeten als ontbijt. Daarna met Evelien naar het mooie universiteitsstadje Athens gegaan. Echt heel mooi. We hebben rondgekeken en een paar historische huizen bezocht. Ook zijn we bij de Starbucks geweest natuurlijk (ik heb een beker van de therapeuten voor mijn verjaardag gekregen waarmee ik in januari elke dag een kop koffie kan halen). En Evelien heeft me nog voor mijn verjaardag uitgenodigd voor een lekker etentje in Athens. Heerlijk!
Learn More
Dat de Amerikaanse keuken veel meer is dan hamburgers, hotdogs en marshmallows weet ik ondertussen al lang. Je kunt prima eten in Amerika. Een echte uitvinding blijf ik de fried pickles vinden. Augurken in een dun beslag die gefrituurd worden. Nu hebben de augurken hier ook een aparte smaak (Jewish Pickles – niet zoetzuur), maar gefrituurd zijn ze een ware traktatie als borrelhap. Echt een aanrader. Ik moet zeggen: ze zijn lekkerder als ze in kwarten in de lengterichting worden gefrituurd dan als chips. Daar zit dan relatief minder beslag om heen. En ja: je moet ze bloedheet eten!
Learn More
Recente reacties