Als achterkleinzoon van Janus Theeuwes die in 1920 olympisch goud heeft gewonnen op de Olympische Spelen van Antwerpen is het natuurlijk prachtig de echte Olympische fakkel vast te houden waar in Atlanta in 1996 de Olympische vlam mee is aangestoken. Het kon in de World of Coca Cola. Nu heb ik ook wat met Coca Cola omdat de familie Woodruff van Coca Cola een van de grootste sponsors is van het Shepherd. Dus: drink Coca Cola zou ik zeggen!
read moreZondag de 15e was het Vaderdag en dat is voor mij ook hulpPietendag, want papa is mijn hulpPiet. Zo noem ik hem al een aantal maanden en hij doet ook echt zijn best – ook al is hij niet altijd even handig. Ik heb een paar cadeautjes voor hem gekocht, want vorig jaar lag ik op Vaderdag in het ziekenhuis. Hij was zo blij met mijn kaart en cadeautjes dat hij er rode oogjes van kreeg. Maar desondanks heb ik zijn contract voor volgend jaar verlengd!
read morePrecies een week nadat ik met papa naar Atlanta was gevlogen, is Dominique aangekomen. Daar heb ik zo naar uitgekeken. Ik heb haar best gemist, maar gelukkig blijft ze bijna de hele tijd van de revalidatie bij me. Ook al gaat ze – afwisselend met papa – soms even terg naar Nederland om haar werk te doen. En er komen veel vrienden over. Never a dull moment zeggen ze hier!
read moreHet klinkt een beetje gek, maar het is vandaag precies een jaar geleden dat ik mijn ongeluk had . Niet iets om bij stil te staan, anders dan dat de tijd vliegt. Ik ben blij en trots op wat er was, maar focus me op wat komt. Ik beloof je: ik ga iedereen verbazen en verrassen. Daarvoor ben ik nu aan het werk!
read moreMaandag 9 juni was het erg vroeg opstaan omdat ik al om half negen bij Shepherd Pathways moest zijn. Met het verkeer hier betekende dat, dat ik al om kwart voor zes uit de veren moest. Maar toch kwamen we iets te laat aan. We werden opgevangen door mijn ‘case manager’: Theresita. Ze vroeg mij van alles, maar omdat ik te laatb was, wilde zij mij tussen de middag terug zien om de tijd in te haken, Daarna had ik Physical Therapy, Counseling, check up en intake van de verpleegkundigen en Occupational Therapy. Zonder uitzondering...
read moreHet zijn lange dagen die ik in Shepherd maak. ’s Ochtends heel vroeg opstaan, oefenen met wassen en aankleden en dan minstens 5 therapieën per dag. Soms nog meer. Maar het is geen straf (alleen vermoeiend). Ik ben erg blij met wat iedereen hier met mij doet. Ze leggen alles goed uit en begeleiden me super. Er is zelfs al een aantal adviezen uit naar voren gekomen waar ik wat mee kan. Het is heel erg intens en professioneel gericht op mensen vn mijn leeftijd. Ik ben erg blij dat ik bij Shepherd ben. O ja, wil je meer info over Shepherd?...
read moreWoensdagavond 11 juni heb ik lekker met papa buiten de deur gegeten bij een erg goede Japanner in de buurt. Heerlijk tempura, sushi, sashimi, teppanyaki steak en garnalen samen gedeeld. Was een leuke avond na een dag hard werken.
read moreDit is mijn nieuwe kamer in Shepherd Pathways. Kamer 28. Samen met papa heb ik hem helemaal ingericht. Kleren in de kast, spellen, boeken en herinneringen bij het bed, alle lieve en belangrijke foto’s en kaarten van de mensen die mij dierbaar zijn op een groot bord (dat er niet hing maar mijn hulpPiet heeft er een gehaald en opgehangen) en natuurlijk mijn hartjes, boeddha’s, egeltjes en engelbewaarders direct naast mijn kussen. En natuurlijk het getekende oranje shirt met pet! Ik heb een grote badkamer, een super tv en alles om me...
read moreIk ken ze noig maar heel kort, maar Kathy en haar man Rick zijn de liefste mensen van Atlanta en misschien wel vabn heel Amerika! We hebben een opaar dagen bij hen mogen logeren voordat ik op 9 juni naar het Shepherd ging. Ik heb er lekker geslapen, goed uitgerust, heerlijk gegeten, veel geleerd en een heerlijke schoudermassage gekregen. Op 9 juni ben ik naar het Shepherd gegaan met Kathy en papa. Ik heb er een mooie kamer voor mezelf alleen. Papa heeft een groot prikbord gekocht zodat de foto’s opgehangen kunnen worden. De mensen hier...
read moreSamen met Kathy, Rick en papa heb ik heerlijk gegeten in the Green Manor, een spookhuis vlakbij Fairburn in Georgia. We werden bediend door Kim, een echte southern Belle die moeilijk te verstaan was, maar waanzinnig aardig is. We hebben echt lekker gegeten van een buffet. Met ribs, kip, vis, veel groente en waanzinnige toetjes. Jammer dat ik overal maar een beetje van mag van papa omdat ik – net als hij trouwens – op mijn gewicht moet letten. Maar wel een leuke foto van ons samen…
read more
Recente reacties