Ik heb mijn persoonlijk record gebroken deze week: mijn rolstoel is zeven dagen lang de kofferbak van de auto niet uit geweest! En ik ben echt overal naar toe gegaan. Vijf keer naar de Shepherd, vier keer naar Pathways, naar restaurants, naar de shopping mall en zelfs een keer van huis naar de bioscoop wat 2 keer 500 meter lopen was!
Nu ben ik natuurlijk nog lang niet ‘rolstoelvrij’, maar het lopen met de stok gaat steeds beter. En ik houd het langer vol. Ik loop iets sneller en ben eigenlijk best trots op mezelf.
Deze week krijg ik een nieuwe vaste dagbrace die mijn tenen wat omhoog duwt en mijn enkel erg veel steun geeft. Plus een nieuwe nachtbrace die mijn voet de goede houding in moet duwen. I’ll keep on going!
O ja: de nieuwe brace past in gewone schoenen! Nu ben ik superblij met de prachtschoenen van Theeuwes Orthopedie, maar het is wel lekker om weer gewone schoenen te kunnen dragen (-;
Learn More
Dat de Amerikaanse keuken veel meer is dan hamburgers, hotdogs en marshmallows weet ik ondertussen al lang. Je kunt prima eten in Amerika. Een echte uitvinding blijf ik de fried pickles vinden. Augurken in een dun beslag die gefrituurd worden. Nu hebben de augurken hier ook een aparte smaak (Jewish Pickles – niet zoetzuur), maar gefrituurd zijn ze een ware traktatie als borrelhap. Echt een aanrader. Ik moet zeggen: ze zijn lekkerder als ze in kwarten in de lengterichting worden gefrituurd dan als chips. Daar zit dan relatief minder beslag om heen. En ja: je moet ze bloedheet eten!
Learn More
Als je net als ik nu al ruim zeven maanden in Amerika zit moet het er toch een keer van komen: pancakes voor het ontbijt. Papa heeft ze voor Evelien en mij gemaakt. Wel met een soort kant-en-klare shaker waar alleen water bij moest, maar ze zijn wel mooi hoog, rond en lekker geworden. En ze waren best lekker. We hadden geen maple sirup (dat dan weer niet) maar suikervrije jam. Tsja: hij moet toch nog veel leren!
Learn More
Ik heb me ingehouden met een gegrild tonijnbiefstukje met groente, maar Trav, Howard en papa hebben bij Manuel’s de echte Dogzilla gegeten. Een hotdog van een half pond! Fully loaded. En dat terwijl de heren in koor riepen dat ze alleen trek in iets lichts hadden! Het was leuk om weer eens naar Manuels’s te gaan. Een kroeg met veel historie en een heftige muurschildering buiten. Een blind paard kan er geen kwaad doen, dus is het er voor mij ook veilig (-;
Learn More
Mijn doel is om in 2016 de marathon van New York te lopen. In het begin waren er mensen die daar een beetje om moesten lachen omdat ik toen nog elke dag in een rolstoel zat. Maar inmiddels kan ik zeggen dat mijn ‘echte’ rolstoel in Nederland staat en mijn lichtgewicht stoel al drie dagen in de kofferbak van de auto ligt. Zelfs naar Lenox Mall pak ik tegenwoordig alleen de stok. Toegegeven, ik loop (nog) niet als een hinde, mis nog tempo en mis dezelfde kracht rechts als die ik links heb. En een paar honderd meter is wel het matje. Maar toch! Elke dag wordt het beter. Dus die marathon: die ga ik lopen!
Learn More
Pffff…. elke dag heftig aan de bak in Beyond Therapy gaat je niet in de koude kleren zitten. Na afloop gingen we even naar het restaurant van de Shepherd waar Barrett ook nog even langs zou komen voor een snelle lunch voordat we verder gingen. Alleen: ik zat nog niet of mijn ogen vielen dicht. Toch maar ’s middags een power napje gedaan. Maar later die dag gezellig afgesproken met Howard bij Manuel’s Tavern. Ga wel lekker licht eten. Dat is ook goed voor papa (-;
Learn More
Recente reacties