Vrijdag kwam Yvon van Hankamp Rehad de spiksplinternieuwe SaeboMAS brengen. Een waanzinnig slim hulpmiddel dat de mijn arm zo ondersteunt dat er bijna geen sprake meer is van zwaartekracht. Dan kan ik me helemaal concentreren op mijn arm- en handbewegingen om die weer een stuk beter te krijgen. Echt ideaal.
Niet alleen gebruiken de therapeuten de SaeboMAS bij de training, maar ik kan hem ook aan een tafelblad klemmen zodat ik het apparaat bij mijn thuisoefeningen kan gebruiken. Superslim!
Learn More
Heel voorzichtig lukt het weer: muziek maken. Ik oefen bij Elsbeth de muziektherapeute al met zang en gitaar en heb vandaag in mijn nieuwe huis mijn oude gitaar uit de doos gehaald, aangesloten op de versterker en met mijn rechterhand een klein stukje gespeeld.
Eerlijk is eerlijk: ik zal met mijn spel nog geen Ziggo Dome vol krijgen, maar Evelien was hartstikke trots op me. Dus als je me wilt horen spelen: welkom!
Learn More
Mijn nieuwe huis op de Speerstraat 3 is klaar! De puntjes zijn op de i gezet en het is echt een klein paleisje geworden! Vanaf volgende week ga ik er overdag wonen en blijf nog even bij mijn ouders op de Olympiastraat slapen. Maar als over vier weken mijn nieuwe bed er is, dan begin ik ook de nachten in de Speerstraat door te brengen.
Ik zou het erg leuk vinden als je een keer langs komt. Maar bel me dan eerst even op mijn mobiel, zodat ik ook thuis ben. Want ik heb een lekker drukke agenda met hard werken: veel uren fysio en trainen, muziektherapie, thuistherapie en meer. Maar gelukkig heb ik ook heel veel tijd voor alle leuke dingen in het leven. Want die moet ik snel weer volledig oppakken. Het leven is te mooi. En ik kan dat zeggen omdat ik er hard voor gevochten heb!
Op de foto mijn eethoek en een inkijkje naar het zitje en mijn bureau in de serre. Let vooral ook op de stofzuiger. Die heb ik zelf al een keer gebruikt (-;
Learn More
Het was erg leuk dat Roline en haar zus even Amsterdam hebben aangedaan tussen India en Atlanta. Zij waren op vakantie naar India voordat ze weer teruggingen naar Atlanta. Het was even erg leuk om herinneringen op te halen in een Amsterdams café aan al die dagen dat we elkaar in Atlanta hebben gezien. In de tussentijd is Kathy ook even voor een bliksembezoek naar Amsterdam gekomen, maar haar heb ik jammer genoeg gemist in alle drukte.
Gelukkig komen veel vrienden uit Atlanta binnenkort weer naar Amsterdam: Howard, Barrett, Roline en Kathy. Niet allemaal tegelijkertijd, maar de komende maanden zullen we elkaar zien. En… ik ga net na de zomer weer even terug naar Atlanta. Ik kan bijna niet wachten, want ik heb echt een waanzinnig goede tijd daar gehad die weer de belangrijkste nieuwe impulsen aan mijn leven heeft gegeven!
Learn More
Woensdag 15 april was een topdag voor mij. Mijn toekomst stond echt even in het middelpunt van de dag. ’s Ochtends kwamen Kelly Hogan, een neurorevalidatiespecialist uit Engeland die nu in Brussel woont en Yvon en Jos van Hankamp Rehab naar mij toe voor instructie van de geweldige revalidatiemiddelen van Hankamp. Echt allemaal te gek. Zoals de Saebo Rejoyce: een speelcomputer met een arm die me helpt om mijn microbewegingen in mijn rechterarm en -hand verder te verbeteren. Echt helemaal waanzinnig!
Maar dat was pas het begin, want na de luch gingen we met z’n allen naar het VU Sportcentrum waar ook het hele revalidatieteam van Paul Klaver was: Paul zelf, Noortje, Dennis, Tom en Remco. Zij kregen – samen met Evelien, Dominique en papa – allemaal instructie over hoe mijn therapiue verder verbeterd kan worden. Bijvoorbeeld met de functionele elektrostimulatie met de Saebo MyoTrac. Heel speciaal, maar het helpt mij om mijn spieren verder te ontwikkelen. Iedereen was hartstikke enthousiast. Ook over de SaeboMAS: een armondersteuning die mij helpt meer met mijn rechterarm te doen.
Maar het meest bijzonder zijn wel de mensen die mij allemaal helpen. De mensen van Hankamp, die zo gepassioneerd zijn, Kelly – die zoveel weet, het team van Paul Klaver en natuurlijk Evelien en Dominique. Plus papa.
Ik ben er weer helemaal klaar voor!
Learn More
Daar stonden ze voor de deur: Samira en Richard. Helemaal overgekomen uit Londen. Samira is een beetje als een zusje voor mij en ik ken haar dan ook vanaf mijn geboorte. Samira was ook destijds in het ziekenhuis en bij mijn vertrek naar Atlanta. Maar nu was ze zonder haar kids maar met haar man Richard. Superleuk om hen weer te zien. We hebben veel gepraat, naar mijn nieuwe huis gaan kijken en natuurlijk een visje gegeten want haring hebben ze niet in Londen. Ik heb wel afgesproken dat ik snel ook naar hen ga. Met papa afgesproken dat als ik twintig keer de nachtbrace draag totdat de wekker gaat, we samen een paar dagen naar Londen gaan.
Learn More
Recente reacties