Met recht Hoge Kunsten: de door mij persoonlijk geschilderde en geschreven plafondtegel in het Shepherd Center. De Nederlandse vlag, mijn naam, mijn stad Amsterdam, mijn land. Alles in één. Hoog boven alle collega-revalidanten. Ik moet zeggen: het ziet er simpeler uit dan het is omdat ik alles met links heb geschreven en geschilderd. Maar hij is af, hij hangt en ik zeg: niks meer aan doen.
Learn More
De Kerstweek is begonnen. Niet dat het voelt als kerstvakantie, want Kerst wordt hier niet zo heftig gevierd als in Nederland. Sterker: Tweede Kerstdag moet ik gewoon trainen in de Shepherd.
Vandaag begonnen we in het Shepherd en daarna naar Pathways. In Pathways heb ik nog tot het einde van het jaar Speech Therapy van Aunie. Daarna stopt dat, maar ga ik door met Nancy en Thomas. Wel jammer want Aunie is echt erg leuk.
Vanmiddag ook dr. Fadia gezien voor een controle van mijn rechterhand. Die is de laatste tijd soms erg koud en daar moet wat aan gebeuren.
We hebben maandag met Howard thuis gegeten. Supergezellig met hem altijd. We hebben gevulde courgettes gegeten en appeltaart toe. Zelfgemaakt door Dominique. Maar toen kwam er een waanzinnige verrassing. Howard heeft een vriend die om de hoek woont en als hobby ijs maakt. Trav Carter. Hij is eigenlijk advocaat maar maakt het meest waanzinnige ijs onder de naam de Leaping Cow. Nou… dat is lekker! Hij heeft twee bekers gehaald: chocolade en pistache. Allebei supervers met alleen natuurlijke ingrediënten. Lekker! Waanzinnig. De pistaches komen uit Syrië en zijn in Istanbul op de markt gekocht. Te gek allemaal.
Goed geslapen en vandaag weer een therapie in Pathways – inclusief het maken van een nieuwe nachtspalk voor mijn enkel – en hard werken in het Center. Om 13 uur heb James Shepherd ontmoet, de zoon van de oprichters van het Shepherd Center en waarvoor het allemaal begonnen is. Hij is nu de Chairman of the Board. En we spraken ook met de CEO: Gary R. Ulicny. Met hen praten we over mijn verhaal, het Daan Theeuwes Fonds, onze plannen en hoe we samen sterker kunnen worden. Erg spannend. Zeker ook omdat ze ons erg willen helpen om ook in Nederland de goede revalidatiemogelijkheden te krijgen voor jongeren.
Woensdag was een normaal programma hier – ook al was het Kerstavond. Ik heb gewoon hard gewerkt en de nachtspalk opgehaald en gepast. Toen naar huis om ons te verkleden voor een heerlijke Kerstavond bij Sarah en Lee Nunn. Hun leuke dochter Nora en haar vriend Usman waren er ook. We hebben heerlijk gegeten en een erg gezellige avond gehad. Laat naar bed.
Op Eerste Kerstdag (hier hebben we er maar één) lekker uitgeslapen, een mooi Kerstontbijt gehad en daarna naar Pathways waar Barrett heerlijk voor ons allemaal heeft gekookt. Een Turducken. Wat dat is? Dat vertel ik in een ander verhaal maar het was superlekker. En gezellig.
Ons eigen Kerstdiner hebben we maar uitgesteld, maar wel cadeautjes onder de kerstboom uitgepakt. Ik ben erg verwend. Met luchtjes, spellen, een trui en meer. Ik had zelf ook cadeautjes uitgezocht en gekocht voor Dominique en papa. Ook die vielen erg in de smaak. Papa moest zelfs een keertje huilen.
Vrijdag leek het wel zaterdag. Het was hier een werkdag, maar toch bleek dat veel mensen vrij hadden genomen. Ik moest ’s ochtends werken (hard) en daarna werd er nog even naar mijn nachtbrace gekeken. Die deed pijn. Er is wat aan gedaan, maar het is nog niet helemaal top.
’s Middags hebben we de ring die ik Dominique heb gegeven geruild voor een andere maat. Ik kan ook niet alles weten. En we hebben lekker aangerommeld. En de Kerstham stond eindelijk op tafel. Erg lekker met de glaze.
Zaterdag lekker veel gedaan. Ontbijten, daarna naar Lenox Mall om nog wat cadeautjes te kopen voor verjaardagen in Nederland, een lekkere Starbucks espresso te drinken en daarna met papa even de stad in. Thuis nog veel geoefend met lezen, het huiswerk van Aunie, rekenspellen en meer. Maar daarna wel lekker gaan eten bij Twin Peaks. Dat is een soort Hooters met frisse bediening maar dan met veel lekkerder eten. Twin Peaks blijkt hier om de hoek te zitten en we zijn er nog nooit eerder geweest. De moeite waard kan ik zeggen. Thuis nog even het boek van dr. Seuss in en Quizduel spelen. En voor je het weet is het zondag.
Zondag ben ik – samen met papa – naar Top Nails gegaan. Voor een pedicure en manicure. Ik heb dat nodig na de operatie aan mijn grote teen en mijn vingernagels groeien echt als kool. Die moeten bijna elke week worden geknipt. Dat is belangrijk omdat ik ’s nachts de neiging heb nog wel eens op mijn hoofd te krabben en dan blijkt de operatiewond na 8 keer open en dicht toch nog steeds erg kwetsbaar.
Papa was erg angstig bij de pedicure. Wel lachen. Daarna boodschappen bij Kroger gedaan en naar huis om wat te lezen en tv te kijken. We hebben het laatste stuk ham gegeten. Ik moet zeggen: erg lekker.
Morgen begint de laatste week van het jaar. Een jaar dat voor mij de wereld weer positief veranderde.
Learn More
In de Botanic Garden van Atlanta heb je rond de Kerst altijd het Garden Lights evenement. Dat is echt prachtig en feestelijk. We zijn er – wel in de rolstoel – naar toe gegaan. Het is misschien een tikkeltje kitsch, maar wel heel feestelijk en leuk. Met overal blije mensen om je heen.
Je hebt ook een mooi uitzicht op de stad, inclusief de gouden toren. En… er is een geweldig goed restaurant in de tuinen. Daar hebben we waanzinnig lekker gegeten met z’n drietjes. Al was het best koud (maar dat hoort een beetje bij de sfeer) was het een geweldig leuk uitstapje. Let it glow, let it glow, let it glow. O ja: ik heb een leuke kerstbal gevonden. Met een dikke sneeuwman (papa), een dunne sneeuwvrouw (Dominique) en een klein sneeuwmannetje (ik dus). Hangt al in de boom!
Hert Shepherd in Atlanta heeft een groot verschil gemaakt in mijn leven. Maar ook in dat van duizenden andere jongeren met traumatisch hersenletsel. Het is zo mooi als je leest wat hun motto is: Restoring hope, Rebuilding lives. En dat is precies wat ze ook bij mij hebben gedaan. Ik ben zo blij dat wij het Shepherd hebben gevonden. Ze hebben ook een heel mooie website: www.shepherd.org. En ook waanzinnig goede films die duidelijk uitleg geven over wat bijvoorbeeld traumatisch hersenletsel is. Maar ook een film van het programma dat ik een deel van de dag volg: Beyond Therapy. Dat is hard werken. Heel hard werken. Drie uur achter elkaar! Kijk maar eens op http://www.shepherdtv.org/videos/31. Dat is wat anders!
Learn More
Toegegeven: Barrett komt uit Troy, hij rijdt bijna elke auto in de deuken en hij kan geen minuut stil staan, maar hij is geweldig. Hij was in de Shepherd mijn leukste collega toen ik in juni daar aan kwam. Hij heeft een lange weg afgelegd, maar is er bijna helemaal weer bovenop. Hij stimuleert mij en is ook een beetje mijn mentor. Barrett is nu weer thuis in Troy, maar ik zie hem regelmatig. Zoals op mijn verjaardag. En over een paar dagen is hij jarig. Het leukste is dat Barrett in maart naar Amsterdam komt. Dan kan iedereen deze geweldige man ontmoeten. En genieten van zijn humor!
Learn More
Ik ben weer voor controle bij dr. Iyer in Roswell geweest. Dit is een supergespecialiseerde oogarts die alles weet van de behandeling van mensen met hersenletsel. Zij ontdekte bijvoorbeeld dat mijn hersenen mijn ogen niet overal even goed meer aanstuurden. Ik zie erg scherp, maar mijn gezichtsveld is kleiner geworden. En mijn ogen werken niet altijd even goed samen.
Na alle behandelingen en een speciale prismabril die ik draag, is mijn gezichtsveld blijkt nu een stuk breder geworden en reageren mijn ogen veel beter als duo. Dat heeft veel voordelen. Niet in de laatste plaats zorgt het ervoor dat mijn balans bij het lopen en staan veel beter is geworden.
In februari, vlak voordat ik terugkom naar Nederland, ga ik nog een keer langs. Ze is hartstikke goed en ook heel erg aardig. Maar dat geldt voor haar hele team van assistenten ook!
Learn More
Recente reacties