Ik heb een kleine nieuwjaarswens. Natuurlijk wil ik dat het iedereen heel erg goed gaat. Dat er veel liefde en vriendschap is. Dat alles wat iedereen wenst ook uit komt en dat ik zelf ook steeds verder vooruit ga. Daar wil ik hard aan blijven werken. En mijn doel staat nog steeds. Daarom dit kleine filmpje uit het Shepherd Center. Met mijn wens voor over bijna drie jaar…
Learn More
Na mijn verjaardag mag de Kerst in huis. Daarom hebben Dominique en ik vandaag de kerstversiering geregeld. Met een boompje, kleine boompjes, kerstversieringen en natuurlijk kerstmuziek uit de Sonos. Het is meteen nog gezelliger in huis. Ik geloof dat dit de eerste keer is dat ik zelf een boompje heb staan. Wel klein en niet (van) echt (te onderscheiden), maar wel met leuke ballen erin. Ik ben KerstKlaar!
Learn More
Vrijdag de 18e heb ik mijn verjaardag gevierd in Kip & Zo. Met heel veel vrienden en familie. Hugo en Michelle hadden de zaak heel mooi versierd en Jan had mooie menukaarten en een erg opvallende banner gemaakt die buiten stond. Echt helemaal prachtig. We hebben gesmikkeld van de kippen, maar vooral erg genoten van elkaar. Met een mooie toespraak van Willem-Geert, oom Peter, Dominique en papa. Maar vooral met veel leuke verhalen, hernieuwde ontmoetingen en erg veel lachen. Zo is het erg leuk om ouder te worden! En wat helemaal leuk is is dat veel vrienden binnenkort langskomen omdat ze er niet bij konden zijn. Heb alvast maar extra alcoholvrij bier in huis gehaald!
Learn More
Op mijn verjaardagsavond ben ik met Juriaan, papa en Dominique naar de première van de Notenkraker op IJs geweest in Rotterdam. Erg bijzonder omdat het een ijsballet is op basis van het bekende gewone ballet met muziek van Tsjaikovski. Het was erg mooi en spectaculair. Geweldig hoe die Russische schaatsers op de vierkante meter zo gracieus kunnen dansen. Was een mooie avond. Zeker ook met een hapje daarvoor bij HMB. Was erg lekker!
Learn More
De tijd vliegt. Vandaag staat er 26 op mijn teller. De laatste jaren was het hard werken en dat zal ook nog wel een lange tijd zo blijven. Ik ben erg blij dat ik zo ver ben gekomen. Natuurlijk verandert je leven. Eigenlijk elke dag doet dat wel pijn, maar er komt ook weer altijd wat nieuws in de plaats van alles wat anders is geworden. Dat is niet altijd gemakkelijk. Maar ik vecht door. Zoals alle lieve mensen om me heen zeggen, en vooral ook de professoren, de artsen, de therapeuten en de andere jongeren die hetzelfde hebben als ik: er is nog steeds heel veel te winnen. Nog lang. Ook al gaat het met steeds kleinere stapjes en daarom moet je dus eigenlijk nog veel harder werken. Het is het heel erg waard! Ik hoop dat we nog erg lang van elkaar mogen genieten! En mijn doel staat nog steeds: de New York marathon van november 2018!
Learn More
Het is weer taxido time. Zondag samen met Dominique naar het Circustheater voor de premiere van The Beauty & The Beast. Werkelijk een prachtige voorstelling. Het leuke is niet alleen dat je een mooie musical ziet, maar ook weer zoveel bekenden tegen komt. Ik vind het altijd een hoogtepunt om naar een feestelijke premiere te gaan. En dan heb ik nog een nieuwtje: aanstaande donderdag 
krijg ik zangles van Alies Thomas bij Lucia Marthas. Lucia heeft een programma voor mij samengesteld zodat ik weer lekker kan gaan zingen. Daar verheug ik me zo op!
Het is mijn doel om in juni 2016 helemaal zonder stok te kunnen lopen. Maar donderdag heb ik het al gedaan. Ik moest van de Speerstraat naar de Olympiastraat. Toch zo’n 100 meter. Maar ik moest ook wat keukenspullen meenemen die ik met beide handen moest dragen. Nou, er zat dus niks anders op dan de stok thuis te laten en met de spullen in mijn handen stoklood te gaan lopen. En wat denk je? Probleemloos! Sterker: ik kon zelfs mijn rechterhand gebruiken om spullen vast te houden en aan te bellen. Merk ik toch dat ik vooruit blijf gaan. Precies zoals Nancy van de Shepherd zei die ik ook donderdag had gebeld om even bij te praten over alles wat mij zoals bezig houdt.
Learn More
Klein verdriet: ik heb heel leuk gebowld met de wii samen met Juriaan Scherder. De eerste potjes won ik, maar ineens sloeg Jur genadeloos toe. Hij had me helemaal ingemaakt. Maar het partijtje daarna was weer als vanouds. Jammer Jur. En je hebt gelijk. Als ik volgend jaar met mijn rechterarm kan bowlen dan heb ik pas echt gewonnen!
Learn More
Wat was dat een gezellige avond. We waren uitgenodigd bij Gerrit Deen in Enkhuizen om daar naar zijn koetsen en paarden te komen kijken. Volgend jaar gaan we er ook mee rijden. Wiebe was er, René, Klaas, John, Rob en twee erg lieve meisjes. Eén heeft mij rondgeleid bij alle paarden. Heel leuk en interessant.
Maar heel bijzonder was ook het eten. Tonijn en een vismeloen vooraf, daarna hachee met aardappelen en groenten, boerenkool met worst en een zalig ijsje toe. Een feestmaal, wat door Rob grotendeels was klaargemaakt (en een beetje door Wiebe).
Dankjewel meneer Gerrit Deen en Rob voor een geweldige avond in Enkhuizen! En natuurlijk het erg lieve meisje voor de rondleiding (maar heel stom: ik ben je naam vergeten).
Learn More
Mijn bovenburen hebben twee labradoodles. Die hoor je (bijna) nooit, maar als je ’s avonds thuis komt is het altijd een leuk gezicht als je ze met z’n tweetjes voor het raam ziet zitten. Als een soort bewakers, bodyguards. Ik word er altijd vrolijk van als ik ze zie zitten. Best grappig.
Learn More
Oma is een kleine week geleden gevallen en heeft heel veel pijn gehad. Papa en Dominique zijn een paar keer langs geweest, maar door mijn drukke revalidatie kon ik nu pas naar oma. Ze zat in een rolstoel, maar dat is tijdelijk. Zij was blij dat ze me zag en ik blij om haar te zien. We gaan proberen of oma uit Brabant kan verhuizen naar Amsterdam. Dan is zij – en zijn wij – een stuk dichterbij zodat we elkaar veel vaker kunnen zien. Ik hoop zo dat dat gaat lukken!
Learn More
Zaterdag is Barrett teruggevlogen naar Atlanta. We hebben een topweek gehad. Het is zo leuk om met een collega waarmee je samen in het Shepherd maandenlang therapie hebt gehad een week door te brengen. Je ziet dat ook Barrett vooruit gaat, maar iets minder snel dn een jaar geleden. Maar toch. Stap voor stap wordt Barrett sterker en beter. Dat ziet hij ook bij mij. Hoewel we alletwee vinden dat alles natuurlijk een stuk sneller zou mogen gaan. Maar het is heel inspirerend geweest. Barrett is soms ook streng tegen me en vindt dat ik nog harder moet werken. Dat is gemakkelijk gezegd, maar misschien heeft hij wel een beetje gelijk.
Ik ga Barrett missen. Maar ik zie hem begin volgend jaar weer in Atlanta. En misschien dat hij in de lente weer even naar Amsterdam komt.
Learn More
Gisteren lekker gegeten met Hidde, Johan en Barrett, maar nu – vrijdag – was het de Bonte Avond omdat Barrett morgen weer terugvliegt naar Atlanta. Hij was er te kort. We hebben veel gelachen, veel gepraat en vooral gesproken over hoe het met ons gaat na ons beider ongelukken. Over plannen, de weg er naar toe, het leven van voor het o9ngeluk en nog veel meer. Ik zal hem missen, maar in februari zie ik hem weer in Amerika.
Op de laatste avond heeft Barrett zijn geweldige crab cakes gemaakt. Met de surumi chunks van Wiebe als krabvervanger, want echte krab is wel heel duur. Maar ze smaakten er niet minder om. Probleem is wel dat Barrett geen maat weet te houden. Hij heeft meteen 20 crab cakes gemaakt en één is al maagvullend. Maar lekker! Wow. En we hadden ook nog Dominique’s fruit cobbler toe. Ook al niet al te licht.
Wij zijn nu terug naar huis en Dominique? Die staat nog wel een tijdje in de keuken de oliespetters van Barrett weg te krijgen (-;
Learn More
Het is leuk met Barrett in Amsterdam. Een drukke Amerikaan op sleeptouw. Of is het omgekeerd? Vandaag zijn we een rondvaart gaan maken door de grachten. Erg leuk – zeker ook omdat het niet druk is op de vroege ochtend. We zijn door de grachten en de haven gevaren. Daarna lunch en vervolgens naar het Van Gogh. Het is leuk om iemand je eigen stad te laten zien. Zeker ook omdat Barrett mij weer veel in Atlanta heeft laten ontdekken.
Barrett blijft de hele week. Benieuwd naar de avonturen die we mee gaan maken!
Learn More
Barrett Foster is een heel goede vriend van mij uit Atlanta. Barrett zat net als ik in het Shepherd Pathways en hij is van ver gekomen. Voor mij is Barrett een voorbeeld. Hij loopt weer goed, praat geweldig (wel erg veel) en heeft een heel eigen humor. Ik zal nooit vergeten dat toen ik in een rolstoel naar Atlanta kwam hij 
tegen me zei: “Wow – you have a wheelchair! That’s a real ladies magnet you know!’ En dat is Barrett ten voeten uit. Positief. Zo zelfs, dat ik toen bijna de rolstoel niet eens uit wilde.
Barrett zou eerder komen, maar het zou Barrett niet zijn als hij toen niet ene heel bijzonder ticket had geboekt. Van Atlanta naar New York., van New York naar Moskou en van Moskou naar Amsterdam. Nou, die vlucht heeft hij dus niet gehaald. Maar nu wel. Direct en zonder overstappen.
Barrett blijft een week en we gaan van alles doen. Ook met vrienden eten, Amsterdam bekijken en een heleboel bijpraten. Ik kan veel van hem leren – en hij ook een beetje van mij!
Learn More
Recente reacties