Vandaag kwam de baas van Aretech uit Amerika bij mij op bezoek: Joe Hidler. Joe heeft de ZeroG uitgevonden: een track met een Zero Gravity harnas. Ik heb in het Shepherd Center daarin leren lopen, zitten, opstaan, balanceren en… heb er mijn zelfverzekerdheid en vertrouwen mee gekregen dat ik ook werkelijk durfde te gaan lopen. Natuurlijk niet alleen met de ZeroG, maar het was wel het beste hulpmiddel dat ik gehad heb en dat mij ècht heeft geholpen om verder te komen. Alle therapeuten daar werken ook heel graag met dit systeem.
Joe zit zelf in een rolstoel nadat hij ongeveer op mijn leeftijd zijn rug had gebroken. Nu is hij in Nederland voor een congres waar hij samen met de mannen van Hankamp een paar presentaties zal geven over de ZeroG. Het was erg leuk om hem ontmoet te hebben. Zo blij dat hij de ZeroG heeft uitgevonden!
Learn MoreZaterdag is mijn grote vriend professor Erik Scherder weer bij mij thuis langs gekomen om te kijken hoe het met me gaat. En… hij was hartstikke trots over hoe ik vooruit ben gegaan. Hij vond het geweldig dat ik een stukje zonder stok in huis liep, maar helemaal op hoe ik met mijn arm en hand vooruit ben gegaan. “Waanzinnig grote stappen” noemde hij het zelfs.
Professor Scherder was ook erg onder de indruk hoe ik met de Saebo Rejoyce oefende. Met die revalidatie spelcomputer kan ik alle handbewegingen trainen. Microbewegingen noemen ze dat, maar dat zijn alle bewegingen die je ongemerkt allemaal met je hand kunt maken maar die ik me weer helemaal aan moet leren. In één ding was de professor erg streng: ik moet nog meer mijn rechterarm en -hand gebruiken vond hij. En tsja… wie ben ik om hem tegen te spreken. Want hij weet zeker dat ik nog heel veel verder ga komen!
Learn MoreYvonne heeft me ’s middags op Hemelvaartsdag opgehaald voor een middag met René en Niels. Superleuk. We hebben gekaart, gekookt (René deed voor het laatst dit seizoen de fazant) en ik heb mijn lekkere whisky gedronken. Whissin – zoek maar eens op. Het ruikt heerlijk en smaakt prima. René heeft geloof ik de hele voorraad in Nederland opgekocht, dus voorlopig zit ik goed.
Topmiddag en -avond. Het was een drukke dag. Met mijn nichtjes uit Delft, een ochtend therapie met Dennis (drie uur hard werken – ook op Hemelvaartsdag), papa die boodschappen heeft gedaan zodat mijn koelkast en vriezer vol zitten en dan deze avond erbij.
Heerlijk!
Learn MoreNa bijna een jaar heb ik mijn Delftse nichtjes Chrissy, Isabel en Rosalie weer gezien. Ze kwamen met Ton en Jane naar mijn huis en we hebben lekker bijgepraat, ge-wii-t en wat gedronken. Zij vonden mijn huis mooi, maar ze waren allemaal nog meer onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. De laatste keer dat ze me gezien hebben zat ik nog in een rolstoel en sprak ik nog niet zo goed.
Ik heb een mooie plant voor mijn huis gekregen. Het was erg gezellig en ze komen binnenkort weer een keertje langs. Altijd gezellig!
Learn MoreJohan is na een klein jaar studie in China weer even terug in Amsterdam. We hebben een heel gezellige middag gehad met veel bijpraten, wii-en (hij heeft enorm gewonnen) en even een terrasje samen met Willem-Geert.
het was als vanouds en supergezellig. Maar volgende week gaat Johan naar Londen om zijn studie af te maken. Gelukiig kan iknhem daar op gaan zoeken omdat ik van papa nog een reisje Londen tegoed heb. Dat komt erg goed uit.
Johan heeft me voor het laatst gezien in het begin van Atlanta. Hij was erg onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. Altijd leuk om te horen.
Learn MoreVan Hankamp Rehab heb ik hem een paar weken in bruikleen: de Saebo Rejoyce. Dat is een geweldige spelcomputer met een heel speciale arm. In het spel krijg je opdrachten: sleutel omdraaien, knop dra
aien, knijpen, muntje optillen, dop van een pot draaien en veel meer handbewegingen moet je maken om de spellen goed uit te spelen. Dat is helemaal bedoeld voor de microbewegingen met mijn rechterhand. En inderdaad: elk spel gaat steeds ietsje beter. Dat houdt de Rejoyce ook bij. Echt een geweldig apparaat. Als je een keer zelf wilt zien hoe hij werkt? Kom eens langs! Evelien of Gijs zorgen er wel voor dat het extra moeilijk wordt door me tegen te houden. Dan kan ik zelf met mijn lichaam niet meedraaien.
Woensdagmiddag met mijn oud-huisgenoten – en huidige bovenburen – Max, Pepijn en Nanne lekker Wii gespeeld. Nu loopt Pepijn nog in het gips, maar alle drie kunnen links en rechts bowlen met volle kracht. En wie denk je was de winnaar van de Speerstraat Bowling Competitie? Precies. Ik wil mijn naam wel opschrijven, maar dat is niet nodig. Dat weet iedereen zo wel. Jammer mannen, maar het was weer ouderwets gezellig. Op naar de volgende ronde!
Learn MoreVanochtend lekker ontbeten onder de hoede van papa. Daarom is de appel wel gesneden, maar niet geschild. Dat kan hij niet zo goed. Tenminste – als je nog iets van de appel om te eten over wilt houden. Maar ik heb hem wel weer laten zien dat ik op de goede weg ben: ik heb de stukjes appel met mijn rechterhand opgeprikt en ‘op rechts’ gegeten. Elke keer weer een grote overwinning. En papa? Die was hartstikke trots natuurlijk. Mag ook wel!
Learn MoreMIjn eerste diner op de Speerstraat is goed gelukt. Alles deed het in de keuken. De oven, de kookplaat en gelukkig ook de vaatwasser. We hebben met z’n zevenen lekker gegeten aan mijn tafel. Met echt alles erop en eraan. Zo fijn dat Yvonne me heeft geholpen. Nou ja, ik heb haar eerder geholpen, want ze ging als een wervelchef door de keuken. Dankje Yvonne.
Learn MoreVoor het eerst gekookt in mijn nieuwe huis. Samen met Yvonne een geweldig diner gemaakt. Met een salade Nicoise vooraf, asperges met mijn speciale zalm en eventueel een lekker hammetje en clafotis toe.
Maar ik krijg ook veel eters. Dominique, Yvonne, Esther, Evert, René en papa. Robert kon helaas niet. Naar misschien komt hij iets later nog, want ik heb voor hem ook extra asperges geschild.
Learn More
Voor veel mensen is Bevrijdingsdag eens in de vijf jaar een vrije dag. Terecht, want het is belangrijk om stil te staan bij wat er inmiddels al zo’n 70 jaar geleden gebeurde. Als student Europese studies heb ik natuurlijk vaak nagedacht over hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. Helaas heb ik het antwoord niet gevonden.
Voor mij is deze Bevrijdingsdag een dag die – als altijd – begint met keihard trainen en revalideren. Drie uur aan een stuk. Vandaag met Tim van Paul Klaver. Simpelweg omdat ook ik bevrijd wil worden van een aantal beperkingen die ik nu nog heb. Maar ook gaat het langzaam, iedereen ziet dat ik nog elke dag vooruit ga. En zo voel ik het gelukkig ook. Nu de wereldvrede nog.
Learn MoreMet Evelien kom je nog eens ergens. Omdat ik de avond alleen met haar was, zijn we de stad ingegaan en hebben een Amerikaanse BBQ gegeten bij Graceland in de Marktkantine in de Jan van Galenstraat. Heel werlijk: mensen kunnen ruiken waar je geweest bent, maar het eten was hartstikke lekker. Pulled pork, ribs, sweet potato fries… Allemaal net als in Amerika. Het was er erg gezellig en bracht ook sweet memories terug uit Atlanta.
Learn MoreOp Koningsdag lekker op het terras gezeten met Yvonne en René, Esther, Robert en Evert en Dominique en papa. Dat is nou weer het mooie van Amsterdam. Nu de zon weer begint te schijnen pak ik vaak een terrasje met vrienden. Ik heb ook veel vlakbij: Marathonweg, Kiebert en natuurlijk mijn eigen terras op de Speerstraat. Ook al zijn de buren nog druk bezig met hun verbouwing, ik kan wel lekker buiten zitten op mijn eigen terras. Welkom dus!
Learn MoreDirk – de oude gitarist van Herman Brood en nu o.a. van de Paris Dandies – heeft samen met mij naar de gitaren gekeken. Ik heb best mooie exemplaren, ook al zitten er een paar vreemde eenden bij. De twee beste gitaren – een elektrisch en een akoestisch – heb ik helemaal na laten kijken en afstellen bij Sacksioni. Die hebben echt topwerk geleverd, want ze zien er nu als nieuw uit.
En ik ben nog extra verwend ook door Dominque en papa: zij hebben een kleine ukulele voor me gekocht. Die is gemakkelijk vast te houden en ideaal om overal een beetje mee te oefenen. Ik wil zo snel mogelijk met rechts weer de sterren van de hemel spelen. Gaat lukken.
Learn MoreVoor mij was dit de eerste echte Koningsdag ‘in het wild’. Ik moet zeggen, erg leuk. Maar het viel niet mee om in de drukte te lopen van de Apollolaan. Papa was een soort persoonlijke lijfwacht die overal om zich heen keek en mensen die mij dreigden onder de voet te lopen meteen op afstand hield. Wel lachen, maar het heeft mij nog meer gemotiveerd om mijn balans en kracht extra te trainen.
We hebben gezellig op het terras van het Hilton gezeten met lieve vrienden. Was supergezellig. Het smaakt naar meer!
Learn More
Recente reacties