Niets is zo lekker als even een frisse neus halen en wat vrijheid ruiken. Af en toe ga ik even lekker wandelen. Zoals vrijdag met Dominique bij het Swan Coach House. Zo lekker dat de rolstoel dan in de auto ligt te liggen. Ik voel me dan helemaal op mijn allerbest.
read moreEven lekker de benen gestrekt in de tuinen rondom het Swan Coach House. Ook even geshopt voor een cadeautje voor de oma’s voor als we weer terug zijn in Nederland. Het is best lekker weer hier. Niet warm, maar wel een heerlijk zonnetje. Vrijdag ook lekker pizza gegeten met Sarah en Lee en vrienden van hen in een trendy Italiaan vlakbij waar ze wonen. Erg yammie kan ik zeggen.
read moreWow: een Kever uit 1956: die is bijna vijf jaar ouder dan mijn Lucy uit 1960. Maar dit was wel een heel mooi gerestaureerd exemplaar dat ik bij de Strabucks tegen kwam. Op en top gerestaureerd. Als nieuw. De eigenaar heeft mij zelfs de motor laten zien en die fonkelde gewoon! Een echte liefhebber zoals ik. Maar nu ik dit allemaal weer zag mis ik Lucy best wel weer…
read moreNee, ik ben niet bij Kim in het Spookhuis geweest, maar het viel papa wel meteen op dat ik een kusafdruk op mijn wang heb en straal. Ach, niets serieus, maar altijd leuk om even een beetje verwarring te zaaien toch? Een kus omdat ik nog maar een dikke twee weken in Atlanta ben.
read moreEr zijn van die vrouwen waar je je hele leven lang van zult blijven houden. Gloria is zo’n vrouw voor mij. Zij is nurse bij Shepherd Pathways en is echt helemaal geweldig. Omdat ik al zo’n dikke twee maanden niet meer residential ben, zorgt Gloria en haar collega’s nu voor anderen. Maar elke keer als ik in Pathways ben, gaan we even knuffelen en zegt ze ook hoe trots ze op me is, want ze kent me vanaf de eerste dag in Atlanta tot nu. “You’ve come a long way”, zegt ze dan. “but you’ll go much...
read moreHet klinkt nog een beetje onwezenlijk, maar ik ben vandaag echt aan de laatste maand in Atlanta begonnen. Nog maar drie weken te gaan. Het voelt gek omdat ik me hier erg thuis ben gaan voelen en mijn vaste ritme heb. Maar tegelijkertijd verlang ik ook terug naar Amsterdam. En weet ik dat ik nog heel vaak terug zal komen in Atlanta. Vandaag is een nieuwe brace aangemeten met een steunzool erbij. Daarmee begin ik in de Shepherd te oefenen. Het is een lang proces een goede brace te vinden. Deze wordt op maat gemaakt. Ik hoop dat hij lekker zit....
read moreHet moet hier niet gekker worden: iedereen krijgt hier een soort van dubbel-korte bijnaam. Terwijl papa thuis aan het werk is, zijn we met Howard (HoHo), Thomas (ThoTho), Dominique (Dodo) en ik (DaDa) lekker bij de Zinburger gaan eten. Altijd lekker om in deze wijn/hamburgerbar in Lenox Mall een hapje te doen. Simpel maar lekker en ze hebben elke week een bijzondere hamburger die door gasten is voorgesteld. Een aanrader.
read moreGelukkig heb ik ze weer even gezien: Kathy en Rick. Mijn vrienden van het eerste uur in Atlanta. Maar ze reizen tegenwoordig als Marco Polo’s. Ze zijn dan ook bijna nooit in Atlanta maar in California, in Nieuw Zeeland, in Nederland… Met Dominique en papa hebben we lekker gegeten in de Green Manor, vlakbij Fairburn waar ze wonen. Ik heb van hen de enig echte DBB gekregen. De Dikke Billen Beer. Omdat ik met Kathy een keer gesproken had over de dikke billen van de vrouwen in Georgia. Nu heb ik een eigen DBB. Met een shirt dat papa...
read moreVrijdag voorlopig voor de laatste keer naar het spookhuis, de Green Manor in Union City geweest. Ik zal Kim missen, mijn eigen persoonlijke Southern Belle. Maar gelukkig heb ik een mooie, volrode, zoen van haar op mijn wang gekregen. Ik twijfel nog of ik ooit mijn wang nog zal wassen….
read moreDie vond ik nog in huis: een muts met oren. In zoetroze. Achtergelaten door Yvonne die de muts van René niet mee mocht nemen om onduidelijke redenen. Nou: mij staat alles. Dus ook deze geinige muts met grote oren. Om even vrolijk het weekend in te gaan.
read more
Recente reacties