Bij ons appartement in Atlanta is een parkeergarage waar we een vaste plek hebben. Die ligt zeker 100 meter van de lift. Dan nog eens naar de hal, de lift in, de lift uit en dan is het maar twintig meter naar de voordeur. Normaal een afstand waar ik toch graag de rolstoel voor pakte. Maar die tijd is voorbij. Ik wil nu het liefst zoveel mogelijk lopen. Met papa met een lege rolstoel achter me aan (-; Een lekker gevoel!
read moreWow, wat een vlees serveren ze bij Fogo de Chão. Samen met Kathy, Rick en papa heb ik daar zondag gegeten en het was goud! Een lekker saladebuffet met artisjok, palmharten, asperges en tientallen andere groenten. Maar het mooist waren de mannen die steeds langs je tafel kwamen met spiesen en zwaarden met het allerlekkerste Braziliaanse vlees. Als je je kaartje op groen had gedraaid kwamen ze bij jou en sneden een lekker stukje af. Precies zoals je het hebben wou. Maar het gezelligst was natuurlijk dat ik Kathy en Rick weer zag. Dat maakte de...
read moreDe laatste dag dat Charlotte in Atlanta was, heeft ze me verslagen met Wii bowling. Ik moet er wel bij zeggen dat ik haar ook een beetje heb laten winnen hoor – maar ze was erg goed. Ik vind het heel erg jammer dat Charlotte nu weg is. We hebben twee heel mooie weken gehad. In Atlanta en in Disneyland. Maar gelukkig komt ze in september weer een keertje terug. Ik kan niet wachten (-;
read moreIk ben erg blij dat ik hier in het Shepherd in Atlanta kan revalideren. Ik merk zelf dat ik erg vooruit ga. Met alles. Met spreken, met lopen, met mijn rechterarm… Maar ik vind dat iedere jongere in Nederland met niet-aangeboren-hersenletsel dezelfde kansen moet hebben dan ik hier nu in Amerika. Er is – terecht – veel aandacht voor de revalidatie van ouderen, maar wij jongeren hebben nu eenmaal een andere aanpak nodig. Daarvan ben ik ondertussen wel overtuigd. En in Nederland lijken we tussen de wal en het schip te vallen....
read moreIk heb een bril! Een heel speciale die is voorgeschreven door een oogarts die helemaal gespecialiseerd is in zicht en niet-aangeboren-hersenletsel. Het was een onderzoek van twee uur en de bril moet helpen om mijn gezichtsveld te verbeteren en het zicht te stabiliseren. Dat zorgt voor een betere balans bij het staan en lopen. De dames van de oogarts stonden me allemaal op te wachten toen ik de bril kwam halen. En ze vonden allemaal dat de bril me erg goed staat. Het maakt me nog volwassener (-; Gelukkig vindt Charlotte ook dat ik er goed...
read moreHet is nog maar een paar maanden geleden dat een gespecialiseerde revalidatiearts in Nederland tegen mij zei dat ik er maar aan moest wennen dat mijn rechterarm het nooit meer zou doen… Nu, na zo’n zeven weken in het Shepherd, kan ik zeggen dat die arts gelukkig ongelijk had. Kijk maar even naar dit filmpje: http://youtu.be/H1a3k2gztSQ. En volgens de specialisten hier in Atlanta is dit nog maar een beginnetje!
read moreEr zijn van die momenten dat je je rolstoel lekker in de auto laat. Dan pak je je vierpoot en loop je zo naar bijvoorbeeld Ted’s Montana Grill voor een lekker stukje bizonvlees. Met Charlotte aan je zij. Dat is één van die mooie momenten waarop je weet waarvoor je het allemaal doet.
read moreWeer terug in het Shepherd. Ze hebben mij gemist en iedereen is benieuwd naar wat ik allemaal heb meegemaakt. Thersita en papa hebben ervoor gezorgd dat ik het eerste uur nog even uit kon slapen, maar het drukke programma is begonnen. Met een zwaar schema, maar ook bezoek aan de dermatoloog en de oogarts voor mijn nieuwe brillen. Natuurlijk is het jammer dat de vakantie voorbij is, maar het goede nieuws is dat ik daar zoveel complimenten heb gekregen van mensen die mij kennen, dat dat veel energie geeft om door te gaan. Ik weet waarvoor ik...
read moreAan het eind van de Conventie hebben Charlotte en ik samen de World of Colors van Disney gezien. Een prachtige show. Met veel water, licht, kleur en geweldige effecten. Alle hoogtepunten van Disney komen voorbij. Erg indrukwekkend en een mooie afsluiting van een korte vakantie. Ik heb zo genoten en weer veel energie voor de komende week. Want dan begint mijn gewone werkweek weer. )-:
read moreWe hebben familie in Amerika en dat merken we ook! Oom Nand en Sandra waren al vanuit Washington naar Atlanta gekomen om mij te bezoeken en nu kwamen oom Harold en Dana op bezoek. Ze waren erg onder de indruk van mij – en ik van hen want Dana was pas een paar dagen ervoor geopereerd aan haar hart. Zo lief dat ze kwamen. We hebben lekker gegeten in New Orléans stijl in Disneyland. Volgend jaar komen ze naar Nederland, maar voor die tijd ga ik ze zeker nog zien. Ook mijn neef Nandje, die bij CSI Los Angeles werkt. Nandje en Harald heb ik...
read more
Recente reacties