Ik ben aan mijn vijftiende week begonnen en het eind is – gelukkig – nog niet in zicht. Vorige week was best vervelend met de teenoperatie. Het bleek geen ingegroeide nagel te zijn, maar een langdurige ontsteking onder de teen. Waarschijnlijk dateert dat van het ongeluk in juni vorig jaar. Maar de nagel is er helemaal af nu. Gelukkig groeit die weer mooi aan, maar pijnlijk is het. Ik slaap slecht, maar… het revalideren gaat door!
Maandag is papa weer aangekomen. Hij heeft veel lekkere dingen meegenomen van onder ander Herman en Liza (dank je wel voor de mooie chocola en de waanzinnige kaas). Maar ook tijdschriften, drop en een nieuwe lichtgewicht rolstoel. Die kan iedereen gemakkelijk meenemen in de auto. Hij vouwt mooi op, heeft een mooie bekleding en is goed ingereden. papa vertelde mij dat Esther en oom Peter de stoel mee hebben opgehaald in het verre Steenbergen. Ze hebben er allebei een rondje in gereden en dat merk je. Een vrolijke stoel!
Dinsdagochtend was het al meteen om 9 uur botox. Dat is ook geen feestje omdat er bij elkaar wel zo’n acht volle injectiespuiten in me zijn gespoten door de lieve dr. Fadia. Maar ik heb nu toch heel even een momentje gehad dat ik haar niet zo lief vond. Het is wel voor het goede doel.
Even later was er even drukte in het huis toen president Obama letterlijk langs het Shepherd reed op weg naar het Emory ziekenhuis. Wel spannend even.
’s Middags weer controle bij de tenendokter. Gelukkig ziet alles er goed uit en mag ik deze week weer mijn gewone schoenen aan. En toen eindelijk even rust. Lekker in het appartement. Met papa, Dominique en oma Cecile. Heerlijk gegeten en uitgerust. Voor het eerst trouwens een ‘doggy bag’ gehad. We hadden nog zoveel eten over in het oosters restaurant dat Dominique om een doggy bag heeft gevraagd. Dat hebben we vanavond lekker opgepeuzeld.
Woensdag begon met complimenten van Brian, de physical therapist. Ik sta volgens hem veel en veel beter rechtop. Hij werkt erg aan mijn houding. Overigens heb ik vandaag weer mijn gewone schoenen aan (van Theeuwes Orthopedie). Heerlijk.
Vandaag zijn veel mensen in mijn omgeving jarig. Allemaal: van harte gefeliciteerd!
Woensdagavond hadden we een dinner party bij Sarah en Lee. Dominique heeft hen op de Rotary in Atlanta Buckhead leren kennen. Was een topavond. Zo gezellig, zulke lieve mensen en waanzinnig lekker eten. Het is zo fijn om er weer eens uit te zijn. Het is wel wat later geworden, maar ach…
Donderdag was weer een drukke dag. Omdat ik weer mijn schoenen kan dragen, zijn alle loop- en sta oefeningen weer in volle hevigheid hervat. Vandaag stond ik op de loopband, zat ik op een fiets, moest lopen in een harnas… Topsport zou ik willen zeggen.
’s Avonds was het de bonte avond omdat oma Cecile en Dominique morgen vertrekken naar Nederland. Dat is nooit leuk, maar een etentje bij de Cheesecake Factory is dan een kleine pleister op de wond. Lekker Hibatchi Steak gegeten met frietjes van zoete aardappel.
Vrijdagochtend was een verrassing. Dominique kwam alleen met de capo. Ze vertelde dat papa al heel vroeg in de rij was gaan staan bij de Apple winkel. De iPhone 6 is vanaf vandaag te koop en papa had mij die al maanden geleden beloofd. Ik heb namelijk nog een oude 4S dus kan wel een upgrade naar 3 modellen verder gebruiken (-;.
Wat denk je: papa was een van de aller eersten die een iPhone 6 voor mij te pakken heeft gekregen. Hij kwam hem vol trots brengen en toen heb ik – net als Dominique eerder – hem een omhelzing gegeven en mijn rechterarm om hem heen geslagen. Daar stond-ie van te kijken! En ik ook een beetje…
Na de therapiesessies even een power nap en dan eten. Oorspronkelijk wilden we naar de Brick Store Pub, maar het werd het Koreaans restaurant vlakbij Shepherd. Heerlijk. Daar gaan we vaker naar toe. Het was wel jammer dat Dominique en oma Cecile vertrokken, maar gelukkig komt Dominique weer snel terug en oma in november.
Zaterdag met papa naar Lenox geweest. Eerst lekker Starbucks en toen de iPhone 6 helemaal goed in laten stellen bij T-Mobile. Er was iets fout met de voicemail, maar dat werkt nu. We hebben wat Japans gegeten en toen naar het vliegveld om Max I. op te halen. Gezellig dat hij er is. Ook al had zijn toestel een beetje vertraging.
Zondag lekker uitgeslapen en toen meet Max en papa naar Starbucks en toen naar het appartement. Ik heb lieve cadeaus gekregen. Van mijn huisgenoten een mondharmonica, en van Max het boek van Bram Botermans. Dat wordt lachen.
Papa heeft zich in de vinger gesneden en hij bloedde als een rund. Dus van het instaleren van mijn Macbook is niet veel terecht gekomen. Maar dat komt wel. We hebben lekker buiten gebarbecued. En toen naar Shepherd waar we met de wii zijn gaan bowlen. Papa was erg goed, maar ik heb uiteindelijk Max, Lucius en papa erg verslagen. En toen… naar bed,
Learn More
Dinsdag heeft dr. Fadia maar liefst 4 grote ampullen botox in mij gespoten. In mijn bovenarm, mijn biceps, mijn hemstring, mijn kuit… alles kwam aan bod.
Na ongeveer een week moet de botox gaan werken waardoor ik nog beter kan staan. De spieren die verstijfd of verkort zijn, komen worden dan verdoofd, zodat ze sneller ‘leren’ om weer te doen wat ze moeten doen.
Met wat er in me is gespoten kunnen duizenden rimpels worden bestreden. Een cosmetisch arts had er dagen werk aan gehad. Maar dr. Fadia deed het vanochtend in nog geen half uurtje. Heel precies met een soort sonar waarmee zij (en ik) mijn spieren kon horen!
Learn More
Een waar feest bij een echte Amerikaanse Italiaan: Manggiano’s in Atlanta. Dominique had hem ontdekt omdat de Rotary van Buckhead daar bij elkaar komt. En het is een vondst. Samen met oma Cecile en Dominique daar waanzinnig lekker gegeten. Echt ouderwets Italiaans. Met een dito sfeertje. Jammie!
En o ja: mijn nieuwe bril zit een stuk lekkerder. Het is mijn oude bril met nieuwe glazen!
Learn More
Lekker uitslapen, dan naar Starbucks voor een capo, een yoghurt met noten en honing en een lekker croissantje… Hoe mooi kan het weekend beginnen. Gezellig met Dominique en oma Cecile en dan op weg naar de stad, naar het zwembad thuis en lekker thuis eten. Wat kan het weekend mooi zijn….
Learn More
Het eerste kwartaal zit er op. Wow, wat ben ik blij dat ik hier naar toe ben gegaan en dat ik hier in Shepherd kan en mag zijn. Natuurlijk vind ik dat het allemaal veel sneller mag gaan, maar toen ik met papa en Dominique pas de foto’s van de afgelopen maanden heb bekeken, moet ik zeggen dat ook ik zie dat ik grote stappen heb gemaakt. En… vooral ook nog ga maken!
Dit is een weekje van extra hard werken. Maandag heb ik heel veel zware therapie gehad en die krijg ik de komende dagen ook. De reden is dat ik woensdag ‘onder het mes’ ga. Nee, niet weer voor mijn hoofd, maar dit keer voor mijn grote teen. Een nagel is daar een beetje ingegroeid en die moet – onder lokale verdoving – er uit worden gehaald. Niemand neemt ook maar het kleinste risico als het om mijn benen en voeten gaat. Ik kijk er best een beetje tegen op, maar aan de andere kant zal iedereen dan nog aardiger tegen me zijn en me rondrijden zonder dat ik zelf hoef te lopen (-;
Op maandag is mijn transportrolstoel gebracht. Lichtgewicht en dus handig omdat ik eigenlijk altijd op een gewone stoel zit. Jammer dat de voetsteun niet goed versteld kon worden. De stoel is dan ook weer teruggebracht en we gaan op zoek naar een nieuwe.
Heel spannend was ook dat ik met de therapie naar een Staples ben gegaan. We moesten daar van alles pakken en benoemen. En enveloppen, pennen, printercartridges. De bedoeling is dat we weer leren shoppen. Maar om dan naar een kantoorartikelenwinkel te gaan… Ik weet het: papa zou het leuk vinden, maar ik heb andere hobby’s. Was wel heel goed om door de winkel te lopen en te zoeken.
Een lekker dagje daarna met Dominique gehad en over veel dingen gesproken die mij bezig houden. Er is misschien wel niemand die mij zo goed begrijpt als zij. En ze kan nog lekker koken ook (-;
Vandaag, dinsdag, is oma Cecile weer in Atlanta aangekomen. Ik kijk daar altijd erg naar uit. Zeker ook omdat zij vroeger doktersassistente is geweest en dus precies op het goede moment komt als mijn teen onder het mes is geweest.
Dat is vanmiddag gedaan. Het was een kleine ingreep maar wel onder lokale narcose. Het schijnt daarna even pijnlijk te zijn, maar dan is de pijn van de ingegroeide nagel wel voor altijd voorbij. Ik heb een erg rood verband gekregen. Het lijkt net of ik erg veel bloed heb verloren, maar niets is minder waar. Daarna lekker gegeten. Op naar woensdag!
Woensdag een rustige dag omdat mijn teen best behoorlijk pijn doet. Lopen kan even niet. Maar het gaat gelukkig wel snel over is mij gezegd. Ik heb een goed gesprek gehad met de arts. Ik krijg weer (een beetje) botox in mijn rechterarm en rechterbeen om een lichte verkramping in arm en been tegen te gaan en te voorkomen. Juist nu alles zoveel beter gaat is dat niet onbelangrijk. Er wordt ook iets in mijn medicatie gewijzigd. Met een medicijn dat ik al vanaf het begin slik, wordt gestopt. Er komt een ander medicijn bij, maar in lichte dosering. Dat moet mijn mobiliteit nog verder versterken.
Papa heeft een nieuwe reisrolstoel voor me besteld die hij donderdag heeft opgehaald en dan meeneemt naar Atlanta. Wel lekker, omdat die rolstoel erg licht is, maar wel verstelbare beenleggers heeft.
Donderdag was mijn teen heel erg pijnlijk. Ik heb met name therapie gehad op cognitie, spraak en counselling Ik heb heel goede gesprekken gehad met Nancy over vertrouwen, over mijn gevoelens en mijn verleden. Het klinkt allemaal misschien wat zwaar, maar het moet even uit mijn systeem. Aan het eind van de dag heb ik met Dominique en oma Cecile de bril opgehaald in Roswell. Lekker dat die goed zit. Daarna BBQ thuis. Lekker!
Vrijdag. Mijn teen doet nog erg veel pijn. Ik krijg nieuwe pijnstillers maar ik hoop dat het gewoon snel over is. Vandaag nog wat lichte therapie (zonder lopen) en dan weekend. Ik ga er lekker van genieten met oma Cecile en Dominique. Theresita gaat de komende twee weken met vakantie. Als zij terug komt krijg ik een drukker programma met meer nadruk op mijn zelfstandigheid. Klinkt goed, maar ik moet dan ook de was doen, schoonmaken en koken. Dat is dan weer minder. Ben benieuwd…
Zaterdag lekker uitgeslapen. Daar was ik aan toe omdat ik door de pijn aan mijn teen eigenlijk een paar dagen slecht heb geslapen. Een lekkere lazy Saturday. Eerst brunchen bij Starbucks, toen lekker aan het zwembad (ik krijg een steeds lekkerder kleurtje) en daarna lekker eten bij een heerlijke Italiaan met oma Cecile en Dominique. Het was vandaag precies 15 maanden geleden dat ik mijn ongeluk heb gehad. Gelukkig gaat het elke dag beter met me. En gelukkig kan ik elke dag nog heel veel winnen!
Zondag ook nog uitslapen want volgende week wordt het weer als vanouds hard werken. Bovendien komt papa dan ook weer terug. We gaan wel lekker de stad in! Al met al een rustige week met Dominique en oma Cecile. Wel met veel pijn aan mijn teen maar ook heel veel goede en leuke dingen.
Op naar de volgende week.
Learn More
Bij Ted’s Montana Grill (precies van Ted Turner van CNN) , kun je heerlijk bizonvlees eten. Bizon steak en bizon burger. Soms wil een echte man een echt stuk vlees. Dan ga ik altijd met Dominique en papa naar Ted’s. Lekker in een gezellige box met z’n drietjes eten. We lopen dan altijd vanaf de parkeerplaats naar de tafel. En laten de rolstoel lekker in de kofferbak!
Learn More
Oma Joke is jarig! Ze is 87 geworden, maar ziet er nog veel jonger uit. Natuurlijk heb ik haar gebeld en toegezongen, maar het is toch ver weg. Jammer dat ik niet bij haar kon zijn, of zij bij mij. Ik heb wel op haar getoast met een koel glas alcoholvrij bier. Proost oma! Nog heel mooie jaren! Dikke kus.
PS Ik heb mijn nieuwe bril op. Zit veel lekkerder
Learn More
Het was gelukkig een ‘operatie van niks’ maar leuk is wel anders: mijn ingegroeide teennagel is opgelost. Een erg vriendelijke dokter heeft de ingreep gedaan onder lokale verdoving. Met om mijn voet een rood verband. Dus niet schrikken: het is geen bloed dat je ziet. Nu even een paar dagen niet lopen en dan lekker pijnvrij! Overigens: volgens de dokter kan het probleem met de teennagel best tijdens mijn ongeluk zijn ontstaan door een smak die ik heb gemaakt. Gek eigenlijk. Maar het probleem is in elk geval opgelost!
Learn More
Op het nippertje met Dominique nog de tentoonstelling Dream Cars gezien met waanzinog spannende conceptcars uit het verleden – zoals deze Chrysler Thunderbolt in een vrolijk kleurtje. Ik moet zeggen: allemaal erg mooi maar als ik mocht kiezen, zou ik toch bij mijn Kever Lucy blijven. Ook uit 1960.
Learn More
Het gaat steeds beter met mijn rechterarm! Ik kan steeds hoger tillen en mijn hand goed bewegen. Zelfs een thumbs up kan ik geven! Zo blij mee. Ik zal iedereen een poepie laten ruiken. Klik maar eens op deze link http://youtu.be/ZRlvJcf8Rf8
Learn More
Aan het eind van de week zit ik drie maanden in Atlanta. Vandaag is het Labor Day in Amerika. Een vrije dag voor iedereen. Maar niet voor mij, want het ks vandaag een komen en gaan. Vanmiddag komt Dominique weer terug (gelukkig) en gaat Evelien weer naar Nederland (spijtig). Maar het hoort er nu eenmaal bij. En er staat voor de komende weken weer veel bezoek op het programma.
Gisteren zijn we naar de Big Bethel kerk geweest. Met mooie gospelliederen. Maar wel jammer dat het blad van mijn rolstoel bij het wegrijden is gesneuveld. Gelukkig heeft Harting Bank – de rolstoelleverancier – een nieuw blad besteld dat via oom Peter en oma Cecile over een paar dagen weer hier is. Net als een nieuwe reisrolstoel die we hier hebben besteld. Lichtgewicht en gemakkelijk mee te nemen. Zeker omdat ik eigenlijk maar heel kort in de stoel zit en zoveel mogelijk van gewone stoelen gebruik maak en wil lopen.
Dinsdag begon weer met een capo van Dominique. Heerlijk vertrouwd. Ik ben zo blij dat zij er weer is. Vanochtend zat ik in een BBQ groep op Shepherd. Moesten we met een paar revalidanten zelf barbecueën. Ik moest staan, vlees kruiden, omdraaien, van het vuur halen en veel meer. Best vermoeiend, maar het ging erg goed.
’s Middags nog een een uur therapie en toen naar de bank waar ik mijn eerste echte Amerikaanse bankrekening heb geopend. Voel me er nu echt een beetje bij horen. Daarna naar Ted’s voor een bizon filet steak en dan afscheid van papa. Hij gaati weer voor even naar Nederland. Maar gelukkig komt hij snel weer terug. Net als een paar vrienden die de komende tijd zich hebben aangekondigd.
Woensdag eerst de capo, daarna veel therapie en om vier uur naar dr Iyer, de oogarts in Roswell. Mijn bril zakt erg af en elke keer als huj wordt bijgesteld drukt hij op een litteken. Daarom hebben we bedacht om glazen te laten zetten in een Ray Ban die al tijden goed zit, niet klemt en niet afzakt.
Er zijn ook veel afspraken met de dokter gemaakt. X-rays van mijn knie, een aangepaste brace en nog het nodige. We laten niks aan het toeval over. Ik heb ook mijn MacBook weer, boeken en meer. Dat wordt weer lezen en schrijven.
Samen met Do lekker sushi gegeten in Roswell. Dat is door de week hier ongekend lekker maar ook ongekend goedkoop. Mag ook wel eens…
Vandaag weer zwemmen. Dat blijf ik helmaal te leuk vinden. Zeker omdat ik in het water zonder hulpmiddelen kan lopen. Het geeft zo’n gevoel van vrijheid! Dominique kon er niet bij zijn omdat zij en papa weer verhuizen. Weliswaar in hetzelfde gebouw maar naar een iets groter appartement met ook een aparte douche in de badkamers. Dan kan ik ook eens een weekend blijven.
Na de verhuizing hebben Dominique en ik lekker bij Outback gegeten. Het was best een drukke dag omdat ik ook een lang gesprek heb gehad met mijn raadgeefster Nancy, over een paar zaken die mij bezig houden. Was een goed gesprek.
Verder krijg ik volgende week een kleine operatie aan mijn voet. Een teennagel was in Nederland al een beetje ingegroeid en voordat het erg gaat irriteren wordt dat probleem opgelost. Schijnt een beetje pijnlijk te zijn, maar ik wil wel olympische voeten!
Vrijdag was weer een drukke therapiedag. Het weer was slecht, dus hebben we er een rustige avond van gemaakt. Ik krijg een kleinere vierpoot om mee te lopen. Volgens Brian is dat een belangrijke stap voorwaarts. Iedereen verwacht veel van mij en heel eerlijk: ik ook van mijzelf. Het gaat goed, maar het kan nog steeds veel beter.
Zaterdag lekker uitgeslapen, naar Starbucks met Do en daarna naar het nieuwe appartement. Lekker aan het zwembad gezeten en thuis gegeten. Is altijd lekker en ook gezellig. Ik kan niet wachten tot ik een nacht er kan blijven slapen.
Zondag met Dominique naar het museum geweest voor de tentoonstelling Dream Cars. Erg .mooi. Daarna BBQ thuis. Lang met papa gebeld. Hij vertelde me dat Max Immerzeel eind volbende week komt en net ticket al geboekt ks. Gezellig. Nu op naar volgende week. Dan komt oma Cecile en is oma Joke jarig. Jammer dat zij moeilijk kan komen, want ik hou erg veel van oma. Ik mis haar best erg. Maar gelukkig heb ik de telefoon.
Learn More
Recente reacties