Op 1 september 2012 trouwden (tante) Priscilla Hart Nibbrig en (oom) Frank van Meeuwen. Een prachtig feest, waar ik – als altijd strak in het pak – bijna net zo straalde als het bruidspaar.
Kerst is elk jaar een hoogtepunt. Met Oma Joke, Dominique en papa en de andere kerstdag met Oma Cecile en mijn ooms, tantes, neven en nichten. Het afgelopen jaar was een topjaar – ook qua cadeaus. Zoals deze Kever die sprekend op mijn echte Lucy uit 1960 lijkt. Dominique had hem voor mij gevonden in Parijs. Van mij mag het wel drie keer Kerstmis per jaar zijn!
Het was opa’s voorlaatste verjaardag. Het ging al even iets minder met opa, maar elk bezoek aan hem was een klein feestje. Op de foto sta ik met hem en papa in het verzorgingshuis waar opa de laatste jaren woonde. Opa was echt een held en voorbeeld voor mij. Hij stond altijd voor iedereen klaar, was erg altruïstisch en zo waanzinnig lief. Opa Huub was stamhouder, papa is stamhouder en ik ben het. Wij zijn alledrie de enige jongens in de gezinnen....
Het was een lange papa-en-zoon reis in de zomer van 2005. We gingen eerst naar Washington DC. Van daarduit vlogen we naar Los Angeles, toen naar Mexico City en van daar uit gingen we onder meer naar Oaxaca en de piramides van Teotihucan. Waanzinnig! En toen nog terug via Los Angeles, Grand Canyon, Hoover dam, Las Vegas, Phoenix (route 66), Palm Springs en uiteindelijk weer Amsterdam. Vreemd eigenlijk dat de Maya een balspel hadden waarbij een stenen bal...
Wat kan de natuur overweldigend zijn en jij als men dan een klein wezentje. Dat gevoel bekruipt je als je over de Grand Canyon uit kijkt. Geweldig. Indrukwekkend.
Oma Cecile is in 2013 maar liefst 85 geworden en heeft ons allemaal meegenomen naar Istanboel. Voor ons – neven en nichten – dan ook de allerbeste reden om een speciaal lied te schrijven en te zingen. Compleet met danspasjes – hoewel die niet altijd synchroon gingen. Het lied: Oma Cecile op de muziek van Oh Champs Élysées….
Max werd dit jaar 21 en dus hadden we een spetterend 21 diner in Den Haag. Het zijn leuke jongens, maar om dan allemaal ook meteen met een ADO strik op de foto te gaan, zou normaal gesproken iets te ver gaan. Maar voor goede vrienden heb je iets over. Vandaar eenmalig maar met verve: in smoking met strik in ADO kleuren!
Het was nog voor mijn oude kamer op de Olympiakade. Dominique, kater Pim en ik. Pim is de afgelopen tijd met mij mee verhuisd, maar heeft in mei nieuw onderdak gevonden bij Dominique en papa. Het wonen op een etage zonder tuin was voor Pim net iets teveel van het goede. Nu maakt Pim nog steeds mijn oude buurt onveilig met collega-kater Ginger van de buren. Twee vrienden die onafscheidelijk zijn geworden.
Met papa mijn eerste scheerspullen gekocht bij Flris in Londen, maar daarna is het wel tijd voor de eerste scheerbeurt. Met zeep en mes. Op deze foto kun je zien dat ik daarbij zelfs de neus heb ingezeept. Beter te veel dan te weinig toch?
Best een goed idee van mij: een profielwerkstuk maken over John Lennon en papa zeggen dat het wel erg goed zou zijn voor de kwaliteit van het werkstuk als ik (samen) met hem naar Liverpool zou gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, dus het volgende weekend vlogen wij al. Een topweekend werd het. Met bezoek aan alle ‘heilige’ plekken. Maar ook gesprekken met mensen die John Lennon ook echt gekend hebben. En het eindcijfer voor het...
Tsja het is een foto van mij, maar om nu afgebeeld te worden als een soort Swim Magazine onderwaterduikertje met natte haren gaat misschien iets te ver. Maar toegegeven: het is een mooie foto en ik sta er op.
Elk jaar ga ik met papa in principe naar de Conventie van Franchise Services in Amerika. Die wordt steeds in andere Amerikaanse steden gehouden. In 2012 was het in Baltimore. Op de foto sta ik met Dominique en papa tussen de presidents en CEO van Franchise Services Inc. Don Lowe (rechts) en Jim Rogers, de baas van KOA – Kampgrounds of America (links). Mannen die me heel wat tips hebben gegeven voor mijn studietijd in de VS.
On ne subit pas l'avenir, on le fait.
Men ondergaat de toekomst niet, men maakt haar. (Georges Bernanos)
Na bijna een jaar heb ik mijn Delftse nichtjes Chrissy, Isabel en Rosalie weer gezien. Ze kwamen met Ton en Jane naar mijn huis en we hebben lekker bijgepraat, ge-wii-t en wat gedronken. Zij vonden mijn huis mooi, maar ze waren allemaal nog meer onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. De laatste keer dat ze me gezien hebben zat ik nog in een rolstoel en sprak ik nog niet zo goed.
Ik heb een mooie plant voor mijn huis gekregen. Het was erg gezellig en ze komen binnenkort weer een keertje langs. Altijd gezellig!
Learn More
Johan is na een klein jaar studie in China weer even terug in Amsterdam. We hebben een heel gezellige middag gehad met veel bijpraten, wii-en (hij heeft enorm gewonnen) en even een terrasje samen met Willem-Geert.
het was als vanouds en supergezellig. Maar volgende week gaat Johan naar Londen om zijn studie af te maken. Gelukiig kan iknhem daar op gaan zoeken omdat ik van papa nog een reisje Londen tegoed heb. Dat komt erg goed uit.
Johan heeft me voor het laatst gezien in het begin van Atlanta. Hij was erg onder de indruk van hoe ik vooruit ben gegaan. Altijd leuk om te horen.
Learn More
Van Hankamp Rehab heb ik hem een paar weken in bruikleen: de Saebo Rejoyce. Dat is een geweldige spelcomputer met een heel speciale arm. In het spel krijg je opdrachten: sleutel omdraaien, knop dra
aien, knijpen, muntje optillen, dop van een pot draaien en veel meer handbewegingen moet je maken om de spellen goed uit te spelen. Dat is helemaal bedoeld voor de microbewegingen met mijn rechterhand. En inderdaad: elk spel gaat steeds ietsje beter. Dat houdt de Rejoyce ook bij. Echt een geweldig apparaat. Als je een keer zelf wilt zien hoe hij werkt? Kom eens langs! Evelien of Gijs zorgen er wel voor dat het extra moeilijk wordt door me tegen te houden. Dan kan ik zelf met mijn lichaam niet meedraaien.
Woensdagmiddag met mijn oud-huisgenoten – en huidige bovenburen – Max, Pepijn en Nanne lekker Wii gespeeld. Nu loopt Pepijn nog in het gips, maar alle drie kunnen links en rechts bowlen met volle kracht. En wie denk je was de winnaar van de Speerstraat Bowling Competitie? Precies. Ik wil mijn naam wel opschrijven, maar dat is niet nodig. Dat weet iedereen zo wel. Jammer mannen, maar het was weer ouderwets gezellig. Op naar de volgende ronde!
Learn More
Vanochtend lekker ontbeten onder de hoede van papa. Daarom is de appel wel gesneden, maar niet geschild. Dat kan hij niet zo goed. Tenminste – als je nog iets van de appel om te eten over wilt houden. Maar ik heb hem wel weer laten zien dat ik op de goede weg ben: ik heb de stukjes appel met mijn rechterhand opgeprikt en ‘op rechts’ gegeten. Elke keer weer een grote overwinning. En papa? Die was hartstikke trots natuurlijk. Mag ook wel!
Learn More
MIjn eerste diner op de Speerstraat is goed gelukt. Alles deed het in de keuken. De oven, de kookplaat en gelukkig ook de vaatwasser. We hebben met z’n zevenen lekker gegeten aan mijn tafel. Met echt alles erop en eraan. Zo fijn dat Yvonne me heeft geholpen. Nou ja, ik heb haar eerder geholpen, want ze ging als een wervelchef door de keuken. Dankje Yvonne.
Learn More
Voor het eerst gekookt in mijn nieuwe huis. Samen met Yvonne een geweldig diner gemaakt. Met een salade Nicoise vooraf, asperges met mijn speciale zalm en eventueel een lekker hammetje en clafotis toe.
Maar ik krijg ook veel eters. Dominique, Yvonne, Esther, Evert, René en papa. Robert kon helaas niet. Naar misschien komt hij iets later nog, want ik heb voor hem ook extra asperges geschild.
Learn More
Voor veel mensen is Bevrijdingsdag eens in de vijf jaar een vrije dag. Terecht, want het is belangrijk om stil te staan bij wat er inmiddels al zo’n 70 jaar geleden gebeurde. Als student Europese studies heb ik natuurlijk vaak nagedacht over hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. Helaas heb ik het antwoord niet gevonden.
Voor mij is deze Bevrijdingsdag een dag die – als altijd – begint met keihard trainen en revalideren. Drie uur aan een stuk. Vandaag met Tim van Paul Klaver. Simpelweg omdat ook ik bevrijd wil worden van een aantal beperkingen die ik nu nog heb. Maar ook gaat het langzaam, iedereen ziet dat ik nog elke dag vooruit ga. En zo voel ik het gelukkig ook. Nu de wereldvrede nog.
Learn More
Met Evelien kom je nog eens ergens. Omdat ik de avond alleen met haar was, zijn we de stad ingegaan en hebben een Amerikaanse BBQ gegeten bij Graceland in de Marktkantine in de Jan van Galenstraat. Heel werlijk: mensen kunnen ruiken waar je geweest bent, maar het eten was hartstikke lekker. Pulled pork, ribs, sweet potato fries… Allemaal net als in Amerika. Het was er erg gezellig en bracht ook sweet memories terug uit Atlanta.
Learn More
Op Koningsdag lekker op het terras gezeten met Yvonne en René, Esther, Robert en Evert en Dominique en papa. Dat is nou weer het mooie van Amsterdam. Nu de zon weer begint te schijnen pak ik vaak een terrasje met vrienden. Ik heb ook veel vlakbij: Marathonweg, Kiebert en natuurlijk mijn eigen terras op de Speerstraat. Ook al zijn de buren nog druk bezig met hun verbouwing, ik kan wel lekker buiten zitten op mijn eigen terras. Welkom dus!
Learn More
Dirk – de oude gitarist van Herman Brood en nu o.a. van de Paris Dandies – heeft samen met mij naar de gitaren gekeken. Ik heb best mooie exemplaren, ook al zitten er een paar vreemde eenden bij. De twee beste gitaren – een elektrisch en een akoestisch – heb ik helemaal na laten kijken en afstellen bij Sacksioni. Die hebben echt topwerk geleverd, want ze zien er nu als nieuw uit.
En ik ben nog extra verwend ook door Dominque en papa: zij hebben een kleine ukulele voor me gekocht. Die is gemakkelijk vast te houden en ideaal om overal een beetje mee te oefenen. Ik wil zo snel mogelijk met rechts weer de sterren van de hemel spelen. Gaat lukken.
Learn More
Voor mij was dit de eerste echte Koningsdag ‘in het wild’. Ik moet zeggen, erg leuk. Maar het viel niet mee om in de drukte te lopen van de Apollolaan. Papa was een soort persoonlijke lijfwacht die overal om zich heen keek en mensen die mij dreigden onder de voet te lopen meteen op afstand hield. Wel lachen, maar het heeft mij nog meer gemotiveerd om mijn balans en kracht extra te trainen.
We hebben gezellig op het terras van het Hilton gezeten met lieve vrienden. Was supergezellig. Het smaakt naar meer!
Learn More
Recente reacties