Geen eerbied voor grijze haren (2016)

Ik heb er weer één te pakken! Een van de (nog resterende) 11 grijze borstharen van papa. Ik had met hem afgesproken dat ik ze er allemaal, stuk-voor-stuk, uit mocht trekken met mijn rechterhand. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan en ik heb vandaag mezelf overtroffen. Met één beweging had ik een grijze haar tussen duim en wijsvinger van mijn rechterhand en ineens hoorde ik een gilletje. Tsja: ik had hem te pakken! Nu heeft papa nog maar 10 borstharen en ik kan je zeggen dat die ook snel zullen sneuvelen. Maar mijn rechterhand: die wordt steeds beter!

Learn More

Papa en ik in de media (2016)

In het februarinummer van het Tijdschrift voor de Revalidatiegeneeskunde (het vakblad voor revalidatieartsen) staat een interview met papa over onze ervaringen met de revalidatie bij hersenletsel. Papa vindt dat de patiënt niet echt centraal staat, maar veel meer de beperkingen die er zijn in revalidatiecentra. Zoals het budget, de beschikbaarheid van voldoende goede therapeuten, de kennis over effectieve behandeling van jongeren, de intensiteit van programma’s etc.

Toch is hij niet negatief, want hij zegt dat er heel veel talent in Nederland is. Maar ook dat artsen het medisch belang centraal moeten stellen en niet de kosten. Er kan nog heel wat verbeteren. Wat allemaal? Dat kun je zelf lezen in het interview. Als je hier klikt, komt het hele artikel van 4 pagina’s op je scherm.

Learn More

Première van de Oase Bar (2016)

Het was feest in Roffa! Ik was bij de première van de Oase Bar in het Oude Luxor. Echt waanzinnig leuk. Met Joke Bruijs en Gerard Cox. Zulke lieve mensen met waanzinnige humor. Een programma met liedjes, met moppen, met rauwheid en tederheid tegelijkertijd. Ik heb erg genoten. Ook van het werk van Dominique die de kostuums heeft gedaan voor de show.  Goed gelukt.

Na afloop heerlijk gefeest met iedereen. Dan merk je dat Rotterdam toch echt anders is dan Amsterdam. En ik moet zeggen: Roffa is bet okay. Meer dan okay. Het was er echt leuk!

Learn More

College met prof. Peerdeman (2016)

Professor Peerdeman heeft mij zes van de acht keer geopereerd, dus toen zij mij vroeg om haar te assisteren bij een college voor derdejaars geneeskunde studenten zei ik meteen ja. Vrijdag was het zo ver. Op naar de VU en alle vragen van haar en de studenten beantwoorden. Professor Peerdeman zei dat ze trots op me was. Veel studenten vroegen zich af hoe ik me nu na het ongeluk voel. Soms is het best moeilijk, maar ik ben blij dat het zo goed gaat – ook al duurt het mij te lang. Na afloop van het college ben ik met Hidde de stad in gegaan. Filmpje gepakt op het Leidseplein en lekker gegeten bij Sumo. Daar had ik erg veel zin in!

Learn More

Weer een boeking (2016)

Vrijdag 5 februari heb ik weer een boeking! Dan mag ik iets terugdoen voor de lieve professor Saskia Peerdeman die 6 van mijn 8 operaties heeft gedaan in het VUmc. Mevrouw Peerdeman is daarna professor geworden (zal toch niet door mij komen (-; ) en ze geeft die vrijdag een college over hersenletsel in de VU. Zij heeft mij gevraagd of ik ook wat wil zeggen tegen haar studenten. En natuurlijk heb ik ja tegen haar gezegd. Wel spannend, want het brengt me een stukje terug in de tijd toen ik nog maar net aan het bijkomen was uit mijn coma. Op de foto lig ik in het VUmc zo’n 10 maanden na mijn ongeluk voor de allerlaatste operatie.

Learn More

Genieten tussen 2 kanjers (2016)

Het afgelopen weekend was het de conventie van Multicopy in Vianen. Erg leuk omdat ik er veel mensen ken. Ik zat tijdens het diner erg goed. Tussen Elizah Withaar en Daniëlle Kuypers. Had slechter gekund toch? Heel lekker gegeten, veel gelachen en… uiteindelijk zijn we ook nog wat gaan dansen. Nu dans ik nu niet als een kleine Noerejev maar ik kan wel behoorlijk ritmisch mee bewegen, meezingen en lol maken. En dat is goed gelukt!

Learn More