Het begint nu echt in zicht te komen: mijn vertrek naar Atlanta. Maandag heb ik een mooie dag gehad. De laatste therapieën, tests van prof. Erik Scherder en dr. Marsh König, bezoek van oom Tom Duin, mijn huisgenoten van de Speerstraat en een professionele masseuse van dr. Feelgood. Het was me een dagje wel.
Dinsdag ging ik eerst naar Weesp om met papa mijn rolstoel na te laten kijken (waarom maakt hij altijd van die vroege afspraken eigenlijk). Toen kwam dr. Henk Eilander voor een paar testjes, daarna nog een beetje therapie, nog een keertje fietsen in het Vondelpark en daarna eten met een heel bijzonder iemand die ik heel dankbaar ben. ’s Avonds waren mijn huisgenoten, Nevil, oom Peter en Esther nog even opdaarna lekker naar bed!
Woensdag was best druk. In de ochten vroeg mijn spalk nog laten aanpassen, veel telefoontjes en aan het eind van de middag naar Peper en Zout met Charlotte, Martijn, Johan, Hidde en papa. Daarna kwamen ook nog Myriam, Ebel, Nevil en evert. Lekker geslapen.
Donderdag was de grote dag. Lekker uitgeslapen, taarten gebracht, afscheid in Reade, een paar traantjes van en met erg lieve mensen en via huis naar Schiphol. Myriam en Ebel kwamen nog even thuis langs voor een laatste knuffel en op Schiphol waren Charlotte, Esther, Yvonne, Johan en Rein, de vader van Nanne. En Dominique natuurlijk. Gelukkig komt zij volgende week donderdag al naar Atlanta, omdat ik haar erg zal missen.
Papa en ik hebben een mooie vlucht gehad. We zzijn erg verwend aan boord en kwamen net voor een donderstorm aan. We werden geholpen door zeer aardige mensen met de bagage en daar stonden Kathy en Rick ons op te wachten. Ze zijn zo waanzinnig lief! Ik zag ze voor het eerst maar het voelde of ik ze al jaren ken. We slapen de eerste nachten bij hen thuis. Lekker buiten. Ze hebben zoveel slimme dingen in hun huis gedaan dat ik er prima kan zijn. De eerste nacht heerlijk geslapen. Vrijdag gaan we de eerste leuke dingen doen.
Vrijdag hebben we lekker gegeten in The Green Manor. Een spookhuis, vlakbij waar Kathy en Rick wonen. Met echte southern Belles in de bediening, echte Georgia food buffetten en veel geelligheid.
Op zaterdag zijn we naar een Renaissance Fair gegaan. Dat brengt Amerikanen een beetje terug in de Europese middeleeuwen. Met mooie kostuums, veel demonstraties, waarzeggers en hypnotiseurs en veel meer. Veel gasten komen zelfs in kostuums. Het was erg leuk maar ook warm. Ik ben zowaar een beetje verbrand op mijn armen. ’s Avonds heeeft Kathy heerlijk gekookt en ben vroeg naar bed gegaan.
Zondag was een lekkere uitslaapdag. Weinig gedaan. Wel heb ik Kathy en Rick (en papa) uitgenodigd voor een etentje bij de Mexicaan. Gelukkig had papa mijn oude creditcard meegenomen, dus kon ik afrekenen. Dat voelde goed.
En toen de laatste nacht voordat ik naar Shepherd ga.
Learn More
De week is alweer vrolijk begonnen. De laatste dagen therapie, veel bezoek van lieve vrienden en familie, maar ook veel festiviteiten die op het programma staan.
Dinsdag heb ik mijn eigen vierpoot gekregen. Met glimmend staal. Op woensdag heb ik mijn eigen rolstoel in gebruik genomen. Een stukje luxer, maar het zal even wennen zijn na al die maanden. Ik kan de stoel nu in elk geval nog goed inrijden voordat ik naar Amerika ga. En… ik heb een mooie oranje pet gekregen van mijn favoriete fysiotherapeuten Kitty, Mieke en Peter. Te leuk!
Papa en Dominique hebben een appartement gehuurd in Atlanta. Met drie slaapkamers, zodat mijn vrienden die overkomen ook lekker rustig kunnen slapen. Kathy en Rick – die in Atlanta wonen – hebben zelfs een paar dingen in hun huis zo aangepast dat ik daar ook lekker de eerste dagen door kan brengen en vaak op bezoek kan gaan. De eerste zaterdag ga ik met hen naar een speciale Renaissance dag. Met allemaal gekostumeerde mensen en veel festiviteiten.
Op woensdagavond ga ik uit eten met tante Jane, oom Ton en hun kinderen. Lekker bij Peper en Zout. Donderdag was ik thuis op de Olympiastraat. Toen ging eerst papa een paar uur stage lopen in Reade om alles te leren over douchen, verzorgen en aan- en uitkleden. Hij kreeg ook een witte jas aan als hulpverpleegkundige. Ik heb mijn lachen behoorlijk in moeten houden (-;. Donderdagmiddag kwam mijn oude muziekleraar Gerwin met mij zingen en muziek maken. Dat was geweldig. Ik heb een video op de site gezet. Daarna kwamen Priscilla, Frank en Merel. En Rein, Nanne en Pepijn. En ook nog René en Sabine. Lekker druk, zeker omdat de meesten ook nog hebben meegegeten. Lekker asperges en zalm.
Vrijdag is een leuke dag. Samira kwam over uit Londen en we gingen met z’n allen naar Paul Klaver in Naarden die me erg lekker gemasseerd heeft. ’s Avonds in de bar was het supergezellig met heel veel mensen uit Reade. Samira kon haar ogen – en vooral haar oren – niet geloven. Je kan er zo een tv-serie van maken.
Zaterdagochtend ben ik met Vincent Bos in Huizen gaan zeilen met mijn vrienden van Sailability Peter en Sylvia. Zo heerlijk – zeker met dit mooie weer. En dan met een leuke vriend als Vincent. Van mij mag dat zeilen wel elke dag.
Vanaf vijf uur had ik mijn borrel in Café Overtoom. Een tijdelijk afscheid van vrienden en familie. Er waren wel meer dan honderd man. En lekkere balletjes, Amerikaanse hotdogs en superlekker zonnig weer. Ik had me geen mooier feestje voor kunnen stellen. Dankjewel allemaal. Ook voor de foto’s en leuke cadeautjes die ik mee kan nemen naar Atlanta. Papa kan zijn borst natmaken want dat wordt veel sjouwen!
Zondag heb ik nog een borrel in Reade voor mijn Sassenheimse vrienden. Het is me een feestweekend wel!
Learn More
Het was een beetje een drukke week voor me. Naast de revalidatietherapieën moet er erg veel worden geregeld. De tickets zijn geboekt naar Atlanta, de zaken zijn geregeld met het Shepherd, maar er stonden deze week nog een aantal onderzoeken in het VUmc op het programma. Maandag en dinsdag. Op maandag had ik wondcontrole. Gelukkig ziet alles er (weer) uitstekend uit. Op dinsdag was ik op de poli oogheelkunde voor een laatste check. Wat denk je? Mijn zicht is 120%. Niet 100, maar 120%! Mijn gezichtsveld rechts is ietsje minder dan het was, maar de scherpte is hartstikke gebleven.
Op woensdag ben ik met Dominique en papa naar het Amerikaanse consulaat gegaan om mijn visum voor Amerika in orde te maken. Ik moest mee omdat ze ook mijn vingerafdrukken wilden nemen. De paspoorten zijn inmiddels al terug. Compleet met de visa voor ons alle drie.
Op vrijdag ben ik nog even langs geweest bij Paul Klaver in Naarden. Die heeft me heerlijk gemasseerd. Volgende week ga ik nog een keertje, omdat hij me ook een paar extra dingen leert m.b.t. mijn houding.
Zaterdag ben ik gaan zeilen met Sailability. Johan is met me mee gaan zeilen. Waanzinnig! Vrij, lekker op het water en ik heb zelfs een kleurtje gekregen. Mag ook wel. Sailability maakt het ook voor mij mogelijk om te kunnen zeilen. Peter Brouwer en Sylvia Steinert (goede vrienden van Dominique, papa en mij) zijn daar heel erg bij betrokken en hebben mij voor twee keer achter elkaar opgegeven. Ook volgende week ga ik – dan met Vincent. Heb er waanzinnig veel zin in. Zeker met dit lekkere weer. Na afloop heb ik thuis in de Olympiastraat lekker asperges met ham gegeten. Die hadden Riny en Will meegebracht uit Arcen in Limburg. Hartstikke vers en zo waanzinnig lekker!
Ik vertrek met papa op donderdag 5 juni, zodat we eerste een paar dagen kunnen wennen aan de nieuwe omgeving, de hogere temperatuur en het tijdsverschil van zes uur. Dat is goed om te weten, zodat je me beslist niet voor drie uur ’s middags Nederlandse tijd moet proberen te Skypen of te Facetimen. Het goede nieuws is: als jullie liggen te slapen, begint voor mij de avond pas! We worden opgehaald door de liefste mensen uit Atlanta: Kathy en Rick. Ik heb er zo’n zin in! Ze hebben voor zaterdag iets leuks voor mij gepland. Ik kan bijna niet wachten!
De eerste vrienden hebben zich al aangemeld en hebben hun bezoek gepland. Dat is natuurlijk geweldig omdat mijn leven – ook al is het dan even vele duizenden kilometers ver – gewoon door gaat.
O ja: mijn afscheidsborrel is op zaterdag 31 mei in Café Overtoom op de Overtoom 411. Van 17:00 uur tot 19:30. Als je langs wilt komen: heel graag, maar meld je wel even aan via een mailtje of belletje aan papa. Wat ook zo leuk is, is dat Samira overkomt uit Londen.
Wordt vervolgd!
Learn More
Mijn adres in Amerika is vanaf 9 juni 2014:
Daan Theeuwes
c/o Shepherd Pathways
1942 Clairmont Road
Decatur GA 30033
USA
Als je een kaartje – of een brief – wilt sturen: heel graag. En natuurlijk een foto van jezelf die ik daar op mijn prikbord kan hangen!
Learn More
Recente reacties