De week is lekker begonnen met een fris nieuw schema. Weer lekker druk en… zwemmen staat weer op het programma. Ook al is het zwemmen van maandag afgezegd. Jammer, maar dat gaan we in halen.
Na een lange dag van therapie ben ik gezellig naar een café in Decatur geweest: Brick Store Pub. Waanzinnig leuk. Ze hebben daar echt honderden verschillende biertjes. Alleen alcoholvrij hadden ze er maar één. Die heb ik dan maar genomen. Net als de fish & chips waar ze beroemd om zijn. Een soort kibbeling met lekkere aardappel driehoekjes. Het is wel leuk dat ik tegenwoordig de rolstoel in de auto laat liggen en alles lopend doe met mijn vierpoot. Dat voelt goed!
Dinsdag is Evelien een dag meegelopen. Ze wil zien hoe het in Shepherd er allemaal aan toe gaat. Nu ze hier is, kan dat natuurlijk in één moeite door. Ik vind het erg gezellig dat ze er is ook al is het maar kort. Het is ook leuk te horen dat ze ziet hoe ik vooruit ben gegaan.
Evelien was erg onder de indruk. Na een goed gesprek dat ik zelf heb gehad met mijn case manager Theresita naar papa gegaan. Goede BBQ en hij heeft me ’s avonds teruggebracht.
Woensdag heeft Evelien nog een dagje meegelopen. Ze is echt heel lief en zo leuk dat ze nu hier naar toe is gekomen! Na de therapiedag lekker naar het appartement gegaan en in de zon gezeten. Ik heb zowaar een kleurtje gekregen. Iedereen vindt dat ik er steeds beter uit zie.
Donderdag weer zwemmen. In de ochtend een breakfast outing met het team. Was lekker maar is met name bedoeld dat we er zelf op uit gaan. Ik laat mijn rolstoel steeds vaker staan om te lopen. Voelt lekker, ook al is het soms best een beetje vermoeiend.
In het zwembad heel veel baantjes gelopen. Zonder hulpmiddelen rechtop. Heerlijk! Papa blijft in het zwembad toch een beetje een grijze walvis, maar we hebben een paar leuke en goede afspraken samen gemaakt.
Mijn iPhone is gevallen en het glas is gebarsten. Maar alles werkt gelukkig nog. In de avond zijn we met Barrett erbij naar de Japanner is Roswell gegaam. Erg lekker. We waren best laat terug maar het was weer leuk om Barrett erbij te hebben. Veel gelachen weer.
Vrijdagmiddag was ik best moe van alle therapie en de gesprekken die ik met Nancy, mijn councilor heb gehad. Was best heftig, maar wel erg goed. Ik ben samen met papa ook al plannen aan het maken voor de toekomst. Maar eerst wil ik nog heel veel stappen maken in mijn revalidatie. Gelukkig kan dat hier.
We hebben er een relaxte middag van gemaakt aan het zwembad. Lekker in de zon en een kleurtje gekregen. Op de BBQ hebben we dit keer kip gegrild. En over grillen gesproken: volgende week staat bij Shepherd voor mij ook ‘Grilling Group’ op het program. Dan gaan we met een paar man barbecueën op de binnenplaats. Dat is leuk, maar ook therapie tegelijk. Ik moet staan, moet veilig vlees op de BBQ leggen, draaien en grillen, goed kruiden, opletten en uit serveren. Op naar de gewone wereld!
Zaterdag was heel bijzonder. Klaas, een goede vriend van papa en dus ook van mij, kwam samen met cameraman Erwin naar Atlanta. Ze hadden gewerkt in Chili waar ze prachtige beelden hebben gemaakt op 5.000 meter hoogte. Ze waren al erg vroeg geland (papa kon ze al voor 6 uur ’s ochtends ophalen) en toen sliep ik gelukkig nog. Ze gingen eerst zwemmen (gek: Klaas en Erwin pasten alle twee in een zwembroek van papa) en toen kwamen ze naar mij. Zeker Klaas was erg onder de indruk van mijn vorderingen omdat hij me voor het laatst op mijn afscheidsfeestje in Amsterdam had gezien.
We hebben lekker wat rondgereden, koffie gedronken, naar een Walmart gegaan – weer in een elektrisch karretje maar nu zonder aanrijdingen – en waanzinnig leuk gegeten in de Buckhead Diner.
Het was druk in de stad omdat het een lang weekend is vanwege Labor Day op maandag. Jammer dat Klaas en Erwin ’s avonds laat al weer doorvlogen naar Amsterdam.
Zondag zijn we naar de Big Bethel kerk gegaan, een gospel kerk op Auburn Avenue waar de mars naar Washington begon in de jaren zestig met Martin Luther King. Het was vroeg opstaan voor een zondag, maar wel erg de moeite waard. ’s Middags lekker in de zon aan het zwembad gelegen en gegeten. En toen nog met Evelien naar een café in Decatur gegaan voor een alcoholvrij biertje. Een soort afscheidsdrankje, want Evelien gaat morgen helaas weer terug naar Nederland.
Learn More
Het is mooi weer in Atlanta. De laatste week ga ik regelmatig naar het zwembad bij het appartement. Dan krijg ik ook een lekker kleurtje. Heerlijk chillen en daarna een klein hapje. Het leven kan zo mooi zijn!
Learn More
Dat is nou wat om naar toe te leven: bij de Brick Store Pub in Decatur – een wijk van Atlanta waar Shepherd Pathways ook staat – hebben ze niet alleen misschien wel duizend verschillende biertjes, maar ook een paar honderd whisky’s. Nu kan ik alleen de kaart nog maar lezen, maar ik heb met papa afgesproken dat als ik met mijn rechterarm weer gewoon kan drinken, ik daar mijn eerste – kleine – whisky met hem ga nippen. Over motiveren gesproken (-;
Learn More
In Atlanta staat het grootste aquarium ter wereld. Met echt te gekke vissen. Walvishaaien bijvoorbeeld. Maar ook scholen tonijnen (ik mag ze alleen niet vangen voor de carpaccio van Wiebe), zeepaarden, piranha’s, pinguïns, albino alligators en nog duizenden andere soorten. Het was erg druk op zaterdag, maar wel helemaal te gek. Ik was er samen met Evelien – en die weet alles van vissen. Ze komt per slot van rekening uit Katwijk!
Learn More
Het moet net gekker worden: zijn er vele duizenden mensen in het Aquarium van Atlanta en komen de dolfijnen juist weer naar mij toe. De een na de ander kwam mij begroeten. Alsof ze in mij een oude vriend herkenden. Gelukkig heb ik een jaarpas en kan ik snel terug om ook een ‘meet and greet’ met de dolfijnen te hebben. Ik kan niet wachten!
Learn More
De week is goed begonnen. Vrijdag heb ik een gesprek met de therapeuten gehad dat we er (nog) strikter tegen aan gaan. We hebben voor deze en volgende week een paar stevige doelen gezet en dat vereist opperste concentratie en volledige inzet. We gaan oefenen met het lopen – ook zonder vierpoot. Doel is om in het vervolg tussen de therapieën door niet meer gebruik te maken van een rolstoel, maar om alles lopend te doen.
’s Middags naar de tandarts en de mondhygieniste. Alles was prima in orde, ook al was ik anderhalf jar niet naar de tandarts geweest. Geen gaatjes en complimenten over mijn poetsen.
Daarna naar het vliegveld waar papa landde na een dag vertraging. Met z’n drietjes hebben we in het appartement gegeten. Meatloaf met een rijke salade en asperges met kaas. Dat was erg lekker. Papa was moe en Dominique heeft me naar de Shepherd gebracht.
Dinsdag stonden papa en Dominique al vroeg bij me met een Starbucks. Wel gezellig als iedereen er is. Vandaag therapie tot ongeveer drie uur en dan voor een controle terug naar de oogarts dr. Iyer. Daar verheugde ik me op omdat er zoveel leuke meisjes bij de oogarts werken. Alles is goed en de nieuwe bril helpt mijn gezichtsveld te verbeteren. Ook dr. Henk Elander en dr. Marsh Konigs hebben ontdekt hoeveel beter ik lees en me kan concentreren met de speciale bril die voor mij gemaakt is.
Daarna even snel gegeten bij een lekkere sushi Japanner en daarna terug naar Shepherd. Dominique en papa zijn naar het vliegveld gegaan om Evelien op te halen. Morgen zie ik haar!
Het is leuk om Evelien weer te zien. Ze is echt een kanjer! Maar de hele week moet ik me overdag concentreren op mijn therapieën. Maar gelukkig ben ik elke dag om vier uur vrij. Na een korte rustpauze die ik nodig heb om niet te moe te worden. Woensdag hebben we gezellig bij het appartement met z’n allen gegeten. Barbecue (ook al kan ik het beter dan papa, het was dit keer oké), maar ook Dominique’s lekkere pittige boontjes en asperges met kaas. En lekkere perzik met watermeloen toe. Daarna terug naar Shepherd want om negen uur begon Suits op tv. En dat wil ik wel altijd zien.
Donderdag weer eerst de lekkere ochtend capo gekregen en toen weer begonnen aan een zware dag vol therapie. Ze willen hier dat ik heel snel zonder rolstoel tussen de therapieën door loop. En dat wil ik ook! Ze vinden dat ik al veel rechter loop en beter in balans sta en beweeg.
Zoals gebruikelijk zijn we bij Outback gaan eten. Dat doen we altijd als Dominique of papa even terugvliegt naar Amsterdam. Nu gaat Do even terug. Jammer maar dan kan zij even mijn kat Pimmetje erg verwennen. Dat os ook belangrijk.
Vrijdag de eerste dag zonder Dominique, maar wel een topdag verder. Ik heb van alle therapeuten complimenten gekregen over mijn inzet deze week. Dat is beloond met een capo. Dat was de inzet. Ik ga ook weer zwemmen, maar dan met zowel een therapeut als met papa, zodat het ook deels buiten de normale therapiemomenten kan.
Vrijdag ben ik met Evelien en papa naar het spookhuis in Union City gegaan. Kim, mijn eigen southern Belle die daar bedient, vond dat ik heel erg vooruit ben begaan. Ze had me de eerste keer al gezegd dat ik t.z.t. lopend Atlanta zou verlaten. De rolstoel had ik dan ook in de auto gelaten.
We hebben erg lekker gegeten en de plannen gemaakt voor het weekend.
Zaterdag moest papa werken, maar het was verder een topdag! Samen met Evelien ben ik naar het Georgia Aquarium gegaan. Helemaal te gek. Ik heb meteen een jaarpas gekocht. Het was wel superdruk, maar erg de moeite waard! Nooit gedacht dat ik naar vissen kijken zo leuk vond. Je kunt er zelfs (maar dat ga ik een andere keer doen) meets and greets hebben met dolfijnen, otters en pinguïns.
Daarna samen lekker gegeten bij The Cheesecake Factory. En… samen met Evelien een badpak gekocht bij VS. Zij gaat maandag mee zwemmen in het Shepherd en daar mag je alleen in als je een echt badpak hebt. Nou, dat is geregeld! Ik was pas na negenen thuis. En ik had nog lang door gekund!
Zondag een lekker luie dag in het appartement. Lekker aan het zwembad en thuis eten. Kip uit de oven met groenten en een ijsje met meloen toe. ’s Avonds nog even lekker wii gespeeld. Ik moet zeggen dat ik meer moet gaan oefenen want ik word steeds vaker ingemaakt. Maar ach… dat vinden mijn tegenstanders dan erg leuk en als zij daarvan genieten, dan mag dat van mij (-;
Learn More
Recente reacties