Papa heeft weer wat gevonden: Evans Fine Foods. Het bestaat al sinds 1946 en er is sinds die tijd niks veranderd. De mensen zijn ouder geworden, alles is gedateerd (maar o zo leuk Amerikaans) en de bezoekers zijn bijna allemaal boven de 80. Papa voelt zich er dus erg thuis en dus moest ik ook een keer mee. Het is vlakbij in Decatur. En ik moet zeggen: het eten is helemaal geweldig. Tenminste, als je van echt Amerikaans diner food houdt. En laat dat nu net treffen…
Learn More
Deze week zijn papa en ik alleen samen in Atanta. Dat is best spannend, omdat ik een erg druk programma heb dat voor een deel op Shepherd Pathways zich afspeelt, voor een deel op het grote Shepherd Center en voor een deel thuis. En dat is waar papa een heel programma met mij moet doen. Oefeningen, lopen, hersenspelletjes, dagelijkse routines, lezen en nog veel meer. Papa moet mij cijfers geven maar ik ook hem. Ben benieuwd wie de hoogste punten krijgt (-;
Op de foto sta ik trouwens tijdens het concert van Paul McCartney waar ik vorige week was. Ik ben zo blij dat ik dat heb meegemaakt. Was echt om nooit te vergeten.
Vandaag is een thuisdag, maar dat speelt zich ook op beide Shepherd centers af. Vanochtend moest ik met het groene team de keuze maken met welke chili we mee gaan doen aan de Halloween competitie. Ik zette in op het recept van Dominique. Ik heb daar ook een beetje van bewaard, zodat de anderen konden proeven. En wat denk je: zelfs de Mexicanen in het team kozen unaniem voor de chili van Do. Ik heb het geheime recept (wat ik niet weg mag geven om de andere teams niet wijzer te maken) en ik coördineer het maken ervan op 30 oktober. Die bokaal gaan we pakken! De beste chili van Atlanta!
Vandaag allerlei hersenspelletjes met papa gedaan. En naar het Shepherd om te fietsen met elektroden. Maar ook oefeningen. Papa heeft thuis gekookt. Mongoolse bief met rijst en groenten. Ik stond ervan te kijken. Helemaal toen ik zag dat de Momngoolse bief uit een diepvrieszak kwam. Ik had het kunnen weten (-;.
Verder heb ik zelf heel veel mails verstuurd. Ik was misschien en beetje te laat met antwoorden, maar het komt allemaal goed.
En nu weer naar het Shepherd om te slapen. Nog even en ik slaap voor de eerste keer in het appartement!
Dinsdag was weer een dag boordevol hard werken. Ik heb zelfs met Brian zonder stok gelopen. Ik heb echt complimenten gekregen voor de manier waarop ik liep. Maar ik ben er nog niet! Ik wil eigenlijk pas weg als ik hier goed lopend vandaan kan. In elk geval blijf ik tot de tweede helft van januari.
Vanmiddag hebben we mijn dagbrace – die ik draag tijdens het lopen – versierd. Al met katjes. Niet alleen omdat ik Pimmetje Boyo – mijn kat – best begin te missen, maar ook omdat het bijna Halloween is. Lekker spooky en zwarte katten. Hoewel mijn brace gewoon lekker kleurig en fleurig is geworden hoor.
’s Middags een outing met de hele club van de residential gasten van Shepherd naar de Community BBQ: een restaurant vlakbij. Ik heb erg gelachen met een paar nieuwe gasten. Was gezellig. En daarna stond papa mij op te wachten om samen naar een pub te gaan die we nog niet kenden. Vklakbij de Brick Store, maar nu de Square Pub. Op een heel leuk pleintje met waanzinnig aardige restaurants in Decatur. Nog geen 3 mijl van het Shepherd vandaan. Dat vraagt om verder ontdekt te worden. In de pub een lekkere Becks alcoholvrij genomen. Gek eigenlijk dat je je in Amerika ook moet legitimeren voor een alcoholvrij biertje.
Woensdag weer een volle dag. Ik sta steeds vroeger op omdat het drukker is geworden op de afdeling en ik graag veel erg warm water gebruik bij het douchen. Papa was weer lekker op tijd met de cappuccino (dit keer een grote) en daarna het revalidatieprogramma in.
’s Middags samen met papa Atlanta onveilig gemaakt. Eerst samen naar de zoo even naar de wilde beesten. En toen lekker met z’n tweetjes uit eten gegaan. Ik mocht uitzoeken wat ik wilde omdat papa mij een held vond, zo hard heb ik gewerkt. Nou, dat heeft-ie geweten: ik heb een lekkere Maine kreeft besteld. Zo eentje die vers uit het water komt. Dat waas smikkelen. En toen heb ik ook nog lekker de krab van papa’s bord meegegeten. De aardappelen, maar ook een toetje, hoefde niet meer. Jammie.
En toen naar bed. Het is wel even wennen omdat de kamer naast mij nu ook in gebruik is. Daarmee deel ik de badkamer, die ik de hele tijd voor mezelf alleen heb gehad. Nog even. En dan heb ik in het appartement een slaapkamer en een badkamer helemaal voor mezelf.
Donderdag was spannend. Weer een thuisdag. Dat wil zoveel zeggen dat ik ’s ochtends vroeg wordt opgehaald door papa of Dominique en ik de hele dag met hen allerlei dingen moet doen. Ook naar het grote Shepherd voor gespecialiseerde therapie. Maar ook oefeningen, breinspelletjes en veel dagelijkse dingen. Vandaag zat er echter een breekpunt in tussen de middag. Ik heb toen op het Shepherd Pathways opgetreden met een geweldige band – die alleen geen nummers van The Beatles konden spelen. Maar het was een geweldig succes. De video volgt.
’s Middags na het Shepherd nog thuis allerlei dingen gedaan. Lezen, MacBook, eten en de was sorteren. Het is even nog een weekje een echt mannen huishouden, maar alles loopt goed. Het is ook beest fijn om weer eens uit een ziekenhuis of kliniek te komen. Ik ben er aan toe.
Vrijdag weer een volle agenda op het Pathways. Bij veel therapieën loopt papa ook mee – net als Dominique vorige week – om te leren hoe alles moet en welke oefeningen ik moet doen. Langzaam maar zeker moet ik me toch voor gaan bereiden op een leven thuis, hoewel ik nog lang veel therapieën zal moeten blijven volgen.
Met Barrett – die gelukkig weer een keer langs kwam – zijn we even op stap geweest. We hebben ook gegeten bij de Famous Pub, vlakbij het Shepherd. Met een erg aardige serveerster die me helemaal naar de wc heeft gebracht. Barrett jaloers natuurlijk, omdat het best een mooi meisje was.
Toen zijn we naar het appartement gegaan, papa en ik. Voor mijn eerste nachtje thuis. Geweldig. Ik had me er zo op verheugd. Lekker in een groot bed en gewoon thuis. Thuis. Papa en ik hebben lekker gepraat, wat gelezen, tv gekeken en toen zijn we in slaap gevallen. Ik heb nog wel geprobeerd of in de nachtbraces niet aan hoefde maar helaas.
Zaterdagochtend heeft papa me tegen elven wakker gemaakt. Met een zelfgemaakt ontbijtje. Chocolade croissants, spiegeleitje, jus, koffie. Heerlijk. En toen douchen en aankleden. Het ging allemaal goed. Om half drie zijn we naar een buurtfeest geweest bij Carter Ave, naast een mooie golfcliub waar ook Tiger Woods speelt. Lee gaat daar optreden als bassist van een gelegenheidsformatie. Nou, geweldig zoals hij speelt. Allemaal oude nummers en ook funk waar hij met zijn bas helemaal tot zijn recht kwam.
Dat buurtfeest was geweldig leuk. Het was mooi weer, er waren allemaal aardige mensen en er was drank, ijs en BBQ. Echt Amerikaans.
Daarna lekker thuis zal en asperges gegeten en vroeg naar bed.
Zondag weer wakker geworden met chocolade croissant (papa wordt steeds beter). Daarna douchen, aankleden en naar het zwembad. Het is een mooie dag vandaag. Ik neem mijn boek van dr. Seuss mee.
Wordt vervolgf
Learn More
Ik mocht van papa in het restaurant bestellen wat ik wilde omdat hij erg trots op me was. Nou dat heeft hij geweten! Ik heb de Masine lobster besteld. Een live lobster, die je zelf uit mag zoeken als je wilt. Met een stuffing, met lekkere aardappeltjes, mais en een warme botersaus. Nou: de aardappelen heb ik gelaten voor wat ze waren, want ik heb gesmikkeld. Het was lekker veel – ook al omdat ik de lekkere krab van papa’s bord heb meegegeten. Een kok is speciaal naar mijn tafel gekomen om de kreeft helemaal schoon te maken. Dat is handig als je anders met anderhalve hand een kreeft had moeten leeghalen. Toch best leuk om met twee mannen alleen even op pas te zijn. Voor één avond. Misschien twee.
PS Mijn gezicht is op de foto ook zo rood als een kreeft, maar dat is de opname hoor…
Learn More
Dat was nog eens driedubbel genieten. Kathy en Rick zijn weer thuis in Atlanta en ze hadden ons uitgenodigd (nou ja… Dominique en papa mochten ook mee, maar ik was, zoals Kathy zei, de guest of honor). Kathy had heel leuke andere vrienden en collega’s van Rick uitgenodigd en had dagen in de keuken staan zwoegen voor een echte rijsttafel. En ik kan je zeggen: die was erg goed gelukt. Ik was een beetje moe die avond, maar heb met volle teugen genoten. Zeker ook om Kathy en Rick weer te zien. De laatste keer dat ik bij hen weg ging zat in de hele tijd in een rolstoel. Nu ben ik lopend naar binnen gegaan en later ook weer naar buiten.
Learn More
Dat was even een verrassing. Toen ik vijf maanden geleden bij het Amerikaans consulaat was voor een visumaanvraag met Dominique en papa, herkende ik een schoolvriend van het Rijnlands Oegstgeest die daar ook was. Hij ging voor zijn studie naar Chicago. Vandaag stond Thomas voor het appartement. Samen met Clint, een vriend van hem van de TU die in Atlanta voor zijn studie is. Dat was supergezellig. We hebben lekker bijgepraat (en Thomas was erg verrast toen hij al mijn vorderingen zag – van lopen tot praten). Daarna hebben we buiten gegeten. Wiebe’s tonijncarpaccio vooraf. Daarna BBQ en Dominique had een pompoenbrood met icing gemaakt. Waanzinnig lekker toetje.
Thomas gaat morgen weer terug naar Chicago, maar we blijven bellen. En met Clint ga ik binnenkort een keertje Atlanta onveilig maken. Elke dag zit vol leuke verrassingen!
Learn More
Ik ben nu twee dagen per week ook in het Grote Shepherd. Daar krijg ik heel intensieve training met elektroden voor mijn been en mijn arm van twee erg leuke jonge therapeuten. Ze doen ook veel oefeningen voor mijn enkel. Het is een eerste stap naar een nieuw programma en naar het einde van mijn eerste therapiefase. Vanaf half november heb ik een heel nieuw programma en zal ik grotendeels ook thuis wonen aan de Alexander Road in Atlanta. Ik moet zeggen: ik kan niet wachten. Mijn bed is al gebracht.
Learn More
Recente reacties