Toen ik in juni 2014 voor het eerste naar Atlanta ging, kwam ik terecht in Shepherd Pathways. Daar was ik intern en mijn favoriete nurses waren Gloria en Lucius. Ze waren als familie voor mij. Door hen voelde ik me erg thuis in die beginperiode. Met Lucius ging ik er op uit. Naar American football, aar restaurants (samen met de andere patiënten) en naar andere leuke dingen.
In Pathways waren het dokter Fadia, alle therapeuten, mijn collega’s (waaronder Barrett) en Gloria en Lucius die voor mij weer het verschil zijn gaan maken.
Nu ben ik weer hard aan het trainen. En het mooie is dat iedereen mijn vooruitgang ziet. Ze geloven heel erg dat mijn arm en hand weer veel beter zal worden en ook mijn rechterbeen veel aan kracht gaat winnen. En waar ze helemaal versteld van staan in mijn vooruitgang in praten. Altijd leuk om te horen. Want soms, soms is het best wel moeilijk. Het duurt allemaal zo waanzinnig lang…
Learn More
We hadden toen we net in Atlanta aankwamen best wat problemen met ons appartement. Dat huren we
helemaal ingericht, maar Post Corporate Apartments had een nieuwe leverancier en ons vaste aanspreekpunt was met zwangerschapsverlof. Daarom was er de eerste dagen een heleboel niet in orde wat we wel hadden afgesproken.
Gelukkig is alles perfect geregeld door Post en Cort. En ze wilden het goedmaken. Ze boden ons drietjes prachtige plaatsen aan bij Cirque de Soleil in Atlanta. Voor mij was het de eerste keer dat ik een voorstelling van Cirque de Soleil heb gezien. Werkelijk prachtig en adembenemend. Ik heb echt waanzinnig genoten.
Voor de gelegenheid heb ik mijn nieuwe roze jasje aangetrokken. Dat heb ik bij Belk gekocht en was papa daarmee voor. Hij wilde er ook één, maar we hebben afgesproken dat we nooit samen in dezelfde kleren zouden lopen. Dus heeft hij maar een blauw jasje gekocht. 😉
Learn More
Het lijkt wel of elke keer de auto’s groter worden die we rijden in Atlanta. Dat is ook zo, want nu hebben we van Enterprise een heel dikke SUV gekregen voor de prijs van een gewone auto. Als je Dominique naast de auto ziet staan lijkt het net of ze er alleen maar met een vrachtwagenrijbewijs in mag rijden.
De auto heeft plaats voor 8 mensen. En je hoort hem bijna niet. Maar ja, dit is ook Amerika.
Learn More
Natuurlijk hebben we weer bij Ted’s Montana Grill gegeten (bizon steak) en bij de Cheesecake Factory (de kobe burger). Dat is voor mij feest. Ik zou er wel vaker naar toe willen, maar we eten heel vaak thuis. Dat is ook niet verkeerd, want Dominique kookt zalig.
Learn More
Oma Cecile is terug naar Nederland en papa is in Atlanta aangekomen en we hebben met z’n allen Pasen gevierd bij Sarah en Lee. Met ook Roline, Howard en Meyers en een vriendin van Sarah: Anne. Het was erg gezellig en ook superlekker.
We hebben het eier-tik-spel gedaan en een superbrunch gehad. Vooral ook de hartige croissant-breadpudding was super. En de taart: goddelijk. Sarah kan echt koken als een topchef.
Het was een super-Pasen. Maar ook Pasen 2014 zal ik altijd herinneren toen we met heel vrienden bij mij thuis op de Olympiastraat Pasen hebben gevierd. Toen zat ik nog in een rolstoel en moest het avontuur in Atlanta nog beginnen!
Learn More
Iris van Herpen is een heel eigentijds Nederlandse modeontwerpster en ze is hot. Ook hier in Amerika. Ze heeft een waanzinnige tentoonstelling in het High Museum hier. Daar ben ik samen met Dominique en oma Cecile naar toe geweest.
Ik moet zeggen: het was erg mooi wat ze maakt. Maar of het iets is om te dragen? Was het maar waar dat ik veel dames in haar ontwerpen tegen kwam 😉
Learn More
Dit is de opslagruimte bij Beyond Therapy met de sportrolstoelen. Allemaal snelle stoelen in frisse kleuren. Gelukkig heb ik ze niet meer nodig, maar ik sport als een gek. Ik heb er met een paar mensen over gesproken, maar als het even kan wil ik dit jaar graag meelopen in de Peachtree Road Race. Dat is op 4 juli en dan komen meer dan een miljoen mensen kijken! Meer dan een miljoen!
Ik ga proberen of ik me in kan schrijven en een startnummer krijg. Een paar mensen hebben al aangeboden met me te trainen, mee te lopen en te helpen om zo’n nummer te bemachtigen. Ik hoop zxo dat het lukt. Ik heb er namelijk enorm veel zin in.
Learn More
In Atlanta hebben we veel goede vrienden. Sarah en Lee bijvoorbeeld. Maar ook Howard en Roline. En Kathy en Rick. En Meyers. En niet te vergeten mijn buddy Barrett.
Barrett was er meteen al de eerste dag dat we in Atlanta waren. We hebben lekker bijgepraat en zijn samen ook even op pad gegaan. Ook naar zijn tante die in Atlanta woont.
We hadden al snel ook een leuke avond met Sarah, Lee, Howard en Roline. We hebben lekker geteten in een nieuw restaurant en daarna bij Lee nog even na geborreld. Alsof we nooit weg waren geweest.
Learn More
Op 14 maart was het weer zo ver: lekker voor 6 weken terug naar het Shepherd Center in Atlanta. Met veel fysio in Beyond Therapy en speech en muziek in het Shepherd Pathways. Nancy, mijn counselor, is voor zichzelf begonnen en die zie ik twee keer per week. Zij begrijpt mij als de beste en weet precies wat mij allemaal bezig houdt.
Ik ben met Dominique en oma Cecile heengevlogen. We wonen weer in Post Alexander – alleen in een ander appartement. Iedereen is erg blij om ons weer te zien. En wij hen.
Howard heeft ons opgehaald op het vliegveld. Voor de bagage hadden we alleen een extra taxi nodig (-;. En woensdag begin ik al met mijn werk.
Learn More
Dit vind ik nou een leuke foto. Mijn grote vriend dr. Henk Eilander was ook op het congres, Hij heeft ook gesproken met Ron Seel en Gary Ulicny van het Shepherd die hij kent van die keer dat hij mij in Atlanta heeft opgezocht. Henk werkt zo hard dat hij ook wel eens mag genieten. Daarom werd Henk meteen opgezocht door Hollandse meisjes. Terecht!
Learn More
Ik heb hem gemist, maar de grote baas van het Shepherd Center in Atlanta was even in Nederland. Hij sprak samen met papa op het 11e wereldcongres van de IBIA. Gary is een heel bijzondere man die ook heeft toegezegd dat hij ons op alle mogelijke manieren zal helpen met het opzetten van een aparte kliniek voor jongeren met hersenletsel. En wat zo leuk is: hij heeft ook haring gegeten!
Learn More
Papa heeft een presentatie gegeven op het 11e congres van de International Brain Injury Association. Ik ben dan best een beetje trots op hem omdat hij daar dan staat tussen allemaal professoren, onderzoekers en andere specialisten. Papa heeft een oproep gedaan aan iedereen op het congres om zich niet langer te verschuilen achter allerlei beperkingen. Of het nu om gebrek aan geld of kennis gaat.
Learn More
Ik heb er weer één te pakken! Een van de (nog resterende) 11 grijze borstharen van papa. Ik had met hem afgesproken dat ik ze er allemaal, stuk-voor-stuk, uit mocht trekken met mijn rechterhand. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan en ik heb vandaag mezelf overtroffen. Met één beweging had ik een grijze haar tussen duim en wijsvinger van mijn rechterhand en ineens hoorde ik een gilletje. Tsja: ik had hem te pakken! Nu heeft papa nog maar 10 borstharen en ik kan je zeggen dat die ook snel zullen sneuvelen. Maar mijn rechterhand: die wordt steeds beter!
Learn More
In het februarinummer van het Tijdschrift voor de Revalidatiegeneeskunde (het vakblad voor revalidatieartsen) staat een interview met papa over onze ervaringen met de revalidatie bij hersenletsel. Papa vindt dat de patiënt niet echt centraal staat, maar veel meer de beperkingen die er zijn in revalidatiecentra. Zoals het budget, de beschikbaarheid van voldoende goede therapeuten, de kennis over effectieve behandeling van jongeren, de intensiteit van programma’s etc.
Toch is hij niet negatief, want hij zegt dat er heel veel talent in Nederland is. Maar ook dat artsen het medisch belang centraal moeten stellen en niet de kosten. Er kan nog heel wat verbeteren. Wat allemaal? Dat kun je zelf lezen in het interview. Als je hier klikt, komt het hele artikel van 4 pagina’s op je scherm.
Learn More
Het was feest in Roffa! Ik was bij de première van de Oase Bar in het Oude Luxor. Echt waanzinnig leuk. Met Joke Bruijs en Gerard Cox. Zulke lieve mensen met waanzinnige humor. Een programma met liedjes, met moppen, met rauwheid en tederheid tegelijkertijd. Ik heb erg genoten. Ook van het werk van Dominique die de kostuums heeft gedaan voor de show. Goed gelukt.
Na afloop heerlijk gefeest met iedereen. Dan merk je dat Rotterdam toch echt anders is dan Amsterdam. En ik moet zeggen: Roffa is bet okay. Meer dan okay. Het was er echt leuk!
Learn More
Recente reacties