Het moet net gekker worden: zijn er vele duizenden mensen in het Aquarium van Atlanta en komen de dolfijnen juist weer naar mij toe. De een na de ander kwam mij begroeten. Alsof ze in mij een oude vriend herkenden. Gelukkig heb ik een jaarpas en kan ik snel terug om ook een ‘meet and greet’ met de dolfijnen te hebben. Ik kan niet wachten!
read moreDe week is goed begonnen. Vrijdag heb ik een gesprek met de therapeuten gehad dat we er (nog) strikter tegen aan gaan. We hebben voor deze en volgende week een paar stevige doelen gezet en dat vereist opperste concentratie en volledige inzet. We gaan oefenen met het lopen – ook zonder vierpoot. Doel is om in het vervolg tussen de therapieën door niet meer gebruik te maken van een rolstoel, maar om alles lopend te doen. ’s Middags naar de tandarts en de mondhygieniste. Alles was prima in orde, ook al was ik anderhalf jar niet naar...
read moreAltijd een mooi moment in het spookhuis: de Kus van Kim. Kim is echt heel erg lief en ze spreekt echt als een Southern Belle. Zo ziet ze er ook uit en het is dan ook altijd gezellig. Met een hug na en… een dikke pakkerd van haar op mijn wang die altijd opvallende sporen achterlaat (-;
read moreIk was er eigenlijk te lang niet geweest, maar nu Evelien er is, was het ook een mooi moment om weer eens naar the Green Manor in Union City te gaan. Het spookhuis met het echte Georgian eten. En natuurlijk de lieve Kim – mijn eigen Southern Belle. Lekker gegeten weer met prima ribs, fried chicken, vis, fruit, groenten, sweet patatoes en lekkere toetjes na. Jammie. Ze waren erg onder de indruk van mijn entree: zonder rolstoel maar met kruk. Altijd leuk om te horen. Na afloop nog even nagenoten in de schommelstoelen op de veranda.
read moreJe moet er een beetje voor doordrinken en je moet wel mensen hebben die elke ochtend even een cappuccino bij je komen langsbrengen, maar dan komt hij ineens binnen met de post: de Gouden Starbucks Kaart. Goed voor extra privileges en om de 12 bestellingen een gratis capo. Mijn eerste goud is binnen!
read moreWiebe’s haring is een openbaring, maar zijn tonijn is erg fijn! Wiebe heeft papa weer een lekker stuk tonijncarpaccio met Japans zeewier meegegeven en ook nog eens een lekker pakje gerookte zalm. Dat is weer smikkelen, want tegen de tonijncarpaccio van Wiebe kan echt niemand tegen op. Zelfs niet in Amerika! Dank je wel Wiebe, ik heb er weer enorm van genoten. Als ik terug ben in Amsterdam kom ik erg graag weer langs!
read moreIk mag voorlopig blijven in het Shepherd! Dat is erg goed nieuws, omdat vaak mensen al na twee, drie maanden ontslagen worden. Theresita heeft me gezegd dat iedereen denkt dat ik nog zoveel kan winnen, dat ik nog zeker een paar maanden mag blijven. Misschien wel tot Kerstmis! Dat mag ook wel, want ik ben gemotiveerder dan ooit. Ik heb goede gesprekken gehad met iedereen hier en mijn doel is om 2015 of 2016 de marathon in New York te lopen. En als het dan nog niet lukt, dan een jaartje later. Natuurlijk moet er nog heel veel gebeuren, maar ik...
read moreAls achterkleinzoon van een echte olympisch kampioen (mijn overgrootvader Adriaan Theeuwes won in 1920 olympisch goud in Antwerpen) is het natuurlijk altijd mooi om in een olympische omgeving te zijn. Zoals het prachtige olympische park van Atlanta. Supermooi, heel groen en met volop leuke terrasjes en restaurants in de buurt. Ik was er samen met Dominique en ook wij voelden ons een beetje olympische kampioenen. Zeker omdat ik zoveel vooruit ben gegaan hier in Atlanta.
read moreDat was echt heel lekker eten bij El Parrillo. We hebben taco’s met steak gegeten en nog veel meer. Was pittig en erg gezellig. Dominique en ik hebben een selfie van ons beiden gemaakt. Vrienden door dik en dun!
read moreHet werd even tijd voor een bescheiden hair cut. Maar dan wel hair design by Jon Von. Michael heeft me geknipt en ik moet zeggen: best blij mee. Fris kopje in het warme Atlanta.
read more
Recente reacties