Op 1 september 2012 trouwden (tante) Priscilla Hart Nibbrig en (oom) Frank van Meeuwen. Een prachtig feest, waar ik – als altijd strak in het pak – bijna net zo straalde als het bruidspaar.
Kerst is elk jaar een hoogtepunt. Met Oma Joke, Dominique en papa en de andere kerstdag met Oma Cecile en mijn ooms, tantes, neven en nichten. Het afgelopen jaar was een topjaar – ook qua cadeaus. Zoals deze Kever die sprekend op mijn echte Lucy uit 1960 lijkt. Dominique had hem voor mij gevonden in Parijs. Van mij mag het wel drie keer Kerstmis per jaar zijn!
Het was opa’s voorlaatste verjaardag. Het ging al even iets minder met opa, maar elk bezoek aan hem was een klein feestje. Op de foto sta ik met hem en papa in het verzorgingshuis waar opa de laatste jaren woonde. Opa was echt een held en voorbeeld voor mij. Hij stond altijd voor iedereen klaar, was erg altruïstisch en zo waanzinnig lief. Opa Huub was stamhouder, papa is stamhouder en ik ben het. Wij zijn alledrie de enige jongens in de gezinnen....
Het was een lange papa-en-zoon reis in de zomer van 2005. We gingen eerst naar Washington DC. Van daarduit vlogen we naar Los Angeles, toen naar Mexico City en van daar uit gingen we onder meer naar Oaxaca en de piramides van Teotihucan. Waanzinnig! En toen nog terug via Los Angeles, Grand Canyon, Hoover dam, Las Vegas, Phoenix (route 66), Palm Springs en uiteindelijk weer Amsterdam. Vreemd eigenlijk dat de Maya een balspel hadden waarbij een stenen bal...
Wat kan de natuur overweldigend zijn en jij als men dan een klein wezentje. Dat gevoel bekruipt je als je over de Grand Canyon uit kijkt. Geweldig. Indrukwekkend.
Oma Cecile is in 2013 maar liefst 85 geworden en heeft ons allemaal meegenomen naar Istanboel. Voor ons – neven en nichten – dan ook de allerbeste reden om een speciaal lied te schrijven en te zingen. Compleet met danspasjes – hoewel die niet altijd synchroon gingen. Het lied: Oma Cecile op de muziek van Oh Champs Élysées….
Max werd dit jaar 21 en dus hadden we een spetterend 21 diner in Den Haag. Het zijn leuke jongens, maar om dan allemaal ook meteen met een ADO strik op de foto te gaan, zou normaal gesproken iets te ver gaan. Maar voor goede vrienden heb je iets over. Vandaar eenmalig maar met verve: in smoking met strik in ADO kleuren!
Het was nog voor mijn oude kamer op de Olympiakade. Dominique, kater Pim en ik. Pim is de afgelopen tijd met mij mee verhuisd, maar heeft in mei nieuw onderdak gevonden bij Dominique en papa. Het wonen op een etage zonder tuin was voor Pim net iets teveel van het goede. Nu maakt Pim nog steeds mijn oude buurt onveilig met collega-kater Ginger van de buren. Twee vrienden die onafscheidelijk zijn geworden.
Met papa mijn eerste scheerspullen gekocht bij Flris in Londen, maar daarna is het wel tijd voor de eerste scheerbeurt. Met zeep en mes. Op deze foto kun je zien dat ik daarbij zelfs de neus heb ingezeept. Beter te veel dan te weinig toch?
Best een goed idee van mij: een profielwerkstuk maken over John Lennon en papa zeggen dat het wel erg goed zou zijn voor de kwaliteit van het werkstuk als ik (samen) met hem naar Liverpool zou gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, dus het volgende weekend vlogen wij al. Een topweekend werd het. Met bezoek aan alle ‘heilige’ plekken. Maar ook gesprekken met mensen die John Lennon ook echt gekend hebben. En het eindcijfer voor het...
Tsja het is een foto van mij, maar om nu afgebeeld te worden als een soort Swim Magazine onderwaterduikertje met natte haren gaat misschien iets te ver. Maar toegegeven: het is een mooie foto en ik sta er op.
Elk jaar ga ik met papa in principe naar de Conventie van Franchise Services in Amerika. Die wordt steeds in andere Amerikaanse steden gehouden. In 2012 was het in Baltimore. Op de foto sta ik met Dominique en papa tussen de presidents en CEO van Franchise Services Inc. Don Lowe (rechts) en Jim Rogers, de baas van KOA – Kampgrounds of America (links). Mannen die me heel wat tips hebben gegeven voor mijn studietijd in de VS.
On ne subit pas l'avenir, on le fait.
Men ondergaat de toekomst niet, men maakt haar. (Georges Bernanos)
Het is mijn doel om in juni 2016 helemaal zonder stok te kunnen lopen. Maar donderdag heb ik het al gedaan. Ik moest van de Speerstraat naar de Olympiastraat. Toch zo’n 100 meter. Maar ik moest ook wat keukenspullen meenemen die ik met beide handen moest dragen. Nou, er zat dus niks anders op dan de stok thuis te laten en met de spullen in mijn handen stoklood te gaan lopen. En wat denk je? Probleemloos! Sterker: ik kon zelfs mijn rechterhand gebruiken om spullen vast te houden en aan te bellen. Merk ik toch dat ik vooruit blijf gaan. Precies zoals Nancy van de Shepherd zei die ik ook donderdag had gebeld om even bij te praten over alles wat mij zoals bezig houdt.
Learn More
Klein verdriet: ik heb heel leuk gebowld met de wii samen met Juriaan Scherder. De eerste potjes won ik, maar ineens sloeg Jur genadeloos toe. Hij had me helemaal ingemaakt. Maar het partijtje daarna was weer als vanouds. Jammer Jur. En je hebt gelijk. Als ik volgend jaar met mijn rechterarm kan bowlen dan heb ik pas echt gewonnen!
Learn More
Wat was dat een gezellige avond. We waren uitgenodigd bij Gerrit Deen in Enkhuizen om daar naar zijn koetsen en paarden te komen kijken. Volgend jaar gaan we er ook mee rijden. Wiebe was er, René, Klaas, John, Rob en twee erg lieve meisjes. Eén heeft mij rondgeleid bij alle paarden. Heel leuk en interessant.
Maar heel bijzonder was ook het eten. Tonijn en een vismeloen vooraf, daarna hachee met aardappelen en groenten, boerenkool met worst en een zalig ijsje toe. Een feestmaal, wat door Rob grotendeels was klaargemaakt (en een beetje door Wiebe).
Dankjewel meneer Gerrit Deen en Rob voor een geweldige avond in Enkhuizen! En natuurlijk het erg lieve meisje voor de rondleiding (maar heel stom: ik ben je naam vergeten).
Learn More
Mijn bovenburen hebben twee labradoodles. Die hoor je (bijna) nooit, maar als je ’s avonds thuis komt is het altijd een leuk gezicht als je ze met z’n tweetjes voor het raam ziet zitten. Als een soort bewakers, bodyguards. Ik word er altijd vrolijk van als ik ze zie zitten. Best grappig.
Learn More
Oma is een kleine week geleden gevallen en heeft heel veel pijn gehad. Papa en Dominique zijn een paar keer langs geweest, maar door mijn drukke revalidatie kon ik nu pas naar oma. Ze zat in een rolstoel, maar dat is tijdelijk. Zij was blij dat ze me zag en ik blij om haar te zien. We gaan proberen of oma uit Brabant kan verhuizen naar Amsterdam. Dan is zij – en zijn wij – een stuk dichterbij zodat we elkaar veel vaker kunnen zien. Ik hoop zo dat dat gaat lukken!
Learn More
Zaterdag is Barrett teruggevlogen naar Atlanta. We hebben een topweek gehad. Het is zo leuk om met een collega waarmee je samen in het Shepherd maandenlang therapie hebt gehad een week door te brengen. Je ziet dat ook Barrett vooruit gaat, maar iets minder snel dn een jaar geleden. Maar toch. Stap voor stap wordt Barrett sterker en beter. Dat ziet hij ook bij mij. Hoewel we alletwee vinden dat alles natuurlijk een stuk sneller zou mogen gaan. Maar het is heel inspirerend geweest. Barrett is soms ook streng tegen me en vindt dat ik nog harder moet werken. Dat is gemakkelijk gezegd, maar misschien heeft hij wel een beetje gelijk.
Ik ga Barrett missen. Maar ik zie hem begin volgend jaar weer in Atlanta. En misschien dat hij in de lente weer even naar Amsterdam komt.
Learn More
Gisteren lekker gegeten met Hidde, Johan en Barrett, maar nu – vrijdag – was het de Bonte Avond omdat Barrett morgen weer terugvliegt naar Atlanta. Hij was er te kort. We hebben veel gelachen, veel gepraat en vooral gesproken over hoe het met ons gaat na ons beider ongelukken. Over plannen, de weg er naar toe, het leven van voor het o9ngeluk en nog veel meer. Ik zal hem missen, maar in februari zie ik hem weer in Amerika.
Op de laatste avond heeft Barrett zijn geweldige crab cakes gemaakt. Met de surumi chunks van Wiebe als krabvervanger, want echte krab is wel heel duur. Maar ze smaakten er niet minder om. Probleem is wel dat Barrett geen maat weet te houden. Hij heeft meteen 20 crab cakes gemaakt en één is al maagvullend. Maar lekker! Wow. En we hadden ook nog Dominique’s fruit cobbler toe. Ook al niet al te licht.
Wij zijn nu terug naar huis en Dominique? Die staat nog wel een tijdje in de keuken de oliespetters van Barrett weg te krijgen (-;
Learn More
Het is leuk met Barrett in Amsterdam. Een drukke Amerikaan op sleeptouw. Of is het omgekeerd? Vandaag zijn we een rondvaart gaan maken door de grachten. Erg leuk – zeker ook omdat het niet druk is op de vroege ochtend. We zijn door de grachten en de haven gevaren. Daarna lunch en vervolgens naar het Van Gogh. Het is leuk om iemand je eigen stad te laten zien. Zeker ook omdat Barrett mij weer veel in Atlanta heeft laten ontdekken.
Barrett blijft de hele week. Benieuwd naar de avonturen die we mee gaan maken!
Learn More
Barrett Foster is een heel goede vriend van mij uit Atlanta. Barrett zat net als ik in het Shepherd Pathways en hij is van ver gekomen. Voor mij is Barrett een voorbeeld. Hij loopt weer goed, praat geweldig (wel erg veel) en heeft een heel eigen humor. Ik zal nooit vergeten dat toen ik in een rolstoel naar Atlanta kwam hij 
tegen me zei: “Wow – you have a wheelchair! That’s a real ladies magnet you know!’ En dat is Barrett ten voeten uit. Positief. Zo zelfs, dat ik toen bijna de rolstoel niet eens uit wilde.
Barrett zou eerder komen, maar het zou Barrett niet zijn als hij toen niet ene heel bijzonder ticket had geboekt. Van Atlanta naar New York., van New York naar Moskou en van Moskou naar Amsterdam. Nou, die vlucht heeft hij dus niet gehaald. Maar nu wel. Direct en zonder overstappen.
Barrett blijft een week en we gaan van alles doen. Ook met vrienden eten, Amsterdam bekijken en een heleboel bijpraten. Ik kan veel van hem leren – en hij ook een beetje van mij!
Learn More
Was dat even fijn dat papa in Cuba zat toen het de premièredag van Op Bezoek bij Meneer Green was in de Schouwburg in Den Haag. De Koninklijke Schouwburg. Het was een prachtig stuk waar ik erg van heb genoten. Ik kan iedereen aanraden er naar toe te gaan. Voor mij is het niet alleen leuk om naar te kijken, maar ik moet ook goed mijn best doen om alles te volgen. Zo is het nog een beetje therapie ook.
Learn More
Bij de première van Zij is de Baas ben ik samen met Dominique op de foto gezet door een fotograaf van het blad Vrouw. Helemaal leuk was het toen ik de foto als cover per mail kreeg toegestuurd. Natuurlijk geen echte cover, maar het zou niet misstaan toch?
Learn More
Dat was even erg leuk zaterdagmiddag. Samen met mijn Haagse vrienden Johan, Hidde en Max naar Spectre gegaan. Zeker het begin was erg mooi van de film, maar het leukste was wel om samen met hen bij te praten, een visje bij Wiebe te eten na afloop en te horen wat iedreen doet. Toppers zijn het. Allemaal. Dat had je tijdens de studie niet gedacht, maar ze hebben nu allemaal een baan bij een topbedrijf. In Londen, in Amsterdam, in Rotterdam. Waar je ook gaat: ze zijn er!
Learn More
Recente reacties