Eindelijk was daar de grote Barrett, mijn collega en vriend uit Troy 
Alabama. We hebben bijgepraat – ook al was ik moe en bezweet na een heel intensieve therapie vandaag – en zijn naar Twin Peaks gegaan. Een prima restaurant om de hoek met heel vrolijke bediening met een opvallend stralende lach en witte tanden.
Ik heb weer genoten van alle verhalen, de humor en de avonturen van Barrett. Barrett is echt een voorbeeld van hoe ver je kunt komen na traumatisch hersenletsel. Fijn dan hij nu echt naar Amsterdam komt in de herfst.
Learn More
Hier heb ik heel lang naar uitgekeken: een etentje met Jorie! Jorie is met voorsprong mijn favoriete therapeute bij Shepherd. Jammer genoeg ben ik nu veel verder dan toen en volg niet meer het type therapie waarin Jorie is gespecialiseerd. Dat is aan de ene kant natuurlijk geweldig, maar aan de andere kant wel een grote tegenvaller.
Niet getreurd: ik heb Jorie uitgenodigd voor een lunch à deux in het restaurant van het Shepherd. Dat was een hoogtepunt! Jorie is erg leuk en samen moeten we ook altijd heel veel lachen. Ik heb in elk geval met haar afgesproken dat we het nog een keertje herhalen voordat ik terugga naar Amsterdam.
Learn More
Er zijn vrouwen waar je je hele leven lang van blijft houden. Twee ervan zijn 
Etta en Gloria van Shepherd Pathways. Gloria was mijn nurse toen ik residential was. En Etta is van het medisch archief. Met beiden moet ik altijd lachen, knuffelen en praten. We hebben aan halve woorden genoeg en kijken er altijd naar uit om elkaar te zien.
Vandaag zag ik Gloria voor het bureau van Etta. We gave elkaar een dikke knuffel en toen kwam Etta er meteen aan. Een tikkeltje jaloers. Toen heb ik haar – met liefde – ook maar een stevige hug gegeven.
Learn More
Oma Cecile is weer terug naar Nederland. We hadden dit keer onze bonte avond in de Buckhead Diner. Van buiten ziet het er uit als een hele mooie klassieke diner met veel chroom en vijftiger jaren accenten. En binnen is het er zo mogelijk nog mooier. Met booths en veel mooie accenten.
We hebben er lekker gegeten. En Do heeft oma helemaal mee naar de gate mogen brengen op het vliegveld. Dankzij Roline.
Lekker geslapen en vanochtend weer fris en fruitig aan mijn werkdag begonnen. Straks ga ik ook weer lekker zwemmen in het Shepherd. Maar wel na alle therapiesessies. Ze zijn hier wel veel strenger…
Learn More
Zo voel ik me als ik in zo’n elektrische boodschappenracer zit en door de Walmart scheur. Toegegeven, ik kan het ook lopend af en zelfs gewoon achter een kar. Maar het is nu eenmaal leuk om gewoon even lekker dat Formule 1-gevoel te hebben – ook al gaan ze niet echt hard.
De grijze zakken in de kar is (nog) niet de vuilnis maar zijn de zakken met boodschappen. De inhoud is een stuk smakelijker dan de verpakking doet vermoeden. En ja, omdat papa nu ook weer in Atlanta zit, zit er ook een pakje beef hotdogs in een van de zakken…
Learn More
De bujnaam van Atlanta is Hotlanta en dat merk je als je hier in de zomer bent. Papa en ik gingen even naar de dierentuin en de buitentemperatuur was maar liefst 100 graden. Toegegeven, Fahrenheit maar in Celcius is dat toch zo’n 38 graden en dus net zo warm als je eigen temperatuur.
En de weersverwachting? Onverminderd warm!
Learn More
Recente reacties