Dat was een verrassing: papa heeft de eerste ochtend dat ik thuis sliep mij gewekt met een ontbijtje op bed. Hij had zelf croissants met chocolade gemaakt, een spiegeleitje met Turkey bacon, koffie en jus. Dat had ik nooit achter hem gezocht en het was allemaal nog lekker ook. Het is wel genieten. Heb heerlijk geslapen in het grote bed. Voor het slapen gaan nog tv gekeken, gelezen, gepraat en toen de ogen toe. Heb nog even geprobeerd om de nachtbraces af te houden, maar papa was jammer genoeg onvermurwbaar. Dat is misschien maar goed ook…
Learn More
Wow, na bijna 17 maanden gaat het dan gebeuren: ik ga eindelijk een nachtje thuis slapen. In het appartement van Dominique en papa, maar ben er dan wel alleen met hem omdat Do in Nederland zit. We zijn er helemaal klaar voor. Mijn braces gaan mee, mijn kleren, mijn medicijnen, de instructies en YES! Lekker slapen op de Alexander Road!
Learn More
Papa heeft weer wat gevonden: Evans Fine Foods. Het bestaat al sinds 1946 en er is sinds die tijd niks veranderd. De mensen zijn ouder geworden, alles is gedateerd (maar o zo leuk Amerikaans) en de bezoekers zijn bijna allemaal boven de 80. Papa voelt zich er dus erg thuis en dus moest ik ook een keer mee. Het is vlakbij in Decatur. En ik moet zeggen: het eten is helemaal geweldig. Tenminste, als je van echt Amerikaans diner food houdt. En laat dat nu net treffen…
Learn More
Ik mocht van papa in het restaurant bestellen wat ik wilde omdat hij erg trots op me was. Nou dat heeft hij geweten! Ik heb de Masine lobster besteld. Een live lobster, die je zelf uit mag zoeken als je wilt. Met een stuffing, met lekkere aardappeltjes, mais en een warme botersaus. Nou: de aardappelen heb ik gelaten voor wat ze waren, want ik heb gesmikkeld. Het was lekker veel – ook al omdat ik de lekkere krab van papa’s bord heb meegegeten. Een kok is speciaal naar mijn tafel gekomen om de kreeft helemaal schoon te maken. Dat is handig als je anders met anderhalve hand een kreeft had moeten leeghalen. Toch best leuk om met twee mannen alleen even op pas te zijn. Voor één avond. Misschien twee.
PS Mijn gezicht is op de foto ook zo rood als een kreeft, maar dat is de opname hoor…
Learn More
Dat was nog eens driedubbel genieten. Kathy en Rick zijn weer thuis in Atlanta en ze hadden ons uitgenodigd (nou ja… Dominique en papa mochten ook mee, maar ik was, zoals Kathy zei, de guest of honor). Kathy had heel leuke andere vrienden en collega’s van Rick uitgenodigd en had dagen in de keuken staan zwoegen voor een echte rijsttafel. En ik kan je zeggen: die was erg goed gelukt. Ik was een beetje moe die avond, maar heb met volle teugen genoten. Zeker ook om Kathy en Rick weer te zien. De laatste keer dat ik bij hen weg ging zat in de hele tijd in een rolstoel. Nu ben ik lopend naar binnen gegaan en later ook weer naar buiten.
Learn More
Dat was even een verrassing. Toen ik vijf maanden geleden bij het Amerikaans consulaat was voor een visumaanvraag met Dominique en papa, herkende ik een schoolvriend van het Rijnlands Oegstgeest die daar ook was. Hij ging voor zijn studie naar Chicago. Vandaag stond Thomas voor het appartement. Samen met Clint, een vriend van hem van de TU die in Atlanta voor zijn studie is. Dat was supergezellig. We hebben lekker bijgepraat (en Thomas was erg verrast toen hij al mijn vorderingen zag – van lopen tot praten). Daarna hebben we buiten gegeten. Wiebe’s tonijncarpaccio vooraf. Daarna BBQ en Dominique had een pompoenbrood met icing gemaakt. Waanzinnig lekker toetje.
Thomas gaat morgen weer terug naar Chicago, maar we blijven bellen. En met Clint ga ik binnenkort een keertje Atlanta onveilig maken. Elke dag zit vol leuke verrassingen!
Learn More
Recente reacties