Het is mijn doel om in juni 2016 helemaal zonder stok te kunnen lopen. Maar donderdag heb ik het al gedaan. Ik moest van de Speerstraat naar de Olympiastraat. Toch zo’n 100 meter. Maar ik moest ook wat keukenspullen meenemen die ik met beide handen moest dragen. Nou, er zat dus niks anders op dan de stok thuis te laten en met de spullen in mijn handen stoklood te gaan lopen. En wat denk je? Probleemloos! Sterker: ik kon zelfs mijn rechterhand gebruiken om spullen vast te houden en aan te bellen. Merk ik toch dat ik vooruit blijf gaan. Precies zoals Nancy van de Shepherd zei die ik ook donderdag had gebeld om even bij te praten over alles wat mij zoals bezig houdt.
Learn More
Klein verdriet: ik heb heel leuk gebowld met de wii samen met Juriaan Scherder. De eerste potjes won ik, maar ineens sloeg Jur genadeloos toe. Hij had me helemaal ingemaakt. Maar het partijtje daarna was weer als vanouds. Jammer Jur. En je hebt gelijk. Als ik volgend jaar met mijn rechterarm kan bowlen dan heb ik pas echt gewonnen!
Learn More
Wat was dat een gezellige avond. We waren uitgenodigd bij Gerrit Deen in Enkhuizen om daar naar zijn koetsen en paarden te komen kijken. Volgend jaar gaan we er ook mee rijden. Wiebe was er, René, Klaas, John, Rob en twee erg lieve meisjes. Eén heeft mij rondgeleid bij alle paarden. Heel leuk en interessant.
Maar heel bijzonder was ook het eten. Tonijn en een vismeloen vooraf, daarna hachee met aardappelen en groenten, boerenkool met worst en een zalig ijsje toe. Een feestmaal, wat door Rob grotendeels was klaargemaakt (en een beetje door Wiebe).
Dankjewel meneer Gerrit Deen en Rob voor een geweldige avond in Enkhuizen! En natuurlijk het erg lieve meisje voor de rondleiding (maar heel stom: ik ben je naam vergeten).
Learn More
Mijn bovenburen hebben twee labradoodles. Die hoor je (bijna) nooit, maar als je ’s avonds thuis komt is het altijd een leuk gezicht als je ze met z’n tweetjes voor het raam ziet zitten. Als een soort bewakers, bodyguards. Ik word er altijd vrolijk van als ik ze zie zitten. Best grappig.
Learn More
Oma is een kleine week geleden gevallen en heeft heel veel pijn gehad. Papa en Dominique zijn een paar keer langs geweest, maar door mijn drukke revalidatie kon ik nu pas naar oma. Ze zat in een rolstoel, maar dat is tijdelijk. Zij was blij dat ze me zag en ik blij om haar te zien. We gaan proberen of oma uit Brabant kan verhuizen naar Amsterdam. Dan is zij – en zijn wij – een stuk dichterbij zodat we elkaar veel vaker kunnen zien. Ik hoop zo dat dat gaat lukken!
Learn More
Zaterdag is Barrett teruggevlogen naar Atlanta. We hebben een topweek gehad. Het is zo leuk om met een collega waarmee je samen in het Shepherd maandenlang therapie hebt gehad een week door te brengen. Je ziet dat ook Barrett vooruit gaat, maar iets minder snel dn een jaar geleden. Maar toch. Stap voor stap wordt Barrett sterker en beter. Dat ziet hij ook bij mij. Hoewel we alletwee vinden dat alles natuurlijk een stuk sneller zou mogen gaan. Maar het is heel inspirerend geweest. Barrett is soms ook streng tegen me en vindt dat ik nog harder moet werken. Dat is gemakkelijk gezegd, maar misschien heeft hij wel een beetje gelijk.
Ik ga Barrett missen. Maar ik zie hem begin volgend jaar weer in Atlanta. En misschien dat hij in de lente weer even naar Amsterdam komt.
Learn More
Recente reacties